Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα

portaΚαθώς τα εκλογικά αποτελέσματα σήμαναν την ληξιαρχική πράξη θανάτου της ΔΗΜ.ΑΡ και των ΑΝ.ΕΛ είναι θέμα χρόνου η φυγή από τους κόλπους τους του μεγάλου αριθμού των βουλευτών που διαθέτουν.

Ως προς το κόμμα του Φ. Κουβέλη άλλοι κοιτούν προς την «Ελιά» (Λυκούδης, Οικονόμου), άλλοι προς τον ΣΥΡΙΖΑ (Μαργαρίτης, Ρεπούση) ενώ κάποιοι ορέγονται κάποιου είδους συμμετοχή στον κυβερνητικό συνασπισμό(Ψαριανός, Παπαδόπουλος).

Για το αντίστοιχο κόμμα του Π. Καμμένου, η αποχώρηση Καπερνάρου  άνοιξε τον χορό νέων διαλυτικών τάσεων για να ακολουθήσει αυτή της Μίκας Ιατρίδη.

Ωστόσο υπάρχει ένα νοσηρό κλίμα, από διάφορες φήμες που μιλούν για αθέμιτες πρακτικές στρατολόγησης ανεξάρτητων βουλευτών, ενόψει της προεδρικής εκλογής.

Η αναζήτηση του μαγικού αριθμού 180 έχει πυροδοτήσει σενάρια που, εφ’ όσον επιβεβαιωθούν, συμβάλλουν στον περαιτέρω ευτελισμό της πολιτικής.

Advertisements

Μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης…

alhueΌλο το προεκλογικό διάστημα η κοινή γνώμη βομβαρδιζόταν από μια μονότονη προπαγάνδα. Ότι οι εποχές των μνημονίων παρήλθαν ανεπιστρεπτί, νέα μέτρα δεν υπάρχουν στην ατζέντα, η τρόικα αποχωρεί οσονούπω και τα συναφή.

Ώστε το εκλογικό σώμα να δείξει υπομονή, να υπερψηφίσει τα κόμματα που «εγγυώνται την σωτηρία της χώρας» και να … ανοίξει διάπλατα τις λεωφόρους της ανάπτυξης.

Πριν καλά-καλά παρέλθει εβδομάδα από το κλείσιμο των ευρωκαλπών ο Β. Σόιμπλε ανέλαβε να δώσει τέλος στην σχετική αδολεσχία. Με την στυγνή φρασεολογία που τον χαρακτηρίζει διέλυσε τους βολικούς μύθους.

Πρώτον (είπε) η Ελλάδα θα χρειασθεί νέο πακέτο «χρηματοδοτικής βοήθειας», έστω και μικρότερο σε σχέση με τα δύο προηγηθέντα. Δεύτερον, για να γίνει βιώσιμο το χρέος ως το 2020 θα πρέπει να τηρηθεί απαρέγκλιτα η θηριώδης λιτότητα και η περιβόητη δημοσιονομική εξυγίανση. Τρίτον η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να υπακούει στις εντολές της τρόικα, οι οποίες οφείλουν να έχουν την ισχύ της εξ’ αποκαλύψεως αληθείας.

Κάτι ανάλογο προδιαγράφει και σχετική έκθεση του ΔΝΤ, πέραν των επιβραβεύσεων της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα.

Συνεπώς το σύνολο των εκπροσώπων των δανειστών περιγράφει μια κατάσταση στον αντίποδα των ωραιοποιήσεων της Κυβέρνησης.

Εννοείται πως η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. δεν κατελήφθησαν από κρίση κυνισμού, ούτε μας πληροφόρησαν κάτι διαφορετικό απ’ όσα ήδη γνωρίζαμε. Απλά φρόντισαν να διαλύσουν τις ψευδαισθήσεις που καλλιεργήθηκαν, τώρα που δεν υπάρχει άμεσο εκλογικό διακύβευμα.

Άφησαν τους κυβερνητικούς αξιωματούχους στην Αθήνα να λένε τα δικά τους, όλο το προηγούμενο διάστημα. Μόλις οι ευτελείς σκοπιμότητες παρήλθαν, υπενθύμισαν πως η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων αποτελεί μονόδρομο.

Έτσι, εντός του Ιουλίου, οι φλογεροί αρνητές των νέων μέτρων υποχρεούνται –με βάση τις μνημονιακές τους δεσμεύσεις – να ψηφίσουν στην βουλή περικοπές των επικουρικών συντάξεων. Για να ακολουθήσει, τον Γενάρη του 2015, επέκταση του «νέου τρόπου υπολογισμού» και στις κύριες.

Όσο για την αξιοπιστία των περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεων ποιος ασχολείται (μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης) με έπεα πτερόεντα;