Καταγγελία της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Ευβοίας

Το Διοικητικό Συμβούλιο  της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Ευβοίας καταγγέλλει την πρωτοφανή ενέργεια της τριτοκομματικής κυβέρνησης να κλείσει την ΕΡΤ με πράξη νομοθετικού χαρακτήρα, καταφέρνοντας σοβαρό και πολύπλευρο πλήγμα στη λειτουργία της δημοκρατίας.

enosi syntΚύριος εκφραστής της απαράδεκτης από όλες τις πλευρές ενέργεια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και «συνάδελφος μας» κ. Κεδίκογλου, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες εμφανιζόταν και διαβεβαίωνε ότι δεν υπάρχει απόφαση για κλείσιμο της ΕΡΤ.

Σήμερα στο «διάγγελμα» του μίλησε για σκάνδαλα και ατασθαλίες χωρίς να παραθέσει ούτε ένα στοιχείο, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Τονίζουμε πως ενδεχόμενο κλείσιμο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης αποτελεί τεράστιο πλήγμα στη δημοσιογραφία στην ελεύθερη έκφραση, τον πολιτισμό  και στερεί από τους πολίτες το δικαίωμά τους σε αξιόπιστη, ισορροπημένη κι πλουραλιστική ενημέρωση.

Δυστυχώς η σημερινή Κυβέρνηση θα περάσει στη ιστορία ως η Κυβέρνηση που προσπάθησε να καταστήσει την Ελλάδα μέσα σε μια μέρα τη μοναδική χώρα της Ευρώπης που δεν θα έχει δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να στηρίξουν τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ και τον αγώνα που δίνουν ώστε να μην επιτρέψουν να σιγήσει η δημόσια ραδιοτηλεόραση, όπως προβλέπουν τα σχέδια της κυβέρνησης. Η απόφαση της για  «ξαφνικό θάνατο» της ΕΡΤ, δεν πρόκειται να περάσει.

 

Η Διοίκηση της Ένωσης Συντακτών

Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Ευβοίας

Advertisements

Τα δύο χρόνια μου στην ΕΡΤ

ert1Δεν είναι ώρες για πολλά. Δεν έχω και διάθεση…

Δούλεψα στην ΕΡΤ από τον Οκτώβριο του 1988 έως και τον Αύγουστο του 1990.

102 FM STEREO στη Θεσ/νίκη και στο Βραχέα για ένα διάστημα.

Εκεί έμαθα το ραδιόφωνο, εκεί κατάλαβα τη δύναμη της ΕΡΤ.

Τρία μόνο περιστατικά και τίποτα άλλο:

Δεκέμβριος του 1989 , μεγάλη κακοκαιρία, αποκλεισμένα τα πάντα.

Επειδή έμενα κοντά στο κτίριο του ραδιοφώνου στην 3η Στρατιά, κατάφερα να πάω με τα πόδια και έφυγα από εκεί μετά από δύο ημέρες.

Δύο ημέρες ζωντανό πρόγραμμα καθώς εκπέμπαμε και στα μεσαία. Η μοναδική επαφή με αποκλεισμένα χωριά και πολίτες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Και η μοναδική τους συντροφιά με τα ραδιοφωνάκια με τις μπαταρίες!

Κάπως έτσι ανακαλύψαμε και ένα χαμένο για πολλές ώρες αυτοκίνητο του ΟΠΑΠ κάπου στο Κιλκίς. Και κάπως έτσι σώθηκαν δύο ανθρώπινες ζωές…

Λίγο αργότερα ο πρώτος πόλεμος στο Ιράκ.

Κάθε Κυριακή 17.00 – 19.00 κάναμε την εκπομπή στα βραχέα. Μια εκπομπή συντροφιάς και εκεί καταλάβαμε τι σημαίνει να σε ακούνε σε όλο τον κόσμο.

Εκείνη την Κυριακή ο φίλος μας (ραδιοφωνικός) μας περιέγραψε το τι γινότανε με τους βομβαρδισμούς, τρομαγμένος και φοβισμένος και μας παρακάλεσε να επικοινωνήσουμε με το σπίτι του στην Ελλάδα, γιατί αυτός δεν μπορούσε.

Η χαρά των δικών του ανθρώπων όταν μάθανε ότι είναι καλά δεν περιγράφεται. Και η δική μας ικανοποίηση επίσης.

