Παιδεία: Ο «εξόριστος ποιητής»

Οι τελετές για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς είναι κι ένας τρόπος επικοινωνιακής επανεμφάνισης τοπικών αξιωματούχων, μετά την καλοκαιρινή περίοδο και τους ρυθμούς ραστώνης που επιβάλλει.

Βουλευτές, δήμαρχοι, περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες και πολιτευτές βρίσκουν ευκαιρία –και κοινό- ώστε να εκφωνήσουν λόγους και να δώσουν ευχές στους μαθητές, τους γονείς και τους δασκάλους.

Συνήθως επαναλαμβάνονται οι ίδιες κοινοτυπίες, πασπαλισμένες με πιο μελοδραματικούς τόνους λόγω της συγκυρίας.

Όλα τούτα δευτερεύουσα σημασία έχουν για τους εμπλεκόμενους στην εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς ουδόλως επηρεάζουν την καθημερινότητά τους.

Μόλις πάψουν να πέφτουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας θα μείνουν μόνοι με τα προβλήματά τους. Τα οποία έχουν οδηγήσει σε μιαν ασφυκτική κατάσταση, η οποία συνεχώς χειροτερεύει.

Στις μέρες μας η παιδεία –όχι απλά η εκπαίδευση- αποτελεί τον «εξόριστο ποιητή». Καθώς η χυδαιότητα, συχνά στις πιο αγοραίες εκδοχές της, κυριαρχεί καταθλιπτικά στην ατμόσφαιρα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s