Άλλο το σχέδιο , άλλη η πραγματικότητα!

samaras_merkel_454330550Είναι εμφανές πως η στρατηγική του Αντ. Σαμαρά, ως προς την προσωπική του εμπλοκή στην διαχείριση της κρίσης, είναι απλή και συγκεκριμένη.

Να δημιουργεί ένα κλίμα επικοινωνιακής ευημερίας και να μην εμπλέκεται στις δυσάρεστες συνέπειες της πραγματικότητας.

Με την βοήθεια των συστημικών Μ.Μ.Ε., που κάνουν τη νύχτα μέρα, ο χορός των ψευδαισθήσεων καλά κρατεί. Ο πρωθυπουργός είναι ο άνθρωπος που έβγαλε την χώρα στις αγορές (οποία επιτυχία), αλλά αγνοούσε τις ευαγείς δραστηριότητες του μέχρι πρότινος «δεξιού του χεριού» Τ. Μπαλτάκου.

Η επιλογή του, να μην εμφανίζεται στο κοινοβούλιο, εντάσσεται στο ίδιο σύστημα προστασίας. Καθώς πρέπει να αίρεται υπεράνω των κομματικών αντιπαραθέσεων –εν είδει «εθνικού κεφαλαίου».

Συνεπώς το «δυνατό χαρτί» της συγκυβέρνησης θα πάρει πάνω του την προεκλογική καμπάνια της ΝΔ, ευελπιστώντας να καταγράψει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα.

Το ποιο θα είναι ακριβώς ίσως έχει μικρή σημασία, αρκεί η διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ να είναι πολιτικά διαχειρίσιμη.

Άλλωστε αυτός είναι ο θεμελιώδης στόχος του Αντ. Σαμαρά στις ευρωεκλογές. Να εξοστρακίσει το ενδεχόμενο να οδηγούν (τα ποσοστά που θα προκύψουν) σε τροχιά πρόωρων εκλογών. Οπότε ο πολιτικός χρόνος θα είναι σύμμαχός του. Θα μπορεί να οργανώσει τη μετεξέλιξη της ΝΔ σε «Νέα Ελλάδα» και να μεταφέρει το κλίμα αμφισβήτησης και γκρίνιας στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Εννοείται πως, στη σκιά τυχόν ευνοϊκών εξελίξεων τον εκλογικό Μάη, θα περάσει πολύ πιο εύκολα το επόμενο πακέτο μνημονιακών υποχρεώσεων.

Σε διαφορετική περίπτωση το πράγμα θα γυρίσει ανάποδα και οι σχεδιασμοί θα φυλλορροήσουν. Οι καραδοκούντες «καραμανλικοί» θα επαναφέρουν την πολιτική πρόταση του «μεσαίου χώρου» και θα μιλήσουν σαφέστερα εναντίον του «κλίνατε επί δεξιά».

Ίσως, αν το τραύμα αποδειχθεί μη ανατάξιμο, να τεθεί και ζήτημα ηγεσίας –αν και προς το παρόν φαίνεται τραβηγμένο. Η ουσία είναι πως ο πρωθυπουργός παίζει τα ρέστα του στην ευρωεκλογική παρτίδα, κάτι που ο ίδιος δείχνει να γνωρίζει. Η προσπάθεια να οικοδομήσει ένα μεταρρυθμιστικό προφίλ, που δεν διστάζει να παίρνει επώδυνες πλην επωφελείς (για ποιους άραγε) αποφάσεις είναι σχεδόν συγκινητική.

Η στήριξη, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, απλόχερη. Μόνο που οι μύχιες σκέψεις των ψηφοφόρων, αυτές που δύσκολα ανιχνεύουν οι δημοσκοπήσεις, δείχνουν να τον ανησυχούν. Ακόμα και πιστοποιημένοι «εθνικοί αναμορφωτές» γνώρισαν αυτή την ιδιότυπη εκδίκηση της ιστορίας –ο Ελ. Βενιζέλος είναι ένα κλασσικό παράδειγμα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s