Η πολιτική προβολή μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας

Σαμαράς-Βενιζέλος-Κουβέλης1Αν κάτι μένει από την αποτυχημένη – απ’ ότι φαίνεται – προσπάθεια να ψηφιστεί το συγκεκριμένο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, (λέω συγκεκριμένο γιατί μπορεί να προκύψει κανένα γενόσημο, για συγκεκριμένους λόγους από τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που μετέχουν στην Κυβέρνηση), είναι η σαφέστατη οριοθέτηση των ρόλων κάθε κόμματος στην τρικομματική Κυβέρνηση.

Για όσους είχαν ψευδαισθήσεις ότι μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τα κυβερνητικά πράγματα, το μήνυμα είναι καθαρό: Υπάρχουν πρωταγωνιστές, υπάρχουν και κομπάρσοι. Υπάρχουν αυτοί που μπορούν να αποφασίζουν και αυτοί που μπορούν να παρακολουθούν.

Όσο σκληρό και αν ακούγεται για τους δύο εκ των τριών κυβερνητικούς εταίρους, είναι σαφέστατο ότι η κεντρική πολιτική γραμμή – που δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση – είναι αυτή που προκύπτει από τα κομματικά επιτελεία της ΝΔ. Περιθώρια για ανατροπές και αλλαγές σε αυτή, δεν υπάρχουν, γιατί απλά δεν αλλάζει η κεντρική πολιτική γραμμή με βαθειά συντηρητικά χαρακτηριστικά.

Είναι επίσης κατανοητή η προσπάθεια των δύο μικρότερων εταίρων της συγκυβέρνησης, καθώς είχαν καταστήσει σημαία του «προοδευτικού χαρακτήρα» της συμμετοχής τους σ’ αυτήν την υπερψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου.

Αλλά προφανώς λογάριασαν χωρίς το ξενοδόχο: Οι πολιτικές στοχεύσεις της ΝΔ, δε συμβαδίζουν με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Δεν είναι απλά οι «σκληροπυρηνικοί» που αντιδρούν, αλλά μια  συνολική κομματική λογική που στοχεύει στις επόμενες εκλογές και λέει απλά πως η σύγκρουση με τη Χρυσή Αυγή, θα περιχαρακώσει το χώρο της και άρα δεν θα μπορέσει η ΝΔ να αντλήσει από εκεί δυνάμεις.

Για το λόγο αυτό άλλωστε η κοινοβουλευτική της ομάδα δεν επρόκειτο να υπερψηφίσει ένα τέτοιο νομοσχέδιο, οπότε η σχετική συζήτηση ήταν «περί πώλου όνου».

Η συμμετοχή των στενών συνεργατών του Σαμαρά στις κομματικές συσκέψεις της ΝΔ για το νομοσχέδιο και η κατάληξη που είχαν είναι ενδεικτική της στάσης του κόμματος τους. Το μήνυμα είναι παραπάνω από ξεκάθαρο.

Η συνάντηση των τριών αρχηγών δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι ουσιαστικό. Το πολύ πολύ να υπάρξει μια γενικόλογη συμφωνία, προκειμένου να σωθεί , όχι η ουσία αλλά τα προσχήματα, για τους εκτεθειμένους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ.

Όταν όμως η συμμετοχή σου σε μια Κυβέρνηση, μετατρέπεται από ισότιμος εταίρος σε «τσόντα», ποιος ο λόγος να τη συνεχίσεις; Όταν μονίμως και χωρίς προσχήματα οι (όποιες) προτάσεις σου, μένουν απλά λόγια του αέρα, τι κερδίζεις από αυτή;

Όταν ο ένας κυβερνά και οι άλλοι απλά παίζουν το ρόλο του υποστηρίγματος τι περιμένεις και επιμένεις σε αυτού του τύπου τη συνεργασία;

Όταν για το μόνο που είσαι απαραίτητος είναι να συμπληρώνεται ο απαραίτητος αριθμός ψήφων και να εγκρίνονται στο κοινοβούλιο οι επιλογές της ΝΔ, τι περιμένεις να συμβεί;

Πριν βιαστούν οι εραστές της κυβερνητικής συνεργασίας να απαντήσουν πως:  «αν δεν ήμασταν εμείς οι αποφάσεις θα ήταν σε ακόμη πιο συντηρητική κατεύθυνση» ( πράγμα για το οποίο αμφιβάλω), ας σκεφτούν ότι αν δεν ήταν αυτοί … δεν θα υπήρχε η συγκεκριμένη Κυβέρνηση, με τη συγκεκριμένη νεοσυντηρητική ατζέντα!

Τα υπόλοιπα είναι για το θεαθήναι και οι αφελείς λιγοστεύουν σε τούτη την χώρα.

Advertisements

One thought on “Η πολιτική προβολή μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας

  1. Όταν οι δύο από κυβερνητικούς εταίρους κυμαίνονται στο 4-5 % στις δημοσκοποίσης με φθήνουσα πορεία και προοπτική, το να είναι κομπάρσοι πολύ τους πάει, άξιος ο μισθός τους (πάντως η ταινία γυρίζεται χωρίς εμπόδια)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s