Παραμονές Χριστουγέννων του 1989 σκεφτήκαμε να κάνουμε μια ραδιοφωνική ανταλλαγή δώρων. Θα μαζεύαμε δώρα και θα τα στέλναμε σε διαφορετικούς παραλήπτες. Δεν είχαμε αίσθηση του μεγέθους. Καμία απολύτως. Μέχρι που ένα φορτηγό των ΕΛΤΑ σταμάτησε έξω από το κτίριο και κατέβασε εκατοντάδες πακέτα, σταλμένα από ολόκληρο τον κόσμο! Από Αυστραλία μέχρι Καναδά!

Τα αλλάξαμε και τα στείλαμε μαζί με τις διευθύνσεις στους νέους παραλήπτες.

Απίστευτη δύναμη επικοινωνίας.

Πριν από λίγο οι πομποί της ΕΡΤ έκλεισαν.

Με μια απόφαση διέγραψαν τα πάντα.

Μπορούν όμως να διαγράψουν την καρδιά μας;

Το χαμόγελο και τις αναμνήσεις μας;

Ποτέ. Και αυτό θα το αντιληφθούν πολύ γρήγορα…

Μαύρη ημέρα για τη Δημοκρατία

ertΗ ανακοίνωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου για το κλείσιμο της Δημόσιας Τηλεόρασης, προκαλεί ήδη τεράστιες αντιδράσεις.

Και είναι λογικό και αναμενόμενο και σε ότι αφορά την ουσία αλλά και σε ότι αφορά τη διαδικασία.

Η διαδικασία παραπέμπει σε περιόδους προ-δημοκρατικές. Μία πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που υποκαθιστά την ίδια την κοινοβουλευτική δημοκρατία, που με λογική «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» οδηγεί όχι μόνο στο κλείσιμο της Δημόσιας Τηλεόρασης αλλά και στο κλείσιμο οποιουδήποτε οργανισμού του Δημοσίου.

Η επαναλαμβανόμενη τακτική της παρακοινοβουλευτικής διαδικασίας, η πληθώρα πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, αποτελούν προσβολή για την ίδια τη Δημοκρατία.

Και είναι απορίας άξιο πως πολιτικοί με δημοκρατική ιστορία και καταβολές αποδέχονται κάτι τέτοιο και μάλιστα όταν είναι προφανές ότι δεν υπάρχουν οι από το Σύνταγμα προβλεπόμενες προϋποθέσεις.

Σε ότι αφορά στην ουσία:

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν ανακάλυψαν σήμερα τα κακώς κείμενα στην ΕΡΤ. Η λογική περί συλλογικής ευθύνης των εργαζομένων είναι επικίνδυνη. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά. Αυτό το έργο το είδαμε δυστυχώς πολλές φορές τα τελευταία χρόνια.

Οι πολιτικές ευθύνες ανήκουν αποκλειστικά στις διοικήσεις και τους αρμόδιους Υπουργούς στην ευθύνη των οποίων βρίσκονταν η ΕΡΤ.

Αυτοί αποφάσιζαν τις διοικήσεις, αυτοί διόριζαν συμβούλους, αυτοί έπαιρναν αποφάσεις, αυτοί διαμόρφωναν τις συμβάσεις με τους ιδιώτες.

Η υπόσχεση για νέο φορέα δημόσιας τηλεόρασης, με εργαζόμενους που οι ίδιοι θα επιλέξουν, με μισθούς πείνας, δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση στην απαίτηση για αναβαθμισμένη δημόσια τηλεόραση.

Τέλος ο λαϊκισμός που εκπέμπεται σχετικά με το τέλος για την ΕΡΤ (48 ευρώ το χρόνο) είναι απροκάλυπτος! «Δεν θα πληρώνεται το χαράτσι, όσο παραμένει κλειστή η ΕΡΤ» είπε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Χρειάζεται σχόλιο;

Υπάρχει και ένα τελευταίο θέμα που αφορά στη λειτουργία αυτής της Κυβέρνησης:

Ο Πρωθυπουργός αποφάσισε και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ανακοίνωσε.

Οι υπόλοιποι τι κάνουν; Πως το επιτρέπουν εφόσον – όπως λένε – διαφωνούν;

Έχουν τη δυνατότητα να αποδείξουν στην πράξη ότι δεν είναι παρακολουθήματα του Σαμαρά;

Έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν –σαν ισότιμοι εταίροι – την άποψη τους;

Μπορούν ακόμα να υποστηρίζουν μια λογική διακυβέρνησης που τους χρησιμοποιεί αποκλειστικά σαν αναγκαίους ψήφους;

Τελικά υπάρχει στοιχειώδης πολιτική αξιοπρέπεια;

Αν όχι … τελείωσαν οριστικά!

