ΟΟΣΑ: Ουραγός η Ελλάδα σε έρευνα και καινοτομία

«Το τωρινό ερευνητικό σύστημα της Ελλάδας είναι αδύναμο και σε μεγάλο βαθμό αποσυνδεμένο από την εγχώρια οικονομία», αναφέρει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) σε έκθεσή του για τις προοπτικές των χωρών μελών του στους τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας και της βιομηχανίας.

Ο ΟΟΣΑ κατατάσσει τη χώρα μας κάτω ή πολύ κάτω από το μέσο όρο όσον αφορά τις πολιτικές της για την καινοτομία και την επιστήμη. Μεταξύ άλλων, επισημαίνει ότι η ανεπαρκής εμπορική αξιοποίηση καινοτομιών στις αγορές νέων προϊόντων, μέσα από τη συνεργασία εγχώριων πανεπιστημίων και εταιρειών, πρέπει εφεξής να αποτελέσει βασική προτεραιότητα της Ελλάδας.

Ο Οργανισμός υπογραμμίζει επίσης ότι πρέπει να υπερπηδηθούν οι σοβαρές αδυναμίες στο «σύστημα καινοτομίας» της χώρας, παράγοντα τον οποίο χαρακτηρίζει κρίσιμο προκειμένου να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητά της.

Η μελέτη σημειώνει ότι οι δαπάνες για Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) έχουν «κολλήσει» μόλις στο 0,60% του ελληνικού ΑΕΠ (ο παλαιότερος εθνικός στόχος για ποσοστό 1,5% του ΑΕΠ έως το 2020 θεωρείται πλέον ανέφικτος). Επιπλέον, στο σύνολο των σχετικών εγχώριων δαπανών, κυριαρχούν οι δημόσιες επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη, οι οποίες όμως, παρόλα αυτά, παραμένουν πολύ χαμηλότερες από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Από την άλλη, οι αντίστοιχες δαπάνες των ελληνικών επιχειρήσεων για R&D είναι απολύτως ανεπαρκείς, όντας οι δεύτερες χαμηλότερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ στον «πάτο» του Οργανισμού βρίσκεται και ο αριθμός των νέων εμπορικών καινοτομικών πατεντών, είτε από ελληνικές εταιρείες είτε από ελληνικά πανεπιστήμια.

Όπως τονίζει η έκθεση, οι σχέσεις μεταξύ των πανεπιστημίων και των ελληνικών βιομηχανιών είναι ισχνές, με τελικό αποτέλεσμα να υπάρχει αφενός πολύ μικρή ζήτηση από τις εγχώριες εταιρείες για καινοτομική έρευνα και, αφετέρου, να υπάρχει εξίσου ανάλογα μικρή προσφορά καινοτομιών από τα ελληνικά πανεπιστήμια. Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι δεδομένων των συγκυριών, διαρρέουν διαρκώς νέα «μυαλά» στο εξωτερικό, κάτι που εντείνεται διαρκώς λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης.

Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι η οικονομική κρίση οδηγεί σε περαιτέρω συρρίκνωση τόσο των δημοσίων όσο και των ιδιωτικών επενδύσεων για έρευνα και ανάπτυξη στην Ελλάδα, με συνέπεια πλέον τα διαρθρωτικά κεφάλαια της ΕΕ να παραμένουν, ουσιαστικά, η σημαντικότερη πηγή χρηματοδότησης των όποιων εγχώριων καινοτομιών. Ο Οργανισμός υποστηρίζει πως, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, η βασική πρόκληση είναι να απορροφηθούν πλήρως αυτοί οι κοινοτικοί πόροι και να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά.

Η κατάσταση διεθνώς

Η μελέτη διαπιστώνει ότι σχεδόν όλες οι χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ (με εξαίρεση μόνο τη Γαλλία και την Κορέα) εμφανίζουν πτώση στις σχετικές επενδύσεις επιχειρήσεων για R&D, γεγονός που αναμένεται να έχει αρνητικές συνέπειες για την προώθηση καινοτομιών και την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.

Ο ΟΟΣΑ αναφέρει ότι η πτώση των επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα στους τομείς της έρευνας και ανάπτυξης αντισταθμίζεται εν μέρει από την αύξηση των αντίστοιχων δημόσιων επενδυτικών δαπανών, καθώς πολλές κυβερνήσεις (όπως των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Σουηδίας, της Ελβετίας, του Καναδά, της Αυστραλίας κ.α.) δίνουν πρόσθετα κίνητρα και επιδοτήσεις.

Όμως, αυτό δεν ισχύει για χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Σλοβακία, η Σλοβενία κ.ά., στις οποίες παρατηρείται μείωση των κρατικών δαπανών για R&D, τάση που αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Δημιουργούνται έτσι χώρες διαφόρων «ταχυτήτων» στο εσωτερικό του ΟΟΣΑ, όσον αφορά την ενίσχυση της έρευνας και τεχνολογίας, της κατ’ εξοχήν «ατμομηχανής» της οικονομικής ανάπτυξης.

