Από τον κίνδυνο, στον ορισμό της φτώχειας

ftvxeiaΊσως και να μην ήταν αναγκαία η έρευνα της Στατιστικής Αρχής για να αποτυπωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων.

Απλά και κατανοητά όμως η έρευνα επιβεβαιώνει αυτό το οποίο είναι ορατό σε όλους. Πλέον δεν μιλάμε για κίνδυνο φτώχειας αλλά μιλάμε για τον ορισμό της φτώχειας σε κάποιες περιπτώσεις.

Το ενδιαφέρον μέρος της έρευνας είναι ότι περιγράφεται η εκρηκτική κατάσταση του αριθμού των πολιτών που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, καθώς και η «εκτίναξη» του ποσοστού της ανεργίας, ειδικά μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο.

Συγκεκριμένα το ποσοστό των πολιτών που αντιμετωπίζει συνθήκες φτώχειας αυξήθηκε από το 16,3% το 2010 -έτος ένταξης στο Μνημόνιο- στο 22,9% του πληθυσμού το 2011!

Παράλληλα η έρευνα «κρούει τον κώδωνα» του κινδύνου για το «εκρηκτικό μείγμα» που μπορεί να δημιουργηθεί από τη φτώχεια και την ανεργία. Καθώς, το ποσοστό της ανεργίας αυξήθηκε από το 7,6% το 2008 (πριν από την κρίση) στο 9,5% το 2009, για να «εκτιναχθεί» στο 12,5% το 2010 και στο 17,7% το 2011 (το Σεπτέμβριο 2012 ανήλθε σε 26%)!

Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το πλέον ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι για την εκτιμώμενη πορεία της φτώχειας από το 2011 και μετά, έχουν προσμετρηθεί και οι «κοινωνικές μεταβιβάσεις», όπως είναι τα οικογενειακά επιδόματα, τα επιδόματα και βοηθήματα ανεργίας, ασθένειας, αναπηρίας και ανικανότητας, το ΕΚΑΣ, οι ενισχύσεις σε νοικοκυριά μόνιμων κατοίκων ορεινών και μειονεκτικών περιοχών.

Χωρίς αυτό το «δίχτυ ασφαλείας», τα ποσοστά της φτώχειας ενδέχεται εφέτος να υπερβούν κάθε προηγούμενο. Όσον αφορά στις υλικές στερήσεις (καταγράφονται οι πολίτες, που, μεταξύ άλλων, αδυνατούν να ανταποκριθούν στην πληρωμή ενοικίων, πάγιων λογαριασμών [ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, αερίου κ.λπ.], καθώς και στην πληρωμή δόσεων δανείου κατοικίας ή πιστωτικών καρτών, ενώ στερούνται, κατά περίπτωση, πρόσβαση σε σειρά άλλων αγαθών και υπηρεσιών), το ποσοστό ανήλθε στο 28,4% το 2011 από24,1% το 2010!

Ο κίνδυνος της φτώχειας είναι εντονότερος στις γυναίκες, καθώς ο σχετικός δείκτης ανήλθε από το 16,8% το 2010 στο 23,5% του συνολικού πληθυσμού γυναικών το 2011. Ενώ, στις οικογένειες με έναν ενήλικα και εξαρτώμενα παιδιά, το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκε από το 33,4% το 2010 στο 43,2% του συνόλου το 2011.

Τα στοιχεία δείχνουν μια εικόνα πολύ κοντά στην πραγματικότητα, η οποία όμως απέχει από αυτήν. Δυστυχώς είναι ακόμη χειρότερη.

Είναι η εικόνα μιας κοινωνίας, βίαια φτωχοποιημένης και άδικα εξαθλιούμενης.

Είναι η εικόνα μιας χώρας με  στρατιές ανέργων και αδύναμων να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις ανάγκες πολίτες ( η ιστορία με τη θέρμανση μπορεί να καταγραφεί στα παγκόσμια χρονικά).

Αυτή η πραγματικότητα μάλλον ελάχιστα αγγίζει όσους συνεχίζουν να αποφασίζουν για τις τύχες της χώρας και του λαού.

Αυτές διαχωρίζονται σε κάθε περίπτωση από αυτές των πολιτικών στελεχών της σημερινής Κυβέρνησης. Γιατί είναι άλλο να χρεώνεσαι πολιτικά τα αποτελέσματα μιας πολιτικής και άλλο να ζεις στο πετσί σου, στην καθημερινότητα, στην οικογένεια σου, τα αποτελέσματα πολιτικών επιλογών.

Advertisements

One thought on “Από τον κίνδυνο, στον ορισμό της φτώχειας

  1. Παράθεμα: ΡΑΟΥΛΗΣ :Από τον κίνδυνο, στον ορισμό της φτώχειας | Πολιτική Αυτονομία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s