Βόρεια Κορέα 1989 (Μέρος 2ο)

Δεν ξέρω αλήθεια τι είναι πιο ενδιαφέρον να καταγράψω, προσπαθώντας μετά από τόσα χρόνια να μαζέψω τις μνήμες.

Αποφάσισα σε αυτό το μέρος να αναφερθώ σε στιγμές της καθημερινότητας που όμως έχουν τη δική τους σημασία. Άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο σημαντικές.

Στιγμές όμως που αν και πέρασαν 24 χρόνια δεν μπορούν να φύγουν από το μυαλό μου.

Το πρώτο μέρος της αφήγησης ΕΔΩ!

Κιμ Ιλ Σούνγκ

Η βιογραφία του

Kim_Il_Sung_Portrait-2Ο μεγάλος ηγέτης, το φωτεινό άστρο και πάει λέγοντας…

Αυτό το ιδιόρρυθμο καθεστώς που στηρίζεται σε μια απίστευτη προσωπολατρία και θυμίζει έντονα Οργουελικές καταστάσεις, καθορίστηκε από τον ιδρυτή του, τον πρώτο και «αξεπέραστο» ηγέτη της χώρας τον Κιμ Ιλ Σουνγκ.

Η ιστορία:

Αμέσως μετά την απελευθέρωση της χερσονήσου από τους Ιάπωνες, τον Αύγουστο του 1945, ο  Kιμ Ιλ Σούνγκ, επιστρέφει στην Κορέα. Τοποθετείται από τους Σοβιετικούς ως επικεφαλής της προσωρινής Λαϊκής Επιτροπής. Ο Kιμ δημιουργεί ένα μικρό στρατό από στρατιωτικούς και πρώην αντάρτες. Με τη σοβιετική βοήθεια (υλικά πολέμου και εκπαίδευση) ο Λαϊκός Κορεατικός Στρατός εξελίσσεται σε μία υπολογίσιμη δύναμη, έτοιμη να αναλάβει δράση. Το 1948 το νότιο τμήμα της Κορέας κηρύσσει την ανεξαρτησία του, ένα μήνα αργότερα (Σεπτέμβριος 1948) ο Kιμ ανακοινώνει την  ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (ΛΔΚ). Ο Στάλιν αναγνωρίζει το καθεστώς της Βόρειας Κορέας, ως το μόνο νόμιμο καθεστώς στη χερσόνησο. Ακολουθεί από τον Ιούνιο του 1950 έως τον Ιούλιο του 1953 ο πόλεμος στην Κορεατική χερσόνησο. Αν και αυτός ο πόλεμος αναφέρεται συχνά ως εμφύλιος, στην πραγματικότητα αποτέλεσε μέρος του ψυχρού πολέμου μεταξύ Η.Π.Α και Ε.Σ.Σ.Δ, οι οποίες μέχρι τότε έπαιζαν παιχνίδια τακτικής στη σκακιέρα της Ευρώπης. Η Κίνα αναμείχθηκε στον πόλεμο στο πλευρό των βορειοκορεατών, οι ισορροπίες μεταξύ των δυο κορεατικών δυνάμεων άλλαζαν συνεχώς, μέχρι την οριστική υπογραφή της ανακωχής, τον Ιούλιο του 1953. Τα σύνορα αποκαταστάθηκαν στον 38ο παράλληλο. Ο απολογισμός της τριετούς εμφύλιας σύρραξης: περισσότεροι από 2 εκατομμύρια νεκροί, εκατέρωθεν εγκλήματα πολέμου και οριστική διχοτόμηση του Κορεατικού έθνους.

Η ιδεολογία του Juche

Ο Kιμ Ιλ Σούνγκ είχε ανάγκη από ένα ιδεολογικό υπόβαθρο, το οποίο θα νομιμοποιούσε την πολιτική του. Οι μαρξιστικές – λενινιστικές ιδέες, του ορθόδοξου κομμουνισμού, βρίσκονταν από τον καιρό της Οκτωβριανής Επανάστασης κάτω από τον έλεγχο της «μητέρας Ρωσίας», γεγονός που φόβιζε τον βορειοκορεάτη ηγέτη. Οι φόβοι του μεγάλωναν, καθώς ξεκινούσε η αποσταλινοποίηση της Σοβιετικής Ένωσης και η Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας. Έτσι δημιουργήθηκε το Juche, η ιδεολογία της λαϊκής αυτοδυναμίας. Ο ίδιος ο Kιμ Ιλ Σούνγκ είχε συμπυκνώσει την ιδεολογία του Juche στα εξής λόγια : “ ο άνθρωπος είναι κυρίαρχος των πάντων και αποφασίζει για τα πάντα”. Το μανιφέστο του κομμουνιστή ηγέτη ακολουθούσε το εξής τρίπτυχο :

1.Πολιτική ανεξαρτησία, 2. Οικονομική αυτάρκεια και 3. Αμυντική αυτοσυντήρηση.

