Περί ντιμπέιτ και δημοτικών εκλογών!

debateΤο τηλεοπτικό ντιμπέιτ, των επικεφαλής των συνδυασμών που διεκδικούν τον δήμο Λαρισαίων, απέδειξε τα όρια αυτού του συγκεκριμένου τρόπου πολιτικής αντιμαχίας.

Μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο, χωρίς την υποχρέωση απόδειξης των όσων ισχυρίζονται, οι διεκδικητές του αιρετού αξιώματος προσπαθούν να κερδίσουν πρόσκαιρες εντυπώσεις. Μοιραία το περιεχόμενο υποτάσσεται στις σκοπιμότητες της εικόνας, αφυδατώνοντας τον δημόσιο διάλογο.

Θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να είχε οργανωθεί ανοιχτή εκδήλωση, με την παρουσία δημοσιογράφων των τοπικών Μ.Μ.Ε, στην οποία θα υπήρχε περισσότερος χρόνος και δυνατότητα ανταλλαγής επιχειρημάτων μεταξύ των διεκδικητών του τίτλου του «πρώτου πολίτη» της Λάρισας.

Δυστυχώς η κυριαρχία μιας αποστειρωμένης από κοινωνικό έλεγχο λογικής έχει επιβληθεί παντού, με γνωστές συνέπειες!

Πίσω από τα χαμόγελα!

clip_image002Πέτυχε την φωτογραφία που ήθελε (δίπλα στον Κ. Καραμανλή) ο Αντ. Σαμαράς, στο μνημόσυνο για τα 16 χρόνια από τον θάνατο του ιδρυτή της ΝΔ.

Υπό την αιγίδα του ιδρύματος «Κων. Καραμανλής» η φετινή τελετή αποτέλεσε αφορμή συνύπαρξης των διαφόρων εκδοχών της «λαϊκής δεξιάς».

Όπως πάντα η ανάγνωση της ιστορίας έχει διπλή κατεύθυνση.

Από την μια ο Αντ. Σαμαράς επιβεβαιώνει την πίστη του στα νάματα του Καραμανλισμού, αντλώντας νομιμοποίηση από τους συμβολισμούς του τελετουργικού.

Από την άλλη, η γείωση στο σήμερα μπορεί να λειτουργήσει ως μπούμερανγκ. Αν ο Κων. Καραμανλής συγκρότησε μεταδικτατορικά την συντηρητική παράταξη ο νυν πρωθυπουργός χρεώνεται ευθύνες για τον κατακερματισμό της.

Οπότε ένα εξιδανικευμένο χθες, συγκρινόμενο με το κατηφές σήμερα, μάλλον δυσκολεύει τον δρόμο των συνεχιστών.

Αυτά βέβαια είναι υποθέσεις, που αναζητούν επιβεβαίωση.

Ευνοημένη η Θεσσαλία!

thessalyΟ περιφερειακός χάρτης επενδύσεων εγκρίθηκε χθες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ουσιαστικά γίνεται αναφορά στις περιοχές οι οποίες ουσιαστικά ενισχύονται, καθώς οι υπόλοιπες απλά αποθαρρύνονται από κάθε επένδυση.

Σχολιάζοντας την απόφαση ο αρμόδιος για τον ανταγωνισμό αντιπρόεδρος της Επιτροπής Χοακίν Αλμούνια δήλωσε τα εξής:

«Ο ελληνικός χάρτης περιφερειακών ενισχύσεων υποστηρίζει την πολιτική συνοχής της Επιτροπής και συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου καλύτερα στοχοθετημένων και πιο αποτελεσματικών περιφερειακών κρατικών ενισχύσεων. Η Ελλάδα θα είναι πλέον σε θέση να οργανώσει ομαλά τη μετάβαση από το ισχύον σύστημα περιφερειακών ενισχύσεων στη στρατηγική περιφερειακής ανάπτυξης για την περίοδο 2014-2020 για το σύνολο των περιφερειών της».

Όπως επισημαίνει η Επιτροπή, ο χάρτης περιφερειακών ενισχύσεων προσδιορίζει τις περιοχές ενός κράτους μέλους που είναι επιλέξιμες για εθνικές επενδυτικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα βάσει των κανόνων της ΕΕ περί κρατικών ενισχύσεων.

Ο χάρτης θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 και προσδιορίζει επίσης τα ανώτατα επίπεδα ενίσχυσης που μπορούν να χορηγηθούν σε περιφερειακά επενδυτικά έργα που υλοποιούνται από μεγάλες επιχειρήσεις σε ενισχυόμενες περιοχές, τα οποία κυμαίνονται μεταξύ 10% και 25% του συνολικού κόστους των επενδύσεων, ανάλογα με την εκάστοτε περιοχή.

