Στην αρένα των μονομάχων.

GladiatorΕίμαστε στις τελευταίες ημέρες  της προεκλογικής αντιπαράθεσης για τις ευρωεκλογές και η τακτική των μονομάχων του «νέου δικομματισμού» έχει αποσαφηνιστεί.

Από την μια η ΝΔ, επιστρατεύοντας το χαρτί του Αντ. Σαμαρά, επιχειρεί να συσπειρώσει όλους όσους ανησυχούν για το τι μέλλει γενέσθαι έτσι και μεταβληθεί (ενδεχομένως και άρδην) το υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό. Επομένως ο πρωθυπουργός επιστρατεύει το καρότο και τον βούρδουλα, προσπαθώντας να αποσπάσει την ψήφο των μεσοαστικών στρωμάτων –για τα μεγαλοαστικά δεν υπάρχει διακύβευμα.

Επιχειρηματολογεί για το τέλος των μνημονίων, το λυκαυγές της ανάπτυξης και της εξόδου από την κρίση.

Από την άλλη υπογραμμίζει πως μια ήττα της συγκυβέρνησης στις ευρωεκλογές θα σημάνει υποθήκευση της ως τώρα πορείας της χώρας, πολιτική αστάθεια, διχαστικά φαινόμενα και επάνοδο στο επαχθές χθες.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ η αναμέτρηση αποκτά χαρακτήρα τερματισμού της λιτότητας και απαρχή επαναδιαπραγμάτευσης, εφ’όσον ισχύσει το σύνθημα που διακινεί «στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν». Ο Αλ. Τσίπρας επιχειρεί την αποδόμηση του πρωθυπουργικού προφίλ, θυμίζοντας όλες τις ματαιωμένες υποσχέσεις, τις αυταρχικές πρακτικές και τα επόμενα μνημόνια που βρίσκονται στα κυβερνητικά συρτάρια. Ενώ, με το «πρώτη φορά αριστερά», τονίζει την διαχειριστική παρθενία του κόμματός του –σε αντίθεση με τα «φθαρμένα υλικά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ».

Επί της ουσίας πρόκειται για το ίδιο δίλημμα των εκλογών του Ιούνη του 2012, που συνοψίζεται στο συναισθηματικό δίπολο «φόβος – οργή».

Τότε, μέσα σε έναν ορυμαγδό κινδυνολογίας, επικυρώθηκε στις κάλπες η πρωτοκαθεδρία των φοβικών συνδρόμων.

Τώρα είναι άγνωστο το αν επαναληφθεί η ίδια ιστορία. Άλλωστε το εκλογικό σώμα γνωρίζει ότι στις ευρωεκλογές δεν επιλέγεται κυβερνητικό σχήμα –ανεξαρτήτως του ποιες διεργασίες θα πυροδοτήσει το αποτέλεσμά του. Ταυτόχρονα διαισθάνεται πως πρόκειται για τη μόνη ευκαιρία που έχει, ώστε να ληφθεί υπ’ όψη το μήνυμα της αγανάκτησης από την οποία ξεχειλίζει.

Επομένως οι πιθανότητες να δούμε εκπλήξεις –προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση, έστω θολές και αντιφατικές – είναι αυξημένες, σε σχέση με την προ διετίας αναμέτρηση.

Πάντως εκείνο που λείπει είναι η ελπίδα, ότι τα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν θεαματικά.

Συνεπώς το εύρος των διαθέσιμων επιλογών είναι πολύ περιορισμένο, εξ’ ού και οι συγχυτικές συμπεριφορές των εκλογέων που ανιχνεύονται σε αρκετές δημοσκοπήσεις.

Ίσως το πιο κρίσιμο σημείο της εκλογικής μάχης να αποδειχθεί το ποσοστό συμμετοχής. Όσο μικρότερο τόσο καλύτερα για τη ΝΔ, όσο μεγαλύτερο τόσο καλύτερα για τον ΣΥΡΙΖΑ!

Μένει να δούμε…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s