Όλα για την πάρτη τους!

Νέες (έμμεσες) παροχές στους εργοδότες επιφύλαξε η εγκύκλιος του υπουργείου εργασίας. Από την μια διευθετείται υπέρ τους ο χρόνος απασχόλησης εργαζομένων, που υποχρεούνται να δεχθούν την εξαήμερη (πλέον) κατανομή του 40ώρου τους.

Από την άλλη μειώνεται ο χρόνος προειδοποίησης (από 6 στους 4 μήνες) για όσους θα λάβουν μισή αποζημίωση. Οι αμοιβές των υπερωριών μειώνονται στο μισό (από 80% επί του ωρομισθίου στο 40%), ενώ όσοι εργοδότες δεν έχουν ενταχθεί σε φορέα που υπέγραψε συλλογική σύμβαση εργασίας μπορούν να περικόψουν άμεσα το επίδομα γάμου των υπαλλήλων τους.

Πρόκειται για μια οργανωμένη επιχείρηση εκθεμελίωσης κάθε εργασιακού δικαιώματος, με στόχο την ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας και την περαιτέρω υποτίμηση της αξίας της εργατικής ικανότητας.

Όπως γίνεται αντιληπτό τα φούμαρα περί «θυσιών απ’ όλους» αποτελούν το άλλοθι μιας πολιτικής που στηρίζει παντοιοτρόπως το κεφάλαιο.

Ωδή στα … μνημόνια!

Το τρίτο μνημόνιο ολοκλήρωσε την τροχιοδρομημένη από τα δύο προηγηθέντα πορεία.

Αν το πρώτο επέβαλλε τις ασφυκτικές δημοσιονομικές προδιαγραφές και το δεύτερο προσδιόρισε την «αξιοποίηση» της κρατικής περιουσίας και την κατεδάφιση των εργασιακών κανόνων που ίσχυαν το τρίτο έχει μιαν επιπλέον διάσταση.

Ορίζει, με ασφυκτικά όρια και τιμωρητικές λογικές, την κατά γράμμα εφαρμογή των δεσμεύσεων του ελληνικού κράτους απέναντι στην συγχορδία των δανειστών του.

Η ρητή αναφορά σε «ρήτρες ανταποδοτικότητας» και η εγκατάσταση επιτρόπων σε κάθε πλευρά της κοινωνικής και θεσμικής πραγματικότητας (από τις τράπεζες και τα υπουργεία ως τις ΔΕΚΟ και την τοπική αυτοδιοίκηση) εγκαθιστά ένα καθεστώς ασφυκτικής επιτήρησης.

Η στοχοπροσήλωση στις προκρούστειες διατάξεις που εγκαθιστά η τρόικα είναι εκ των ουκ άνευ. Από τους υπουργούς ως τους διευθυντές των δημοσίων υπηρεσιών απαιτείται τυφλή υπακοή στους «σιδερένιους νόμους» που ρυθμίζουν τις απαιτήσεις της νέας δανειακής σύμβασης. Οι αυτόματες περικοπές, ακόμα και σε μηνιαία βάση, αποτελούν πλέον θέσφατο. Κάθε υπέρβαση δαπανών μετατρέπεται σε μίασμα, τ’ οποίο πρέπει να καθαρθεί με αυτόματο ψαλίδισμα δαπανών.

Οι εποπτεύοντες υπουργεία, οργανισμούς και φορείς του δημοσίου φέρουν προσωπική ευθύνη –με οικονομικές, μέχρι στιγμής, ποινές ως πρόβλεψη- για τα του οίκου τους. Μάλιστα η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να εκδώσει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, ώστε να κατοχυρωθούν οι αξιώσεις του Δ.Ν.Τ και της Ε.Ε.

Μπορεί αυτή η τακτική να προσκρούει σε συνταγματικού τύπου ανελαστικότητα, αλλ’ αυτό ελάχιστη σημασία έχει. Το σύνταγμα αποχυμώνεται μέσω ειδικών νόμων οι οποίοι εξουδετερώνουν τις κανονιστικές του διατάξεις. Η αλλοίωσή του προχωρά δίχως να μεταβληθούν οι τυπικές του μορφές, ως την στιγμή που η (επικείμενη) συνταγματική αναθεώρηση θα καλύψει το χάσμα.

Στο τέλος ένα κράτος που ανήκει στον αστερισμό των «αθλιέστερων προτεκτοράτων» της ζώνης του ευρώ είναι υποχρεωμένο ν’ αποδεχτεί την μοίρα που του επιφυλάσσουν τα κυκλώπεια συμφέροντα των δανειστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων.

Διατηρούνται ασφαλώς τα κοινοβουλευτικά σχήματα και οι τυπικότητες της πολιτειακής διάρθρωσης της Ελλάδας, τα περιεχόμενα ωστόσο έχουν μετακομίσει σε άλλα κέντρα εξουσίας και δύναμης.

Δεν πρόκειται περί «κατοχής», αλλά περί οργανικής ένταξης στην οικοδομούμενη (νέα) αρχιτεκτονική της ευρωζώνης. Μιας και η ελληνική περίπτωση εμπίπτει στις προδιαγραφές της «τρίτης ταχύτητας» της Ε.Ε. είναι φυσικό να υποτάσσεται στις ανάγκες που ορίζει μια τέτοια διαβάθμιση. Τα δικαιώματα(είτε πρόκειται για κρατικά είτε για κοινωνικά) ιεραρχούνται συγκεκριμένα και λεπτομερειακά.

 Οι άνθρωποι σπρώχνονται στην κοινωνική τους έκπτωση, αν δεν αρνηθούν όσα ετοιμάζονται γι’ αυτούς δίχως αυτούς…

Βιάζονται να το τελειώσουν!

Διάβασα και ξαναδιάβασα το άρθρο του επιστημονικού διευθυντή του ΙΣΤΑΜΕ στα ΝΕΑ , τη Δευτέρα.

Ο κ. Γιώργος Σιακαντάρης, ορισμένος στη θέση από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ τελείωσε, ότι πρέπει το Συνέδριο τον Φεβρουάριο να αποτελέσει το κύκνειο άσμα και να ξεκινήσει αμέσως μετά η συνδιαμόρφωση του νέου φορέα της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας.

http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4768763

Πρόκειται για μια διαφορετική ανάγνωση της «φούσκας» του Γ. Δατσέρη, στηριγμένη πάλι στα ίδια ιδεολογήματα και στις ίδιες υπερβατικές αντιλήψεις για την πολιτική.

Πρόκειται για μια κατευθυνόμενη και ανιστόρητη ανάγνωση της πολιτικής μας ιστορίας και μια ετσιθελική εκτίμηση της διαδρομής του ΠΑΣΟΚ και της προσφοράς του στη χώρα.

Φαντάζομαι ότι μόνο τυχαία δεν είναι η συγκεκριμένη αρθρογραφία.

Εκφράζει την αντίληψη ορισμένων νεόκοπων «σοσιαλδημοκρατών» που ερμηνεύουν σαν βαρίδιο στην εξέλιξη της όποιας σοσιαλδημοκρατίας ονειρεύονται, το ΠΑΣΟΚ, όχι γιατί απλά δεν θέλουν να κουβαλήσουν τα όποια αρνητικά φέρνει μαζί της μια διαδρομή 38 χρόνων, αλλά γιατί γνωρίζουν ότι οι ίδιες οι αρχές πάνω στις οποίες χτίστηκε αυτό, έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τις δικές τους απόψεις περί ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, εκσυγχρονισμού κ.τ.λ.

Παραθέτοντας μια σειρά από εικασίες –ξεχωρίζει το ότι «Το ΠΑΣΟΚ όμως ως γένος, ως μέτοχος δηλαδή σε μια συνολική ομάδα (τη σοσιαλδημοκρατική) ιδεών και ως εκπρόσωπος μιας κοινωνικής αντίληψης για την ανάγκη αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου, της ύπαρξης κοινωνικού κράτους και της αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, έχει ακόμη μέλλον μπροστά του. Μόνο που αυτό το μέλλον δεν το έχει ως ΠΑΣΟΚ.», καταλήγει στο ιδιαίτερα ενδιαφέρον συμπέρασμα ότι :

«Υπό τις σημερινές συνθήκες, ένα ακόμη συνέδριο συνέχειας του ΠΑΣΟΚ θα είναι «κίνηση» πολιτικής αδράνειας (σχήμα οξύμωρο, αλλά αποδίδει την πραγματικότητα).»