Η Κομισιόν διευκρινίζει ακόμη ότι ο νέος χάρτης περιφερειακών ενισχύσεων για την Ελλάδα θα καλύπτει το σύνολο της επικράτειας και του πληθυσμού της, διότι η χώρα επωφελείται από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητας.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι περιφερειακές ενισχύσεις θα πρέπει να είναι προς όφελος των πλέον μειονεκτικών περιφερειών της Ευρώπης και βάσει του νέου χάρτη, επτά περιοχές (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, Κεντρική Μακεδονία, Θεσσαλία, Ήπειρος, Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησος και Βόρειο Αιγαίο) οι οποίες έχουν κατά κεφαλήν ΑΕΠ χαμηλότερο από το 75% του μέσου όρου της ΕΕ και καλύπτουν το 56,1% του πληθυσμού της Ελλάδας, θα είναι επιλέξιμες για περιφερειακές επενδυτικές ενισχύσεις.

Η Κομισιόν σημειώνει επίσης ότι κατά την προηγούμενη περίοδο, άλλες τέσσερις περιοχές είχαν ΑΕΠ χαμηλότερο από το 75% του μέσου όρου της ΕΕ. Για να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση, οι περιφέρειες Ιόνιων Νήσων, Κρήτης, Δυτικής Μακεδονίας και Αττικής θα συνεχίσουν να είναι επιλέξιμες για περιφερειακές ενισχύσεις μέχρι το 2020.

Από το 2018, οι μέγιστες εντάσεις ενίσχυσης θα μειωθούν, με εξαίρεση τις περιοχές Καστοριάς και Φλώρινας οι οποίες έχουν κοινά χερσαία σύνορα με χώρα εκτός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) και, ως εκ τούτου, δικαιούνται να διατηρούν υψηλότερες ενίσχυσης.

Οι ανώτατες τιμές για επενδυτικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα στις ελληνικές ενισχυόμενες περιοχές έχουν μειωθεί ελαφρά σε σύγκριση με τον προηγούμενο χάρτη ενισχύσεων (κατά 5 έως 15 ποσοστιαίες μονάδες, ανάλογα με την περιφέρεια).

 

Αχ Ευρώπη!

euroeklΚαθώς εισήλθαμε στον μήνα των ευρωεκλογών, οι πρώτες (αρκετά πειστικές) ενδείξεις προδιαθέτουν για τεκτονικό σεισμό, στις ευρωπαϊκές κάλπες.

Επομένως η αρχιτεκτονική του τοπίου που θα αποτυπωθεί μετά την 25η Μάη μικρή σχέση θα έχει με την τωρινή φυσιογνωμία του ευρωκοινοβουλίου. Έτσι κι αλλιώς το θεσμικό βάρος του συγκεκριμένου οργάνου είναι πολύ μικρό –η παρουσία του έχει περίπου διακοσμητικό χαρακτήρα.

Οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται από πανίσχυρα επιχειρηματικά δίκτυα και εκπροσώπους των ισχυρών κρατών, προεξάρχουσας της Γερμανίας. Ωστόσο, ως νομιμοποιητικό (της πραγματικής εξουσίας) και αντιπροσωπευτικό των τάσεων που κυριαρχούν στην κοινή γνώμη στα κράτη- μέλη, το «νεκροταφείο των ελεφάντων» έχει την δική του σημασία.

Το μόνο βέβαιο είναι πως οι «ευρωσκεπτικιστές» -ένα συμπίλημα δυνάμεων που συμπεριλαμβάνει από εθνοκεντρικά μορφώματα μέχρι φασιστικούς και ρατσιστικούς σχηματισμούς- θα εκτιναχθούν εκλογικά.

Δεν είναι μόνο οι δημοσκοπήσεις σε χώρες όπως η Γαλλία, όπου το «Εθνικό Μέτωπο» της Μ. Λεπέν διεκδικεί την πρωτιά. Οι πρόσφατες εθνικές αναμετρήσεις, σε μια σειρά χώρες της Ε.Ε., αποτύπωσαν πεντακάθαρα, τεκμηρίωσαν την άνοδο των ποικίλων «εθνικών- πατριωτικών πόλων». Σε Αυστρία, Ουγγαρία, Σλοβακία, στις δημοτικές εκλογές στην Ολλανδία – αλλά και στην Ουκρανία, όχι εκλογικά αλλά με την ένοπλη δράση νεοναζιστικών ομάδων –η πραγματικότητα ξεπροβάλλει αδυσώπητη.

Ειδικά στις ευρωεκλογές, όπου πρυτανεύει το να σταλεί ένα μήνυμα οργής στους τεχνογραφειοκράτες των Βρυξελλών, αυτή η στάση αναμένεται να ενισχυθεί περισσότερο.

Μπορεί η επάνοδος στις μυθοποιημένες εποχές του «έθνους-κράτους» να είναι αδύνατη –μιας και δεν υφίστανται οι ιστορικοί όροι το συγκρότησαν ως κεντρική λειτουργική δομή – ωστόσο αυτό δεν πολυαπασχολεί τους ψηφοφόρους. Η επιβράβευση «ευρωσκεπτικιστικών» κομμάτων προκύπτει ως αντίσταση στην Ε.Ε., υποσταθμό της κεφαλαιοκρατικής παγκοσμιοποίησης.