Η επίσημη ιδεολογία του καθεστώτος απαιτεί από το λαό απόλυτη αφοσίωση τόσο στην Επανάσταση, όσο και στον Ηγέτη. Ειδικοί αναλυτές έχουν κατά καιρούς χαρακτηρίσει το δόγμα του Juche, μαρξιστικό-λενινιστικό, σταλινικό, θεοκρατικό κ.α. Η αλήθεια είναι πως στην ουσία, είναι όλα αυτά μαζί και τίποτα από αυτά ταυτόχρονα. Η ιδεολογική βάση της Β. Κορέας απλά εξυπηρετεί την προπαγάνδα στην εκπαίδευση των νέων και ως εκ τούτου ερμηνεύεται από τον εκάστοτε ηγέτη, ανάλογα με τις ανάγκες και τις συνθήκες της εποχής. Το Juche επηρέασε και επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό τη ζωή των πολιτών, ώστε δημιουργήθηκε ακόμη και ξεχωριστό ημερολόγιο, με βάση τη χρονολογία γέννησης του «μεγάλου ηγέτη». Για παράδειγμα το έτος 2012, αναφέρεται επίσημα ως έτος Juche 100 (O Kιμ Ιλ Σούνγκ γεννήθηκε το 1912).

Ένα ιδεολογικό μείγμα κομμουνιστικών θεωριών, σε συνδυασμό με μια πρωτοφανή προσωπολατρία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοντέλο που καθορίζει την παιδεία και την καθημερινότητα των Βορειοκορεατών. Θεματοφύλακας του δόγματος είναι ο παντοδύναμος στρατός.

Εμείς και αυτός!

Για να μη ξεχνιόμαστε

Για να μη ξεχνιόμαστε

Ένας αλλόκοτος κόσμος, που θυμίζει το έργο του Όργουελ, «1984», κρύβεται πίσω από τα κλειστά σύνορα. Κυρίως οι κάτοικοι της πρωτεύουσας, επιδίδονται σε ένα θεατρικό ανταγωνισμό. Όποιος παίξει το καλύτερο θέατρο κερδίζει την ασφάλεια του. Μια καταγγελία ενός γείτονα ή ενός περαστικού είναι αρκετή για να περάσει κάποιος βασανιστήρια, απλά ως μη προσηλωμένος στο Juche. Αρκεί μια πράξη ή παράλειψη για να θεωρηθείς ύποπτος και να ξεκινήσει η περιπέτεια σου. Το να κάτσεις, ας πούμε, πάνω σε ένα έντυπο με το όνομα ή τη φωτογραφία του ηγέτη, ισούται με πράξη αυτοκτονίας.

Τα ακούσαμε έκπληκτοι, φτάνοντας στην Πιονγκγιάνγκ! Μας εξήγησαν πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε, τι δεν πρέπει να κάνουμε και πως θα αντιμετωπίζουμε το «μεγάλο ηγέτη».

Ποτέ δεν δείχνουμε φωτογραφία ή άγαλμα του με το δάκτυλο. Μόνο με ολόκληρη την παλάμη, γυρισμένη ανάποδα – σα να ζητιανεύεις –σηκωμένη και με σεβασμό. Όταν κοιτάμε φωτογραφίες ή αγάλματα δεν γελάμε και είμαστε σοβαροί. Όταν πηγαίνουμε στην τουαλέτα πρέπει να βγάζουμε την καρφίτσα που υποχρεωτικά φορέσαμε με τον «Μεγάλο ηγέτη» και να την αφήνουμε στο ειδικό μέρος που υπάρχει.

Όπου και αν γυρνούσαμε το βλέμμα μας βλέπαμε το πρόσωπο του: Αγάλματα. Πορτραίτα, φωτογραφίες, σημαίες… Χαμός! Ήταν ο μεγαλύτερος φόβος μας πριν τον επόμενο. Μη θεωρήσουν ότι προσβάλλουμε τον ηγέτη!

Καθεστώς:

enarxi 2Ότι και αν διαβάζει κανείς είναι λίγο μπροστά στην εμπειρία του να ζεις έστω και λίγες ημέρες στο πιο μυστήριο, αυταρχικό και φοβικό καθεστώς που πιστεύω ότι υπάρχει στον κόσμο.

