Δημοτικές εκλογές στη Λάρισα: Η κατάρα των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ

Η ιστορία, τα αποτελέσματα και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

(ΜΕΡΟΣ 3ο )

Οι εκλογές του 1994. Δημαρχία Καφφέ

 

Ένα νέο κεφάλαιο άνοιγε για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Περίπου έναν χρόνο έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές της 10ης Οκτωβρίου του 1993 στις οποίες θριάμβευσε το ΠΑΣΟΚ και επέστρεψε ως πρωθυπουργός για τελευταία φορά ο Ανδρέας Παπανδρέου διεξήχθησαν για πρώτη φορά νομαρχιακές εκλογές, δηλαδή οι νομάρχες πλέον θα ήταν αιρετοί και όχι διορισμένοι από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Όπως ήταν αναμενόμενο η Νέα Δημοκρατία με καινούργιο αρχηγό τον Μιλτιάδη Έβερτ, η οποία σημειωτέον είχε γνωρίσει στο ενδιάμεσο μια ακόμη ήττα στις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου, δεν είχε προλάβει να ανακάμψει.

Το πιο έντονο πολιτικό χρώμα σε σχέση με τις ταυτόχρονες δημοτικές εκλογές κατέδειξε περισσότερο έντονα τη δυναμική του ΠΑΣΟΚ που πέτυχε μερικές εξαιρετικές νίκες, σε αρκετές περιπτώσεις με τη συνεργασία του-τότε-Συνασπισμού. Αντιθέτως, μάλλον πενιχρές πρέπει να θεωρηθούν οι επιδόσεις του ΚΚΕ και της Πολιτικής Άνοιξης, που επέλεξαν την αυτόνομη κάθοδο με φτωχά ως επί το πλείστον εκλογικά οφέλη.

Η ιδιαιτερότητα της πρώτης εκλογικής αναμέτρησης για την ανάδειξη νομαρχών συνίσταται στη δημιουργία τριών υπερνομαρχιών: Αθηνών-Πειραιώς, Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης και Έβρου-Ροδόπης, ενώ ξεχωριστές νομαρχίες αποτελούσαν η Ανατολική και η Δυτική Αττική.

Έτσι, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τη συντριπτική πλειοψηφία των νομαρχιών και τις τρεις υπερνομαρχίες (δεν υπολογίζουμε χωριστά τις νομαρχίες που συναποτελούν τις υπερνομαρχίες).  Επικράτησε σε 37 περιπτώσεις, στις 9 μάλιστα από τον πρώτο γύρο. Σε 16 νομαρχίες κέρδισε χωρίς την υποστήριξη άλλου κόμματος, σε 21 συνεργαζόμενο με τον ΣΥΝ και σε μία με τον Συνασπισμό και την ΠΟΛΑΝ. Η ΝΔ εξέλεξε δικούς της νομάρχες σε 14 νομούς, 13 κατεβαίνοντας με αυτόνομο ψηφοδέλτιο και έναν σε συνεργασία με την ΠΟΛΑΝ, ενώ σε 4 περιπτώσεις επικράτησε από τον πρώτο γύρο. Σε δύο περιπτώσεις επικράτησαν ανεξάρτητοι υποψήφιοι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ (Πέλλα και Ζάκυνθο), στην Κεφαλονιά ο νέος νομάρχης υποστηρίχθηκε από Συνασπισμό και ΠΟΛΑΝ, ενώ στα Γρεβενά εξελέγη ο υποψήφιος που διέθετε τη στήριξη του Συνασπισμού και του ΚΚΕ.

Στη Λάρισα η υποψηφιότητα του Γιάννη Φλώρου δεν άφηνε πολλές ελπίδες στους αντιπάλους του! Η επικράτηση του ήταν άνετη παρόλο που δεν κατάφερε για λίγες ψήφους να εκλεγεί από την πρώτη Κυριακή.

Τα αποτελέσματα:

nomarxiakes 1994Σε επίπεδο Δήμων

Το 1994 οι δημοτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 16 και στις 23 Οκτωβρίου. Το ενδιαφέρον τους εστιάστηκε στο δήμο της Αθήνας, όπου το ΠΑΣΟΚ πρότεινε το Θόδωρο Πάγκαλο, κορυφαίο στέλεχός του, υπουργό και από τους δελφίνους του κόμματος. Από την άλλη πλευρά παρατάχθηκε ο συνδυασμός του Δημήτρη Αβραμόπουλου, από τα ανερχόμενα νέα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Η υποψηφιότητα του δυναμικού Θ. Πάγκαλου, ο οποίος επανειλημμένα δεν είχε διστάσει να έρθει σε σύγκρουση με τον Α. Παπανδρέου, εντυπωσίασε. ΄Πμως μέρα με τη μέρα ο Δ. Αβραμόπουλος κέρδιζε έδαφος, παρόλο που ο αντίπαλος του στις ρητορικές του αναφορές τον αποκαλούσε «ο κύριος τίποτα».

