Εξωτερική πολιτική: Στο ρόλο του παρατηρητή!

Παίρνω αφορμή από ένα απόσπασμα της ομιλίας του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συνεδρίασης του Π.Σ.

Είπε:

«… Πρέπει επίσης να αντλήσουμε τα διδάγματά μας από την ευκολία με την οποία γίνονται πολλές φορές εκτιμήσεις για διεθνοπολιτικές δυνατότητες ή για εναλλακτικές λύσεις που νομίζουν κάποιοι ότι υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν δυστυχώς.

Η Ευρώπη φάνηκε για μια ακόμη φορά ανίκανη να αντιληφθεί τη διεθνοπολιτική διάσταση του Κυπριακού. Αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει την Κύπρο ως τραπεζικό σύστημα, ως μοντέλο οικονομικής οργάνωσης, ως ένα κράτος μέλος της Ευρωζώνης. Δεν αντιλαμβάνεται πόσο κρίσιμη είναι η Κύπρος γεωπολιτικά στο σημείο που βρίσκεται ως προκεχωρημένο ευρωπαϊκό φυλάκιο μέσα στο χώρο της Μέσης Ανατολής.

Εμείς όμως καταγράψαμε τη στάση της Ρωσίας όχι μόνο στα οικονομικά αλλά και στα διεθνοπολιτικά θέματα σε σχέση με την υφαλοκρηπίδα, την ΑΟΖ, την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Καταγράψαμε τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών σε σχέση με την ανάγκη συνολικής διευθέτησης. Καταγράψαμε την παρέμβαση του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών ώστε να επέλθει προσέγγιση και συμφιλίωση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας…»

Η λέξη «καταγράψαμε» είναι χαρακτηριστική της αμηχανίας με την οποία αντιμετωπίζονται θέματα εξωτερικής πολιτικής, από τη σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Δεν αρκεί η δημοσιογραφική καταγραφή από έναν πολιτικό φορέα, αλλά είναι περισσότερο από αναγκαίο το επόμενο βήμα:

Καταγράψαμε ναι, εκτιμήσαμε ναι , σχεδιάσαμε όμως και ποια εξωτερική πολιτική;;;

Η Ελλάδα βρίσκεται όχι απλά σε θέση άμυνας αλλά με δεδομένη την οικονομική εξάρτηση και την αδυναμία της να αναδείξει αξιόπιστα μια εξωτερική πολιτική, ακολουθεί το ρόλο του παρατηρητή των εξελίξεων και μόνο.

Οικονομική αδυναμία και πολιτική αβουλησία διαμορφώνουν ένα αρνητικό πλέγμα εξελίξεων, καθώς περιορίζονται και οι δυνατότητες της να διεκδικήσει, ότι πραγματικά της ανήκει.

Διεθνώς, αναπτύσσεται μια ισχυρή τάση αποδόμησης των εθνικών κρατών και της κυριαρχίας τους προς όφελος της νέας οικονομίας που έχει ως αιχμή τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Ο ρόλος της Γερμανίας είναι αυτός της επιβολής μιας δημοσιονομικής «σιγής νεκροταφείου» και της παραδειγματικής τιμωρίας όσων νοούνται ως αντιφρονούντες. Όλο και εντείνεται η (δικαιολογημένη) αίσθηση πως το «4ο Ράιχ» επιχειρεί να κινηθεί στα χνάρια του «Γ΄ Ράιχ». Απλά την θέση της στρατιωτικής μηχανής πήρε η οικονομική ισχύς. Όπου το μιλιταριστικό πνεύμα απέτυχε να καθυποτάξει την Ευρώπη αναβιώνει μια νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία που επιδιώκει κάτι αντίστοιχο. Η αλαζονεία του ενοποιημένου –και χειραφετημένου πλέον από τις επιπτώσεις του Β΄ παγκόσμιου πολέμου- γερμανικού «imperium» επαυξάνει την αγανάκτηση. Καθώς όλο και περισσότεροι υποψιάζονται πως οι ηττημένοι στην στρατιωτική αναμέτρηση επιδιώκουν να εκδικηθούν μέσω μιας διαφορετικής τακτικής.

Ενώ το συμφέρον της χώρας είναι μια πολύπλευρη εξωτερική πολιτική σε έναν αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο, οι πάγιες διεθνείς εξαρτήσεις της υπαγορεύουν μια μονοδιάστατη πολιτική προς τη δύση η οποία ευθύνεται εν πολλοίς και για τα σημερινά της αδιέξοδα.

elliniki-aoz500Η περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου όπου διακυβεύονται υψίστης σημασίας εθνικά συμφέροντα, από το κυπριακό ζήτημα μέχρι κυριαρχικά δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, είναι μια από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές περιοχές για τις οποίες ενδιαφέρεται ο διεθνής παράγων λόγω των αποθεμάτων υδρογονανθράκων που περικλείουν.

