Μόνο δώρα μην περιμένετε!

Καθώς τελειώνει, σε μερικούς μήνες, η χρονική ισχύς των μνημονιακών συμβάσεων που έχει υπογράψει η Ελλάδα (φυσικά αυτό δεν αφορά την ουσία των μέτρων) αναζητείται νέο χρηματοδοτικό πρόγραμμα για την περίοδο 2014-2016.

Παρά τις σκοτεινές περιοχές που υπάρχουν σ’ αυτή την ιστορία, εν πολλοίς λόγω των γερμανικών εκλογών, κάποια σημεία του «πακέτου βοηθείας» διοχετεύθηκαν στον τύπο. Σύμφωνα με αυτά το ύψος του προγράμματος θα είναι περί τα δέκα δις ευρώ και –κατά τις δηλώσεις του Γ. Στουρνάρα- δεν θα προβλέπει λήψη επιπλέον μέτρων.

Εννοείται πως η παρομοίωση του επερχόμενου δανείου με αγαθοεργία απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα.

Τέτοιες γαλαντομίες αφορούν κάποιον άλλο κόσμο, στον παρόντα χρήματα άνευ (οδυνηρών) ανταλλαγμάτων δεν εκταμιεύονται.

Αν λοιπόν υποτεθεί πως η (όποια) γερμανική κυβέρνηση συμφωνήσει στην χρηματοδότηση της Ελλάδας, κάτι που θα συμβεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πρέπει ν’ αναζητηθούν τ’ αντισταθμιστικά οφέλη των δανειστών. Οι ίδιοι γνωρίζουν πως τα περιθώρια για επιπλέον περικοπές μισθών, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και λεηλασία των κοινωνικών δαπανών είναι μάλλον περιορισμένα.

Το κούρεμα του χρέους είναι μια σύνθετη υπόθεση, που συνδέεται με τα παζάρια του ΔΝΤ με την Ε.Ε. και την προθυμία της Γερμανίας να δεχθεί διαγραφή μέρους των χρεών από τα κράτη-δανειστές. Οπότε υπάρχει μια περίπτωση η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Να υπάρξει μείωση των επιτοκίων δανεισμού του ελληνικού δημοσίου και να επεκταθεί ο χρόνος αποπληρωμής των δανειακών υποχρεώσεών του σε βάθος δεκαετιών.

Αυτό που φαίνεται ελκυστικό εκ πρώτης όψεως συνεπάγεται την επ’ αόριστον εγκατάσταση της γερμανικής ηγεμονίας στην χώρα.

Ουσιαστικά πρόκειται για άνευ όρων παράδοση στην οικονομική κυριαρχία των δανειστών και την μετατροπή της σε αυτό που περιγράφεται με τον όρο «αθλιέστατον προτεκτοράτο». Η εκδοχή αυτή είναι σύμφυτη με τα σχέδια «κοσοβοποίησης» και «εσωτερικής αποικιοποίησης», στο πλαίσιο της ζώνης του ευρώ. Το παράδειγμα της ανατολικής Γερμανίας και του τρόπου υπαγωγής της στην δυτική –εντός μιας ενιαίας κρατικής δομής- είναι εξαιρετικά επίκαιρο.

Δυστυχώς κινδυνεύει ν’αναβιώσει μετά από είκοσι και πλέον έτη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s