Πόσο κοντά είναι το τέλος του Ερντογάν;

ertogan_808742989Οι καταιγιστικές εξελίξεις στην Τουρκία τρίζουν, συθέμελα, την κυβέρνηση Ερντογάν.

Οι αποκαλύψεις για σκάνδαλα εξαγοράς κορυφαίων παραγόντων της, με αντάλλαγμα χρυσοφόρα επιχειρηματικά συμβόλαια, είναι η κορυφή του παγόβουνου.

Επί της ουσίας η αναμέτρηση του πρωθυπουργού με τον άλλοτε πολιτικό του μέντορα Φ. Γκιουλέν εισήλθε στο τελικό της στάδιο. Η δημοσιοποίηση της ρήξης έγινε κατά την διάρκεια της κοινωνικής έκρηξης στην γειτονική χώρα, το περασμένο καλοκαίρι. Το δίκτυο του πανίσχυρου (φιλοδυτικού) κληρικού έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κυριαρχία του Ερντογάν τα τελευταία δέκα χρόνια, συμβάλλοντας στην επικράτησή του επί του κεμαλικού κατεστημένου. Η εγκαθίδρυση ενός προσωποπαγούς καθεστώτος (ο Φ. Γκιουλέν μίλησε για «φαραώ») μπορεί να ξεχείλισε το ποτήρι της αντιδικίας των δύο ανδρών, η αφορμή ωστόσο δεν πρέπει να συσκοτίσει τα αίτια της μεταξύ τους ρήξης.

Φαίνεται πως το σημείο –κλειδί ήταν η απόφαση του Τούρκου πρωθυπουργού να προχωρήσει σε «θεσμική ισλαμοποίηση» του πολιτεύματος.

Η νοσταλγία των σουλτανικών μεγαλείων, η ημιαπαγόρευση των οινοπνευματωδών ποτών, η δημιουργία διαφορετικών χώρων εκπαίδευσης και παραμονής των δύο φύλων συνάντησαν την αντίδραση του Φ. Γκιουλέν και των κύκλων επιρροής του εντός του «μουσουλμανικού πουριτανισμού» αντί της κρατικής τους επιβολής.

Ο φόβος διχαστικών φαινομένων, όπως της πλατείας Ταξίμ, θα μπορούσε να οδηγήσει σε απρόβλεπτες συνέπειες –ειδικά όταν τα δυτικά παράλια και η ενδοχώρα της Ανατολίας αποτελούν σχεδόν ασύμβατους κόσμους. Ωστόσο υπάρχει και η πλευρά των επιπτώσεων της στρατηγικής του «νεοθωμανισμού».

Δηλαδή η κρατική χρήση των σουνιτικών κοινοτήτων, σ’ ένα γεωπολιτικό χώρο από την Βοσνία ως τον Καύκασο και την Λιβύη ως την Συρία. Η σύγκρουση με το Ισραήλ και η επίσκεψη Ερντογάν στην Γάζα, η συμπαράσταση στους Αιγύπτιους «αδελφούς μουσουλμάνους», η χρηματοδότηση και ο εξοπλισμός αντάρτικων ομάδων που πολεμούν κατά του Άσσαντ και η σκληρή στάση απέναντι στους σιίτες μουλάδες του Ιράν είναι απτά δείγματα μιας αναδυόμενης περιφερειακής δύναμης στον χώρο της Εγγύς και Μέσης Ανατολής.

Μόνο που η παραγόμενη ένταση και η πιθανότητα περικύκλωσης του Ισραήλ δεν συνοδοιπορούν με τις πολιτικές προτεραιότητες των ΗΠΑ στην περιοχή. Η προ καιρού επίσκεψη Ερντογάν στον Λ. Οίκο και οι συνομιλίες του με τον Μπ. Ομπάμα είχαν αποκαλύψει το χάσμα που τους χωρίζει. Μόνο τυχαίο δεν είναι τ’ ότι ο Φ. Γκιουλέν έχει αυτοεξορισθεί στις ΗΠΑ, απ’ όπου εξαπολύει τους κεραυνούς του κατά του πρώην πνευματικού του τέκνου.