Η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη και τα «εξώγαμα» της…

1rea57bΚαι ξαφνικά τη θυμήθηκαν! Όλως τυχαίως! Και άρχισαν να μιλούν και να γράφουν για αυτή και την μεγάλη προσφορά της στη χώρα. Γράφουν όμως έτσι όπως τους βολεύει, γράφουν για συγκεκριμένους λόγους και προφανώς κάτι έχουν στο μυαλό τους.

«Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη». Έτσι απλά. Όπως την αντιλαμβάνεται ο καθείς τους.

Οι μεν μιλάνε για το κέντρο και τους κεντρώους, ο άλλος μιλά για τη σοσιαλδημοκρατία και ο τρίτος για το δημοκρατικό σοσιαλισμό.  Και όπου καθίσει η μπίλια! Άλλωστε παιδιά και ενεργούμενα του ιδίου συστήματος είναι.

Αλλά τι είναι η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη;

Αναρωτήθηκαν ποτέ όσοι τη θυμήθηκαν σήμερα και την πολέμησαν λυσσαλέα κατά καιρούς και ανάλογα με τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα, γιατί αυτός ο κόσμος , αυτές οι κοινωνικές δυνάμεις εκφράστηκαν από το ΠΑΣΟΚ;

Αναρωτήθηκαν ποτέ ποιος ήταν ο συνδετικός κρίκος που ένωσε τόσους ανθρώπους σε ένα κοινό όραμα;

Αναρωτήθηκαν ή μπορούν να το πούνε ότι άλλο ήτανε το «Κέντρο» και άλλο το ΠΑΣΟΚ;

Μπορούν να αντιληφθούν ότι στο σύνθημα και αίτημα για «Αλλαγή», αυτός ο λαός στρατεύτηκε ζητώντας όχι απλά κάτι παραπάνω αλλά την αλλαγή της κοινωνίας. Μια κοινωνία ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατίας, σε μια χώρα εθνικά ανεξάρτητη και περήφανη.

«Και φθάνουμε στην ουσία των πολιτικών πραγμάτων. Τα σημερινά κόμματα έχουν τερματίσει τον παραγωγικό βίο τους. Οι Κεντρώοι είναι εδώ – αναποφάσιστοι και προβληματισμένοι. Προσκλητήριο σοβαρό περιμένουν», γράφει στο άρθρο του ο Ψυχάρης…

Το άρθρο του στο ΒΗΜΑ

«Ήρθε η ώρα για την αντεπίθεση της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας. Μιας νέας μεγάλης Παράταξης που θα καλύψει το κενό ανάμεσα στον φιλελευθερισμό και την παραδοσιακή Αριστερά, που προσπαθεί με παλιά υλικά να αντιπαρατεθεί με αποτέλεσμα να διαιωνίζει την κυριαρχία της συντήρησης σε μια περίοδο που απαιτούνται υπερβάσεις», γράφει ο Μαλέλης.

Το άρθρο του Μαλέλη

«Το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε προ τριετίας τη χώρα ως Κίνημα Κηπουρών. Και τώρα προσπαθεί να καταστρέψει τον εαυτό του ως Κίνημα Αρχηγών», γράφει ο Πρετεντέρης και συμπληρώνει: «Ο ευρύτερος χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού αποκλείεται ποτέ να ανασυγκροτηθεί συνολικά αν δεν τακτοποιήσει καθαρά και ανοικτά τους λογαριασμούς του με τη διακυβέρνηση Παπανδρέου» (Το ότι τις επιλογές εκείνης της διακυβέρνησης υλοποιούν σήμερα οι καταγγέλλοντες και υπερηφανεύονται για τα κατορθώματα τους, μικρή σημασία έχει)…

Πρετεντέρης ΝΕΑ

Τι έγινε παλικάρια μου;

Σας ήρθε «θεία έμπνευση»;

Καλοβλέπουν το 20% των δημοσκοπήσεων που δεν τοποθετείται και δεν εκφράζεται από τα σημερινά κόμματα. Ένας κόσμος , μια μεγάλη κοινωνική ομάδα, που δεν μπορεί να συνταχθεί για διαφορετικούς λόγους με τους σημερινούς κομματικούς σχηματισμούς, γιατί απλά δεν μπορούν να τον εκφράσουν.

Είναι όμως το «Κέντρο»; Όποιος θέλει να εθελοτυφλεί ας πιστεύει κάτι τέτοιο. Είναι οι κλασικές πασοκογενείς δυνάμεις, που αποστασιοποιούνται από την ακολουθούμενη πολιτική, που δεν μπορούν να δεχτούν την συγκυβέρνηση από τη μία αλλά και τον φθηνό και αδιέξοδο λαϊκισμό της λεγόμενης «κομμουνιστογενούς» Αριστεράς από την άλλη.