Από τον πρώτο γύρο ο Δ. Αβραμόπουλος, που κράτησε προσεκτικά ήπιους τόνους, πήρε το προβάδισμα. Τα αποτελέσματα της 16ης Οκτωβρίου ήταν: Θ. Πάγκαλος 32%, Δ. Αβραμόπουλος 44,6%. Η Μαρία Δαμανάκη του Συνασπισμού πήρε ένα ποσοστό 11,2%, ενώ ο Λέων Αυδής του ΚΚΕ συγκέντρωσε 6%. Στις δημοτικές εκλογές συμμετείχε κα η Πολιτική ’νοιξη του Αντώνη Σαμαρά, που είχε αποχωρήσει από τη Νέα Δημοκρατία. Υποψήφιος του κόμματος ήταν ο Ανδρέας Λεντάκης, γνώστης των προβλημάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από τη θητεία του στο δήμο του Υμηττού. Περιορίστηκε στο 4%.

Η προεκλογική εβδομάδα του δεύτερου γύρου ήταν σκληρή, αλλά ο Δ. Αβραμόπουλος επικράτησε με 54,37% έναντι 45,63% του Θ. Πάγκαλου.

Στον Πειραιά τα πράγματα εξελίχτηκαν αντίστροφα. Εκεί ο ήδη δήμαρχος Στέλιος Λογοθέτης, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ και το Συνασπισμό, επικράτησε στο δεύτερο γύρο. Πήρε 52,54% έναντι 47,46% του αντιπάλου του Κώστα Κεφάλα.

Στις εκλογές εκείνες παρουσιάστηκε εντονότερο παρά ποτέ το φαινόμενο των ανταρτών υποψηφίων, δηλαδή των στελεχών που διεκδίκησαν δημαρχίες χωρίς να έχουν πάρει το χρίσμα της κομματικής ηγεσίας. Στον Πειραιά παρουσιάστηκαν αντάρτες και από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας. Το δήμο διεκδίκησε ο βετεράνος του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Παπασπύρου, αλλά και ο προερχόμενος από τη συντηρητική παράταξη Γιάννης Παπασπύρου, που πρόκειται να είναι ο επόμενος δήμαρχος στο μεγάλο λιμάνι. Και οι δύο στον πρώτο γύρο συγκέντρωσαν σημαντικά ποσοστά ψήφων. Ο πρώτος 15,6% και ο δεύτερος 15,1%. Αλλά και ο Π. Σαλπέας του ΚΚΕ έφτασε στο 9,6%.

Στη Θεσσαλονίκη ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, παλιά δόξα του κλασικού αθλητισμού, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, κυριάρχησε από τον πρώτο γύρο.

Από τη στιγμή που οι εντυπώσεις κερδίζονται με τα αποτελέσματα στις τρεις μεγάλες πόλεις, νικήτρια των εκλογών θεωρήθηκε η Νέα Δημοκρατίας. Αλλά αυτό ήταν μία πολύ επιδερμική εκτίμηση. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχασε την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αλλά είχε κερδίσει 218 δήμους σε όλη τη χώρα, μόνο του ή με τη σύμπραξη του εναπομείναντα από τη διάσπαση του Συνασπισμού.

Στη Λάρισα ο Χριστόδουλος Καφφές είχε να αντιμετωπίσει τον Γιώργο Δουβαλόπουλο από τη Νέα Δημοκρατία, τον Αριστείδη Λαμπρούλη  που πλέον βρισκόταν στη δύση της πολιτικής του καριέρας ενώ από την πλευρά του ΚΚΕ εσ. κατέβαινε υποψήφιος ο Γιώργος Μπατάλης και ο Κώστας Τσαντίλης ως ανεξάρτητος.

Το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά εμφανίστηκε οργανωμένο και με επικεφαλής που τουλάχιστον δημόσια δεν αμφισβητούταν. Η σύγκρουση Καφφέ – Λαμπρούλη το προηγούμενο διάστημα κατοχύρωσε στη συνείδηση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ τον πρώτο. Η συγκρότηση ενός ψηφοδελτίου, που πέρα από τις γνωστές αυτοδιοικητικές προσωπικότητες του χώρου περιελάμβανε και γνωστούς Λαρισαίους, από όλους τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς χώρους, αποτέλεσε ένα ακόμα πλεονέκτημα.

Στον δεύτερο γύρο πέρασαν ως πρώτος ο Καφφές με 33,24% και σαν δεύτερος ο Δουβαλόπουλος με 32,35%. Ο πρώην δήμαρχος Αριστείδης Λαμπρούλης έμεινε τρίτος συγκεντρώνοντας το 20,09% και αναδεικνυότανε ως ο βασικός παράγοντας που θα έκρινε το τελικό αποτέλεσμα.

