Εικόνες και λόγια στα συντρίμμια!

syntr;immiaΣτα συντρίμμια μιας μεγάλης παράταξης δεν περισσεύουν ψύχραιμες τοποθετήσεις.

Περισσεύουν όμως εικόνες και φωτογραφίες πρώην στελεχών της που τοποθετούνται σε άλλους πολιτικούς χώρους, πιθανώς ανακαλύπτοντας τώρα ότι αυτοί τα εκφράζουν πολιτικά και εμφυλιοπολεμικές  δηλώσεις πρώην «συντρόφων» (δεν πιστεύω ότι ποτέ τους κατάλαβαν το περιεχόμενο της λέξης).

Είναι η κατάληξη μιας πορείας συνεχόμενων λαθών, αλληλοσυγκρουόμενων προσωπικών στρατηγικών και η έκφραση όλων των αδυναμιών που κάποτε η εξουσία έκρυβε προσεκτικά κάτω από το χαλί της.

Είναι να αναρωτιέται κανείς πως βρέθηκαν όλοι αυτοί στο ίδιο κόμμα! Είναι να αναρωτιέται κανείς πως συνεννοήθηκαν, πως βάδισαν για τόσα χρόνια μαζί, πως κατάφεραν και κυβέρνησαν και τελικά πως βρέθηκαν στους ίδιους χώρους.

Νοιώθω το μίσος της παρακμής. Αυτό που αφήνει ελεύθερο η αγωνιώδης προσπάθεια να χρεώσει ο ένας στον άλλον όλα τα κακά της μοίρας! Νοιώθει ο καθένας τη δυσοσμία της προσωπικής πολιτικής ανασφάλειας και την αγωνία πολλών να είναι παρόντες με νέους ρόλους και στα επόμενα χρόνια.

Νοιώθω πως κανείς δεν ασχολείται με την παράταξη (όπως κάποιοι λένε αυτή απέθανε) αλλά μόνο με τους μικρούς τους εαυτούς.

Άλλοι παλεύουν για παράταση της πολιτικής τους παρουσίας, άλλοι για την πολιτική τους εξασφάλιση.

Λείπει η γενναιότητα της ανάληψης των ευθυνών που αναλογούνε στον καθένα.

Γιατί όλοι έχουνε ευθύνες. Άλλοι μικρότερες άλλοι μεγαλύτερες, αλλά όλοι. Γιατί δικές τους αποφάσεις οδήγησαν μια παράταξη στην απαξίωση. Δικές τους ήταν οι πολιτικές επιλογές, όχι δικές μου, ούτε του απλού κόσμου που τους ακολούθησε και τους κουβάλησε στις πλάτες του για χρόνια ολόκληρα.

Τι έχουν να πούνε; Τίποτα απολύτως εκτός από απίθανες δηλώσεις που τους εξασφαλίζουν μια μικρή δημοσιότητα ολίγων δευτερολέπτων. Νομίζουν πως τους ακούει κανένας, όταν επιτίθενται ο ένας στον άλλον, με εξυπνακισμούς και λόγια του αέρα; Όταν απειλούν άμεσα ή έμμεσα όσους δεν συμφωνούν μαζί τους;

Δεν καταλαβαίνουν πως είναι καμένοι;

Κάηκαν στα μνημόνια, στις αντιλαϊκές πολιτικές, στις στρατιές ανέργων, στην αγωνία της επιβίωσης, στην υπερφορολόγηση, στα κρύα δωμάτια του χειμώνα, στην ακρίβεια που σαρώνει τα πάντα. Κάηκαν γιατί κάνανε τη ζωή μια ατελείωτη ανηφόρα για όλους τους πολίτες.

Οι πολιτικές που υποστήριξαν τους έκαψαν. Ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος.

Δεν υπάρχουν για τον κόσμο. Αν αυτό καταλάβουν θα πειστούν ίσως πως δεν χρειάζονται ούτε μετακομίσεις, ούτε καμουφλάζ, ούτε παραλλαγές.

Χρειάζεται απλά να πάνε στα σπίτια τους. Τόσο απλά!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s