Γκαζάκια, σφαίρες και γραφικότητες!

Θα ήταν μεθοδολογικό σφάλμα να προδικάσουμε την προέλευση των χεριών που κρατούσαν τα δύο «Μάγκνουμ», από τα οποία εξαπολύθηκαν οι σφαίρες κατά των γραφείων της ΝΔ στην Συγγρού.

Υπάρχουν πάντα οι πρόθυμοι που ομνύουν στην βία (αποκαλώντας την επαναστατική, κατά το δοκούν), άρα θα μπορούσαν κάλλιστα να βρίσκονται πίσω από αυτού του είδους τις ενέργειες.

Όπως επίσης υφίστανται δομές του «βαθέος κράτους», οι οποίες καιροφυλακτούν σε κρίσιμες περιόδους όπως η τωρινή.

Εκείνο για τ’ οποίο δεν πρέπει να υπάρχουν αμφιβολίες είναι το ποιος επωφελείται από αυτή την τροπή των εξελίξεων.

Αυτός δεν είναι άλλος από τη ΝΔ, το βασικό πυλώνα της σημερινής Κυβέρνησης. Μιας και αλλάζει την ατζέντα (από το φορολογικό νομοσχέδιο και την «λίστα Λαγκάρντ», αναδεικνύοντας ως πολιτική και επικοινωνιακή προτεραιότητα τον «αντιτρομοκρατικό αγώνα».

Βούτυρο στο ψωμί του Αντ. Σαμαρά και των MEGAλων Μ.Μ.Ε που τον στηρίζουν με περίσσιο πάθος.

Και μαρμελάδα η απίστευτα αφελής στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Οι διφορούμενες δηλώσεις των τηλεοπτικών αστέρων του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν το εκθέτουν απλά, αλλά δημιουργούν και παγιώνουν την εικόνα ενός ελάχιστα σοβαρού κόμματος , αδύναμου να διαχειριστεί ακόμη και τα πιο βασικά θέματα πολιτικής.

Όσο αφελές είναι να κατηγορείται ο ΣΥΡΙΖΑ για τις τρομοκρατικές ενέργειες άλλο τόσο αφελές είναι να βλέπουν ιστορικά του στελέχη,  μονοσήμαντα το παρακράτος πίσω από αυτές και να βγάζουν οριστικά συμπεράσματα σαν σύγχρονοι επιθεωρητές Κλουζώ!  

Σε μια κοινωνία βαθιά τρομοκρατημένη και απογοητευμένη από την καθημερινότητα και τον αγώνα επιβίωσης που δίνουν εκατομμύρια συμπολίτες μας, αυτές οι εξελίξεις οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερη συντηρητικοποίηση τα στρώματα εκείνα που πλέον το μόνο για το οποίο μπορούν να ελπίζουν, είναι μια στοιχειώδης σταθερότητα και μια ομαλή πορεία της δημοκρατίας μας. Και πιστεύω – αν και δεν είναι εποχές για προβλέψεις –  ότι αυτό θα καταγραφεί και στις επόμενες μετρήσεις των διαθέσεων της κοινής γνώμης.

Υπάρχουν δύο δεδομένα:

  1. 1.       Η αναγκαιότητα καθαρής και χωρίς υποσημειώσεις και αστερίσκους, καταδίκης των πράξεων αυτών από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και βεβαίως από όλα τα κόμματα.
  2. 2.       Η σοβαρότητα, η ευθύνη και η συνειδητή υπεράσπιση της ομαλής πορείας του τόπου, όπου η αντιπαράθεση και η πολιτική αντιπαλότητα πρέπει να αποκτήσουν και πάλι πολιτικά χαρακτηριστικά και να απομακρυνθούν από τα όρια της γελοιότητας που τροφοδοτεί το λαϊκισμό.

Για τα υπόλοιπα δεν χρειάζεται κανένας να βγάζει συμπεράσματα πριν την ώρα τους.

Advertisements