Η εικόνα είναι διαφορετική ανάλογα με τον τομέα οικονομικής δραστηριότητας διεθνώς. Για παράδειγμα, παρά την κρίση, οι μεγάλες εταιρίες λογισμικού και υγείας συνεχίζουν σταθερά να αυξάνουν τις επενδύσεις R&D, ενώ στην αυτοκινητοβιομηχανία η πτώση είναι πολύ αισθητή, αρκετά μεγαλύτερη σε σχέση με την αεροναυπηγική, την πληροφορική (hardware) και τον ιατρικό εξοπλισμό.

Στην έκθεση συμπληρώνεται πως αν και σε όλο σχεδόν τον κόσμο οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι (εργάτες και υπάλληλοι) έχουν πληγεί λιγότερο σε σχέση με τους ανειδίκευτους, είναι ήδη ορατή η αύξηση της μακρόχρονης ανεργίας μεταξύ των εξειδικευμένων εργαζομένων σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Εσθονία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία, ακόμα και οι ΗΠΑ.

naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Advertisements

Ταξίδι στο άγνωστο … με σίγουρο ΤΕΛΟΣ!

Είναι και αυτή μια εκδοχή.

Αν συνυπολογίσουμε και τις διαρκείς «ανακαλύψεις» μέτρων και προτάσεων από την πλευρά της Κυβέρνησης, όλα δείχνουν ότι όχι μόνο δεν υπάρχει κανένα σχέδιο αλλά τραβάμε όπου φυσήξει ο άνεμος ( η για να ακριβολογώ όπου προστάξουν οι εκπρόσωποι των δανειστών)!

Τη μία κόβονται οι συντάξεις, την άλλη δεν θα κοπούν αλλά τελικά κόβονται όλες πάνω από 650 ευρώ!

Τη μία δεν θα αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης, την άλλη ίσως να αυξηθούν κατά ένα χρόνο  και τελικά μάλλον αυξάνονται κατά δύο! ( Τώρα θα μου πείτε:  ε! και τι έγινε; Λες και θα παίρναμε ποτέ σύνταξη…)

Τη μία δεν θα μειωθούν οι μισθοί , την άλλη κόβονται δώρα κ.τ.λ , αλλά ίσως και να μην κοπούν εντελώς , αλλά σταδιακά και αναλογικά! ( ότι νάναι δηλαδή, κάτι σαν παιδική χαρά).

Για την τιμή του πετρελαίου ακόμα συζητάνε που θα καθίσει η μπίλια! 1,40 η 1,50 ή 1,60 (Κατά το 1,70 το βλέπω)

Κόψε, ράψε, κόλλησε και κάτι από εδώ , να και ένα μπάλωμα παραπέρα…

Διαδικασίες σοβαρού πολιτικού σχεδιασμού ! Δηλαδή σκεφτείτε να ήταν και απροετοίμαστοι…

Για να μην τα πολυλογώ:

Θυμάμαι ότι προεκλογικά ο νυν Πρωθυπουργός διατείνονταν ότι έχει έτοιμα σειρά αντισταθμιστικών μέτρων προκειμένου να «επανεκκινήσει « την οικονομία. Έλεγε επίσης ότι το επιτελείο του (!) έχει ήδη βρει τα ισοδύναμα μέτρα με τα οποία θα αποφευχθούν περικοπές και τα σχετικά…

Πολύ γρήγορα αποδείχθηκαν σαπουνόφουσκες.

Αποφασίστηκε –κατόπιν υποδείξεως – να ακολουθηθεί η ασφαλής μέθοδος που οδηγεί στο πουθενά: Περικοπές , μειώσεις , υπερφορολόγηση, διάλυση των πάντων, προκειμένου να σωθούμε άλλη μια φορά και να επιβιώσουμε ( αυτό είναι ένα θέμα) στη ζούγκλα του Δ.Ν.Τ. και της Τρόικα!

Όλα αυτά δοσμένα με την απαραίτητη δόση επικοινωνιακής τεχνικής, πασπαλισμένα με αρκετή κινδυνολογία και ατελείωτη αοριστολογία, που φθάνει στα όρια της γελοιότητας, όταν υποστηρίζεται από τα πιο επίσημα χείλη, ότι στο τέλος της τετραετίας θα διορθωθούν οι αδικίες!

Ποια τετραετία και ποια διόρθωση;

Και σε ποιο πολιτικό περιβάλλον;

Είναι ίσως η πρώτη φορά, που με τέτοια ένταση, συγκρούονται σε αυτή τη χώρα σκληρές μονεταριστικές πολιτικές ( αδιέξοδες εκ των πραγμάτων) με τον άκρατο λαϊκισμό που παρουσιάζεται είτε με «αριστερό» είτε με ακροδεξιό πρόσημο.

Αυτό που εντυπωσιάζει  και σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν σε ομοιοπαθείς χώρες, είναι η απουσία μιας συγκροτημένης και στοχευμένης κοινωνικής αντίδρασης.

Λες και ξαφνικά όλοι αντί να βγούνε, μπαίνουν ακόμη πιο βαθιά στο καβούκι του εαυτού τους.

Αντί να αντιδράσουν , σιωπούν σαν εκείνους που απλά αναμένουν το ΤΕΛΟΣ.

Εκτός και αν περιμένουν κάτι, που δεν μπορώ να καταλάβω…