Η φούσκα που ξεφούσκωσε στη φουσκοθαλασσιά!

Υπάρχει ένας βασικός και διαχρονικός κανόνας στην επικοινωνία: Όταν κάνεις ένα λάθος μην προσπαθείς να το δικαιολογήσεις, γιατί τότε το τονίζεις περισσότερο!

Η σημερινή προσπάθεια του Γ. Δατσέρη να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, τον οδηγεί σε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα , αν και υποτίθεται γνωρίζει από …επικοινωνία.

Επανέρχεται στο «ΕΘΝΟΣ» και συνεχίζει την βαθυστόχαστη ανάλυση, κάνοντας ακόμη μεγαλύτερες υπερβάσεις στη λογική!

Εδώ το τελευταίο του άρθρο!

Με βάση τα γραφόμενα του:

Το ΠΑΣΟΚ είναι ο βασικός υπαίτιος της οικονομικής κατάντιας της χώρας, ο βασικός διαμεσολαβητής μεταξύ του κράτους και των κοινωνικών ομάδων, το ΠΑΣΟΚ έκοβε χρήμα και έκανε αλόγιστες προσλήψεις, ανεξέλεγκτα επιδόματα κ.ο.κ ενώ δεν του ξεφεύγει και το «Τσοβόλα δώστα όλα!»

Η ιστορική του αναδρομή και ο καταλογισμός ευθυνών ταυτίζεται απολύτως με τη βασική πολιτική γραμμή της Ν.Δ. Είναι ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα! Τυχαίο; Δε νομίζω!

Και καταλήγει στο συγκλονιστικό πολιτικό συμπέρασμα ότι το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπεται από τον κόσμο του, γιατί πλέον το κράτος δεν έχει σάλιο, άρα δεν μπορεί να κάνει και πάλι το διαμεσολαβητή! Όσοι δηλαδή εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ, μερικά εκατομμύρια ψηφοφόροι και μερικές χιλιάδες στελέχη του, είναι όλοι πλήρως εξαρτημένοι από αυτές τις λογικές! Τι βολικό!

Για τον Δατσέρη δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Έτσι απλά καθαρίζουμε με όλα, με ένα ψεκάστε, σκουπίστε, δαιμονοποιούμε το παρελθόν, μηδενίζουμε ολόκληρη την πολιτική ιστορία, εθελοτυφλούμε μπροστά στην πραγματικότητα και μεθοδεύουμε την παραχάραξη της πραγματικότητας. Και κυρίως ρίχνουμε σε άλλους το ανάθεμα για να δικαιολογήσουμε τη σημερινή κατάντια.

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες αλλά δε νομίζω ότι θα άλλαζε και κάτι. Είναι κατανοητό ότι στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τη σημερινή κατάσταση αλλά και να προστατεύσει τη σημερινή ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί να μηδενίσει τα πάντα για να μπορεί να συγκρίνει το σήμερα με το χθες.

Τι σχέση για παράδειγμα θα μπορούσε να έχει η προσπάθεια δημιουργίας μιας κοινωνίας με στοιχειώδη αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης ( και αναφέρομαι στην προσπάθεια της πρώτης Κυβέρνησης το Α. Παπανδρέου να δώσει ανθρώπινες συντάξεις, να δημιουργήσει το Ε.Σ.Υ, να προστατέψει τους εργαζόμενους, να αλλάξει τα δεδομένα στην Παιδεία, να αναπτύξει και να εκσυγχρονίσει τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας, να δημιουργήσει ένα πλέγμα διεθνών σχέσεων), με τις σημερινές πολιτικές αντιμεταρρύθμισης των μεταρρυθμίσεων του ΠΑΣΟΚ, με τη συμμετοχή του ίδιου του ΠΑΣΟΚ;

Τι σχέση μπορεί να έχει η ενεργός συμμετοχή στα διεθνή δρώμενα, οι πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα και τα «κέρδη» από αυτή την προσπάθεια (Μ.Ο.Π., Πλαίσια Στήριξης κ.τ.λ.), με τη σημερινή πολιτική του καλού και πλήρως εξαρτώμενου υποτακτικού, των ισχυρών της Ε.Ε.;