Και προτείνει:

«τον Φεβρουάριο, αν όχι νωρίτερα, να πραγματοποιήσει το τελευταίο του, με αυτό το όνομα και αυτά τα σύμβολα, συνέδριο….Το επόμενο βήμα θα είναι η άμεση σύγκληση ενός άλλου συνεδρίου, από μηδενική βάση, όλων των δυνάμεων του ελληνικού σοσιαλδημοκρατικού και αριστερού δημοκρατικού χώρου, με αντικείμενο αφενός την κατάθεση ιδεών και προγραμματικών θέσεων, αφετέρου τη συνδιαμόρφωση του νέου πολιτικού φορέα της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας.»!

Ο διορισμένος από τον Αύγουστο σαν επιστημονικός διευθυντής του ΙΣΤΑΜΕ, ανήκει προφανώς στην κατηγορία εκείνη των ανθρώπων που βιάζονται να τελειώσουν το ΠΑΣΟΚ. Βιάζονται να το εξαφανίσουν από την πολιτική ζωή της χώρας. Βιάζονται να γράψουν τον επικήδειο και να πανηγυρίσουν τα σαράντα του!

Είναι η συνεπής στάση του σύγχρονου αναθεωρητισμού της σοσιαλδημοκρατίας που τους οδηγεί στην πλήρη συμφιλίωση με τον καπιταλισμό με όρους νεοφιλελευθερισμού.

Αυτός ο νέος αναθεωρητισμός, τείνει, μετά την εγκατάλειψη των θέσεων της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας, να εγκαταλείψει και τα σύμβολα, τις ιστορικές παραστάσεις και εικόνες που την συνόδευαν από την ημέρα της εμφάνισής της στο ιστορικό προσκήνιο. Η αλλαγή των συμβόλων σηματοδοτεί την συνειδητή απόφαση εγκατάλειψης του παρελθόντος .

Για αυτό και αυτές οι απόψεις δεν μπορούν να εκφραστούν σε ένα  ιδεολογικό και θεωρητικό λόγο διαφορετικό από αυτόν του οικονομικού φιλελευθερισμού  εκτός από τη διέξοδο της επίκλησης ορισμένων αξιών του πολιτικού φιλελευθερισμού όπως αυτός διαμορφώθηκε την εποχή της μαζικοδημοκρατίας.

Σε αυτές τις λογικές οι αξίες και οι βάσεις πάνω στις οποίες γεννήθηκε και έδρασε το ΠΑΣΟΚ είναι αντίθετες. Για αυτό και πρέπει να το τελειώσουν…

Υπάρχει όμως ένα ερώτημα πιο απλοϊκό:

Εκφράζουν αυτές οι λογικές – που υπογράφονται με την ιδιότητα του επιστημονικού διευθυντή του ΙΣΤΑΜΕ – όσους τον διόρισαν εκεί;

Εκφράζει αυτή η προοπτική τη σημερινή ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ;

Αν ναι έχει καλώς. Θα θερίσουν αυτά που σπέρνουν.

Αν όχι πόσο συμβατό με τη λογική είναι κάποιος που υποτίθεται εργάζεται για ένα κόμμα και φαντάζομαι ότι καλοπληρώνεται από αυτό, να εξομολογείται τη βιασύνη του να τελειώσει;

Ας τον χαίρονται!

Σε κάθε περίπτωση άξιος ο μισθός του!

 

 

 

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στο απόσπασμα!

Σφίγγουν ιδιαίτερα τα περιθώρια για να μπουν επίτροποι στους Δήμους και τις Περιφέρειες. Εκεί που το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο ήταν αόριστο, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου , γίνεται συγκεκριμένο και έτσι όλα συγκλίνουν στην κατεύθυνση ότι οι περισσότεροι Δήμοι της περιοχής, αν όχι όλοι, και η Περιφέρεια πολύ σύντομα, μέσα σε έξι ή οκτώ μήνες, χάνει το αυτοδιοίκητο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που υπογράφεται από τον πρωθυπουργό και όλους τους υπουργούς και αναπληρωτές υπουργούς μπαίνουν στόχοι και για τα Υπουργεία και για τους Δήμους και για τις Περιφέρειες από την κατάρτιση του προϋπολογισμού και του πενταετούς προγράμματος. Συγχρόνως προβλέπεται να καταθέτουν στόχους για κάθε μήνα και για κάθε τρίμηνο. Αυτό έχει σαν συνέπεια να υπάρχει έλεγχος συγκεκριμένος σε ότι αφορά την διαμόρφωση των μεγεθών και από εκεί και μετά το πρώτο τρίμηνο προτείνονται διορθώσεις, το δεύτερο τρίμηνο αν δεν βελτιωθούν τα μεγέθη αυτόματα η Περιφέρεια και ο Δήμος τίθεται σε καθεστώς εξυγίανσης και τοποθετείται οικονομικός επίτροπος έτσι ώστε να ελέγχει και τα έσοδα και τα έξοδα και να παίρνει αποφάσεις ανεξάρτητα από τις οποιεσδήποτε αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου και των επιτροπών του Δήμου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αρχικά το κείμενο ήταν αόριστο ενώ με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου δικαιολογούνται αποκλίσεις σε επίπεδο 10%, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι αν ένας Δήμος έχει απόκλιση στον προϋπολογισμό του είτε στο σκέλος των εσόδων, είτε σε εκείνο των εξόδων κατά 10% απ’ όσο έχει συμφωνηθεί ευθύς εξαρχής πλέον αυτόματα τίθεται σε καθεστώς εξυγίανσης.

Όπως τουλάχιστον προβλέπεται στην πράξη αυτό σημαίνει απολύσεις προσωπικού, σημαίνει αύξηση τελών, σημαίνει αύξηση φόρων στους δημότες και τους πολίτες, σημαίνει πάγωμα πληρωμών και εξυπηρέτηση μόνο των μισθών. Αυτό σημαίνει μια σειρά από ζητήματα τα οποία ακουμπούν την οικονομία της ίδιας της περιοχής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόκειται για ρυθμίσεις οι οποίες σε κάθε περίπτωση μεταβιβάζουν το πρόβλημα μέσα στους προϋπολογισμούς της Περιφέρειας και των Δήμων.

Μάλιστα όπως τουλάχιστον προβλέπεται και στην εισηγητική έκθεση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου αν διαπιστωθεί στους Δήμους και την Περιφέρεια απόκλιση από τους τριμηνιαίους στόχους άνω του 10% επιβάλλει αύξηση των φόρων στους πολίτες, αύξηση του ανώτατου συντελεστή επιβολής ΤΑΠ για τα ακίνητα που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια του Δήμου σε ποσοστό μέχρι και 3 τοις χιλίοις, επιβολή υποχρεωτικών μετατάξεων προσωπικού, αύξηση του συντελεστή επιβολής του τέλους επί των ακαθάριστων εσόδων και παρεπιδημούντων από 0,5% μέχρι και 2%, περιορισμό δαπανών μόνο σε υποχρεώσεις μισθοδοσίας και λοιπές απολύτως ανελαστικές δαπάνες.

Σε ότι αφορά τώρα τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που περνούν και αυτά μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία, δηλαδή τις εταιρείες των Δήμων και των Περιφερειών, εφαρμόζονται οι διατάξεις που έχουν σχέση με τις ΔΕΚΟ. Σε περίπτωση αρνητικών αποκλίσεων σε ποσοστό άνω του 10% μειώνεται ισόποσα ο προϋπολογισμός, περικόπτονται οι επιχορηγήσεις, ενώ αναστέλλεται η καταβολή των αμοιβών των μελών του διοικητικού συμβουλίου.

Αν μάλιστα τα ετήσια οικονομικά αποτελέσματα αποκλίνουν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 10% τότε η θητεία των εκτελεστικών μελών του ΔΣ του φορέα λήγει αυτοδίκαια εντός ενός μηνός.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με τη συγκεκριμένη πράξη νομοθετικού περιεχομένου ουσιαστικά οι Δήμοι και οι δήμαρχοι αλλά και τα δημοτικά συμβούλια, όπως επίσης και τα αντίστοιχα όργανα των Περιφερειών, αναμένεται να βρεθούν αντιμέτωποι με τραγικές καταστάσεις είτε αφορούν στο σκέλος των εξόδων, είτε αφορούν στο σκέλος των εσόδων.

Για παράδειγμα αν διαπιστωθεί απόκλιση στα κατανεμημένα στους στόχους έσοδα τότε λαμβάνονται μέτρα και για το σκέλος των εξόδων αλλά και για των εσόδων. Αυτό σημαίνει ότι μέσα από διαδικασίες υποχρεωτικού δικαίου οι Δήμοι θα προχωρούν σε πλειστηριασμούς ακινήτων για οφειλέτες για να εξασφαλίσουν την είσπραξή τους και να βελτιώσουν την εικόνα των οικονομικών τους.

Για όλη αυτή τη διαδικασία δεν χρειάζονται αποφάσεις συλλογικών οργάνων αλλά αντίθετα επιβάλλονται σε όλα τα επίπεδα.

