Ταξίδι στο άγνωστο … με σίγουρο ΤΕΛΟΣ!

Είναι και αυτή μια εκδοχή.

Αν συνυπολογίσουμε και τις διαρκείς «ανακαλύψεις» μέτρων και προτάσεων από την πλευρά της Κυβέρνησης, όλα δείχνουν ότι όχι μόνο δεν υπάρχει κανένα σχέδιο αλλά τραβάμε όπου φυσήξει ο άνεμος ( η για να ακριβολογώ όπου προστάξουν οι εκπρόσωποι των δανειστών)!

Τη μία κόβονται οι συντάξεις, την άλλη δεν θα κοπούν αλλά τελικά κόβονται όλες πάνω από 650 ευρώ!

Τη μία δεν θα αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης, την άλλη ίσως να αυξηθούν κατά ένα χρόνο  και τελικά μάλλον αυξάνονται κατά δύο! ( Τώρα θα μου πείτε:  ε! και τι έγινε; Λες και θα παίρναμε ποτέ σύνταξη…)

Τη μία δεν θα μειωθούν οι μισθοί , την άλλη κόβονται δώρα κ.τ.λ , αλλά ίσως και να μην κοπούν εντελώς , αλλά σταδιακά και αναλογικά! ( ότι νάναι δηλαδή, κάτι σαν παιδική χαρά).

Για την τιμή του πετρελαίου ακόμα συζητάνε που θα καθίσει η μπίλια! 1,40 η 1,50 ή 1,60 (Κατά το 1,70 το βλέπω)

Κόψε, ράψε, κόλλησε και κάτι από εδώ , να και ένα μπάλωμα παραπέρα…

Διαδικασίες σοβαρού πολιτικού σχεδιασμού ! Δηλαδή σκεφτείτε να ήταν και απροετοίμαστοι…

Για να μην τα πολυλογώ:

Θυμάμαι ότι προεκλογικά ο νυν Πρωθυπουργός διατείνονταν ότι έχει έτοιμα σειρά αντισταθμιστικών μέτρων προκειμένου να «επανεκκινήσει « την οικονομία. Έλεγε επίσης ότι το επιτελείο του (!) έχει ήδη βρει τα ισοδύναμα μέτρα με τα οποία θα αποφευχθούν περικοπές και τα σχετικά…

Πολύ γρήγορα αποδείχθηκαν σαπουνόφουσκες.

Αποφασίστηκε –κατόπιν υποδείξεως – να ακολουθηθεί η ασφαλής μέθοδος που οδηγεί στο πουθενά: Περικοπές , μειώσεις , υπερφορολόγηση, διάλυση των πάντων, προκειμένου να σωθούμε άλλη μια φορά και να επιβιώσουμε ( αυτό είναι ένα θέμα) στη ζούγκλα του Δ.Ν.Τ. και της Τρόικα!

Όλα αυτά δοσμένα με την απαραίτητη δόση επικοινωνιακής τεχνικής, πασπαλισμένα με αρκετή κινδυνολογία και ατελείωτη αοριστολογία, που φθάνει στα όρια της γελοιότητας, όταν υποστηρίζεται από τα πιο επίσημα χείλη, ότι στο τέλος της τετραετίας θα διορθωθούν οι αδικίες!

Ποια τετραετία και ποια διόρθωση;

Και σε ποιο πολιτικό περιβάλλον;

Είναι ίσως η πρώτη φορά, που με τέτοια ένταση, συγκρούονται σε αυτή τη χώρα σκληρές μονεταριστικές πολιτικές ( αδιέξοδες εκ των πραγμάτων) με τον άκρατο λαϊκισμό που παρουσιάζεται είτε με «αριστερό» είτε με ακροδεξιό πρόσημο.

Αυτό που εντυπωσιάζει  και σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν σε ομοιοπαθείς χώρες, είναι η απουσία μιας συγκροτημένης και στοχευμένης κοινωνικής αντίδρασης.

Λες και ξαφνικά όλοι αντί να βγούνε, μπαίνουν ακόμη πιο βαθιά στο καβούκι του εαυτού τους.

Αντί να αντιδράσουν , σιωπούν σαν εκείνους που απλά αναμένουν το ΤΕΛΟΣ.

Εκτός και αν περιμένουν κάτι, που δεν μπορώ να καταλάβω…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s