Λίστες και σταυροί… γελούν οι παλαβοί!

eklogesςΝα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:

Τα ευρωψηφοδέλτια όλα αυτά τα χρόνια φτιάχνονταν με βάση τις επιθυμίες της εκάστοτε ηγετικής ομάδας των κομμάτων. Οι άνθρωποι που μπαίνανε σε εκλόγιμη θέση και κατακτούσαν μια θέση πολυτελείας, όπως αυτή της ευρωβουλής, είχαν άμεση σχέση με το προεδρικό περιβάλλον.

Για τα μάτια του κόσμου και για την νομιμοποίηση τους (την κομματική), εγκρίνονταν από τα κεντρικά όργανα των κομμάτων και όλοι μαζί… ρίχνονταν στη μάχη των εκλογών, προσδοκώντας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Στο εσωτερικό των κομμάτων ΚΑΝΕΙΣ δεν συμμετείχε στη διαδικασία επιλογής των προσώπων, εκτός από μια μικρή συνήθως ομάδα ανθρώπων, που επέλεγε με βάση διάφορα κριτήρια. Και ισορροπίες και περιβάλλοντα και πολιτικές ανάγκες και διάφορες υποχρεώσεις. Έτσι προέκυπταν συνήθως απίστευτες καταστάσεις!

Το πρόβλημα λοιπόν είχε και έχει να κάνει με τη λεγόμενη και διαρκώς σε αναζήτηση εσωκομματική δημοκρατία! Μεγάλη κουβέντα! Ταυτόχρονα όμως αναδείκνυε πάντοτε και ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα στο υπάρχον πολιτικό σύστημα:

Ο τρόπος και τα κριτήρια αξιολόγησης του κομματικού και πολιτικού δυναμικού.

Εδώ υπήρχανε και υπάρχουν συγκεκριμένες σταθερές και αξίες:

Κεντρικά στελέχη, μεγαλοστελέχη, στελέχη σε τιμητική αποστρατεία, άτομα του προεδρικού περιβάλλοντος, φίλοι και κολλητοί μεγαλοστελεχών, παιδιά και συγγενείς μεγαλοστελεχών, άτομα στα οποία υπήρχανε συγκεκριμένες πολιτικές υποχρεώσεις και κάπου – κάπου και μερικοί σοβαροί άνθρωποι, όχι κατ’ ανάγκη πολιτικοί με την κλασσική έννοια.

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά σε όσους εκλέχτηκαν ευρωβουλευτές από τη δεκαετία του ’80 μέχρι και σήμερα…  Θα δείτε απίθανα ονόματα. Ίσως να μην τα θυμόσαστε καν. Και όμως εκλέχτηκαν και υπηρέτησαν την Ελλάδα στην Ευρωβουλή αλλά απόλαυσαν κιόλας τα καλά του … επαγγέλματος!

Θυμάμαι συνεδριάσεις κεντρικών οργάνων να επικυρώνουν πανηγυρικά τις αποφάσεις των ολίγων (αν τολμούσαν ας λέγανε και κάτι διαφορετικό). Θυμάμαι δηλώσεις για ψηφοδέλτια που προκαλούσαν ερωτηματικά, γεμάτες συγκίνηση… Δεν θυμάμαι ποτέ κάποιον να ρώτησε «καλά ρε παιδιά γιατί τον διάλεξαν αυτόν (αυτήν)»;

Η συμφωνία Σαμαρά – Βενιζέλου για σταυρό στις ευρωεκλογές, είναι φανερό πως δεν απαντά στο αίτημα της όποιας εσωκομματικής δημοκρατίας. Ούτε κατ’ ελάχιστο στο ζητούμενο μιας ουσιαστικής πολιτικής αξιολόγησης του στελεχιακού τους δυναμικού.

Είναι μια επιλογή διεξόδου – υποτίθεται – από καθαρά μικροκομματικά  προβλήματα που δημιουργούνται από τις επιλογές τους και μια προσπάθεια να μικρύνουν το μέγεθος της ενδεχόμενης εκλογικής αποτυχίας των κομμάτων τους. Ο ένας με το μυαλό στους «Καραμανλικούς», ο άλλος με το μυαλό στους 58, τους Δημαρίτες και τους γόνους του Τσατσόπουλου!

Πάλι όμως τα προεδρικά περιβάλλοντα θα επιλέξουν τους υποψήφιους (42 λένε), πάλι οι γραμμές για στήριξη του ενός ή του άλλου θα υπάρξουν και δυστυχώς μαζί με όλα αυτά θα προκριθεί εκ των πραγμάτων και η επιλογή των midiαρχών. Για όσους δεν το κατάλαβαν μια μικρή γεύση πήρανε χθες με τους προσκαλεσμένους στην εκπομπή του Πρετεντέρη!

Τα προβεβλημένα από τα ΜΜΕ ( τα υπάρχοντα ΜΜΕ) πρόσωπα θα κάνουν την προεκλογική τους εκστρατεία , σε επίπεδο Επικρατείας παρακαλώ και οι υπόλοιποι θα αποτελέσουν τις απαραίτητες γλάστρες σε μια διαδικασία υποτιθέμενης διαφάνειας και λαϊκής εκλογής!

Το έλλειμμα εσωκομματικής δημοκρατίας μεγεθύνεται, στην αξιολόγηση των αρίστων εμπλέκονται τα συμφέροντα και ένας απίστευτος λαϊκισμός παίρνει τη θέση του, στην κοινωνία της κρίσης αξιών και οραμάτων.