Ένα κομβικό σημείο το οποίο προβλέπεται μέσα στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου είναι ότι όλα αυτά περνούν από έλεγχο νομιμότητας. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις με την έγκριση του πενταετούς αλλά και του προϋπολογισμού υποβάλλονται όλα αυτά τα στοιχεία για έλεγχο στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Ο ελεγκτής νομιμότητας με ηλεκτρονική μορφή τα αποστέλλει στο παρατηρητήριο.

Αυτά αναρτώνται στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών και του ΟΤΑ ή της Περιφέρειας. «Περιλαμβάνει υποχρεωτικά μηνιαίους και τριμηνιαίους στόχους, δράσεις και προθεσμίες σε συμμόρφωση με τον κανόνα του ισοσκελισμού του προϋπολογισμού» όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου ενώ συγχρόνως αξιολογεί όλα αυτά τα στοιχεία και μάλιστα διατυπώνει προτάσεις για την τροποποίησή τους.

Στη συνέχεια παρακολουθεί τη μηνιαία εκτέλεση του προϋπολογισμού.

«Σε περίπτωση που διαπιστώσει απόκλιση από τους τριμηνιαίους δημοσιονομικούς στόχους άνω του 10%, το Παρατηρητήριο ενημερώνει εντός μηνός από τη λήξη του τριμήνου, τον ΟΤΑ και την αρμόδια για την εποπτεία του Αρχή, παρέχοντας οδηγίες και εισηγούμενο μεθόδους για τη διόρθωση της απόκλισης» υπογραμμίζεται στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου ενώ παράλληλα σημειώνεται ότι «ο ΟΤΑ υποχρεούται άμεσα να λάβει υπόψη του τις επισημάνσεις του Παρατηρητηρίου, καθώς και όλα τα προσήκοντα μέτρα, ενημερώνοντας σχετικά το Παρατηρητήριο. Εφόσον η εκτέλεση του προϋπολογισμού του ΟΤΑ εξακολουθεί να παρουσιάζει για δύο συνεχόμενα τρίμηνα απόκλιση από τους στόχους και διαπιστωθεί ότι δεν έχουν ληφθεί τα προσήκοντα μέτρα, με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, που εκδίδεται ύστερα από αιτιολογημένη εισήγηση του Παρατηρητηρίου, ο ΟΤΑ υπάγεται υποχρεωτικά σε Πρόγραμμα Εξυγίανσης» όπως χαρακτηριστικά τονίζεται.

Από κει και μετά Το σενάριο γίνεται περισσότερο εφιαλτικό.

Όλα πλέον καθορίζονται από το παρατηρητήριο και κατά περίπτωση περιγραφή για εφαρμογή της παρακάτω παρεμβάσεις:

α) άμεση εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων που προβλέπονται από τη νομοθεσία προς διασφάλιση της είσπραξης των απαιτήσεων του ΟΤΑ και της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής,

β) αναστολή προσλήψεων,

γ) επιβολή υποχρεωτικών μετατάξεων προσωπικού,

δ) πρόσβαση στο Λογαριασμό Εξυγίανσης και Αλληλεγγύης της Αυτοδιοίκησης του άρθρου 263 του Νόμου 3852/2010, οι πόροι του οποίου διατίθενται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση του προγράμματος εξυγίανσης,

ε) αύξηση των ιδίων εσόδων από φόρους, τέλη, δικαιώματα και εισφορές,

στ) αύξηση του ανώτατου συντελεστή επιβολής του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας για τα ακίνητα που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια του δήμου σε ποσοστό μέχρι και 3‰ και επιβολή του τέλους υποχρεωτικά από το δήμο σύμφωνα με το ποσοστό αυτό μέχρι την οικονομική εξυγίανσή του. Ομοίως, αύξηση του συντελεστή επιβολής του τέλους επί των ακαθαρίστων εσόδων και παρεπιδημούντων από 0,5% μέχρι και 2%.

ζ) περιορισμό των δαπανών μόνο σε υποχρεώσεις μισθοδοσίας και λοιπές απολύτως ανελαστικές δαπάνες.

Τι σημαίνουν αυτά

Μέχρι σήμερα στο σύνολό τους οι προϋπολογισμοί των Δήμων και των Περιφερειών είναι μαξιμαλιστικοί. Καταγράφουν και έσοδα που ποτέ δεν πρόκειται να πάρουν ή φουσκώνουν λογαριασμούς για ευνόητους λόγους ιδιαίτερα σε ότι αφορά τους Δήμους. Αξίζει να σημειωθεί ότι μια κλασική περίπτωση είναι μόνον τα ανταποδοτικά τέλη με τη μορφή της είσπραξης έτσι ώστε να δικαιολογούνται οι προσλήψεις εποχικού προσωπικού.

Όταν λοιπόν τοποθετούνται στον προϋπολογισμό πόροι που δεν πρόκειται να εισπραχθούν αρχίζουν τα προβλήματα. Μιλάμε πλέον για ασφυκτικό έλεγχο που η οποιαδήποτε απόκλιση όταν αυτή ξεπερνά το 10% θέτει το δημόσιο καθεστώς κηδεμονίας και από ένα σημείο και μετά εντάσσεται στο καθεστώς εξυγίανσης σύμφωνα με τις προβλέψεις.

Να θυμίσουμε ότι οι δήμαρχοι είχαν αντιδράσει για το συγκεκριμένο παρατηρητήριο ωστόσο, όπως είχε περιγραφεί σε γενικές αρχές και τώρα επανέρχεται με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, μετά από πιέσεις της τρόικας τα συγκεκριμένα μεγέθη θα ελέγχονται με συγκεκριμένο τρόπο και χρονοδιάγραμμα.

Σύμφωνα με έγκυρη πηγή «μέσα σε 7 ή 8 μήνες θα φανούν τα πρώτα δείγματα και πλέον το πρόβλημα μεταφέρεται στην αυτοδιοίκηση» και μάλιστα σημειώνει με έμφαση πως «τότε όλα θα δοκιμαστούν».

Εκείνα πάντως που θα ησυχάσουν είναι τα αρμόδια υπουργεία που δεν θα χρειαστεί να παίρνουν οριζόντια μέτρα ιδιαίτερα σε ότι αφορά τους ΟΤΑ και τις Περιφέρειες αλλά εξειδικευμένα μέτρα σε κάθε Δήμο και κάθε Περιφέρεια ανάλογα με τα οικονομικά τους.

Εκείνο που επίσης έχει σημασία σ’ αυτή τη φάση είναι οι προϋπολογισμοί και ο τρόπος που αυτοί θα συνταχθούν γιατί εξ αυτών πλέον θα κριθούν και τα επόμενα βήματα.

Εμπρός για της γενιάς τους τα Πολυτεχνεία!

Βρέθηκα στην Αθήνα…

Το μάτι μου έπεσε σε ένα σύνθημα γραμμένο σε έναν τοίχο.

Μου έκανε εντύπωση γιατί ήταν σχεδόν καλλιγραφημένο , πρώτα η αισθητική του με τράβηξε αλλά μετά η ουσία του με άγγιξε:

«Χούντα δεν γνωρίσαμε ούτε κι ‘ ελευθερία

..εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία…»

Ναι! Τη χούντα, δεν την γνώρισαν.

Την κατάμαυρη εποχή που ο ένστολος ή ο μυστικός σε κατέβαζε από το λεωφορείο γιατί μουρμούρισες στο διπλανό σου «δεν είναι ζωή αυτή» δεν την βίωσαν.

Τις ημέρες που το θράσος των τύραννων ήταν τραχύ σα γυαλόχαρτο που σου ματώνει τα μάγουλα όχι, δεν τη γεύτηκαν. Τον καιρό που όλοι ήσαν «ύποπτοι».

Ούτε κι ελευθερία γνώρισαν όμως;

Κάποιοι θα πουν πως όχι μόνο ελευθερία γεύονται αλλά για την ακρίβεια απόλυτη ασυδοσία. Μην τα επαναλαμβάνω, είναι γνωστά τα όσα λέγονται, τα ακούμε τακτικά. Και βέβαια είναι πολύ εύκολο από τον καναπέ να κρίνει κανείς.

Ποια είναι αλήθεια η ασύδοτη ελευθερία;

Η ελευθερία της ζωής που σε υποχρεώνει να παραδόσεις την ύπαρξή σου ως αντιπαροχή στην εξουσία των τραπεζών για να σπουδάσεις;

Η ελευθερία της ζωής που ανοίγει μπροστά σου τις πύλες της ανεργίας ή της απασχόλησης σε οτιδήποτε άλλο από αυτό που ονειρεύτηκες και διάλεξες;

Η ελευθερία της ζωής που με χυδαιότητα ορίζεται από τους λογής γκλαμουράτους καλοταϊσμένους που πλουτίζουν με την κομπίνα την κλοπή και τον εκβιασμό και προβάλλονται ως πρότυπα από τις τηλεοράσεις;

Η ελευθερία της ζωής σε έναν κόσμο βουβό, πελαγωμένο, έως τα θεμέλια απάνθρωπο και αδιέξοδο.