Μία ημέρα μετά τα γεγονότα στην εναρκτήρια τελετή, με τον ξυλοδαρμό των Σουηδών που έκαναν το λάθος να βγάλουν το πανό για την Τιεν Αν Μεν, αποφασίζεται να γίνει εκδήλωση διαμαρτυρίας. Ορίζεται σε ένα χώρο – δεν θυμάμαι αν ήταν στο Προξενείο της Σουηδίας ή κάτι τέτοιο, στις 6 το απόγευμα.

Κάθε αντιπροσωπεία είχε τους δικούς της Βορειοκορεάτες, οι οποίοι είχαν φροντίσει να μάθουν τις γλώσσες της enarxiαντίστοιχης χώρας και για να εξυπηρετούν αλλά κυρίως να παρακολουθούν τα όσα λέγονται! Ο δικός μας- δεν θυμάμαι το όνομα του – μας πληροφορεί ότι θα ήταν καλύτερο να μην πάμε. Διότι εκδήλωση διαμαρτυρίας στη Βόρειο Κορέα σημαίνει προσβολή της έννοιας της φιλοξενίας και άλλα συναφή!

Τον ενημερώνουμε ότι θα πάμε – τουλάχιστον οι αντιπρόσωποι της Ν. ΠΑΣΟΚ – και μας υπόσχεται ότι στις 5 θα υπάρχει το λεωφορειάκι για να μας πάει στο χώρο της εκδήλωσης. Πραγματικά ήταν εκεί. Αλλά ποτέ δεν πήγαμε!

Διαπιστώσαμε ότι μετά από μισή ώρα ταξιδιού, αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε από την Πιονγκγιάνγκ και να πηγαίνουμε στην … εξοχή. Στην αρχή υποθέσαμε ότι αυτός είναι ο δρόμος, στη συνέχεια όμως και όταν το λεωφορείο σταμάτησε σε ένα ξέφωτο κάπου μέσα σε δάση, καταλάβαμε ότι αλλού πάει η ιστορία! Μας κατέβασαν και … έφυγαν!

Μείναμε μόνοι μας στην εξοχή, λίγο πριν το σούρουπο! Χαμός! Μετά από μια ώρα και ενώ πιστέψαμε ότι θα αφήσουμε τα κοκαλάκια μας, εμφανίστηκε και πάλι το λεωφορείο, μας κάλεσαν με χαμόγελο να μπούμε μέσα και μας ξαναπήγανε στο χώρο όπου μέναμε! Πάει και η εκδήλωση, πάει και η διαμαρτυρία… Τουλάχιστον ήμασταν ζωντανοί!

 

Τα τηλεφωνήματα και ο …κοριός:

Στο χώρο της διαμονής υπήρχαν τρεις τηλεφωνικοί θάλαμοι. Οι οποίοι ήταν διπλοί! Μας φάνηκε περίεργο αυτό το κατασκεύασμα. Γρήγορα όμως καταλάβαμε τι γίνεται. Όταν επιχειρούσες να τηλεφωνήσεις στο άλλο τηλέφωνο έμπαινε ο Βορειοκορεάτης, σήκωνε τη δική του συσκευή και άκουγε τη συνομιλία! Απίστευτο; Και όμως. Σε κοιτούσε στα μάτια με εκείνο το απίστευτο χαμόγελο και ήταν σα να σου έλεγε: Κανόνισε τι θα πεις! Εννοείται ότι δεν επιχειρήσαμε ξανά να μιλήσουμε με Ελλάδα και έτσι αποκοπήκαμε εντελώς από τις εξελίξεις!

Οι φωτογραφίες:

Εδώ δεν θυμάμαι που είμαι!

Εδώ δεν θυμάμαι που είμαι!

Μία ημέρα πριν την αναχώρηση μας ειδοποίησαν ότι όσοι είχανε φωτογραφικές μηχανές και φιλμ (ακόμη), θα έπρεπε να τα εμφανίσουν εκεί, έναντι ενός ποσού. Ο λόγος ήταν απλός: Οι φωτογραφίες έπρεπε να ελεγχθούν και να επιτραπούν όσες αυτοί αποφάσιζαν.

Έδωσα τα φιλμ, νομίζω τρία είχα προλάβει να τραβήξω και μου επέστρεψαν περίπου 20  φωτογραφίες! Οι υπόλοιπες μου είπανε «κάηκαν», από κακή χρήση της μηχανής!!!!

