Τρέλα και … κορδέλα!

Αλλάζει, λέει,  το πλαίσιο αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, όπως ισχύει και εφαρμόζεται μέχρι σήμερα καθώς εισάγεται η συγκριτική αξιολόγηση στον προσδιορισμό των ανώτατων ποσοστών των δημοσίων υπαλλήλων ανά κλίμακα βαθμολογίας.

Σκοπός της ρύθμισης αυτής, σύμφωνα με νομοσχέδιο που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, και στο οποίο προβλέπεται και η κατάργηση 21 φορέων, είναι να αποδοθεί η βαρύνουσα σημασία που θα πρέπει να έχει κάθε σύστημα αξιολόγησης και να αρθούν οι στρεβλώσεις και η απαξίωση του παρόντος συστήματος αξιολόγησης.

Τα ανώτατα ποσοστά υπαλλήλων που είναι δυνατόν να αξιολογούνται (με την κλίμακα βαθμών του άρθρου 8 του Π.Δ. 318/1992) καθορίζονται ως εξής:

α. Με τους βαθμούς 9 έως 10 αξιολογείται ποσοστό έως και 25% των υπαλλήλων.

β. Με τους βαθμούς 7 έως 8 αξιολογείται ποσοστό έως και 60% των υπαλλήλων.

γ. Με τους βαθμούς 1 έως 6 αξιολογείται ποσοστό έως και 15% των υπαλλήλων.

Τα ποσοστά αυτά υπολογίζονται επί του συνόλου των υπαλλήλων που υπηρετούν στην ίδια Γενική Διεύθυνση. Ο επιμερισμός των ποσοστών αξιολόγησης σε κάθε Γενική Διεύθυνση γίνεται με απόφαση του οικείου Προϊσταμένου Γενικής Διεύθυνσης στο σύνολο των υποκείμενων οργανικών μονάδων μέχρι και επιπέδου Τμήματος ή αντιστοίχου επιπέδου οργανικής μονάδας.

Στην επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν οι εμπνευστές της ποσόστωσης αναφέρεται πως σήμερα το συνηθισμένο φαινόμενο είναι το σύνολο των υπαλλήλων να αξιολογείται με βαθμούς από 9 έως 10.

Και να δεχτώ πως αυτό μπορεί και να μην στέκει. Να δεχτώ πως είναι υπερβολικό.

Υπάρχει μήπως κάποια εξήγηση για την επιλογή των ποσοστών; Πως δηλαδή ντε και καλά, δια νόμου, θα πρέπει μόνο το 25% των υπαλλήλων να αξιολογείται με 9 ή 10 και το 15% κάτω από τη βάση, βρέξει χιονίσει;

Πως προέκυψε αυτό; Ποιος φωτεινός εγκέφαλος απαιτεί κάθε Γενική Διεύθυνση να έχει οπωσδήποτε 25% άριστους, 60 % μέτριους και 15 % απαράδεκτους υπαλλήλους;

Είναι ηλίου φαεινότερο πως άλλος είναι ο στόχος της ρύθμισης. Όσο και αν προσπαθούν μετά το θόρυβο που προκλήθηκε να πείσουν για τις «αγνές» τους προθέσεις οι εμπνευστές της ρύθμισης.

Θα τολμούσα να πω , πως η σοβαρή αξιολόγηση είναι πολύ μεγάλη υπόθεση για να ευτελίζεται με φθηνά κατασκευάσματα ανθρώπων που τις περισσότερες φορές είναι εκτός της πραγματικότητας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s