Η ελευθερία της ζωής σε έναν πλανήτη που αργοπεθαίνει;

Καμία ελευθερία!

Και αν τότε είχες απέναντι το απόλυτο μαύρο, τον ταυτοποιημένο φασισμό, τώρα, με όλες τις παραλλαγές του γκρίζου τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα, πολύ πιο μπερδεμένα, πολύ πιο δυσανάγνωστα.

Ακόμα και στο Wall των Pink Floyd που εξέφρασε μία ολόκληρη γενιά, ο ουρανός ήταν ευδιάκριτος πάνω από τον τοίχο. Ήξερες, καταλάβαινες γιατί έπρεπε να τον γκρεμίσεις.

Τώρα;

Τώρα, μοιάζει το γκρέμισμα αναγκαίο όπως πάντα, αλλά ο ορίζοντας είναι αόρατος.

Ανύπαρκτος. Χτισμένος, ακόμα και αυτός.

Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

Τι ωραίο που ακούγεται ε;

Μα είναι, να το πω έτσι, η δουλειά, το καθήκον κάθε νέας γενιάς η Ρήξη.

Αλλιώς τίποτα δεν προχωρά, τίποτα δεν κάνει ούτε ένα βήμα μπροστά, ακόμα και αν, σε αυτό το «μπροστά» είναι το χείλος του γκρεμού.

«Εσύ που έφυγες νωρίς

δεν πρόφτασες να δεις

 τη σιγανή φθορά της πέτρας

 Κάποτε ήταν βράχια

 όμως με τον καιρό

 λειάνθηκαν οι εσοχές

 κι οι εξοχές ‘γίναν ανάρπαστες

 απ’ τους τουρίστες των διαδηλώσεων…»

έγραφε ο Βασίλης Βασιλικός, στην εποχή του Πολυτεχνείου …

Εμπρός λοιπόν, για της γενιάς τους τα Πολυτεχνεία.

Δεν ξέρω ποια θα είναι, δεν ξέρω πότε θα και πως θα γίνουν.

Τίποτα δεν ξέρω, παρά μόνο δύο πραγματάκια:

Πως υπάρχουν όλοι εκείνοι οι λόγοι που μπορούν να τα γεννήσουν, γιατί ένα βλέμμα καθαρό γύρω θα βρει πάμπολλες αιτίες για οργή κι εξέγερση.

Πως περισσότερο από ποτέ είναι οντολογικά αναγκαία η Αριστερά.

Μια Αριστερά όμως σημερινή. Μια Αριστερά του 21ου αιώνα, απαλλαγμένη από τον λαϊκισμό και τις αστοιχείωτες γενικολογίες, που να μην χαϊδεύει τη δίκαιη οργή αλλά να την μετουσιώνει σε γνωστική και μορφωμένη εξέγερση και αντίδραση.

Μια Αριστερά που να ορθώνει ποιοτικό ανάστημα έναντι της διεφθαρμένης εξουσιαστικής μηχανής της Συντήρησης και του δηλητηριώδους εθνικισμού, και παράλληλα διαχωρισμένης από την εξουσιολαγνεία και την αλαζονεία της δήθεν εκσυγχρονιστικής σοσιαλδημοκρατίας.

Ζούμε ίσως, στην πιο κρίσιμη περίοδο της ιστορίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Και η οργή στις κοινωνίες θεριεύει σαν ένα βουβό τσουνάμι.

Η Αριστερά, οφείλει να στυλώσει το βλέμμα στο Μέλλον, να πάψει να «νοσταλγεί» και να ναρκισσεύεται και να παίξει δυναμικά το ρόλο που χρωστάει.

Αυτόν, της ιδεολογικοποίησης και σύνταξης των αγώνων στον 21ο αιώνα σε ένα πλαίσιο εμβαπτισμένο αφ ενός στις πανανθρώπινες αξίες του Σοσιαλισμού και, αφ ετέρου στη συνείδηση πως η εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης τελείωσε.

Στη μνήμη αυτών που έπεσαν για κάποια ιδανικά…

ΑΡΝΟΥΜΑΙ να  έχω συμμετοχή  στο πανηγυράκι που έντεχνα στήνουν κάποιοι … γνωστοί  ή άγνωστοι  της επαναστατημένης νιότης μας…

Σε  αυτούς, καθώς και σε όλη την πολιτική  υποκρισία  αφιερώνω, το στίχο τούτο  του  Ματρόζου:

«Αν οι ζητιάνοι σαν κι αυτούς δεν έχυναν το αίμα,

οι καπετάνιοι σαν εσέ δεν θα φορούσαν στέμμα»!

Αυτή είναι η θλιβερή της γενιάς μας  η αλήθεια, και όποιος θέλει την αποδέχεται!

Τα ιδανικά δεν είναι κάτι που θυμάσαι μόνο στις εκλογές και όταν αγοράζεις εφημερίδα την Κυριακή, είναι τρόπος ζωής, και σκέψης και συμπεριφοράς…

Όταν δεν την αφήνει η χαρά να κρυφτεί!

Ολόκληρη μηχανή καταστρώθηκε από την ηγεσία της ΝΔ, για την αλλαγή του «νόμου Ραγκούση» για την ιθαγένεια.

Το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματικές συγκεκριμένες διατάξεις του και η σχετική διαρροή ενεργοποίησε τα (καιροφυλακτούντα εδώ και καιρό) ανακλαστικά του πρωθυπουργού. Ο οποίος έδωσε εντολή στον (προερχόμενο από το δικαστικό σώμα) αναπληρωτή ΥΠ.ΕΣ. Χ. Αθανασίου να προετοιμάσει ένα νέο θεσμικό πλαίσιο.

Στην λογική της αυστηροποίησης των προϋποθέσεων λήψης απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας, όπως άλλωστε υποσχόταν προεκλογικά ο Αντ. Σαμαράς.

Μόνο που αυτός ο εύσχημος τρόπος να φτιάξει κλίμα προκάλεσε τις αντιδράσεις τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΔΗΜ.ΑΡ.

Μάλιστα από την Ιπποκράτους ζητήθηκε να υπάρξει συμφωνία μεταξύ των κομμάτων της συγκυβέρνησης, προσπαθώντας ν’ αποτρέψει την μονομερή διευθέτηση του ζητήματος από τον πυρήνα Σαμαρά-Αθανασίου. Το προσεχές διάστημα θα φανούν οι επιπτώσεις αυτής της έντασης στην συνοχή της συγκυβέρνησης.

Αυτό που φαίνεται με σιγουριά σήμερα για άλλη μια φορά είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει ο Σαμαράς τους συγκυβερνήτες του. Το έδειξε πολλές φορές. Άλλη μια φορά τώρα, δίνει εντολές, αποφασίζει και προτείνει έχοντας τους άλλους γραμμένους στα παλιά του τα παπούτσια. Το μόνο που ξεχνά είναι ότι με 127 βουλευτές δεν παίρνει αποφάσεις στη Βουλή.

Σε ότι αφορά το συγκεκριμένο θέμα η βιασύνη να τελειώσουν με το νόμο Ραγκούση δεν κρύβεται! Πώς να εξηγηθεί ότι ήταν αρκετές πληροφορίες και διαρροές και όχι η δημοσιοποίηση μιας απόφασης για να δοθούν άμεσα οι εντολές από τον Πρωθυπουργό!

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει!

Η φούσκα που ξεφούσκωσε στη φουσκοθαλασσιά!

Υπάρχει ένας βασικός και διαχρονικός κανόνας στην επικοινωνία: Όταν κάνεις ένα λάθος μην προσπαθείς να το δικαιολογήσεις, γιατί τότε το τονίζεις περισσότερο!

Η σημερινή προσπάθεια του Γ. Δατσέρη να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, τον οδηγεί σε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα , αν και υποτίθεται γνωρίζει από …επικοινωνία.

Επανέρχεται στο «ΕΘΝΟΣ» και συνεχίζει την βαθυστόχαστη ανάλυση, κάνοντας ακόμη μεγαλύτερες υπερβάσεις στη λογική!

Εδώ το τελευταίο του άρθρο!

Με βάση τα γραφόμενα του:

Το ΠΑΣΟΚ είναι ο βασικός υπαίτιος της οικονομικής κατάντιας της χώρας, ο βασικός διαμεσολαβητής μεταξύ του κράτους και των κοινωνικών ομάδων, το ΠΑΣΟΚ έκοβε χρήμα και έκανε αλόγιστες προσλήψεις, ανεξέλεγκτα επιδόματα κ.ο.κ ενώ δεν του ξεφεύγει και το «Τσοβόλα δώστα όλα!»

