Γιατί τέτοια αθλιότητα;

propagandaΚαθώς οι ευρωεκλογές αποτελούν παρελθόν είναι χρήσιμο να αναφερθούμε σε μια ουσιώδη παράμετρο διαμόρφωσης των αποφάσεων των εκλογέων. Πρόκειται για το κλίμα εντός του οποίου διεξήχθησαν και ειδικά την συμβολή της πλειονότητας των Μ.Μ.Ε. σε αυτό.

 Όσο πλησιάζαμε προς το πέρας της προεκλογικής περιόδου τόσο εντεινόταν μια ευτελής προπαγάνδα, η οποία εκλαΐκευε τα μηνύματα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Έτσι ενδεχόμενη επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελούσε φαινόμενο δημοκρατικής εναλλαγής αλλά προοίμιο ανείπωτων συμφορών στην χώρα.

Η «σταθεροποίηση της οικονομίας» θα τιναζόταν στον αέρα, οι καταθέσεις των πολιτών κινδύνευαν να χαθούν, η διευθέτηση του χρέους θα πήγαινε περίπατο. Στελέχη τραπεζών φρικιούσαν μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο, πλανόδιοι (ανά τα στούντιο) αναλυτές προφήτευαν καταστροφές και υπαινίσσονταν ανομολόγητες τραγωδίες.

Η χυδαιότητα των στρατευμένων αναλύσεων – κραυγαλέο παράδειγμα τα όσα υπογραμμίσθηκαν στο περιώνυμο τηλεοπτικό δελτίο του ΑΝΤ1– εκνεύρισε και την πλέον ανεκτική δημοσιογραφική προσέγγιση.

Δεν είχαν άδικο όσοι μίλησαν για επιχείρηση ψυχολογικού εκφοβισμού του εκλογικού σώματος, ώστε να εγκρίνει το επιθυμητό (από τους ολιγάρχες, τους διεθνείς κύκλους και τους περίφημους «οίκους αξιολόγησης») αποτέλεσμα.

Η έκβαση αυτής της εκστρατείας ήταν επιτυχής, σε έναν βαθμό. Αποκρυσταλλώθηκε τόσο στην συγκράτηση της διαφοράς ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ σε ευπρεπές πλαίσιο, όσο και στην επίδοση της «Ελιάς». Η κίνηση του Β. Βενιζέλου, να εξισώσει ένα ενδεχόμενο κακό αποτέλεσμα του κόμματος με την δρομολόγηση της πτώσης της συγκυβέρνησης, απέδωσε εν μέρει.

Ωστόσο το πρόβλημα δεν σχετίζεται με τις συγκυριακές επιδόσεις του άλφα ή του βήτα κόμματος. Δεν αφορά κάποιον κομματικό σχηματισμό, ούτε το άμεσο μέλλον του.

Εδώ πρόκειται για συστηματική υπονόμευση του δικαιώματος των πολιτών σε πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση και την οργάνωση της διαχείρισης του φόβου από συγκοινωνούντα συστήματα (θεσμικής και κοινωνικής) εξουσίας. Η φαλκίδευση της κοινωνικής δημοκρατίας αποτελεί βασική προτεραιότητα των επιχειρηματικών και πολιτικών δικτύων που θέλουν να ποδηγετήσουν τον δημόσιο βίο.

Υπό αυτή την έννοια η αντίδραση κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου (όποια πολιτική άποψη κι αν έχει) αποτελεί ηθικό καθήκον.

Υ.Γ.

Όσοι νοιώθουν ευνοημένοι από αυτή τη στάση των περισσότερων Μ.Μ.Ε. ας έχουν στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους τη μεγάλη πιθανότητα , να είναι οι ίδιοι τα επόμενα θύματα αυτής της τακτικής. Και τότε θα είναι απελπιστικά μόνοι! Και κάτι τελευταίο: Μόνο τυχαία δεν είναι η εκλογή εκπροσώπων συγκεκριμένων συγκροτημάτων  στην Ευρωβουλή. Καλό είναι όλοι να προβληματιστούν για τη συνέχεια…

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s