Νομιμότητα… όταν μας βολεύει!

Ως είθισται, για πρόσωπα των δικών του ιδεολογικών οικοσκευών, ο Αντ. Σαμαράς ορκίζεται στο δόγμα «νόμος και τάξη». Μόνο που η επιλεκτικότητα και η υποκρισία εφαρμογής του είναι διάχυτα στην περίπτωση με το «χαράτσι» της ΔΕΗ.

Το πολυμελές πρωτοδικείο Αθήνας έκρινε παράνομη και αντισυνταγματική την καταβολή του ΕΕΤΗΔΕ μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ και η απόφασή του είναι άμεσα εκτελεστή.

Όμως ο ΥΠΕΘΟ Γ. Στουρνάρας (ασφαλώς κατ’ εντολή του πρωθυπουργού) απαίτησε προκλητικά να μην εφαρμοσθεί η δικαστική απόφαση. Ζητώντας από την επιχείρηση ηλεκτρισμού ν’ αναγράφει και να εισπράττει ποσά που αντιστοιχούν στο χαράτσι σαν να μην συνέβη το παραμικρό.

Πρόκειται για μιαν απροσχημάτιστη παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας, που αγνοεί επιδεικτικά αποφάσεις που δεν την βολεύουν.

Την ώρα που κόπτεται για τον σεβασμό του συντάγματος και των νόμων, ειδικά εκείνων που θωρακίζουν τις αρμοδιότητές της.

Έτσι, για να μην υπάρξει αμφιβολία για την αυταρχοποίηση του πολιτεύματος.

Φορολογικός παραλογισμός και θέατρο σκιών!

Θέατρο του παραλόγου θυμίζουν τα όσα σχετίζονται με το φορολογικό νομοσχέδιο και την ψήφισή του στο κοινοβούλιο. Εν πρώτοις υπήρξε μια διαρροή, από την κυβέρνηση, περί συντελεστή 45% στην φορολόγηση εισοδημάτων άνω των 25.000 ευρώ. Φήμη η οποία πήρε μορφή ημιεπίσημης πληροφορίας, αφού διακινήθηκε επί μέρες στα Μ.Μ.Ε άνευ οποιασδήποτε διάψευσης από τον (κατά τ’ άλλα λαλίστατο) κυβερνητικό εκπρόσωπο. Μόλις έγινε αντιληπτό το μέγεθος της κοινωνικής δυσφορίας, αφού δεν πρόκειται για υψηλά εισοδήματα που χαρατσώνονται αγρίως αλλά και για μεγέθη κινούμενα στ’ όριο της αξιοπρεπούς επιβίωσης, υπήρξε αναστροφή πορείας.

Ο ίδιος ο Αντ. Σαμαράς ανακοίνωσε δημοσίως πως τα περί 45% δεν είχαν σχέση με τις προθέσεις του, αλλά κυκλοφόρησαν περίπου ανεξάρτητα από τους σχεδιασμούς του οικονομικού επιτελείου.

Εν συνεχεία ξεκίνησε το σύνηθες γαϊτανάκι συσκέψεων μ’ εκπροσώπους των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης, ώστε ν’ απαλυνθούν οι δευτερεύουσες αιχμές και να δοθεί χαρακτήρας διαβούλευσης και σύνθεσης.

Μόλις τέλειωσε κι αυτό το επικοινωνιακό τερτίπι και ολοκληρώθηκε το προσχέδιο του νομοσχεδίου άρχισε να ομολογείται η πικρή αλήθεια.

Αποφασιστικός παράγοντας για την έγκριση των περιεχόμενων του πονήματος θα είναι η τρόικα και οι απαιτήσεις της. Κάτι που ήταν εξ’ αρχής γνωστό, όπως επίσης και τ’ ότι διαθέτει δικαίωμα αρνησικυρίας για τις διατάξεις που εμπεριέχονται στο φορολογικό.

Προς τι λοιπόν όλη αυτή η σχοινοτενής μεθόδευση, αφού το δυσάρεστο τέλος της ιστορίας είναι γνωστό;

Μα για να προβληθούν δικαιολογίες, εκ των υστέρων διατυπούμενες μα εκ των προτέρων υπολογισμένες. Ότι η κυβέρνηση προσπάθησε, αλλά η ανάλγητη τρόικα ήταν ανένδοτη κ.τ.λ.

Ωστόσο όλα τα βασικά στοιχεία έχουν ήδη ψηφισθεί με το «μεσοπρόθεσμο». Σ’ αυτό προβλέπεται μια καταιγίδα φόρων, άμεσων κι έμμεσων, με σκοπό την άντληση εσόδων από τα συνήθη υποζύγια –μισθωτούς και συνταξιούχους. Αφού οι απαλλαγές στους μαικήνες του χρήματος, με την μορφή ελάφρυνσης των φοροδοτικών υποχρεώσεων των εταιριών τις οποίες κατέχουν (ή στις οποίες μετέχουν), αποτελούν την πεμπτουσία της προσδοκώμενης ανάπτυξης.

Επομένως οι πιρουέττες του οικονομικού επιτελείου και οι βλοσυρές παρατηρήσεις του πρωθυπουργού προς όσους αμφισβητούν τις φιλολαϊκές ευαισθησίες του αποτελούν έσχατο καταφύγιο, εν πλήρη απογνώσει. Η ανελαστικότητα του μνημονίου δεν προσφέρεται για παροχές, μπορεί ωστόσο ν’ αποτελέσει άλλοθι για όσους (υποκριτικά) ανακαλύπτουν τις επιπτώσεις του.