Ανατολικά της Εδέμ

isisΟ εμφύλιος σπαραγμός συνεχίζεται αδυσώπητος στο Ιράκ, έντεκα χρόνια μετά τον αμερικανόπνευστο «εκδημοκρατισμό της χώρας».

Οι δύο μεγάλες παρατάξεις του ισλάμ αντιμάχονται και στη Μεσοποταμία.

Από τη μια οι πλειοψηφούντες σουνίτες (από το «σούνα» = παράδοση), από την άλλη οι σιίτες (από το «σίι ί Άλη» = οπαδοί του Αλή).

Μια προαιώνια διαμάχη, όταν οι δεύτεροι αμφισβήτησαν τον αποκλεισμό του εκλεκτού τους ιμάμη από την διαδοχή του Μωάμεθ.

Στον σημερινό κόσμο το άσβεστο μίσος υποδαυλίσθηκε από την επιλογή των ΗΠΑ να αναθέσουν στην σιιτική μειοψηφία την διοίκηση του (μετά τον Σ. Χουσεΐν) εναπομείναντος ιρακινού κράτους. Δεδομένου ότι το βόρειο τμήμα του αποδόθηκε, de facto, στους φιλοαμερικάνους Κούρδους μαχητές («Πεσμεργκά»).

Το αποτέλεσμα υπήρξε, εν πολλοίς, αναμενόμενο.

Ο σουνιτικός παράγοντας συγκρότησε ένοπλες πολιτοφυλακές και αυτές μετεξελίχθηκαν σε τζιχαντιστές οι οποίοι (στα ερείπια του παναραβισμού του Σ. Χουσεΐν) μάχονται για την δημιουργία ισλαμικού χαλιφάτου.

Η ελικοειδής συστροφή του ιστορικού χρόνου επαναφέρει στο προσκήνιο εξοστρακισμένες μνήμες και αναζωπυρώνει αρχαϊκούς ανταγωνισμούς. Κλασσικό παράδειγμα το μένος των φονταμενταλιστών «του Ιράκ και του Λεβάντε» απέναντι στις κουρδικές κοινότητες των «Γεζίντι». Ο βίαιος (με χιλιάδες σταυρώσεις) εξισλαμισμός των Κούρδων, τον 7ο μ.Χ. αιώνα, είχε και τις εξαιρέσεις του. Όπως οι «Γεζίντι», οι οποί- οι διατήρησαν θρησκευτικές τελετές συνδεδεμένες με τον ζωροαστρισμό των Μήδων. Μάλιστα η πυρολατρεία θεωρήθηκε, από τους φονταμενταλιστές, ως εξύμνηση του διαβόλου –εξ’ ου και η μέχρι θανάτου καταδίωξη των «βλάσφημων».

Αυτοί είναι οι κοινωνικοί όροι της σύγκρουσης, πάνω στους οποίους οικοδομούνται κρατικά συμφέροντα και ηγεμονικές πολιτικές.

Η διάλυση της υφιστάμενης αρχιτεκτονικής του μεσανατολικού τοπίου –και η ανασύνταξή του με βάση αδύναμα προτεκτοράτα αλληλομισούμενων τοπαρχών – είναι η στρατηγική των ΗΠΑ. Η απονεύρωση καθεστώτων (όπως του Ιράν, της Συρίας) που συνδέονται στενά με την Ρωσία και την Κίνα μπορεί να περνά μέσα από την χρήση διαφόρων τοπικών στρατών, στον βαθμό που εξυπηρετούν τους κυρίαρχους του πλανήτη.

Έστω και αν οι σφαγές, η δυστυχία και η προσφυγιά, αποτελούν την θλιβερή καθημερινότητα των ανθρώπων της ευρύτερης περιοχής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s