Οι μάχες στα ενδότερα του κρατικού μηχανισμού της Τουρκίας, ο οποίος εποικίσθηκε από πρόσωπα πιστά στον δυτικόφιλο ιμάμη, ήταν και παραμένουν αδυσώπητες. Οι τέως συνοδοιπόροι μεταβλήθηκαν σε ασυμφιλίωτους εχθρούς και ο πόλεμος για την εξουσία είναι μέχρις τελικής πτώσεως.

Θα ήταν επιπόλαιο να προδικάσουμε την έκβασή του, την ώρα που διεξάγεται η «μητέρα των μαχών».

Advertisements

Ωδή στο τέλος υπέρ ΝΕΡΙΤ!

neritΕνώ συμπληρώθηκε το εξάμηνο από το παραδειγματικό λουκέτο στην ΕΡΤ, το κυβερνητικό δημιούργημα της «Δ.Τ» προσπαθεί να πείσει πως αποτελεί κάτι που θυμίζει τηλεόραση. Ίσως θυμούνται αρκετοί τους κεραυνούς των Σαμαρά και Κεδίκογλου για τις σπατάλες και την αδιαφάνεια στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, πρακτικές στις οποίες θα έβαζε (βίαιο) τέλος η αφεντιά τους.

Φυσικά ελάχιστοι πίστεψαν τους «γαλάζιους» πρυτάνεις της ρουσφετολογίας, αλλά τα όσα επακολούθησαν ξεπερνούν και την πιο προχωρημένη φαντασία. Έτσι λοιπόν, στο παραμάγαζο των Γκ. Μάναλη –Π. Καψή είχαμε προσλήψεις διμηνιτών συμβασιούχων οι οποίοι, εν ονόματι των περιστάσεων, προβιβάσθηκαν (κουρελιάζοντας την νομοθεσία) σε δεκαμηνίτες.

Ιδού ένα απάνθισμα των κριτηρίων προσλήψεων στην «Δ.Τ»:

Σύζυγοι προσλήφθηκαν ο ένας παρουσιαστής και η άλλη ρεπόρτερ. Ταυτόχρονα ο πρώην διευθυντής της ραδιοτηλεόρασης, λόγω μετακόμισης στις Βρυξέλλες μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ, προσλήφθηκε σαν ανταποκριτής. Για να καταπολεμηθεί η σπατάλη –και να διασωθεί η ενημέρωση- κρίθηκε πως δεν αρκεί η παρουσία του και προσλήφθηκε ένας επιπλέον. Όσο για την ανταποκρίτρια στις ΗΠΑ, δεδομένου ότι η προεπιλεγμένη διαμένει στην Ν. Υόρκη η έδρα της ενημέρωσης μεταφέρθηκε εκεί, αντί να παραμείνει στην (πρωτεύουσα) Ουάσιγκτον.

Όλοι θαυμάσαμε κάποιους θιασώτες της κατάργησης της εισφοράς υπέρ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, οι οποίοι διέπρεψαν σ’ επιχειρηματολογία υπέρ της κυβερνητικής πρωτοβουλίας τον περασμένο Ιούνη. Το «τέλος υπέρ ΝΕΡΙΤ (πλέον)» επανήλθε από 1η Γενάρη και υπολογίζεται στα τρία ευρώ.

Κοντολογής στο εξάμβλωμα που δημιουργήθηκε μετά την επιλογή του ηγετικού πυρήνα της ΝΔ διατηρούνται οι πλέον παρακμιακές νοοτροπίες οι οποίες είχαν εμφανισθεί στην ΕΡΤ. Μάλιστα καθώς «παίζει μόνος του» τα εκφυλιστικά φαινόμενα, από το πρώτο κιόλας διάστημα, πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.

Για ν’ αποδειχθεί πως το μόνο σχέδιο που διαθέτουν είναι η εκχώρηση του ενημερωτικού τομέα στα ιδιωτικά κανάλια, ώστε οι δυνάμεις της αγοράς και οι ολιγάρχες να ελέγχουν απόλυτα το περιεχόμενο της ειδησεογραφίας.

Συμπληρωματικά το βόλεμα των «δικών μας παιδιών» (με την αναλογία διορισμών να την επιμελούνται ο «γαλάζιος» Γκ. Μάναλης και ο «πράσινος» Π. Καψής).

Η φαυλότητα απογειώνεται αλλά οι κήνσορες της δημόσιας ΕΡΤ και οι επικοινωνιακές οπισθοφυλακές ,ποιούν την νήσσα.