Στο 26,1 % η ανεργία και … ανεβαίνει!

ANERGIAΣτο 26% εκτινάχθηκε το ποσοστό της ανεργίας στη χώρα τον Σεπτέμβριο εφέτος, με τον αριθμό των ανέργων να αυξάνεται κατά 38% μέσα σε ένα έτος και να διαμορφώνεται σε 1.295.203 άτομα.

Στους μαύρους καταλόγους της ανεργίας είναι κυρίως νέοι έως 24 ετών (ποσοστό ανεργίας 56,4%) και γυναίκες (ποσοστό ανεργίας 30,1%). Ενώ, στη δεύτερη θέση μεταξύ των περιφερειών της χώρας με τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας, έχει «σταθεροποιηθεί» η Αττική, στην οποία διαμένουν τα περίπου 2/3 του πληθυσμού της χώρας, με ποσοστό 27,6%.

Στην κεντρική Ελλάδα η ανεργία έχει κάνει άλματα μέσα σ’ ένα χρόνο και αυξήθηκε κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως και το Σεπτέμβριο του 2012. Στις Περιφέρειες Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας που περιλαμβάνονται από κοινού στην έρευνα της Στατιστικής η πορεία της ανεργίας είναι συνεχώς αυξανόμενη.

Από το 19,2% που ήταν το Σεπτέμβριο του 2011 έχει φτάσει ένα χρόνο αργότερα, το Σεπτέμβρη του 2012, στο 26,1%.

Εκείνο που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι σε καμία εποχή δεν παρουσιάζει μείωση η ανεργία, αλλά ακόμη και σε περιόδους όπου υποτίθεται ότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση ιδιαίτερα στα τουριστικά επαγγέλματα βλέπουμε την ανεργία να είναι σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.

Για παράδειγμα τον Μάιο η ανεργία είχε αυξηθεί σε σύγκριση με τον Απρίλιο και από το 24,3 που ήταν τον Απρίλιο ανέβηκε στο 25,9 τον Μάιο.

Μια μικρή πτώση κατά 1,3 είχαμε μεταξύ του Μαΐου και Ιουνίου η οποία όμως συνεχίστηκε για κάτι παραπάνω από μισή ποσοστιαία μονάδα και τον Ιούλιο. Η ανάπαυλα έφτασε μέχρις εκεί. Γιατί τον Αύγουστο όχι μόνο υπερκάλυψε την ενδιάμεση ύφεση της ανεργίας αλλά με το 26% που έχει καταγραφεί έχει ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα κομβικά σημεία. Έτσι το Σεπτέμβρη σύμφωνα με την έρευνα της Στατιστικής Αρχής φτάνει στο 26,1%.

Σε κάθε περίπτωση ο δείκτης της ανεργίας στην κεντρική Ελλάδα συνεχώς τον τελευταίο χρόνο παρουσιάζεται πολύ πάνω από τον εθνικό μέσο όρο και βεβαίως το μεγαλύτερο ποσοστό της ανεργίας αναφέρεται στις μικρές ηλικίες από 15 έως 34 ετών όπου ιδιαίτερα το 2012 καταγράφεται να συγκεντρώνουν ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό αφού πάνω από το μισό όσων έχουν ηλικία από 15 έως 24 ετών είναι άνεργοι και σε ότι αφορά την ηλικία 25 έως 34 που είναι μια παραγωγική ηλικία καταγράφεται στις λίστες ανεργίας το 34,3%.

Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι τα συγκεκριμένα στοιχεία που ανακοινώθηκαν τη χθεσινή μέρα αναφέρονται στο μήνα Σεπτέμβριο. Οι ενδείξεις που υπάρχουν σε ότι αφορά τη συνέχεια δηλαδή τους επόμενους μήνες μέχρι και τώρα δείχνουν ότι τα πράγματα γίνονται πολύ πιο δύσκολα τουλάχιστον σε ότι αφορά τους συγκεκριμένους δείκτες οι οποί- οι αναμένεται να αποτυπωθούν τους επόμενους μήνες.

Τα στοιχεία

Σύμφωνα με την έρευνα εργατικού δυναμικού της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), το ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 26% τον Σεπτέμβριο εφέτος, έναντι 18,9% τον Σεπτέμβριο 2011 και 25,3% τον Αύγουστο 2012. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.295.203 άτομα και αυξήθηκαν κατά 356.495 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο πέρυσι (αύξηση 38%) και κατά 34.670 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2012 (αύξηση 2,8%).

Το σύνολο των απασχολουμένων εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.695.053 άτομα. Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 325.334 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2011 (μείωση 8,1%) και κατά 21.626 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο εφέτος (μείωση 0,6%).

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθε σε 3.373.692 άτομα και αυξήθηκε κατά 283 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2011 (μηδενική μεταβολή) και μειώθηκαν κατά 3.119 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2012 (μείωση 0,1%).

Στις γυναίκες, το ποσοστό ανεργίας ανέρχεται σε 30,1% (από 22,3% τον Σεπτέμβριο 2011) και στους άνδρες σε 22,9% (από 16,4%).