Τι σχέση μπορεί να έχει το ΠΑΣΟΚ των οραμάτων, των αξιών και της δράσης με τη σημερινή εικόνα αποσύνθεσης, αποτέλεσμα των πολιτικών που ασκήθηκαν τα τελευταία 2,5 χρόνια;

Γιατί όταν δεν αντιλαμβάνεσαι ότι το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι το ότι συγκρούστηκε με την κοινωνία επειδή μετέτρεψε την πρόταση και το λόγο του, από πρόταση και λόγο αλλαγής και μετασχηματισμού της κοινωνίας σε πρόταση επίθεσης κατά παντός κεκτημένου, σε πρόταση κοινωνικής διάλυσης , φτώχειας, ανεργίας και δυστυχίας, ε! πώς να καταλάβει ότι δεν μπορεί ένα κόμμα που επαγγέλλεται το σοσιαλισμό ( άντε τη σοσιαλδημοκρατία για να μην παρεξηγηθεί), να ταυτίζεται με τη συντήρηση σε πράξεις, σε λόγια αλλά και σε κυβερνητικά σχήματα.

Θα συμφωνήσω εν μέρει σε αυτό μόνο:

«Καμιά ανασύσταση δεν θα πετύχει, καμιά προσπάθεια δημιουργίας σύγχρονου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος δεν θα τελεσφορήσει, αν δεν ιδωθεί καθαρά το παρελθόν, δεν καταλογιστούν καθαρά ευθύνες και δεν κρατηθούν μόνον τα καθαρά στοιχεία.»

Είναι διατεθειμένος να αποδεχτεί τη λάθος στρατηγική του ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα;

Είναι έτοιμος να αναθεωρήσει τη λατρεία στις μνημονιακές πολιτικές;

Είναι σύμφωνος να καταγγείλει την κομματική παρεοκρατία, τους κολλητούς και τους υποτακτικούς της εκάστοτε ηγετικής αυλής;

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι τίποτα άλλο από το ότι κατάφεραν ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ σε σύντομο χρονικό διάστημα να διαλύσουν το συνεκτικό ιστό της δημοκρατικής παράταξης. Ταυτόχρονα με την αδυναμία να προτείνουν, να αποδεχτούν και να σχεδιάσουν πολιτικές εξόδου από την κρίση.

Είναι αλήθεια ότι «Στην πολιτική, η ωμή αλήθεια δεν είναι αρεστή».

Το ωμό όμως ψέμα και η παραχάραξη της πραγματικότητας είναι πολύ μισητή και εύκολα κατανοητή.

Καλό ξεφούσκωμα!

Υ.Γ.

Μου έκανε εντύπωση το τέλος: «Κυρίως δε αν δεν αντιμετωπίσει τις πληγές της ανεργίας μετάβασης πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργων σε άλλες δουλειές και της ανεργίας τριβής με τα μορφωμένα παιδιά να μεταναστεύουν»

Αλήθεια οι σημερινές πολιτικές τι ακριβώς αντιμετωπίζουν; Την ανεργία μετάβασης ή την ανεργία τριβής; Μια ματιά στη γειτονική Βουλγαρία θα τον έπειθε ότι αυτές οι πολιτικές, φτώχειας και διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, μόνο την ανεργία δεν αντιμετώπισαν….

Αλλά είπαμε η αλήθεια δεν είναι αρεστή!

Advertisements

2 thoughts on “Η φούσκα που ξεφούσκωσε στη φουσκοθαλασσιά!

  1. Εντάξει, η προπαγάνδα στο ζενίθ. Ξεχνά/παραβλέπει όλα τα θετικά του κινήματος και μόνο ως θετικό βλέπει τη μνημονιακή πολιτική… Κάνουμε το άσπρο μαύρο…

    • Νομίζω ότι είναι ότι πιο προσβλητικό θα μπορούσε να γραφεί για την παράταξη που υποτίθεται και ο ίδιος υπηρετεί. Το αστείο στην ιστορία είναι ότι η «φούσκα» τον έκανε και αντιπρόεδρο του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας και μάλιστα με υπογραφή Μαριλίζας! Τέτοια φούσκα δηλαδή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s