Μπορεί να εκφράστηκαν στην κάλπη με διαφορετικούς τρόπους στις τελευταίες εκλογές. Μπορεί να εκφράστηκαν έτσι για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Δεν ανήκουν όμως εκεί. Ξέρουν ότι αυτό το πολιτικό σύστημα και οι μεταλλάξεις του, αποτέλεσμα της ανακατανομής των δεδομένων στην κοινωνία, λόγω της κρίσης και των αποτελεσμάτων της, είναι ένα πολιτικό σύστημα κρίσης και αδιεξόδου.

Είναι αυτοί που ξέρουν καλά την ιστορία του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Παράταξης, για να θυμηθώ μια πρόσφατη αναφορά του Β. Βενιζέλου. Μόνο που δεν δέχονται την παραχάραξη της, ούτε την αλλοίωση των βασικών της παραμέτρων.

Πώς να μη θυμούνται την προσπάθεια να υπάρξουν ανθρώπινοι μισθοί και συντάξεις ήδη από τις πρώτες ημέρες της Κυβέρνησης του 1981, όταν σήμερα ζούνε την κατάρρευση κάθε έννοιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, με συντάξεις που εξανεμίζονται και με μισθούς που οδηγούν σε άλλες εποχές;

Πώς να μην θυμούνται τι ς μεγάλες αλλαγές στην κοινωνία, είτε στην δημόσια εκπαίδευση , είτε στη δημόσια Υγεία, όταν σήμερα αυτά καταρρέουν μπροστά στα μάτια τους και παραδίδονται βορά στα ιδιωτικά συμφέροντα;

Πώς να ξεχάσουν ότι σε αυτή τη χώρα υπήρξε το πιο συγκροτημένο σύστημα εργασιακής προστασίας, που μετατρέπεται σε έναν παράδεισο ελαστικών μορφών εργασίας, κατάργησης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και στοιχειωδών δικαιωμάτων;

Τι να πούνε για την Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας των κινημάτων , της οικολογίας, όταν το ευρωπαϊκό κεκτημένο θυσιάζεται στις πειραματικές δοκιμές των δανειστών μας και βλέπουν τη χώρα μας να κινεζοποιείται με γρήγορους ρυθμούς;

Και τέλος πώς να δεχτούν την επιβολή με όρους κατακτητή των διαθέσεων της μιας πλευράς ακόμη και σε διαδικασίες αποκρατικοποίησης, που αναιρούνται όταν ο αγοραστής δεν είναι ο επιθυμητός από τους ισχυρούς της Ευρώπης και την Αμερική (η ιστορία της ΔΕΠΑ, μάθημα για όλους).

Η ιστορική προσφορά της Δημοκρατικής Παράταξης αμφισβητήθηκε πρώτα απ’ όλα, από αυτούς που σήμερα την επικαλούνται. Από αυτούς που απογοητεύτηκαν πολλές φορές με την αδυναμία τους να ελέγξουν τις εξελίξεις, σε περιόδους κρίσης. Από αυτούς που χρησιμοποίησαν τα χειρότερα μέσα και την σκοτεινή τους δύναμη (αλλά και τις υπόγειες διαδρομές) για να διαλύσουν ανθρώπους, πολιτικούς ,ονόματα και την ίδια την ιστορική μας μνήμη…

Σήμερα εκτιμούν ότι είναι η κατάλληλη εποχή να ψαρέψουν στα θολά νερά της κρίσης ενός πολιτικού συστήματος που οι ίδιοι στήριξαν, όσο ήταν αποδοτικό για αυτούς.

Σήμερα προσπαθούν να επιπλεύσουν στα κινούμενα νερά των κοινωνικών διεργασιών, για να διαφυλάξουν τα δικά τους και μόνο συμφέροντα. Σιγά μην τους πήρε η σκασίλα για το λαό και τους δοκιμαζόμενους πολίτες αυτής της χώρας. Αυτοί δεν ήταν άλλωστε που στήριξαν και στηρίζουν με νύχια και με δόντια την Κυβέρνηση Σαμαρά, απαξιώνοντας κάθε τι θετικό που προήλθε από το ΠΑΣΟΚ;

Η Δημοκρατική Παράταξη ξέρει και τους «Εφιάλτες» και τους «Γούσηδες». Δεν μπορούν να μεταμφιεστούν σε «σωτήρες»!