Η ιστορική του αναδρομή και ο καταλογισμός ευθυνών ταυτίζεται απολύτως με τη βασική πολιτική γραμμή της Ν.Δ. Είναι ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα! Τυχαίο; Δε νομίζω!

Και καταλήγει στο συγκλονιστικό πολιτικό συμπέρασμα ότι το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπεται από τον κόσμο του, γιατί πλέον το κράτος δεν έχει σάλιο, άρα δεν μπορεί να κάνει και πάλι το διαμεσολαβητή! Όσοι δηλαδή εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ, μερικά εκατομμύρια ψηφοφόροι και μερικές χιλιάδες στελέχη του, είναι όλοι πλήρως εξαρτημένοι από αυτές τις λογικές! Τι βολικό!

Για τον Δατσέρη δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Έτσι απλά καθαρίζουμε με όλα, με ένα ψεκάστε, σκουπίστε, δαιμονοποιούμε το παρελθόν, μηδενίζουμε ολόκληρη την πολιτική ιστορία, εθελοτυφλούμε μπροστά στην πραγματικότητα και μεθοδεύουμε την παραχάραξη της πραγματικότητας. Και κυρίως ρίχνουμε σε άλλους το ανάθεμα για να δικαιολογήσουμε τη σημερινή κατάντια.

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες αλλά δε νομίζω ότι θα άλλαζε και κάτι. Είναι κατανοητό ότι στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τη σημερινή κατάσταση αλλά και να προστατεύσει τη σημερινή ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί να μηδενίσει τα πάντα για να μπορεί να συγκρίνει το σήμερα με το χθες.

Τι σχέση για παράδειγμα θα μπορούσε να έχει η προσπάθεια δημιουργίας μιας κοινωνίας με στοιχειώδη αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης ( και αναφέρομαι στην προσπάθεια της πρώτης Κυβέρνησης το Α. Παπανδρέου να δώσει ανθρώπινες συντάξεις, να δημιουργήσει το Ε.Σ.Υ, να προστατέψει τους εργαζόμενους, να αλλάξει τα δεδομένα στην Παιδεία, να αναπτύξει και να εκσυγχρονίσει τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας, να δημιουργήσει ένα πλέγμα διεθνών σχέσεων), με τις σημερινές πολιτικές αντιμεταρρύθμισης των μεταρρυθμίσεων του ΠΑΣΟΚ, με τη συμμετοχή του ίδιου του ΠΑΣΟΚ;

Τι σχέση μπορεί να έχει η ενεργός συμμετοχή στα διεθνή δρώμενα, οι πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα και τα «κέρδη» από αυτή την προσπάθεια (Μ.Ο.Π., Πλαίσια Στήριξης κ.τ.λ.), με τη σημερινή πολιτική του καλού και πλήρως εξαρτώμενου υποτακτικού, των ισχυρών της Ε.Ε.;

Τι σχέση μπορεί να έχει το ΠΑΣΟΚ των οραμάτων, των αξιών και της δράσης με τη σημερινή εικόνα αποσύνθεσης, αποτέλεσμα των πολιτικών που ασκήθηκαν τα τελευταία 2,5 χρόνια;

Γιατί όταν δεν αντιλαμβάνεσαι ότι το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι το ότι συγκρούστηκε με την κοινωνία επειδή μετέτρεψε την πρόταση και το λόγο του, από πρόταση και λόγο αλλαγής και μετασχηματισμού της κοινωνίας σε πρόταση επίθεσης κατά παντός κεκτημένου, σε πρόταση κοινωνικής διάλυσης , φτώχειας, ανεργίας και δυστυχίας, ε! πώς να καταλάβει ότι δεν μπορεί ένα κόμμα που επαγγέλλεται το σοσιαλισμό ( άντε τη σοσιαλδημοκρατία για να μην παρεξηγηθεί), να ταυτίζεται με τη συντήρηση σε πράξεις, σε λόγια αλλά και σε κυβερνητικά σχήματα.

Θα συμφωνήσω εν μέρει σε αυτό μόνο:

«Καμιά ανασύσταση δεν θα πετύχει, καμιά προσπάθεια δημιουργίας σύγχρονου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος δεν θα τελεσφορήσει, αν δεν ιδωθεί καθαρά το παρελθόν, δεν καταλογιστούν καθαρά ευθύνες και δεν κρατηθούν μόνον τα καθαρά στοιχεία.»

Είναι διατεθειμένος να αποδεχτεί τη λάθος στρατηγική του ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα;

Είναι έτοιμος να αναθεωρήσει τη λατρεία στις μνημονιακές πολιτικές;

Είναι σύμφωνος να καταγγείλει την κομματική παρεοκρατία, τους κολλητούς και τους υποτακτικούς της εκάστοτε ηγετικής αυλής;

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι τίποτα άλλο από το ότι κατάφεραν ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ σε σύντομο χρονικό διάστημα να διαλύσουν το συνεκτικό ιστό της δημοκρατικής παράταξης. Ταυτόχρονα με την αδυναμία να προτείνουν, να αποδεχτούν και να σχεδιάσουν πολιτικές εξόδου από την κρίση.

Είναι αλήθεια ότι «Στην πολιτική, η ωμή αλήθεια δεν είναι αρεστή».

Το ωμό όμως ψέμα και η παραχάραξη της πραγματικότητας είναι πολύ μισητή και εύκολα κατανοητή.

Καλό ξεφούσκωμα!

Υ.Γ.

Μου έκανε εντύπωση το τέλος: «Κυρίως δε αν δεν αντιμετωπίσει τις πληγές της ανεργίας μετάβασης πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργων σε άλλες δουλειές και της ανεργίας τριβής με τα μορφωμένα παιδιά να μεταναστεύουν»

Αλήθεια οι σημερινές πολιτικές τι ακριβώς αντιμετωπίζουν; Την ανεργία μετάβασης ή την ανεργία τριβής; Μια ματιά στη γειτονική Βουλγαρία θα τον έπειθε ότι αυτές οι πολιτικές, φτώχειας και διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, μόνο την ανεργία δεν αντιμετώπισαν….

Αλλά είπαμε η αλήθεια δεν είναι αρεστή!

Ανθρωποφαγία σε συνθήκες κοινωνικής ζούγκλας!

Μπορεί να μην έλαβε ακόμα την δόση η ελληνική κυβέρνηση, ενεργοποίησε όμως με κεραυνοβόλο δράση τις συνέπειες του τρίτου μνημονίου στον χώρο της δημόσιας διοίκησης.

Έτσι από χθες τίθενται αυτοδικαίως σε διαθεσιμότητα υπάλληλοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, συγκεκριμένων ειδικοτήτων,  που εργάζονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και προσλήφθηκαν μ’ εκτός του ΑΣΕΠ διαδικασίες.

Ο υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης Α. Μανιτάκης (υποδειχθείς από την ΔΗΜ.ΑΡ σημειωτέον) μίλησε για διαθεσιμότητα «ενός πολύ συγκεκριμένου και περιορισμένου αριθμού υπαλλήλων».

Για να διασώσει τα προσχήματα και να δώσει κάποιον μεταρρυθμιστικό τόνο στην εναρμόνισή του με τις εντολές της τρόικα αναφέρθηκε σε «στείρα άρνηση των αναγκαίων αλλαγών»ο ίδιος που πριν λίγο καιρό διαβεβαίωνε πως δεν θα υπάρξουν απολύσεις. Όσο για την εκδίωξη υπαλλήλων που κατηγορούνται για σοβαρά ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα πρέπει να τηρηθεί ο νόμος και όσοι κριθούν ένοχοι ν’ απομακρυνθούν.

Τα υπόλοιπα είναι φθηνές προσπάθειες εντυπωσιασμού.

Η εγκύκλιος και οι αντιδράσεις

Με το που κυκλοφόρησε η ερμηνευτική εγκύκλιος βάρυνε ιδιαίτερα το κλίμα αφού άρχισαν να υπολογίζονται και άλλα πράγματα, όπως οι μετατάξεις και μετακινήσεις στο σύνολο του προσωπικού ή ακόμη και ζητήματα που έχουν σχέση με την σύνθεση και τη διάρθρωση των υπηρεσιών.

Στο σύνολο των εργαζομένων σήμανε συναγερμός ενώ συγκεντρώσεις και επαφές είχαν αρκετοί εργαζόμενοι οι οποίοι αναζητούσαν αν τελικά το συγκεκριμένο μέτρο περιλαμβάνει και αυτούς ή όχι.