Έτσι χάθηκαν πολλές φωτογραφίες από την παραγκούπολη πίσω από τα μεγάλα κτίρια της Πιονγκγιάνγκ και πολλές από την καθημερινότητα των Βορειοκορεατών.

Πάνε και αυτές θυσία στο καθεστώς!

Το ξενοδοχείο Ριουγιόνγκ:  ένα από τα ψηλότερα κτίρια του πλανήτη, 105 ορόφων που ολοκληρώθηκε μόλις το 2012! Ήταν το σύμβολο των επιτευγμάτων της Β. Κορέας ή τουλάχιστον κάτι τέτοιο θα ήθελαν να είναι. Την περίοδο εκείνη βρισκότανε στα πρώτα στάδια της κατασκευής. Μας ενημέρωσαν για αυτό και μάλιστα μας είπανε ότι δουλεύουν πρωί – βράδυ σε διαφορετικές βάρδιες, για να τελειώσει γρήγορα. Θα μου πείτε χρειάστηκαν περίπου 23 χρόνια αλλά … τι είναι αυτό μπροστά στη μεγάλη σοσιαλιστική πατρίδα! Ένα πρωινό χτύπησαν την πόρτα του δωματίου, κάποιοι Κνίτες, φωνάζοντας ότι θα πρέπει να πάμε εκεί και να προσφέρουμε εθελοντική εργασία!

Δηλαδή; Να βοηθήσουμε έστω για μια ημέρα στο χτίσιμο του κτιρίου! «Είστε με τα καλά σας», τους είπα και μου απάντησαν πως αν δεν πάμε θα μας καταγγείλουν σαν ΚΝΕ ! « Δεν πάτε να μας καταγγείλετε» απάντησα και συνεχίσαμε τον ύπνο μας!

ryugyong-hotel-tower

ryugyong-hotel-tower

Άκου και εθελοντική εργασία στη Β. Κορέα!

ΠΑΟΚ και … χαμός!

Ο συγκάτοικος μου στην Πιονγκγιάνγκ ήταν από τη Θεσσαλονίκη! Παοκτζής! Πέφτουμε για ύπνο, μετά τις εκδηλώσεις εκείνης της ημέρας και ξυπνάμε κατατρομαγμένοι από δυνατά χτυπήματα στην πόρτα. Ανοίγουμε και βρισκόμαστε μπροστά σε μια ομάδα αστυνομικών του καθεστώτος μαζί με τον Βορειοκορεάτη μεταφραστή μας! Κάγκελο! Ο επικεφαλής των αστυνομικών με αυστηρό ύφος μας λέει κάτι. Δεν καταλαβαίνουμε και αναλαμβάνει ρόλο ο μεταφραστής ο οποίος επίσης με αυστηρό τόνο μας ρωτά τι σημαίνει αυτό που γράψαμε στον τοίχο του κτιρίου. Ξανά κάγκελο! Κοιτάω τον συγκάτοικο, ρωτώντας τον αν ξέρει κάτι.

Λέει όχι , λέω όχι στους «ανακριτές» αλλά αυτοί επιμένουν! Τους ζητώ να μου δείξουν την αιτία της αναταραχής και κατεβαίνουμε στην είσοδο του κτιρίου όπου βλέπω έκπληκτος ένα «PAOK GATE 4» να είναι γραμμένο με μαύρο σπρέι!

Εξηγώ τι είναι, με παρακολουθούν έκπληκτοι, προφανώς δε με πιστεύουν και ο επικεφαλής δίνει μια εντολή σε έντονο ύφος σε έναν από τους αστυνομικούς, ο οποίος φεύγει τρέχοντας και επιστρέφει σε λίγη ώρα με πινέλο και μπογιά. Όπως καταλαβαίνετε ξαναβάψαμε το σημείο του τοίχου και έτσι καταφέραμε κάποια στιγμή να κοιμηθούμε!

Τελικά την εθελοντική εργασία δεν τη γλυτώσαμε , αν και δεν ήταν και τόσο … εθελοντική.

Σκυλάκια (;), φιδάκια και σουβλάκια με …

Πριν ή μετά τα "σκυλάκια" η γεύση μάλλον δεν μας ενθουσίαζε!

Πριν ή μετά τα «σκυλάκια» η γεύση μάλλον δεν μας ενθουσίαζε!

