Μέρα που είναι σήμερα…

dimokratiaΜια καλή ημέρα να σκεφτούμε όλοι για τη Δημοκρατία.

Αυτή που όλοι επικαλούνται , αυτή στην οποία πολλοί ορκίζονται, αυτή για την οποία πολλοί αγωνίζονται και αυτή που στο τέλος – τέλος γίνεται λάστιχο για να ικανοποιήσει απόψεις που επίσης πολλές φορές δεν έχουν σχέση με την ίδια…

Εκτός και ικανοποιούμαστε με την αυτάρεσκη διαταγή κάποιων του τύπου: «Από σήμερα έχουμε δημοκρατία», για να θυμηθούμε ότι σε αυτή τη χώρα υπήρξε υπουργός που κατάργησε – με το έτσι θέλω – την πάλη των τάξεων!

Δεν μπορεί η δημοκρατία να είναι μια λέξη που απλά πιπιλίζουμε από συνήθεια.

Ούτε μια λέξη χωρίς νόημα και χωρίς περιεχόμενο.

Είναι καιρός να μιλήσουμε για το περιεχόμενο της. Για αυτά που τη συνοδεύουν και για εκείνα που την ευνουχίζουν.

Τέτοιες μυστήριες εποχές ζούμε. Και όσο η δημοκρατία περιορίζεται σε αυτά που συμφέρουν ολίγους , όσο η δημοκρατία και οι θεσμοί της αγκομαχούν από δεκάδες περιορισμούς και εσφαλμένες  πρακτικές, τόσο οι εχθροί της – οι πραγματικοί εχθροί της – θα γίνονται πιο δυνατοί.

Αλλά πείτε μου αλήθεια δημοκρατία χωρίς την αίσθηση της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης μπορεί να υπάρξει;

Δημοκρατία χωρίς ισότητα, στις ευκαιρίες της ζωής υπάρχει;

Δημοκρατία χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, σε αυτούς που δρούνε στο όνομα της μπορεί να επιβιώσει;

Δημοκρατία με κόμματα που λειτουργούν με ολιγαρχικές και προσωποπαγείς λογικές μπορεί να υπάρξει;

Δημοκρατία όπου εκδοτικά και επιχειρηματικά συμφέρονται μπλέκονται με προκλητικό τρόπο και ο έλεγχος της κοινής γνώμης εξαγοράζεται με πακέτα δημοσίων έργων, υπάρχει πουθενά στον κόσμο;

Δημοκρατία στην οποία οι εκλογές και η ελεύθερη έκφραση των πολιτών διαμονοποιούνται και ταυτίζονται με το «μέγιστο κακό» , μπορεί να υπάρχει;

Και τελικά πόση δημοκρατία υπάρχει όταν λίγοι αποφασίζουν για τους πολλούς, κατά παράβαση των όσων υπόσχονται προεκλογικά αλλά και αλλάζοντας διαρκώς αυτά που λένε ανάλογα με τις πολιτικές και εκλογικές αναγκαιότητες τους;

Με λίγα λόγια, ναι είναι αλήθεια τριγυρνά στο μυαλό μου ένα ερώτημα:

Αν το 1974 – σαν σήμερα- αποκαταστάθηκε η δημοκρατία και αν μετά  το 1981 διευρύνθηκε και απέκτησε ουσιαστικό περιεχόμενο, σήμερα σε ποια φάση βρισκόμαστε;

Που στα αλήθεια γυρίζουμε με τη ολοένα και μεγαλύτερη συρρίκνωση της, με τους ολοένα και μεγαλύτερους περιορισμούς που ζούνε όσοι είναι αδύναμοι και ανίκανοι να επιβιώσουν σαν παράσιτα δίπλα στους ισχυρούς;

Θα μου πείτε: Τέτοιες ώρες, τέτοια λόγια.

Όχι! Θα σας πω πως αυτή είναι η ώρα.

Γιατί την ώρα που οι επίσημοι – έστω και υποτονικά – θα γιορτάζουν  τη σημερινή επέτειο, στους πίσω δρόμους του Προεδρικού Μεγάρου, τα φαντάσματα του παρελθόντος θα συνεχίζουν τους σχεδιασμούς τους για την κατάλυση της δημοκρατίας…

Γιατί όσο δεν καταλαβαίνουμε πως μόνο η διεύρυνση της δημοκρατίας, μόνο η απελευθέρωση των ιδανικών της, μόνο η λειτουργία των δημοκρατικών και συμμετοχικών θεσμών, μπορούν να αποδυναμώσουν τους νοσταλγούς των αυταρχικών καθεστώτων, τόσο θα προσπαθούμε να αναλύσουμε εκ των υστέρων, «φαινόμενα» Χρυσής Αυγής.

Και σε τελική ανάλυση άλλο δημοκρατία και άλλο δημοκρατία με «φράκο» που έγραψε κάποτε ο Φάτσης!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s