Όσο για τους «συμβατικούς» διαχειριστές των όσων συμβαίνουν στην ευρωζώνη, χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες, θα χρειαστεί πολλή προσπάθεια για να μην ζήσουν σκηνικά (εκλογικής) Αποκάλυψης!

 

Λίγες ημέρες πριν τις κάλπες. Η μάχη της Λάρισας

dimotikesΤη στιγμή που η προεκλογική μάχη βρίσκεται στην κορύφωσή της τα επιτελεία των υποψηφίων για τις δημοτικές εκλογές προσπαθούν να αξιολογήσουν τα μέχρι τώρα δεδομένα και να χαράξουν τη στρατηγική αλλά και την τακτική του τελευταίου δεκαήμερου.

Προσπαθούν να αξιολογήσουν τα δυνατά χαρτιά αλλά και τις αδυναμίες έτσι ώστε να προκύψει ένα ισοζύγιο καθώς τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει ακόμη ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος το οποίο σε κάθε περίπτωση είτε δεν πρόκειται να μετέχει στις εκλογές, είτε δείχνει να είναι αδιάφορο. Από τα μέχρι τώρα ευρήματα ένα ποσοστό της τάξης του 30% δεν έχει ταξινομηθεί σε σχέση με τις αυτοδιοικητικές εκλογές ενώ από την άλλη πλευρά ένα ποσοστό που ίσως και να αγγίζει το 1/3 του εκλογικού σώματος είναι εκείνο το οποίο δεν ψηφίζει  στη Λάρισα.

Αν υπολογίσουμε ότι η αποχή θα κινηθεί περίπου στο 30%, κάτι που άλλωστε ιστορικά είναι επιβαλλόμενο, τότε τα επιτελεία των υποψηφίων έχουν κάθε δικαίωμα να ανησυχούν για το τελευταίο δεκαήμερο πριν από τις κάλπες, καθώς μια σειρά από ζητήματα είναι εκείνα τα οποία παίζονται την τελευταία στιγμή.

Σε ότι αφορά την προεκλογική τακτική θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στο σύνολό τους έχουν μια κινητικότητα αλλά σε κάθε περίπτωση δείχνουν και μια επιλεκτικότητα στις παρεμβάσεις τους προσπαθώντας να καλύψουν περισσότερο επικοινωνιακούς στόχους. Ουσιαστικά όμως από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου μέχρι τώρα βλέπουμε ακριβώς το ίδιο σκηνικό χωρίς μεταβολές και χωρίς τροποποιήσεις.

Κώστας Τζανακούλης: Μετά από 16 χρόνια θητεία οφείλει να απαντήσει πειστικά στο ερώτημα «γιατί ξανά ;». Η απάντηση από την πλευρά του νυν δημάρχου έρχεται μέσα από την προσπάθεια ανάδειξης του έργου του στις συνοικίες αλλά και στην πόλη συνολικά, ταυτόχρονα με την προσπάθεια ανανέωσης του ψηφοδελτίου του. Αντίπαλος του επίσης η πολυδιάσπαση του πολιτικού του χώρου, που όμως μπορεί να τον βοηθήσει στο δεύτερο γύρο καθώς θεωρεί δεδομένο το πέρασμα σε αυτόν.

Απόστολος Καλογιάννης: Με βασικό όπλο την συμπαράταξη των δημοτικών παρατάξεων ζητά την αλλαγή στη διοίκηση του δήμου. Στο ψηφοδέλτιο του βρίσκεται η πλειοψηφία των υποψηφίων και στελεχών της πρώην παράταξης Σάπκα «Λαρισαίων Πολις», χωρίς όμως αυτό να του εξασφαλίζει το σύνολο των ψήφων των προηγούμενων εκλογών. Ζητούμενο το να περάσει στο δεύτερο γύρο και από εκεί και έπειτα ζητούμενο η πολιτική συμμαχιών για την τελική αναμέτρηση.

Ρένα Καραλαριώτου: Απευθύνεται κυρίως στον ίδιο πολιτικό χώρο με τον Κ. Τζανακούλη. Εμφανίζεται ως η νέα πρόταση έχοντας όμως να αντιμετωπίσει την όποια φθορά από την παρουσία της στην πρώην Νομαρχία και την αιρετή Περιφέρεια. Ο προσεταιρισμός αριθμού υποψηφίων από το προηγούμενο ψηφοδέλτιο Τζανακούλη είναι άγνωστο αν θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Έχει σίγουρα την πιο συγκροτημένη επικοινωνιακή καμπάνια και περιμένει να την οδηγήσει στον Β’ γύρο.