Οι συσκέψεις τη χθεσινή μέρα διαδέχονταν η μία την άλλη χωρίς όμως να υπάρξει κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Ακόμη δεν έχει καταγραφεί στο σύνολο του νομού τι ακριβώς συμβαίνει. Κάποιοι πρώτοι υπολογισμοί μιλούν για εκατοντάδες εργαζόμενους που μπαίνουν στο καθεστώς της διαθεσιμότητας.

Και οι προσωπάρχες αναζητούν μέσα στους φακέλους ποιοι τελικά θα απουσιάσουν από την υπηρεσία τα επόμενα εικοσιτετράωρα. Ερευνούν τον τρόπο πρόσληψης, ερευνούν τις διαδικασίες διαφάνειας που υπήρχαν και από εκεί και μετά προσπαθούν να κάνουν πράξεις για να εντοπίσουν τι ακριβώς γίνεται.

Εντοπίζονται προσλήψεις που έχουν ιδιαίτερα μεγάλο βάθος χρόνου, όπως για παράδειγμα στο τέλος της δεκαετίας του 1980.

Εντοπίζονται μια σειρά από θέματα που έχουν σχέση με τις ειδικότητες αφού η ίδια η νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα ορισμένες κατηγορίες να εξαιρεθούν.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και η απειλή παραπομπής στο πειθαρχικό υπηρεσιακών παραγόντων που ασχολούνται με τη διαχείριση του προσωπικού έχει δράσει καταλυτικά στην όλη ιστορία αφού είναι έτοιμοι να εκδώσουν διαπιστωτικές πράξεις και να ανακοινώσουν στοιχεία χωρίς σε κάποιες περιπτώσεις να ερευνούν με επιμέλεια το περιεχόμενο των ίδιων των προβλέψεων της νομοθεσίας.

Η εγκύκλιος

Εκείνο που σε όλα τα επίπεδα προβλέπει η εγκύκλιος που εξέδωσε χθες από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι ότι οι διαπιστωτικές πράξεις θα έχουν αφετηρία τη χθεσινή μέρα ανεξάρτητα το πότε θα εκδοθούν.

Προβλέπεται ότι έτσι κι αλλιώς θα ολοκληρωθεί η διαδικασία μέσα στις δώδεκα επόμενες ημέρες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις βασικές προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία είναι ότι τοποθετεί σε καθεστώς διαθεσιμότητας τους υπαλλήλους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με συγκεκριμένες ειδικότητες οι οποίες είναι και περιοριστικές. Από κει και μετά εισάγονται μια σειρά από ζητήματα που έχουν σχέση με την εφαρμογή της νομοθεσίας, όπου σωρευτικά θα πρέπει να ισχύουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δηλαδή θα πρέπει να ισχύουν και οι τρεις προϋποθέσεις. Βασική όμως αφετηρία σε ότι αφορά τις προϋποθέσεις είναι να δούμε ποιοι εξαιρούνται απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, πράγμα το οποίο δείχνει να είναι πολύ περισσότερο πιο δύσκολο απ’ ότι τουλάχιστον φαίνονταν αρχικά. Η πανσπερμία των περιπτώσεων και η ιδιαιτερότητα καθεμιάς από αυτές δεν διευκολύνει σε ότι αφορά την συνολική αντιμετώπιση του θέματος αλλά ουσιαστικά δημιουργεί καινούργιες προϋποθέσεις οι οποίες σε κάθε έναν από τους εμπλεκόμενους σε αυτή την ιστορία θα πρέπει και να ερευνηθεί.

Πανικός, ανησυχία και θλίψη

Μέσα στα όσα διαμορφώνονται από χθες είναι αυτονόητο πως σε αρκετές περιπτώσεις επεκράτησε ο πανικός.

Οι πληροφορίες που κυκλοφορούσαν από στόμα σε στόμα αποδείχτηκαν σε κάποιες περιπτώσεις φρούδες ελπίδες και σε κάποιες άλλες τροποποιούνταν κατά τη διάρκεια της μέρας έτσι ώστε να μην υπάρχει σαφής εικόνα του τι ακριβώς γίνεται σε κάθε ένα φορέα. Ξεχωριστά πράγμα στα οποία αναμένεται να καταλήξει όλο το σκηνικό τα επόμενα εικοσιτετράωρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σύνολό τους συνδικαλιστικά στελέχη και εργαζόμενοι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς κρύβεται μέσα από τις διάφορες ερμηνείες που δίνονταν.

Δεν μπορούν να καταλήξουν ακόμη στον αριθμό και πολύ δε περισσότερο δεν μπορούν να καταλήξουν στο ποιοι τελικά εντάσσονται στις λίστες και ποιοι όχι.

Εκείνο που πλέον είναι καθαρό στοιχείο είναι ότι καταργούνται θέσεις συμβούλων στα πρόσωπα της αυτοδιοίκησης ιδιαίτερα στο δεύτερο βαθμό αλλά αυτές καταργούνται μέχρι το τέλος της χρονιάς οπότε υπάρχει η ελπίδα για πιθανή διευθέτηση κάτω από τις πιέσεις που ασκούνται από τους περιφερειάρχες.

Θολό σημείο οι αργίες

Οι προβλέψεις της νομοθεσίας και του μνημονίου να τεθούν σε καθεστώς αργίας όσοι έχουν εμπλοκές με τη δικαιοσύνη έχει δημιουργήσει ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα μέσα στο σύνολο των υπηρεσιών.

Σε κάποιες περιπτώσεις μιλάμε απλά για κατηγορούμενους οι οποίοι έχουν το τεκμήριο της αθωότητας αφού δεν έχουν καταδικασθεί αλλά απλά έχει ξεκινήσει μια διαδικασία. Ωστόσο όμως όλες αυτές οι προβλέψεις με βάση τις οποίες επιβάλλουν αργία δείχνουν διάτρητες. Αυτό όμως φαίνεται πως είναι το ελάχιστο το οποίο απασχολεί το νομοθέτη.

Για παράδειγμα θα μπορούσε να τεθεί σε αργία ένας υπάλληλος που τελικά η ποινή που προ- βλέπεται θα μπορούσε να ήταν μέχρι έξι μήνες. Αν δηλαδή αποδεχόταν την κρίση του πειθαρχικού οργάνου και δεν έκανε κάποιες προσφυγές στο δευτεροβάθμιο η αρχική κρίση θα τελείωνε μετά από πέντε ή έξι μήνες.

Τώρα με τις διαδικασίες που εισάγονται ουσιαστικά κινδυνεύει να βρεθεί εκτός υπηρεσίας για αρκετά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς ωστόσο και να έχει καταδικαστεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία εικοσιτετράωρα ουσιαστικά οι προσωπάρχες των δημοσίων υπηρεσιών ελέγχουν τα αρχεία τους σε σχέση με υποθέσεις που βρίσκονταν στο ράφι ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις πειθαρχικές παραπομπές έτσι ώστε αυτή τη στιγμή κανείς να μη γνωρίζει ποιοι και πόσοι υπάγονται σε τέτοιου είδους διαδικασίες.

Πληροφορίες υποστηρίζουν πως το συγκεκριμένο ποσοστό θα είναι ιδιαίτερα μεγάλο αφού σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν πειθαρχικά τα οποία έχουν παγώσει για χρόνια ολόκληρα.

Απειλές για πειθαρχικά μέτρα

Γνωρίζοντας ο νομοθέτης ότι οι δήμαρχοι σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να στείλουν τις σχετικές καταστάσεις ουσιαστικά απειλεί με πειθαρχικά αλλά και διοικητικά πρόστιμα τους ίδιους τους προσωπάρχες, δηλαδή τους δημοσίους υπαλλήλους, τους οποίους καθιστά υπεύθυνους.

«Δεν πρόκειται να περάσω εγώ πειθαρχικό. Θα στείλω τις λίστες» ήταν η αντίδραση προσωπάρχη στην Κεντρική Ελλάδα όταν οι συνδικαλιστές του ζητούσαν να μη στείλει κάποια λίστα στο κέντρο για να ενεργοποιηθεί η διαδικασία. Είναι μια από τις πολλές περιπτώσεις που υπήρξαν το τελευταίο διάστημα όπου ουσιαστικά καθίσταται πειθαρχικό αδίκημα ακόμη και η καθυστέρηση στη σύνταξη της λίστας που προβλέπουν οι διαδικασίες. Ο νομοθέτης ουσιαστικά με αυτές τις ρυθμίσεις προσπάθησε να αντιμετωπίσει φαινόμενα ανυπακοής από τους εργαζόμενους σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης αλλά και στην αυτοδιοίκηση. Κανείς όμως μέχρι στιγμής δεν μπορεί να διευκρινίσει τι γίνεται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει κατάληψη των χώρων, όπως άλλωστε ξεκίνησαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση στην Αθήνα.

