Προειλημμένες αποφάσεις

vouli4Οι θλιβερές εικόνες που εμφανίσθηκαν στο κοινοβούλιο αποτυπώνουν πλήρως τις εκφυλιστικές αλλοιώσεις που σωρεύθηκαν στο σώμα του πολιτικού συστήματος. Η μετατροπή της αίθουσας σε πλυντήριο προειλημμένων αποφάσεων είναι απολύτως συμβατή με την πραγματικότητα.

Η εξουσία βρίσκεται στα χέρια των δανειστών, η τοπική κυβέρνηση λειτουργεί ως υπεργολαβικό δίκτυο διάχυσης και νομιμοποίησης αποφάσεων που έρχονται από αλλού.

Η δημοκρατία θυμίζει έναν άταφο νεκρό, κάτι μεταξύ ανάμνησης και ουτοπικής προσδοκίας. Κοινωνικές κινήσεις, κόμματα, συλλογικότητες βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση, με την υπερψήφιση κρίσιμων και καθοριστικών νόμων από βουλευτές που αδυνατούν (λόγω διαδικασιών και μεθοδεύσεων) να γνωρίζουν το περιεχόμενο τους, επιβεβαιώνει τον βαθύτερο μετασχηματισμό.

Με τον συνήθη κυνισμό των κεντροευρωπαίων παραγόντων ο υποψήφιος πρόεδρος του «Λαϊκού κόμματος» (της ομάδας όπου ανήκει και η ΝΔ) Ζαν-Κλόντ Γιούνκερ περιέγραψε την εκτίμησή του για την χώρα μας. Όπως διευκρίνισε «εάν κατά την διάρκεια της κρίσης ήμουν πρόεδρος της Κομισιόν θα είχα ορίσει επίτροπο για την Ελλάδα. Θα ήταν αρμόδιος για τα περιφερειακά ταμεία, για τα δημοσιονομικά, την αγορά εργασίας, για όλα τα θέματα». Ο Λουξεμβούργιος πολιτικός απλά υπερκέρασε σε ωμότητα τον Β. Σόιμπλε ο οποίος, σχολιάζοντας τις εξελίξεις στον τόπο μας, τόνισε με νόημα πως «η Ελλάδα δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο για το ευρώ».

Μια πικρή και αναδρομική δικαίωση εκείνων των εκτιμήσεων που θεωρούσαν ότι η περίπτωση της βαλκανικής εσχατιάς του μεσογειακού νότου δεν ήταν αυστηρά εσωτερικό πρόβλημα αλλά τοπική επίπτωση μιας συστημικής κρίσης. Όλα αυτά ωστόσο ελάχιστη σημασία έχουν για την συγκυβέρνηση η οποία, αναζητώντας εναγωνίως εκλογική επιβεβαίωση στις κάλπες του Μαΐου, επιχειρεί να εμφανίσει το μαύρο ως άσπρο. Την ώρα που το επόμενο μνημόνιο βρίσκεται επί θύραις οι ευφρόσυνοι προπαγανδιστές στα Μ.Μ.Ε. (αν αφαιρέσουμε ορισμένες απώλειες, μετά το κύμα δημοσιογραφικών προσχωρήσεων στα ευρωψηφοδέλτια, της ΝΔ κυρίως) συνεχίζουν να προωθούν νέες εκδοχές του «successstory».

Μόνο που η οργή που αθροίζεται μπορεί να παραμένει βουβή και απροσδιόριστη, αγγίζει ωστόσο τα ακρότατα όριά της. Εκεί είναι που οι σχεδιασμοί κινδυνεύουν να τιναχθούν στον αέρα, από μια ιδιοτροπία της τύχης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s