Έκτορας Νασιώκας: Αναφέρεται κυρίως στο χώρο της Κεντροαριστεράς αν και με την συνεργασία με την Μαίρη Καμηλαράκη ανοίγεται και προς τον άλλο πολιτικό χώρο. Στα υπέρ του η αναγνωρισιμότητα κυρίως στην πόλη της Λάρισας και η γνώση των εκλογικών μαχών. Στα κατά του, η προηγούμενη θητεία σε υπουργικά και βουλευτικά αξιώματα. Ήρεμοι τόνοι και ενωτικές προτάσεις, ελπίζει πως θα τον οδηγήσουν στον Β’ γύρο.

Ντίνος Διαμάντος: Ο πρώην πρόεδρος του τοπικού ΤΕΕ, με πρόσωπα στο ψηφοδέλτιο του από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, διεκδικεί μέσα από την εκλογή του να φέρει την ανανέωση. Πρωτοτυπεί σε πολλές πλευρές της επικοινωνιακής πολιτικής του, αξιόλογο ψηφοδέλτιο αλλά άγνωστης «ψηφοσυλλεκτικής» δυνατότητας. Προέρχεται από τον ίδιο πολιτικό χώρο με Τζανακούλη και Καραλαριώτου. Αισιοδοξεί για τον Β’ γύρο.

Γιώργος Λαμπρούλης: Η κομματική υποψηφιότητα του ΚΚΕ που απευθύνεται στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, που έχει όμως καλή δυναμική, ιδιαίτερα στα αυτοδιοικητικά πράγματα της πόλης. Χωρίς άγχος εκλογικό, θέλει να κάνει μια όσο το δυνατόν καλύτερη εμφάνιση. Είναι από τις δυνάμεις που θα καθορίσουν το τελικό αποτέλεσμα στο Δήμο.

Γιώργος Μπαρτζώκης: Θέλει να επανεκλεγεί στο Δημοτικό Συμβούλιο έχοντας ήδη δηλώσει πως στο Β’ γύρο θα στηρίξει τον Κ. Τζανακούλη. Άλλωστε και στο απερχόμενο Δημοτικό Συμβούλιο συνεργάστηκε μαζί του. Μένει να αποφασίσουν οι ψηφοφόροι το ποσοστό που θα του δώσουν.

Μερικές παρατηρήσεις:

  1. Όλοι συμφωνούν πως σημαντικός παράγοντας που θα κρίνει εν πολλοίς το αποτέλεσμα είναι ,το ποιοι και πόσοι θα ψηφίσουν την πρώτη Κυριακή.
  2. Το αποτέλεσμα της Α’ Κυριακής θα καθοριστεί από τη δυνατότητα των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων να μαζέψουν προσωπικούς σταυρούς.
  3. Καθοριστικός παράγοντας για το τελικό αποτέλεσμα είναι το πόσοι θα ψηφίσουν τη δεύτερη Κυριακή αλλά και πως θα συμπεριφερθούν οι ψηφοφόροι που δεν θα δεσμεύονται από φιλικούς υποψηφίους.
  4. Σημαντική για το εκλογικό αποτέλεσμα είναι η έκβαση της μάχης στην Περιφέρεια της Λάρισας. Άλλωστε αυτή έκρινε και το αποτέλεσμα των προηγούμενων εκλογών. Εκεί υπάρχουν δυνατά αλλά και αδύνατα ψηφοδέλτια.
  5. Κομματικά στελέχη επισημαίνουν επίσης πως σημαντικό ρόλο θα παίξει και το αποτέλεσμα των Περιφερειακών εκλογών. Δεν είναι τυχαίο πως κάποιοι εύχονται εκλογή περιφερειάρχη από την πρώτη Κυριακή και κάποιοι άλλοι παρακαλούν να υπάρχει και Β’ Κυριακή.
  6. Η διάσπαση του κεντροδεξιού αλλά και του κεντροαριστερού χώρου δίνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην αναμέτρηση και βάζουν δύσκολα σε όλους.

 

Σε κάθε περίπτωση το βράδυ της 18ης Μαΐου θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον και δεν αποκλείεται να ξημερώσουμε μέχρι να μάθουμε το ζευγάρι των αντιπάλων της επόμενης Κυριακής.

 

Και όμως : Οι κανόνες αλλάζουν!

eklogesΚαθώς οι κάλπες (αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογών) πλησιάζουν, είναι ενδιαφέρον να καταγράψουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Αυτή της αλλαγής κανόνων διεξαγωγής των εκλογικών αναμετρήσεων λίγο διάστημα πριν την διεξαγωγή τους.

Μια απλή αναφορά περιπτωσιολογιών ίσως πείσει και τους πλέον δύσπιστους.

Εν αρχή ήν η (ατελέσφορη) προσπάθεια της ΝΔ να αλλάξει τον εκλογικό νόμο για τις αυτοδιοικητικές κάλπες. Η επαναφορά της νίκης από τον πρώτο γύρο με 42% τουλάχιστον, μπλοκαρίστηκε από το ΠΑΣΟΚ.