Έγραφα σε ένα σχόλιο μου στο fb και το αντιγράφω:

«Ας υποθέσουμε λοιπόν πως είναι υποψήφιοι ευρωβουλευτές σε έναν συνδυασμό ένας εξαιρετικός επιστήμονας (όχι ιδιαίτερα γνωστός στο πλατύ κοινό) και μια γνωστή «περσόνα» των τηλεοπτικών καναλιών που η επιστημονική της κατάρτιση φθάνει μέχρι την παρασκευή γεύματος … με τηγανητά αυγά! Την οποία προωθεί το μιντιακό σύστημα, για ευνόητους λόγους. Ας πούμε για παράδειγμα, από τη μία ένας Τσάτσος και από την άλλη μια Καϊλή! Ποιος πιστεύετε πως έχει περισσότερες πιθανότητες, να συγκεντρώσει τους περισσότερους σταυρούς; Το έλλειμμα εσωκομματικής δημοκρατίας και αξιολόγησης στο εσωτερικό των κομμάτων δεν αντικαθίσταται από πλεόνασμα λαϊκισμού!»

Τα πολιτικά αδιέξοδα των πρωταγωνιστών του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος, οδηγούν την κοινωνία στα χέρια των λαϊκιστών και των διαπλεκομένων συμφερόντων.

Όταν αυτό γίνεται με επίφαση δημοκρατικότητας είναι ακόμα πιο επικίνδυνο…

ΥΓ

Επειδή πολλά ακούγονται και γράφονται για το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές του 2004, έχει ενδιαφέρον να θυμηθούμε τις τότε δηλώσεις Βενιζέλου και Χρυσοχοίδη:

«Την ανάγκη συσπείρωσης του ΠΑΣΟΚ εν όψει των ευρωεκλογών επισήμανε σε δηλώσεις του την Κυριακή ο τέως υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος. Σε ερώτηση δε για το ευρωψηφοδέλτιο του Κινήματος, το χαρακτήρισε «δείγμα της αντίληψης του Γιώργου Παπανδρέου για την ανανέωση και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ».

«Αυτό που έχει τώρα σημασία, είναι να συσπειρωθεί όλο το ΠΑΣΟΚ εν όψει των ευρωεκλογών και μόλις τρεις μήνες μετά την ήττα του Μαρτίου» ανέφερε ο κ. Βενιζέλος, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφων, εάν τα πρόσωπα που απαρτίζουν το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος συνιστούν μια «ομάδα νίκης».

«Το ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές είναι αναμφίβολα ένα δείγμα της αντίληψης του Γιώργου Παπανδρέου για την ανανέωση και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ. Είναι πολύ θετικό το γεγονός πως στο ψηφοδέλτιό μας μετέχουν πολλοί νέοι άνθρωποι, μετέχει ίσος αριθμός ανδρών και γυναικών και είμαι βέβαιος ότι και τη μάχη των ευρωεκλογών μπορούμε να δώσουμε με επιτυχία, και μία ομάδα ευρωβουλευτών με αξιώσεις να έχουμε για τη νέα περίοδο του Ευρωκοινοβουλίου» προσέθεσε.

Ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρατήρησε επίσης ότι είναι προς το συμφέρον του απλού πολίτη να υπάρχει ένα ισχυρό «αντίβαρο» στη ΝΔ, κάτι που, όπως σημείωσε, μπορεί να είναι μόνο «ένα κόμμα πλειοψηφικό, ένα κόμμα εξουσίας, ένα κόμμα μεγάλο και λαϊκό, όπως το ΠΑΣΟΚ».

Τέλος, σε ερώτηση εάν αποτελεί ρίσκο η τόσο εκτεταμένη ανανέωση στο ευρωψηφοδέλτιο, ο κ. Βενιζέλος παρατήρησε ότι «στην πολιτική χωρίς ρίσκο δεν γίνεται τίποτα» και πως «ήταν μια επιλογή που έκανε ο πρόεδρος του Κινήματος, λαμβάνοντας υπόψη του προφανώς όλα τα δεδομένα τα οποία υπήρχαν».

Και κατέληξε: «Ο καθένας μπορεί να έχει πολλές απόψεις, σημασία έχει να συσπειρώσουμε τις δυνάμεις μας, προκειμένου να παίξουμε το ρόλο τον οποίο θέλει από μας ο Έλληνας πολίτης».

Από την πλευρά του ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης χαρακτήρισε το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος ως απόδειξη της συντελούμενης ανανέωσης στο ΠΑΣΟΚ.

«Το ψηφοδέλτιο μας για την Ευρωβουλή αποδεικνύει τη συντελούμενη ανανέωση στο κόμμα μας και την προοδευτική, δημοκρατική του ταυτότητα» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Χρυσοχοΐδης.

Και προσέθεσε: «Με τα νέα πρόσωπα, όλα με επιτυχημένη κοινωνική και επαγγελματική διαδρομή, που επωμίζονται το βάρος της εκπροσώπησης του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωκοινοβούλιο, η στρατηγική μας για προοδευτική Ευρώπη αποκτά τη δική της πολιτική δυναμική, που είμαι βέβαιος ότι θα αποτυπωθεί στα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουνίου».

Για να μην ξεχνιόμαστε … δηλαδή!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s