Happy end ξανά και ξανά!

apolyseiwΟι μακρόσυρτες διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την τρόικα δεν μπορεί να επιφυλάσσουν εκπλήξεις, σχετικά με την τελική τους κατάληξη.

Εν τέλει οι επιταγές των εκπροσώπων των δανειστών θα γίνουν –στην ουσία τους- αποδεκτές, αφού ο συσχετισμός δύναμης δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολιών.

Ωστόσο οι απορίες έχουν να κάνουν με την άτεγκτη στάση των επικεφαλής της Ε.Ε. και της τρόικα. Ούτε σκέψη για χαλάρωση, παρά τ’ ότι η κυβέρνηση Σαμαρά κλυδωνίζεται και –ειδικά αν ισχύσει η απελευθέρωση των κατασχέσεων της πρώτης κατοικίας δανειοληπτών που χρωστούν- αντιμετωπίζει το φάσμα της κατάρρευσης.

Πολλοί εντυπωσιάζονται από το γεγονός ότι οι δανειστές δείχνουν ν’ αδιαφορούν γι’ αυτήν την πιθανότητα, παρ’ ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση που εξυπηρετεί απολύτως τις δικές τους επιδιώξεις. Την ώρα που ακούγονται επαινετικά λόγια για την «ελληνική πρόοδο» το μαστίγιο (της λήψης νέων μέτρων) χρησιμοποιείται διαρκώς.

Μια ανάγνωση αυτής της αντίφασης –των εσωτερικών αντινομιών μιας διαλεκτικά ολοκληρωμένης πραγματικότητας- είναι αυτή που σχετίζεται με την κρίσιμη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας. Η οποία ακροβατεί στο τόξο που περιλαμβάνει τα πετρέλαια της Κασπίας και την Τουρκία, διαπερνά την ανατολική Μεσόγειο για να ολοκληρωθεί στην Β. Αφρική και την Μ. Ανατολή. Οι αναζητήσεις πετρελαίου και «στρατηγικών ορυκτών» στο υπέδαφος της χώρας επιτείνονται, κάτι που δίνει υπόσταση στις εκτιμήσεις για μεγάλα αποθέματα τέτοιων σημαντικών πρώτων υλών.

Αν προστεθεί τ’ ότι υπάρχουν μνημονιακές υποχρεώσεις, βάσει των οποίων ολόκληρη η δημόσια περιουσία θα εκποιηθεί σ’ επιχειρηματικά συμφέροντα (συνδεδεμένα με τους δανειστές και κρατικές οντότητες όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία) γίνεται κατανοητό κάτι πολύ απλό. Το αν υφίσταται, ή όχι, κάποια φιλική κυβέρνηση στην τοπική διοίκηση του άκρου της ευρωζώνης είναι κάτι που ελάχιστα ενδιαφέρει τους μεγάλους παίκτες αυτού του παζλ. Ενδεχομένως μάλιστα να τους βολεύει η ανακύκλωση κρίσεων και αναταραχών, ούτως ώστε οι προωθούμενες «διευθετήσεις» -οι οποίες αφορούν ανασύνταξη ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή- να υλοποιηθούν ευκολότερα.

Μια τέτοια πιθανότητα προϋποθέτει την ανηλεή συμπεριφορά των δανειστών και την εξώθηση της ελληνικής κυβέρνησης (ακόμα και της υφιστάμενης) σε οριακού τύπου επιλογές. Είναι κάτι που, αν κρίνουμε από την δημόσια εικόνα των κορυφαίων στελεχών της συγκυβέρνησης Σαμαρά, προκαλεί από παγωμάρα και εκνευρισμό μέχρι απελπισία και τρόμο.

Εκ παραλλήλου και παρά τις υπαρκτές διαφορές τους το ΔΝΤ και η Ε.Ε. επιτείνουν τον πανικό και την σύγχυση, μέσω αντιδράσεων που θυμίζουν Σκωτσέζικο ντους

Για όσους έχουν την παραμικρή αμφιβολία για το τι μέλλει γενέσθαι παραπέμπω στη διακήρυξη, που σηματοδοτεί το τυπικό τέλος της παράτας περί αντίστασης στην τρόικα, από τον Αντ. Σαμαρά! Στην συνάντηση με τον πρόεδρο του ευρωκοινοβουλίου Μ. Σούλτς δήλωσε πως δουλεύει για συμφωνία με την τρόικα «ώστε ν’ αναλάβουμε την προεδρία χωρίς το βάρος της τελικής ρύθμισης»!

Νομίζω πως πιο σαφής δεν θα μπορούσε να είναι!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s