Με βάση την εγκύκλιο η οποία κυκλοφόρησε την χθεσινή μέρα κρέμεται πάνω από το κεφάλι των υπευθύνων στα γραφεία προσωπικού κάθε δημόσιας ή δημοτικής αρχής το ενδεχόμενο να πέσουν ιδιαίτερα μεγάλα χρηματικά πρόστιμα αν δεν στείλουν τα στοιχεία των υπαλλήλων που τίθενται σε καθεστώς απόλυσης, έτσι όπως προσδιορίζεται μέσα από τη συγκεκριμένη νομοθεσία. Θέλοντας ο νομοθέτης να απομακρυνθεί από κάθε πολιτική δραστηριότητα δημάρχου καθιστά υπεύθυνα τα στελέχη της αυτοδιοίκησης και μάλιστα έκανε λόγο για πρόστιμα που φθάνουν έως το¼ των αποδοχών των υπαλλήλων που θα έπρεπε να έχουν φύγει χωρίς όμως να προσδιορίζεται αν μιλά για ετήσιες ή αποδοχές μηνός.

Αποφασισμένος ο Μανιτάκης

Την απόφαση του να εφαρμόσει το Μεσοπρόθεσμο σε ότι αφορά τις απολύσεις στο Δημόσιο δηλώνει ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης με αφορμή την έκδοση της σχετικής εγκυκλίου.

Στη δήλωση του ο κ. Μανιτάκης διαβεβαιώνει ότι «τα μέτρα αποβλέπουν στην αποκατάσταση του κύρους του δημοσιοϋπαλληλικού λειτουργήματος και της νομιμότητας στο δημόσιο» και ότι «οι διαρθρωτικές αλλαγές στη διοίκηση αποτελούν προϋπόθεση υπέρβασης της δεινής κρίσης που περνά ο τόπος».

Παράλληλα «νουθετεί» όσους αντιδρούν, λέγοντας ότι «η στείρα άρνηση των αναγκαίων αλλαγών και η καλλιέργεια ενός κλίματος απλώς φόβου και ανησυχίας στους υπαλλήλους δεν βοηθά ούτε τους ίδιους ούτε τη διοίκηση να αλλάξει. Και είναι επιτακτική ανάγκη το κράτος και η διοίκηση να μεταρρυθμιστούν άμεσα».

Παράλληλα προσπαθεί να καθησυχάσει τους δημοσίους υπαλλήλους, που πρόκειται να υπαχθούν από χθες Τρίτη 13 Νοεμβρίου σε καθεστώς διαθεσιμότητας. Σημειώνει ότι πρώτοι που φεύγουν είναι «μερικές εκατοντάδες», σε βάρος των οποίων εκκρεμούν σοβαρά ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα. Επίσης, αναφέρει ότι έχουν ληφθεί όλες οι πρόνοιες, «ώστε οι μετακινήσεις να είναι όσο γίνεται πιο ταχείες, με αντικειμενικά κριτήρια, μακριά από πιέσεις ή ρουσφετολογικές μεταχειρίσεις».

Ο κ. Μανιτάκης σημειώνει ότι με τη μετακίνηση «παύει αυτόματα το καθεστώς της διαθεσιμότητας» και ως εκ τούτου «δεν υπηρετούν το συμφέρον των υπαλλήλων που έχουν τεθεί εκ του νόμου σε διαθεσιμότητα, όσοι τους παροτρύνουν να μη μετακινηθούν, διότι έτσι παρατείνεται η διαθεσιμότητα τους και η δυσμενής μισθολογική τους κατάσταση».

«Τα μέτρα αποβλέπουν στην αποκατάσταση του κύρους του δημοσιοϋπαλληλικού λειτουργήματος και της νομιμότητας στο δημόσιο» σημειώνει ο κ. Μανιτάκης και προσθέτει: «Είμαστε αποφασισμένοι να τα εφαρμόσουμε για το καλό του τόπου και της ελληνικής δημόσιας διοίκησης».

Διαθεσιμότητα και στο βάθος απόλυση;

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα προκύψει για τους εργαζόμενους που από χθες βρέθηκαν στη διαδικασία της διαθεσιμότητας.

Το καλό σενάριο είναι να ισχύσουν οι διατάξεις του νόμου και να μεταταγούν σε κάποια άλλη υπηρεσία του Δημοσίου. Όπως προβλέπει το μεσοπρόθεσμο, υπάρχουν οι εξής δυνατότητες:

«α) Να µετατάσσονται εκουσίως, σύµφωνα µε τις κείµενες διατάξεις (άρθρο 154 παρ. 4 Υπαλληλικού Κώδικα, άρθρο 158 παρ. 4 Κώδικα Κατάστασης Δηµοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων).

β) Να µετατάσσονται υποχρεωτικά ή να µεταφέρονται µε µεταβολή της υπηρεσιακής τους σχέσης σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου κατά τη διαδικασία της προηγούµενης υποπαραγράφου για το συµφέρον και τις ανάγκες της υπηρεσίας και ιδίως για την καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναµικού. Με την έκδοση της πράξης µετάταξης ή µεταφοράς και µεταβολής της σχέσης εργασίας αίρεται αυτοδίκαια το καθεστώς της διαθεσιµότητας.

γ) Να τοποθετούνται για την κάλυψη προσωρινών αναγκών σε οποιαδήποτε υπηρεσία του Δηµοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α. ή οποιουδήποτε φορέα του δηµόσιου τοµέα µε τη διαδικασία του άρθρου 5 του ν. 4024/2011. Οι πράξεις προσωρινής τοποθέτησης της περίπτωσης αυτής εκδίδονται από τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθµισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Σε περίπτωση µη εµφάνισης του υπαλλήλου εφαρµόζεται αναλόγως η διάταξη της περίπτωσης 5 της προηγούµενης υποπαραγράφου.

δ) Να υπάγονται σε ειδικά προγράµµατα  επαγγελµατικής επανεκπαίδευσης ή επανακατάρτισης.»

Θυμίζω πάντως ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΝ περισσότερες από 3.000 οργανικές θέσεις στην Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού! Άρα μειώνονται οι πιθανότητες επανατοποθέτησης των εργαζομένων που τέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας.

Κατάργηση 3090 οργανικών θέσεων 1-11-2012

Σε ότι αφορά τη διαθεσιμότητα που ισχύει για ένα χρόνο, προβλέπεται ότι ο εργαζόμενος (πρώην) θα αμοίβεται με το 75% των αποδοχών του.

«Η διαθεσιµότητα της προηγούµενης περίπτωσης διαρκεί ένα (1) έτος και στον υπάλληλο καταβάλλονται τα τρία τέταρτα των αποδοχών του, σύµφωνα µε τις κείµενες διατάξεις»

Στο τέλος του χρόνου αν δεν έχει γίνει η τοποθέτηση του σε κάποια άλλη υπηρεσία, ο υπάλληλος απολύεται ΟΡΙΣΤΙΚΑ!

«Η υπηρεσιακή σχέση των µόνιµων υπαλλήλων που βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιµότητας, καθώς και η σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των υπαλλήλων της περίπτωσης 3, εφόσον δεν µεταταχθούν ή µεταφερθούν, λύεται µε τη λήξη του καθεστώτος της διαθεσιµότητας»

Αδιευκρίνιστα σημεία

Κανένας δεν ξέρει τι θα γίνεται με την ασφάλιση του εργαζομένου την περίοδο της διαθεσιμότητας. Και κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το νόμο!

Κανείς δεν γνωρίζει επίσης αν αυτή η χρονική περίοδος της διαθεσιμότητας θα προσμετρηθεί στα χρόνια υπολογισμού της σύνταξης.

Δεν προστατεύονται τα μέλη μιας οικογένειας αν και οι δύο ανήκουν στις κατηγορίες των υπαλλήλων που μπαίνουν σε διαθεσιμότητα! Το μόνο που αναφέρεται είναι ότι δεν μπαίνει σε διαθεσιμότητα υπάλληλος αν ο (η) σύζυγος του έχει ήδη βρεθεί σε καθεστώς εφεδρείας. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι μιλάμε για πλήρη διάλυση μιας οικογένειας αν δεν ληφθεί μέριμνα να προστατευτεί τουλάχιστον το ένα μέλος της!

Υπάρχουν περιπτώσεις εργαζομένων που μετατάχθηκαν υποχρεωτικά κατόπιν κατεύθυνσης της Ε.Ε. Η περίπτωση των εργαζομένων στα πρώην εργοστάσια της Ζάχαρης! Οι άνθρωποι αυτοί μπαίνουν σε διαθεσιμότητα αφού προηγουμένως μετατάχθηκαν σε άλλες υπηρεσίες υποχρεωτικά!