Στην συνέχεια η κυβέρνηση άλλαξε τον τρόπο εκλογής ευρωβουλευτών, μόνο και μόνο για να ευνοήσει (μέσω της σταυροδοσίας) την συσπείρωση της ΝΔ. Είχε προλειανθεί το έδαφος με την μετατόπιση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών κατά μία εβδομάδα νωρίτερα από τις ευρωεκλογές (κάτι που αμφισβητήθηκε έντονα ως προς το αν ήταν σύννομο ή όχι).

Είναι φανερό πως κάποιοι θέλουν να πριμοδοτηθεί, κατά το δυνατόν, η αποχή από τις κάλπες στις 25 Μαΐου . Αφού είναι γνωστό πως στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών –που διεξάγεται ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές– υπάρχει μειωμένη προσέλευση ψηφοφόρων. Καθώς δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι έχουν, εν πολλοίς, εκλεγεί (ή βρίσκονται στο όριο) από τον πρώτο γύρο.

Μετέωρος παρέμεινε, λόγω τριβών, ο αρχικός σχεδιασμός, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, να καταργηθούν οι διατάξεις του «νόμου Ραγκούση» για τον αριθμό εμφανίσεων των υποψηφίων δημάρχων και περιφερειαρχών.

Εδώ το παιχνίδι ήταν σαφέστατα πολύ πιο «χοντρό» και είχε να κάνει με την ενίσχυση της προβολής ορισμένων προσώπων, που εμφάνιζαν αδυναμίες αναγνωρισιμότητας και από την άλλη την αναβάθμιση του  πολιτικού ρόλου των ολιγαρχών που ελέγχουν τα Μ.Μ.Ε. και των προσαρτημένων σε αυτούς μεγαλοδημοσιογράφων.

Το τοπίο ελέγχεται απόλυτα, με την υπερπροβολή των επιθυμητών και τον επικοινωνιακό εξοβελισμό των «μαύρων προβάτων».

Μεθοδικά και με σύστημα θα οδηγούμασταν σε μια αφυδατωμένη από κάθε δημοκρατικό περιεχόμενο προεκλογική αντιπαράθεση προσώπων και κομμάτων. Τα περί ισότητας των όπλων και της στοιχειώδους ισοτιμίας στην εμφάνιση των υποψηφίων θα μετατρέπονταν  σε κουρελόχαρτο.

Τα δελτία ειδήσεων έχουν μετατραπεί σε αντηχεία του «success story» και σε πρόθυμους υποβολείς φιλοκυβερνητικών επιχειρημάτων. Το σύστημα εξάντλησε τα όπλα του. Απομένει ο λαός, για το αν δεχθεί να επικυρώσει το σκηνικό.

 

Χωρίς πυξίδα και χωρίς λογική

Elia-logotypo720Παρακολουθώ με μεγάλο προβληματισμό και – οφείλω να ομολογήσω – αδυναμία να ερμηνεύσω τον τρόπο με τον οποίο κινούνται, όσοι σχεδιάζουν την πολιτική της «ΕΛΙΑΣ» ενόψει εκλογών.

Είναι φανερό ότι τελούν υπό πίεση αλλά ο πανικός είναι ο χειρότερος σύμβουλος σε κάθε περίπτωση. Δίνουν πάντως την εντύπωση πως είτε έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα είτε επιδιώκουν ένα τεράστιο πολιτικό χαρακίρι!

Και  εξηγούμαι:

Στην αρχή προτάθηκε η ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς ( με τη λογική που επικράτησε στην πρωτοβουλία των 58). Κάπως έτσι και με αναφορές στην Ευρώπη και τους Ευρωσοσιαλιστές ξεκίνησε η πορεία προς τις ευρωεκλογές. Βέβαια το πείραμα έμεινε μετέωρο με μοναδικές «εγγραφές» αυτές των Λοβέρδου και Μόσιαλου, διαψεύδοντας αρχικά τις υπέρμετρες προσδοκίες που είχαν επενδύσει κάποιοι σε αυτό.

Η αναζήτηση πολιτικού διακυβεύματος ενόψει εκλογών και όσο οι μετρήσεις της κοινής γνώμης παρέμεναν σε χαμηλά επίπεδα, οδήγησαν στην επιλογή του διλλήματος περί κυβερνητικής σταθερότητας.

Σαφώς φοβικό το δίλλημα που όμως δεν έλαβε υπόψη του ένα βασικό παράγοντα:

Όσοι από τους πολίτες το αποδεχτούν είναι φανερό πως θα προτιμήσουν τον ισχυρό πυλώνα της συγκυβέρνησης, τη Νέα Δημοκρατία και όχι τον ασθενή «συνεταίρο», το ΠΑΣΟΚ. Ο φόβος ή η απειλή αρνητικών εξελίξεων οδηγεί σε συντηρητικές επιλογές ή για να είμαι ακριβής σε περισσότερο συντηρητικές επιλογές. Μάλλον το διαπίστωσαν αυτό να καταγράφεται στις επόμενες μετρήσεις.