Το φαγητό περιμέναμε ότι θα ήταν μυστήριο. Ασία βλέπετε… Ο μπουφές μεγάλος, οι γεύσεις μυστήριες, εκτός από τα διάφορα είδη ρυζιού. Τα υπόλοιπα δύσκολα πλησιάζονταν. Ζητήσαμε αν ήταν δυνατόν να υπάρξει και κάτι πιο κοντά στις γεύσεις τις δικές μας. Την επόμενη ημέρα είδαμε έκπληκτοι κρέας με σάλτσα και πέσαμε με μανία πάνω του… Σκληρό το άτιμο. Δεν ξέρω ακόμα αν μας έκανε πλάκα, αλλά όταν ρωτήσαμε τον Βορειοκορεάτη μεταφραστή τι κρέας είναι, μας απάντησε: Σκυλάκια!!!! Το κρίμα στο λαιμό του. Περιττό να σας πω ότι για τις υπόλοιπες ημέρες δεν το πλησιάσαμε ξανά…

Σε μια χώρα που η πείνα είναι το σήμα κατατεθέν, η εικόνα ενός πλούσιου μπουφέ είναι μια τεράστια πρόκληση ειδικά για τους ανθρώπους που μας εξυπηρετούσαν. Μυστικά συνεννοηθήκαμε μαζί τους και έτσι παίρναμε διπλές και τριπλές μερίδες, τις οποίες δεν τρώγαμε αλλά μαζεύαμε και τις δίναμε σε αυτούς. Ελπίζω όσο μπορέσαμε να βοηθήσαμε…

 

 

Κάθε βράδυ ο κεντρικός δρόμος που περνούσε από το συγκρότημα των κατοικιών γέμιζε με διάφορα καρότσια όπου μπορούσες να βρεις διάφορα πραγματάκια. Ανάμεσα σε αυτά και …σουβλάκια! Όχι τα κλασσικά. Καλαμάκια με περασμένα έντομα (δεν ξέρω τι ήτανε) που τα ψήνανε σε κάρβουνα και τα έτρωγες με λίγο ρύζι! Ωραίο θέαμα και ωραίες μυρωδιές. Μη ρωτάτε εννοείται …ότι δοκίμασα!

Τα κουπόνια του φαγητού!

Τα κουπόνια του φαγητού!

Το φημισμένο τους λικέρ ήταν από ρύζι και … φίδι. Ναι καλά διαβάζετε. Μέσα στο μπουκάλι με το υγρό υπήρχε ένα ολόκληρο φιδάκι, το οποίο μας είπανε ότι το τρώγανε σα μεζέ, πίνοντας το ποτό. Κατάφερα και έφερα ένα στην Ελλάδα. Δεν το άνοιξα ποτέ. Μετά από κάποια χρόνια η αποσύνθεση του φιδιού στο μπουκάλι και η αποκρουστική εικόνα το οδήγησαν στα σκουπίδια…

Μετά από χρόνια έμαθα ότι κάτι τέτοιο υπάρχει και στην Κίνα και στο Βιετνάμ.

Ελληνική βραδιά και μπουζούκι στη Β. Κορέα:

Όπως συνήθως γίνονταν σε αυτές τις «μαζώξεις» κάθε αντιπροσωπεία είχε και το δικό της χώρο όπου πραγματοποιούσε τις εκδηλώσεις της. Για το πολιτικό περιεχόμενο θα τα γράψω στο επόμενο μέρος… Εδώ θα θυμηθώ την κεντρική μας πολιτιστική εκδήλωση με το συγκρότημα – που είχε φέρει μαζί της  η ΚΝΕ – με τραγούδια Θεοδωράκη και πολύ μπουζούκι! Χαμός από κόσμο … και από ενδιαφέρουσες γνωριμίες.

 

Ελληνική βραδιά στην Βόρειο Κορέα!

Ελληνική βραδιά στην Βόρειο Κορέα!

 

Βάζω άνω τελεία και αφήνω για το επόμενο κείμενο τα όσα καταπληκτικά συνέβησαν όταν μάθαμε για τη συγκυβέρνηση στην Ελλάδα. Πως ζήσαμε από κοντά τη διάσπαση της ΚΝΕ, πως αντέδρασαν οι Παλαιστίνιοι και οι άλλες αντιπροσωπείες με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ είχε πάντοτε πολύ καλές σχέσεις και πως μία δημοσιογραφική πλάκα εξελίχθηκε σε μια θλιβερή πολιτική πραγματικότητα….

Advertisements

3 thoughts on “Βόρεια Κορέα 1989 (Μέρος 2ο)

  1. Περιμένουμε και την υπόλοιπη αφήγηση από το βρωμο-κορεάτικο καλοκαίρι του ’89….

  2. Παράθεμα: Το ταξίδι του 1989 στη Βόρεια Κορέα … στα «Παραπολιτικά». | ΡΑΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s