Ιταλία: Ο θρίαμβος των αγορών!

rentsiΕδώ και λίγες ημέρες η Ιταλία διαθέτει νέο πρωθυπουργό, τον Μ. Ρέντσι.

Ο νεόκοπος πολιτικός αστέρας μεσουράνησε μετά την διαδρομή του ως δήμαρχος Φλωρεντίας και εξελέγη επικεφαλής του κεντροαριστερού «δημοκρατικού κόμματος» εκπαραθυρώνοντας τον προκάτοχό του –στην πρωθυπουργία και την προεδρία της παράταξής του – Εν. Λέττα.

Είχαν προηγηθεί οι αποκαλύψεις που έδειχναν πως ο Ιταλός πρόεδρος Τζ. Ναπολιτάνο πρωταγωνίστησε σε επαφές για την απομάκρυνση του Σ. Μπερλουσκόνι από την πρωθυπουργία – όταν βρισκόταν, για ύστατη φορά, στο εν λόγω πόστο-, καθώς οι επιλογές του δεν εγκρίνονταν από το Βερολίνο.

Αυτό που κάνει δημοφιλή στους ηγετικούς κύκλους της Ε.Ε. τον νεοδιορισθέντα πρωθυπουργό είναι οι στενές σχέσεις του με τους τραπεζίτες και τα πολυεθνικά επιχειρηματικά λόμπυ.

Για τρίτη φορά στην πολιτική ζωή της γειτονικής χώρας, στο δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα, τοποθετείται ένα πρόσωπο που δεν εκτέθηκε στην βάσανο των εθνικών εκλογών –μάλιστα ουδέποτε υπήρξε βουλευτής. Πρόκειται για τον θρίαμβο των αγορών, οι οποίες έχουν αναλάβει την κηδεμονία κρατικών οντοτήτων ακόμα και του μεγέθους της Ιταλίας. Καθώς η εξουσία έχει μεταφερθεί σε παγκοσμιοποιημένα δίκτυα και τις κατά τόπους απολήξεις τους είναι λογικό να χλευάζονται ακόμα και τα τελευταία υπολείμματα της ημιθανούς αστικής δημοκρατίας.

Η ανάδυση ενός πολιτεύματος «κρατικού φασισμού» με κοινοβουλευτικό μανδύα συνεπάγεται την εκκαθάριση του δημοσίου χώρου (καλύτερα ότι  απέμεινε από την αγοραία υποσκαφή του) από ενοχλητικούς θεσμούς και συνταγματικές λεπτομέρειες.

Η ιταλική βουλή απλώς εκλέγει τους εκάστοτε εκλεκτούς των μεγάλων συμφερόντων, οι οποίοι οφείλουν να υπηρετούν προδιαγεγραμμένες πολιτικές –λειτουργώντας ως θεσμική τους βιτρίνα. Για να το πούμε διαφορετικά, τα πρόσωπα εναλλάσσονται, ως μάνατζερς στην ίδια εταιρεία.

Συνεπώς το μοντέλο δεν αφορά μόνο την ελληνική πραγματικότητα, ούτε μπορεί να αποδοθεί σε θεωρίες συνωμοσίας και σε έλλειμμα «εθνικής ανεξαρτησίας». Η οριστική μετάβαση στο καθεστώς των υπερεθνικών κρατών και της «οικουμενικής ολιγαρχίας» που τους δίνει το ταξικό τους περιεχόμενο έχει αναπόφευκτες συνέπειες σε κάθε τοπική διοίκηση.

Η νέα πραγματικότητα χτίζεται στα ερείπια εκείνης που σάρωσε, με την παραδειγματική σύνθλιψη κάθε έννοιας κοινωνικής δημοκρατίας

Advertisements

Στην αναζήτηση … υποψηφίων…

ypoΚαθώς ολοκληρώνεται, σιγά-σιγά, η δημοσιοποίηση των υποψηφίων περιφερειαρχών για τη Θεσσαλία (και των όποιων κομματικών στηρίξεων) αρχίζει μια νέα αναζήτηση.

Εκείνη των υποψήφιων περιφερειακών  συμβούλων και ιδιαίτερα των αντιπεριφερειαρχών σε κάθε νομό.

Οι θέσεις αυτές έχουν σύνθετη λειτουργικότητα, καθώς για τον συνδυασμό που θα επικρατήσει συνιστούν τους άμεσους συνεργάτες του επικεφαλής στο διοικητικό του έργο. Αλλά και για εκείνα τα ψηφοδέλτια που δεν έχουν φιλοδοξίες νίκης τα συγκεκριμένα πρόσωπα εκπέμπουν –στην καλή τους εκδοχή- κύρος και επιρροή. Επομένως δεν είναι τυχαίο πως, σε όλες τις περιπτώσεις, αποτελούν κομβικούς παράγοντες για τις τοπικές κοινωνίες. Οπότε η αναζήτηση των κατάλληλων εξηγεί και το προσεκτικό της επιλογής και τον χρόνο που απαιτείται για κάτι τέτοιο.

Μεγάλη κουβέντα γίνεται γύρω από «νέα», «άφθαρτα» και «υπερκομματικά» στελέχη, που θα σηματοδοτούν μια ρήξη με παλαιοκομματικές πρακτικές. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ιδεολογικές κατασκευές που ελάχιστη σχέση έχουν με τις πραγματικές συνθήκες.

Αν εξαιρέσουμε κάποιες περιπτώσεις όπου η αναγνωρισιμότητα και τα παρεπόμενά της είναι προϊόντα κοινωνικά προβλεπόμενης επαγγελματικής δραστηριότητας απομένουν κάποιοι τοπικοί παράγοντες. Όσο μάλιστα η συμμετοχή «επώνυμων» (πάσης φύσης και προέλευσης) δεν έχει την λάμψη και την γοητεία προηγούμενων εποχών τόσο το φάσμα των επιλογών περιορίζεται.

Καθώς η μνημονιακή πραγματικότητα επηρεάζει καταλυτικά τις εξελίξεις, η τοπική αυτοδιοίκηση εκπίπτει, αναπόδραστα, σε τοπικό υποστύλωμα του κεντρικού κράτους. Ενώ οι ασφυκτικές περικοπές αποτελούν αντικίνητρο ενασχόλησης για εκείνους που κινούνται μεταξύ φιλοδοξίας και χόμπι.

Ειδικά στις περιφέρειες όπου τα μεγέθη είναι μεγάλα και οι δεσμοί πολύ πιο χαλαροί το πρόβλημα όσων επιθυμούν να εμπλακούν με την διαχείριση των υποθέσεών τους πολλαπλασιάζεται. Οι δυστοκίες και οι απευθύνσεις διαφορετικών επικεφαλής συνδυασμών στην ίδια (πάνω-κάτω) αγορά αυτοδιοικητικών στελεχών αποτελούν τις απεικονίσεις των χαλεπών καιρών.

Μέχρις ότου, για τις ανάγκες της κάλπης, συμπληρωθούν όπως-όπως τα ψηφοδέλτια.