Στο ενδιάμεσο μεσουράνησε η σύγκρουση με τον Γ. Παπανδρέου, που αντί να αντιμετωπιστεί με διαφορετικό τρόπο, επιλέχτηκε η λογική της επίθεσης από πρόσωπα που καλώς ή κακώς είναι συνδεδεμένα με τον στενό ηγετικό πυρήνα του σημερινού ΠΑΣΟΚ. Αλ Σαλεχ, Κασσής, Κωνσταντινόπουλος κ.α. δημιούργησαν πραγματικό κλίμα σύγκρουσης, διχάζοντας ακόμα περισσότερο το  ήδη διχασμένο σώμα  των πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

Μια σειρά συνεντεύξεων και δηλώσεων  του Β. Βενιζέλου, τροφοδότησε σχόλια επί σχολίων, για θέματα μόνο εσωκομματικής αντιπαράθεσης, που μεγάλωσαν το χάσμα και διεύρυναν τα ερωτηματικά: Από τον «Υδραίο στρατηγό» στο «φραγγέλιο» και πάει λέγοντας.

Εκεί άλλαξε και το δίλλημα:

Ξαφνικά εμφανίστηκε το ότι από την ψήφο στην «ΕΛΙΑ» θα εξαρτηθεί η κυβερνητική συνοχή, αναδεικνύοντας στην ουσία και επιβεβαιώνοντας με αυτή τη λογική, πως ο αδύναμος κρίκος της συγκυβέρνησης είναι το ΠΑΣΟΚ!

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος γιατί το ΠΑΣΟΚ (των όντως πολύ χαμηλών δημοσκοπικών ποσοστών) και όχι η ΝΔ του 20%;

Στο ενδιάμεσο προέκυψαν και άλλα είτε λόγω αδυναμίας χάραξης μιας στοιχειώδους πολιτικής γραμμής, είτε για άλλους λόγους:

Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έθεσε στο τραπέζι τη  λογική του αθροίσματος των ποσοστών των δύο κομμάτων (ΝΔ και ΕΛΙΑ) έναντι αυτών του ΣΥΡΙΖΑ (προκαλώντας σχόλια κάθε τύπου), η Κατερίνα Μπατζελή (υποψήφια Ευρωβουλευτής) έθεσε σαν όριο εκλογικής επιτυχίας το ποσοστό που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2012 (το 12% για την ΕΛΙΑ φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας) και ο Κώστας Σκανδαλίδης από τη Λάρισα (σε μια συγκέντρωση που μόνο απογοήτευση μπορεί να προκαλέσει), ανέφερε πως υπάρχει κίνδυνος τα δύο κόμματα να συγκεντρώσουν ποσοστό μικρότερο του 20%!

Η απόλυτη πολιτική Βαβέλ!

Η ατυχέστατη αναφορά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο 2007 και τις εσωκομματικές εκλογές, μεγαλώνει ακόμη περισσότερο το χάσμα. Είναι απορίας άξιο το τι στοχεύει αυτή η αναφορά παραμονές εκλογών, σε μια περίοδο με έντονα διχαστικά χαρακτηριστικά πέρα από το ότι πολιτική με «αν» ούτε γίνεται, ούτε μπορεί να σταθεί!

Τελευταίο στάδιο σε αυτή την πορεία χωρίς πυξίδα, είναι το σημερινό δημοσίευμα των ΝΕΩΝ σύμφωνα με το οποίο: «Κύκλοι της Χαριλάου Τρικούπη σχολιάζουν πως αυτό θα είναι το κεντρικό δίλημμα των ευρωεκλογών εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή το κατά πόσο θα μπορεί να παραμείνει στην κυβέρνηση εάν αποδοκιμαστεί από την κοινωνία».

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231315929

Χθες στον Ελεύθερο Τύπο, ο Πάρις Κουκουλόπουλος υποστήριξε το ίδιο: «στην περίπτωση που η Ελιά υποστεί μια δραματική ήττα, ούτε ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν θα επιθυμεί στη συνέχεια να στηρίξει την κυβέρνηση».

http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=177468

Αν δηλαδή το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να θέσει ως κεντρικό δίλλημα των Ευρωεκλογών το αν θα παραμείνει ή όχι στην Κυβέρνηση, τότε είναι ηλίου φαεινότερο  πως οδηγείται σε πολιτικό αυτοχειριασμό! Ο φωτεινός εγκέφαλος που συνέλαβε αυτή την ιδέα δεν αντιλαμβάνεται πως ισοδυναμεί με πρόταση καταψήφισης της Κυβέρνησης Σαμαρά; Δεν αντιλαμβάνεται πως ισοδυναμεί με το «αν θέλετε να φύγουμε από την Κυβέρνηση μην ψηφίζετε ΕΛΙΑ»;

Και τι περιμένει άραγε να κάνουν οι ψηφοφόροι που φέρνουν βαρέως την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ του Σαμαρά;

Εδώ η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια, αδυνατώντας να παρακολουθήσει αυτούς τους παραλογισμούς!