Τέλος είναι προφανές ότι με αυτές τις διατάξεις ανοίγει οριστικά και αμετάκλητα η πόρτα των απολύσεων στο Δημόσιο με βασικά θύματα ΟΛΟΥΣ τους ΙΔΑΧ. Και αυτό μπορεί εύκολα να καταλάβει ο καθένας τι μπορεί να σημαίνει.

Η χαιρέκακη αντιμετώπιση αυτού του δράματος από μερίδα του κόσμου, που εδώ και χρόνια διαμορφώνει τη συνείδηση του με βάση τα πυροτεχνήματα διαφόρων πολιτικών που διαπόμπευσαν το Δημόσιο (Πάγκαλος, Μητσοτάκης, Χρυσοχοίδης κ.τ.λ.), λειτουργεί ως μπούμεραγκ.

Και κυρίως διαμορφώνει συνθήκες κοινωνικής ζούγκλας…

Όσοι  ψήφισαν αυτές τις διατάξεις μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι ότι επιτέλεσαν ένα πραγματικά … θεάρεστο έργο!

Ντροπή! 

Υγειονομικό απαρτχάιντ και κοινωνικός κανιβαλισμός!

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επικεντρώσει κάποιος την προσοχή σε συγκεκριμένες διατάξεις του «νόμου Στουρνάρα» που ψηφίσθηκε πρόσφατα στην βουλή. Μιας και οι μεταβολές αγγίζουν κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής ενώ το βάθος τους είναι συχνά συγκλονιστικό.

Ωστόσο ο τομέας της δημόσιας υγείας έχει μιαν αυτονόητη προτεραιότητα στην αξιολόγηση της σημαντικότητας των αναδιαρθρώσεων. Καθώς άπτονται θεμάτων «ζωής και θανάτου» κατά κυριολεξία. Επομένως αξίζει μια ιδιαίτερη ενασχόληση με τα όσα συμβαίνουν εκεί.

Η προετοιμασία της διάλυσης του ΕΣΥ ξεκίνησε από τα προηγηθέντα μνημόνια. Άλλωστε ο σχεδιασμός των εγκεφάλων του Δ.Ν.Τ και της Ε.Ε. έχει ενιαία φιλοσοφία και διεκπεραιώνεται βήμα-βήμα.

Ξεκίνησε με την δραστική περικοπή των κρατικών χρηματοδοτήσεων στα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας, τα οποία τα οδήγησαν στα πρόθυρα της λειτουργικής ασφυξίας. Εν ονόματι της (όντως αναγκαίας, σε αρκετές περιπτώσεις) περιστολής του κόστους ισοπεδώθηκε το επίπεδο παροχής υπηρεσιών στους ασθενείς. Εξετάσεις και αναλώσιμα υλικά άρχισαν να δίνονται με το σταγονόμετρο, η επίσκεψη στα (δημόσια) νοσοκομεία έπαψε να είναι και δωρεάν.

Η άρον-άρον δημιουργία του ΕΟΠΥΥ μοναδικό σκοπό είχε την υποβάθμιση του επιπέδου περίθαλψης εκατομμυρίων ασφαλισμένων.

Όμως η οικονομική στενότητα δεν έχει μόνον δημοσιονομικές φιλοδοξίες. Λειτουργεί ως υλική προϋπόθεση για την περαιτέρω αγοραιοποίηση των σχέσεων στο εσωτερικό του Ε.Σ.Υ. Οι εκχωρήσεις τμημάτων και κλινικών σε ασφαλιστικές εταιρίες –κατά προτεραιότητα στους πελάτες τους, βάσει προγραμματικών συμφωνιών μ’ αυτές- αποτυπώνει την υπαγωγή των νοσηλευτικών ιδρυμάτων στις ανάγκες της αγοράς.

Την ίδια στιγμή ετοιμάζεται ένα νέο χαράτσι (25 ευρώ) για τους ασθενείς που θα χρειασθούν εισαγωγή στο νοσοκομείο. Ουσιαστικά η κατάργηση του δωρεάν χαρακτήρα της πρόσβασης (απαραίτητη προϋπόθεση για την δημόσια, την κοινωνικά καθολική δηλαδή φυσιογνωμία της) μετουσιώνει άρδην τα όσα γνωρίζαμε.

Ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού, όπως οι άνεργοι και οι ανασφάλιστοι που δεν διαθέτουν ικανότητες πληρωμής νοσηλείων, πετιέται κυριολεκτικά στον δρόμο.

Η υγεία, από θεμελιώδες δικαίωμα, μετατρέπεται σε ακριβοθώρητο προνόμιο.

Είναι παρήγορη η πρωτοβουλία των νοσοκομειακών, ν’ ανοίξουν μια φορά την εβδομάδα (κατ’ αρχήν) τα νοσηλευτικά ιδρύματα σε όσους θεωρούνται απόβλητοι, κατά την λογική που επιβάλλεται τώρα.

Ο μόνος τρόπος να σπάσει αυτό το υγειονομικό απαρτχάιντ είναι η αντίδραση στον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιχειρείται.

Η εγκύκλιος για τις απολύσεις!

Εκδόθηκε η εγκύκλιος του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης για τις απολύσεις (διαθεσιμότητα sic) στο Δημόσιο. Πρώτα θύματα στις ανθρωποθυσίες που επέβαλλε η Τρόικα και αποδέχθηκε το Ελληνικό Κοινοβούλιο, οι εργαζόμενοι με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου,  με ειδικότητες : Διοικητικού, Διοικητικού – Λογιστικού, Διοικητικού – Οικονομικού, Διοικητικών Γραμματέων.

Τι προβλέπεται:

1. Αφορά όσους υπηρετούν σε υπηρεσίες κεντρικές και περιφερειακές του Δημοσίου, των Ανεξάρτητων Αρχών, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, των Οργανισμών Τ.Α. (Ο.Τ.Α.) πρώτου και δεύτερου βαθμού και των Ν.Π.Ι.Δ. Οι ειδικότητες που «εκτελούνται» είναι : Διοικητικού , Διοικητικού – Λογιστικού, Διοικητικού – Οικονομικού, Διοικητικών Γραμματέων.

2. Εντάσσονται στη ρύθμιση όσοι δεν έχουν προσληφθεί:

– Με διαγωνισμό ή με διαδικασία επιλογής σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια υπό τον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής (ΑΣΕΠ).

– Με άλλες διαδικασίες επιβολής που περιβάλλονται από αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας, όπως π.χ. δημόσια ανακοίνωση -προκήρυξη θέσεων με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια.

– Με ειδικές διατάξεις (ν. 1648/1986, ν. 3448/2006 κ.τ.λ. (αφορά ειδικές κατηγορίες ευπαθών ομάδων.

Η ρύθμιση ΔΕΝ ισχύει:

– Για τους μόνιμους υπαλλήλους, ανεξαρτήτων κατηγορίας, κλάδου και ειδικότητας

– Για τους ΙΔΑΧ οι οποίοι ανήκουν στις κατηγορίες ΠΕ, ΤΕ και ΥΕ. ( Οι ΥΕ προβλέποταν στο προσχέδιο αλλά αποσύρθηκαν γιατί θα έμεναν οι «επίσημοι» χωρίς … οδηγούς)

– Για τους υπαλλήλους ΙΔΑΧ, κατηγορίας ΔΕ , με ειδικότητες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στις προηγούμενες.

Για την εφαρμογή της ρύθμισης απαιτείται ο αριθμός των υπαλλήλων που εντάσσονται σε αυτή:

– Να είναι τουλάχιστον 10 ανά υπηρεσία ή φορέα ή περισσότεροι

– Να μην ξεπερνά το 25% του συνολικού αριθμού των τακτικών υπαλλήλων των παραπάνω κλάδων της υπηρεσίας ή του φορέα. Για το συνολικό αριθμό υπολογίζεται το σύνολο των μόνιμων και ΙΔΑΧ υπαλλήλων όλων των ειδικοτήτων ( Αυτό είναι κουφό: Αν δηλαδή σε μια υπηρεσία ο αριθμός των υπαλλήλων των ειδικοτήτων αυτών είναι περισσότερος του 25%, δεν πειράζονται!)

– Να μην ξεπερνά  το 10% του συνόλου του τακτικού προσωπικού που υπηρετεί στη υπηρεσία ή το φορέα.

Εξαιρούνται οι υπάλληλοι που υπηρετούν σε :

Φορείς ασφάλισης και κοινωνικής φροντίδας

Στον ΟΑΕΔ, στα νοσοκομεία , στη Γ.Γ. Πολιτισμού του Υπουργείου Παιδείας, στην οποία ανήκουν τα Μουσεία της χώρας….

Καλώς ήλθατε στην Ελλάδα των ανθρωποθυσιών!

Και δυστυχώς θα υπάρξει και συνέχεια….