Οι πιέσεις που ασκούνται, προφανώς όχι τυχαία, περιορίζουν και το δικαίωμα της χώρας να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Και το γεγονός αυτό καταδεικνύεται και από τις τελευταίες, δημόσιες συστάσεις των ΗΠΑ, αλλά και από τις αντιδράσεις κατά της ανακήρυξης Ελληνικής ΑΟΖ, όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά και από την αδύναμη Αλβανία.

Τι γίνεται με την ΑΟΖ; Θα αλλάξει το πλαίσιο των συνομιλιών με την Άγκυρα και θα ανακηρυχθεί όπως έκανε η Κύπρος;

Θα ενεργοποιηθεί επιτέλους το ελληνικό ΥΠ.Εξ, θα υπερασπιστεί το δικαίωμα του Καστελόριζου που έχει δική του ΑΟΖ;

BALKANIAΠοια αλήθεια είναι η πολιτική στα Βαλκάνια; Η οικονομική κρίση αλλά και οι αμφισβητούμενες επιλογές του Υπ.Εξ, έχουν οδηγήσει σε πλήρη απουσία της χώρας μας. Τι κάνει το ΠΑΣΟΚ; Ποια είναι η θέση του; Πως σκέφτεται να προβάλει και να διεκδικήσει τα ελληνικά συμφέροντα;

Η πολιτική της χώρας μας στη Μέση Ανατολή αρχίζει και τελειώνει με τις συμφωνίες και τη συνεργασία με το Ισραήλ; Τι γίνεται με τις ελληνοαραβικές σχέσεις;

Πως σκέφτονται να αντιμετωπίσουν τις εξελίξεις στη Συρία; Εξελίξεις που μόνο τυχαίες δεν είναι! Ούτε η προσπάθεια της Τουρκίας να εγκαθιδρύσει στην ουσία ένα νέο ισλαμικό καθεστώς στη χώρα αυτή, ούτε η προσπάθεια της Ρωσίας να υπερασπιστεί το μοναδικό της λιμάνι στη Μεσόγειο, αυτό της Ταρσού, που στοίχησε και πολλά δις €, αλλά ούτε και η προσπάθεια του ΝΑΤΟ να κάνει ένα ακόμη βήμα προς τον αντικειμενικό του στόχο, το Ιράν.

Οι εξελίξεις επίσης στο Κουρδικό, με τις τελευταίες δηλώσεις της πολιτικής μαριονέτας που ακούει στο όνομα Οτσαλάν, επανατοποθετούν το θέμα της ίδρυσης ενός Κουρδικού κράτους, πολιτική επιλογή άλλωστε με την οποία δε διαφωνούν και οι Η.Π.Α.

Κύπρος - Δεν ΞεχνώΣτο κυπριακό η πολιτική κουλτούρα των υπουργών εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου περιστρέφεται γύρω από ένα Σχέδιο Ανάν το οποίο απέρριψε ο κυπριακός λαός και  προς το οποίο είναι αντίθετος ο ελληνικός λαός και το οποίο ως λύση είναι παρωχημένο.

Το κυπριακό θα  επανατοποθετηθεί ως διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής;

Η επιδιωκόμενη λύση θα αποσκοπεί στο ενιαίο της κυπριακής δημοκρατίας ως χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Κύπρο δεν μπορούν να αναγιγνώσκονται μόνο μέσα από την οπτική των Τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών εξελίξεων. Ούτε μπορεί κάποιος απλά να κλείνει τα μάτια του και να αφήνεται στην τύχη του, όταν σε λίγα μόνο 24ωρα ο Ομπάμα βρέθηκε στο Ισραήλ. Το Ισραήλ ζήτησε συγνώμη από την Τουρκία , δημοσιεύματα εμφανίστηκαν για τον αγωγό που θα πάει μέσω της Τουρκίας και αυτό σημαίνει πιθανότατα ακύρωση του αγωγού Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας.

Και επειδή το έργο το είδαμε να παίζεται πολλές φορές: Όταν σε έχουν του χεριού τους και θα παρακαλάς να πάρεις τη δόση σου πως θα μπορείς να πεις όχι σε μια λύση για το Κυπριακό ή σε μία διαφορετική διαχείριση του φυσικού αερίου από αυτήν που θα επιλέξεις; Απλά δεν θα μπορείς!

Μεταξύ των δογμάτων που επικρατούν στην εξωτερική πολιτική, ένα υποστηρίζει ότι ο καθένας κρατά αυτά που μπορεί. Και, δυστυχώς, η Ελλάδα, αυτήν τη στιγμή δεν φαίνεται να σχεδιάζει και να υλοποιεί σχέδια που θα ήταν συμφέροντα  για την ίδια. Έχει αφεθεί στο έλεος της τύχης.      

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s