Δεν ξέρω αν η νύχτα της 25ης Μαΐου θα είναι καλοκαιρινή με άστρα ή όχι στον ουρανό. Φοβάμαι πως με σιγουριά αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, πως για κάποιους θα θυμίζει νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου!

Στρατηγέ μου!!!

xrysh-aygh-logoΑίσθηση προκάλεσε το γεγονός ότι δύο απόστρατοι στρατηγοί επέλεξαν να κατέλθουν στον εκλογικό στίβο με ψηφοδέλτια της «Χρυσής Αυγής».

Το πιο εν- διαφέρον είναι πως για τον ένα εκ των δύο –που τελικά αποστρατεύθηκε το 2012– είχε επιχειρηθεί νωρίτερα η απομάκρυνσή του, αλλά παρέμεινε με παρέμβαση του τότε αρχηγού Γ.Ε.Σ. Φρ. Φράγκου.

Σε μια περίοδο όπου είχαν ακουστεί πολλά για κινήσεις αξιωματικών στο στράτευμα – είχε αναφερθεί μάλιστα πως ο Γ. Παπανδρέου είχε υπονοήσει πως κάποιοι κύκλοι φλέρταραν με την ιδέα ενός «βελούδινου» πραξικοπήματος. Ας μην ξεχνάμε την σπουδή με την οποία ο ΥΠΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλος φρόντισε να κλείσει τις έρευνες, για σχέσεις στελεχών των ενόπλων δυνάμεων με τη νεοναζιστική οργάνωση.

Το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό, παρά το πέπλο μυστηρίου και αδιαφάνειας που επιχειρεί να σκεπάσει τις αποκαλύψεις.

Ας ελπίσουμε πως δεν θα κλείσει όσο γρήγορα επιθυμούν κάποιοι από την  κυβέρνηση.

Άλλο το σχέδιο , άλλη η πραγματικότητα!

samaras_merkel_454330550Είναι εμφανές πως η στρατηγική του Αντ. Σαμαρά, ως προς την προσωπική του εμπλοκή στην διαχείριση της κρίσης, είναι απλή και συγκεκριμένη.

Να δημιουργεί ένα κλίμα επικοινωνιακής ευημερίας και να μην εμπλέκεται στις δυσάρεστες συνέπειες της πραγματικότητας.

Με την βοήθεια των συστημικών Μ.Μ.Ε., που κάνουν τη νύχτα μέρα, ο χορός των ψευδαισθήσεων καλά κρατεί. Ο πρωθυπουργός είναι ο άνθρωπος που έβγαλε την χώρα στις αγορές (οποία επιτυχία), αλλά αγνοούσε τις ευαγείς δραστηριότητες του μέχρι πρότινος «δεξιού του χεριού» Τ. Μπαλτάκου.

Η επιλογή του, να μην εμφανίζεται στο κοινοβούλιο, εντάσσεται στο ίδιο σύστημα προστασίας. Καθώς πρέπει να αίρεται υπεράνω των κομματικών αντιπαραθέσεων –εν είδει «εθνικού κεφαλαίου».

Συνεπώς το «δυνατό χαρτί» της συγκυβέρνησης θα πάρει πάνω του την προεκλογική καμπάνια της ΝΔ, ευελπιστώντας να καταγράψει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα.

Το ποιο θα είναι ακριβώς ίσως έχει μικρή σημασία, αρκεί η διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ να είναι πολιτικά διαχειρίσιμη.

Άλλωστε αυτός είναι ο θεμελιώδης στόχος του Αντ. Σαμαρά στις ευρωεκλογές. Να εξοστρακίσει το ενδεχόμενο να οδηγούν (τα ποσοστά που θα προκύψουν) σε τροχιά πρόωρων εκλογών. Οπότε ο πολιτικός χρόνος θα είναι σύμμαχός του. Θα μπορεί να οργανώσει τη μετεξέλιξη της ΝΔ σε «Νέα Ελλάδα» και να μεταφέρει το κλίμα αμφισβήτησης και γκρίνιας στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Εννοείται πως, στη σκιά τυχόν ευνοϊκών εξελίξεων τον εκλογικό Μάη, θα περάσει πολύ πιο εύκολα το επόμενο πακέτο μνημονιακών υποχρεώσεων.

Σε διαφορετική περίπτωση το πράγμα θα γυρίσει ανάποδα και οι σχεδιασμοί θα φυλλορροήσουν. Οι καραδοκούντες «καραμανλικοί» θα επαναφέρουν την πολιτική πρόταση του «μεσαίου χώρου» και θα μιλήσουν σαφέστερα εναντίον του «κλίνατε επί δεξιά».

