Μια άλλη ανάγνωση…

dnt-lagardΗ πρόσφατη έκθεση του Δ.Ν.Τ. μπορεί να θρυμμάτισε το «success story» που διαλαλεί ο πρωθυπουργός, άνοιξε ωστόσο την πραγματική πολιτική συζήτηση.

Εν πρώτοις και παρά την βαθιά διαφωνία του ταμείου με την Ε.Ε στην έναρξη της ελληνικής τραγωδίας υπάρχει μια βασική συμφωνία για το σχέδιο θεραπείας.

Το ΔΝΤ ομολογεί ότι ουσιαστικά έδωσε χρόνο στην ευρωζώνη το 2010, ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Προεκτείνοντας αυτή την λογική η Αγκ. Μέρκελ παραδέχτηκε πως τα προγράμματα «εξυγίανσης» του ευρωπαϊκού νότου (μετά ή άνευ μνημονίων) ουσιαστικά «αγοράζουν χρόνο» για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

Αλλά οι μεγάλες παραδοχές είναι αυτές που γίνονται μέσω της έκθεσης. Ουσιαστικά περιγράφει μια πτωχευμένη χώρα, η οποία δεν εκπληρούσε στοιχειώδεις προϋποθέσεις χρηματοδότησης, με βάση τα κριτήρια του ταμείου. Συνεπώς η επιλογή για οικονομική στήριξη ήταν πολιτική, με στόχο να μην εξαπλωθεί η κρίση και στην υπόλοιπη ευρωζώνη.

Επιβεβαιώνεται επίσης τ’ ότι το Δ.Ν.Τ πρότεινε νωρίς ένα «κούρεμα χρέους», δεδομένου ότι αυτό ήταν και είναι «μη βιώσιμο».

Ωστόσο οι χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα (κυρίως η Γερμανία) ήταν αντίθετες με αυτή την πρόταση, επιθυμώντας να ξεφορτωθούν πρώτα οι τράπεζές τους τα ελληνικά ομόλογα. Κάπου εκεί πρέπει ν’ αναζητηθούν τα περί «θεμελιωδών διαφωνιών» του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε, σχετικά με τον χρόνο κουρέματος του ελληνικού χρέους. Εκείνο ωστόσο που δεν ομολογείται είναι η ταλάντευση που υπήρξε σχετικά με το αν η Ελλάδα θα παρέμενε, ή όχι, στην ζώνη του ευρώ. Ουσιαστικά αυτό κρίθηκε στην σύνοδο του Δεκεμβρίου του 2011, η οποία δρομολόγησε και την πτώση της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου.

Η επόμενη, αυτή του Λ. Παπαδήμου, διαχειρίστηκε τις τεχνικές εφαρμογές της συμφωνίας πριν η χώρα οδηγηθεί σ’ εκλογές.

Θα ήταν σφάλμα αν θεωρηθεί το Δ.Ν.Τ σαν «ο καλός» της υπόθεσης, σε αντίθεση με την «σκληρή» Ε.Ε.

Ως γνωστόν το κούρεμα του χρέους συνοδεύεται από περικοπές μισθών και συντάξεων και χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο (κυρίως) αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Ουσιαστικά το Δ.Ν.Τ πίεσε την ευρωζώνη να κινηθεί γρήγορα, διαβλέποντας επέκταση της κρίσης και στον υπόλοιπο μεσογειακό νότο.

Κάτι που το διευθυντήριο, για τους δικούς του λόγους (υπό το βάρος της γερμανικής ηγεμονίας), αρνήθηκε να πράξει. Προτιμώντας το κυνήγι μαγισσών, για τους «τεμπέληδες» και «καλοπερασάκηδες» Έλληνες που βούλιαξαν μέσα στις αμαρτίες τους.

Από την στιγμή που η κρίση επεκτάθηκε και στους λοιπούς «καταραμένους» η προπαγάνδα αυτή δεν είχε νόημα, γι’ αυτό και σταδιακά εγκαταλείφθηκε.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s