Ηλικιακά, στους νέους 15- 24 ετών η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 56,4% (από 47,6% τον Σεπτέμβριο πέρυσι) και ακολουθεί η πλέον παραγωγική ηλικία 25- 34 ετών (34,3% από 25,6%).

Έπονται οι ηλικίες, 35- 44 ετών (21,9% από 15,5%), 45- 54 ετών (19,5% από 13,3%), 55- 64 ετών (13,5% από 8,3%) και 65- 74 ετών (6,9% από 3%).

Σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, τα «σκήπτρα» διατηρεί η Ήπειρος- Δυτική Μακεδονία (28% τον Σεπτέμβριο 2012 από 20,4% τον Σεπτέμβριο 2011) και στη 2η θέση είναι η Αττική (27,6% από 19,2%). Ακολουθούν, η Μακεδονία- Θράκη (26,3% από 20,5%), η Θεσσαλία – Στερεά Ελλάδα (26,1% από 19,2%), η Πελοπόννησος- Δυτική Ελλάδα- Ιόνιοι Νήσοι (24,4% από 17%), το Αιγαίο (22,6% από 14,2%) και η Κρήτη (20% από 17,8%).

Όταν τα στερνά δεν τιμούν τα πρώτα…

manitaΟι περιπέτειες του θεσμού της «διαθεσιμότητας» των δημοσίων υπαλλήλων ίσως εξέπληξαν όσους απέδιδαν κάποια σημασία στις κυβερνητικές δεσμεύσεις. Για όσους ισχυρίζονται πως η απίσχναση των πολιτειακών θεσμών σημαίνει την ουσιαστική κατάργηση των περιεχομένων μέσω της διατήρησης των τυπικών τους γνωρισμάτων, δεν υπάρχει κάτι παράλογο στην στάση του υπουργού διοικητικής μεταρρύθμισης.

Ο Αντ. Μανιτάκης, χλευάζοντας την θεσμικά κατοχυρωμένη αυτοτέλεια των Ο.Τ.Α, αποφάσισε ν’ αγνοήσει τους επικεφαλής τους στην κατάρτιση των «λιστών διαθεσιμότητας».

Καταργεί, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, την συνταγματική επιταγή.

Εφεξής δεν απαιτείται η έκδοση διαπιστωτικών πράξεων (με αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων και υπογραφή των δημάρχων) για να προχωρήσει η διαδικασία για τους υπαλλήλους της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης.

Αναλαμβάνει εργολαβικά ο υπουργός, να επιβάλλει ότι ο ίδιος θεωρεί πρέπον.

Τα όρια των δικαιοδοτικών αρμοδιοτήτων αναβαθμίζονται, αφού έτσι απαιτούν «οι ανάγκες των καιρών». Το γεγονός δε ότι ο Αντ. Μανιτάκης υπήρξε προβεβλημένος καθηγητής συνταγματικού δικαίου στο Α.Π.Θ δίνει επιπλέον κίνητρα σε όσους αναζητούν ερμηνείες στην θλιβερή επιβεβαίωση της ρήσης «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».

Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν εκ των πρώτων πανεπιστημιακών που θα κατακεραύνωναν μια τέτοια ρύθμιση. Ας αποφύγουμε δίκη προθέσεων ή ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις για το πώς οι Σειρήνες της εξουσίας μπορούν να σαγηνεύσουν τους ανθρώπους και να τους μετατρέψουν σ’ έρμαια των παθών τους.

Το πιο ανησυχητικό θα ήταν μια τέτοια στάση ν’ αποτελεί προϊόν κυνικής ανάγνωσης της πραγματικότητας. Καθώς πληθαίνουν οι ενδείξεις πως ένα τμήμα του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου καταλήγει στην ιδέα της αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης μέσω επιβολής «συνθηκών έκτακτης ανάγκης».

Μια τέτοια (σιωπηλή) παραδοχή συνεπάγεται την συστηματική καταστροφή κάθε δημοκρατικής αρχής.

Αυτό δεν σημαίνει πως απαιτείται πολιτειακή μεταβολή, αντιθέτως η διατήρηση της κοινοβουλευτικής προθήκης είναι αναγκαίος όρος μιας τέτοιας φιλοσοφίας. Απλά, υπό τις επιταγές της τρόικα και τις απειλές των επιτρόπων, μια βιομηχανία νόμων και διαταγμάτων ξηλώνει κάθε ίχνος κοινωνικής και θεσμικής δικαιοσύνης.

Πυρήνες της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας συντήκονται, δημιουργώντας καινοφανή συμπλέγματα ισχύος.

Αν προστεθεί μάλιστα και η «τέταρτη εξουσία» (μέσω των ελεγχόμενων από επιχειρηματικά συμφέροντα Μ.Μ.Ε) εξασφαλίζεται η ροή της απαραίτητης, προς τις ανάγκες αναπαραγωγής του συστήματος, πληροφόρησης. Ούτως ώστε ο περιούσιος λαός να εγκρίνει στις κάλπες αυτά που έχουν προαποφασισθεί γι’ αυτόν.