Ίσως, αν το τραύμα αποδειχθεί μη ανατάξιμο, να τεθεί και ζήτημα ηγεσίας –αν και προς το παρόν φαίνεται τραβηγμένο. Η ουσία είναι πως ο πρωθυπουργός παίζει τα ρέστα του στην ευρωεκλογική παρτίδα, κάτι που ο ίδιος δείχνει να γνωρίζει. Η προσπάθεια να οικοδομήσει ένα μεταρρυθμιστικό προφίλ, που δεν διστάζει να παίρνει επώδυνες πλην επωφελείς (για ποιους άραγε) αποφάσεις είναι σχεδόν συγκινητική.

Η στήριξη, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, απλόχερη. Μόνο που οι μύχιες σκέψεις των ψηφοφόρων, αυτές που δύσκολα ανιχνεύουν οι δημοσκοπήσεις, δείχνουν να τον ανησυχούν. Ακόμα και πιστοποιημένοι «εθνικοί αναμορφωτές» γνώρισαν αυτή την ιδιότυπη εκδίκηση της ιστορίας –ο Ελ. Βενιζέλος είναι ένα κλασσικό παράδειγμα.

 

Όταν τα «θα» … ξεχνούν την πραγματικότητα!

Καθώς η προεκλογική κούρσα, για το ποιος θα κόψει το νήμα στις Περιφέρειες, συνεχίζεται τα προγράμματα των υποψηφίων αποσαφηνίζονται και εξειδικεύονται. Λιγότερο ή περισσότερο άπαντες νοιώθουν υποχρεωμένοι να διευκρινίσουν τις προτεραιότητές τους, εφόσον κληθούν να διοικήσουν. Ειδικά για τους «βασικούς διεκδικητές» της επίζηλης πρωτιάς,, οι απαιτήσεις είναι αυξημένες. Μιας και οι πιθανότητες να αναλάβουν σύντομα την υλοποίηση των υπεσχημένων είναι πολλαπλάσιες από εκείνες των λοιπών ανταγωνιστών οφείλουν να δώσουν ιδιαίτερες εξηγήσεις.

Λόγου χάρη στο πεδίο της κοστολόγησης των εξαγγελιών τους εμφανίζονται εύκολες προσφυγές στο «εταιρικό σύμφωνο 2014-2020» (νέο ΕΣΠΑ) και στη μαχητικότητα διεκδίκησης επιπλέον πόρων από τα ταμεία της Ε.Ε.

Μόνο που η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική.

Υπάρχει ήδη η επιβάρυνση με τα «τοξικά κατάλοιπα» των προηγούμενων προγραμματικών περιόδων, ειδικά από το 2006 κι εντεύθεν. Υπερδέσμευση κονδυλίων, υπερπληθώρα ένταξης έργων (που μετατράπηκε σε μπούμερανγκ),κάλυψη απορρόφησης κονδυλίων μέσω ολοκληρωμένων σε προγενέστερο χρόνο έργων ώστε να ευημερούν οι αριθμοί.

 Όσο για τη νέα περίοδο, που σχεδόν συμπίπτει με την πενταετή θητεία της επόμενης αυτοδιοικητικής αρχής, τα μαντάτα είναι μαύρα.

Η μία όψη αφορά την δραματική περικοπή κοινοτικών επιδοτήσεων, η οποία θα συνοδευθεί –απόδειξη η «εγκύκλιος Χατζηδάκη»- με δραστική συρρίκνωση του εθνικού προγράμματος δημοσίων επενδύσεων. Η δεύτερη, ίσως σημαντικότερη από την προαναφερθείσα, συνδέεται με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του συστήματος( ευρωπαϊκών και όχι μόνο) ενισχύσεων.

Η συντριπτική πλειοψηφία των διαθέσιμων χρημάτων προσανατολίζεται προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, όπως η επιχειρηματικότητα και η (συναρτημένη με αυτήν) καινοτομία. Δηλαδή η ροή χρηματοδεσμεύσεων αγνοεί επιδεικτικά τις κοινωνικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών εντός της περιφέρειας.

Αυτό δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο. Ωστόσο, στην μνημονιακή πραγματικότητα μιας καθημαγμένης χώρας του ευρωμεσογειακού νότου,  αποκτά εντελώς διαφορετική δυναμική.

Η σκληρή πραγματικότητα έχει προδιαγραφεί από την ενεργή εμπλοκή των εκ Γερμανίας επιτηρητών στην καθημερινότητα των Ο.Τ.Α. Με δυο κουβέντες εκείνοι αναλαμβάνουν το κουμάντο και οι αποκεντρωμένοι αυτοδιοικητικοί θεσμοί αποτελούν, από τούδε και στο εξής,τον φενακισμό μιας νέου τύπου συγκέντρωσης εξουσίας.