Επίσημη ανακοίνωση στήριξης από την πλευρά του ΚΚΕ δεν υπήρξε ποτέ. Η δράση του Δουβαλόπουλου στα χρόνια της χούντας(Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών το 1970), αλλά και το γενικότερο κλίμα που είχε διαμορφωθεί, παρά τις αντιδράσεις του στενού κομματικού μηχανισμού του ΚΚΕ, οδήγησαν στην επικράτηση του Χριστόδουλου Καφφέ με 54,27% στο β’ γύρο.

1994Για πρώτη φορά υποψήφιος που στηρίζονταν από το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε το Δήμο της Λάρισας. Μιας Λάρισας που πλέον ήταν πολύ διαφορετική από αυτήν των αρχών της δεκαετίας του ’80. Με καινούργιες δομές, πεζοδρομημένους δρόμους, μεγάλα έργα και σημαντικό πολιτιστικό γίγνεσθαι.  Το έργο αυτό όφειλε να συνεχίσει και να πλατύνει ο νέος δήμαρχος που είχε όμως να αντιμετωπίσει δύο σοβαρά προβλήματα.

Το πρώτο είχε να κάνει με τη στάση του σκληρού μηχανισμού του ΚΚΕ που κυριαρχούσε στο Δήμο και το δεύτερο , όπως θα φανεί στα πρώτα κιόλας βήματα της νέας δημοτικής αρχής, οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι κόντρες και η σύγκρουση βουλευτικών και πολιτικών γραφείων, που επωάζει η εξουσία.

Εξαιτίας και των δύο αυτών παραγόντων ζήσαμε στη Λάρισα ακραίες καταστάσεις και πρωτοφανή γεγονότα.

Αν στην πρώτη περίπτωση η προσπάθεια διασφάλισης των «κεκτημένων» μιας καθαρά κομματικής λογικής ξεπερνούσε τα όρια της σοβαρότητας, στη δεύτερη περίπτωση μια ολόκληρη δημοτική αρχή ακολούθησε ένα βασανιστικό και αργό πολιτικό χαρακίρι.

Και τα δύο όμως έπαιξαν το ρόλο τους για την ήττα των επόμενων εκλογών. Ο συγκρουσιακός με τους μηχανισμούς δήμαρχος λύγισε κάτω από την πίεση του διασπαστικού ψηφοδελτίου του Ν. Σχοινά και όσων το στήριξαν (τα ονόματα πάντοτε έχουν μεγάλο ενδιαφέρον), αλλά και της συντεταγμένης και μαζικής υποστήριξης του ΚΚΕ στον υποψήφιο της ΝΔ Κώστα Τζανακούλη (σημερινό δήμαρχο της πόλης).

Σε πολιτικό επίπεδο ήταν σαφές πως τρείς πόλοι εξουσίας συγκρούστηκαν μεταξύ τους μέσα στο ΠΑΣΟΚ με μεγάλη ένταση. Κόμμα (Ν.Ε. και βουλευτές), Δημαρχία και Νομαρχία ανέδειξαν με διαφορετικό τρόπο όλα τα συμπτώματα που αφήνει πίσω της η κακή αντίληψη της διαχείρισης εξουσίας.

Η δημαρχία Καφφέ αφήνει πίσω της ένα τεράστιο και σημαντικό έργο, για το οποίο κανείς δεν αμφιβάλλει. Αντί το αυτοδιοικητικό ΠΑΣΟΚ να επενδύσει πάνω σε αυτό, μπαίνει σε μια διαδικασία συγκρούσεων (και με προσωπικά χαρακτηριστικά πολλές φορές) και καταφέρνει να ολοκληρώσει το πολιτικό του χαρακίρι.

Για τις εκλογές του 1998 αλλά και το παρασκήνιο θα πούμε περισσότερα στο επόμενο άρθρο.

Κλείνω με κάτι που έχει ενδιαφέρον. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε εκείνες τις εκλογές το ΚΚΕ φαίνεται από δύο κείμενα στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της εποχής.

Τον Αύγουστο του 1998 δημοσιεύεται το παρακάτω άρθρο με την υπογραφή του πρώην αντιδημάρχου του Λαμπρούλη,  Χρ. Χαλκιά. Η αναφορά στη Λάρισα είναι χαρακτηριστική:

Δείτε το άρθρο ΕΔΩ

1998dΣτον απόηχο των εκλογών δημοσιεύεται το παρακάτω άρθρο. Η ανάγνωση του αξίζει τον κόπο:

rizos 27.10.98Στο επόμενο : Οι ήττες έχουν ονοματεπώνυμο: Διασπαστικά ψηφοδέλτια

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s