Καθαρά τα μηνύματα , καθαρή και η προοπτική

Προπομπός των συναντήσεων του Αντ. Σαμαρά με Μέρκελ και Ολάντ ο Κλ. Γιούνκερ, ήταν λογικό να μην επιθυμεί να φορτίσει πολιτικά το κλίμα. Συνεπώς οι ωραίες κουβέντες και η εμψύχωση του Έλληνα πρωθυπουργού – να συνεχίσει στον δρόμο του μνημονίου και των δανειακών υποχρεώσεων- ήταν ένα σαφές μήνυμα προς την εγχώρια κοινή γνώμη.

Η ρήση περί «τελευταίας ευκαιρίας» είναι ενδεικτική της κρισιμότητας των περιστάσεων.

Επομένως αυτό που εκπέμπεται είναι ένα σήμα στήριξης στον Αντ. Σαμαρά, ώστε να συνεχίσει το έργο του. Άλλωστε κι ο ίδιος έχει δεσμευτεί πως προτιμά να πέσει η τρικομματική κυβέρνηση της οποίας προΐσταται παρά ν’ αλλάξει πολιτική.

Έτσι προλειάνθηκε το έδαφος για τις «δίδυμες» επαφές του πρωθυπουργού με τους κορυφαίους εκπροσώπους των κρατικών συμφερόντων της Γερμανίας και της Γαλλίας. Εννοείται πως τα λόγια και οι εξωτερικεύσεις προθέσεων ελάχιστη πρακτική αξία έχουν, μιας και τα πάντα θα κριθούν από την εξέλιξη της οικονομικής κρίσης.

Καθώς ένα νέο κύμα πολιτικών και κερδοσκοπικών παιχνιδιών μέσω του ευρώ και των χρεόγραφων της Ισπανίας και της Ιταλίας ενδεχομένως ν’ αποτελέσει την ταφόπλακα της υφιστάμενης δομής της Ε.Ε.

Το ερχόμενο φθινόπωρο ίσως ν’ αποδειχθεί το πλέον κρίσιμο για την ύπαρξη της ευρωζώνης. Δεδομένου ότι οι παρούσες ισορροπίες έχουν οδηγήσει σε παραλυτικά φαινόμενα, που απειλούν την αποτελεσματικότητα της διαχείρισης των (αστικών) κοινωνικών σχέσεων στην ζώνη του ευρώ. Ως τώρα το σύστημα λειτουργούσε με κινητήρα τον ευρωπαϊκό βορρά, με πυρήνα την Γερμανία και το λεγόμενο «τευτονικό μπλοκ» κρατών.

Βασιζόταν στην μεταφορά αξίας από τον νότο, ο οποίος είχε τον ρόλο μιας αγοράς υποδοχής των προϊόντων που παράγονταν στους χώρους όπου εδράζεται η γερμανική ηγεμονία.

Αυτό είναι φυσικό, όταν άνισες οικονομικές μονάδες ανταγωνίζονται (ισότιμα) στην ελεύθερη αγορά.

Έτσι προέκυψε το πλεόνασμα – μαμούθ της Γερμανίας την ώρα που οι λοιποί εταίροι (ειδικά του μεσογειακού νότου) έχουν εμπλακεί στον ιστό της χρεοκοπίας. Αυτή η διελκυστίνδα προκάλεσε τα όσα βιώνουμε σήμερα – καθώς το έλλειμμα του ενός τροφοδοτεί το πλεόνασμα του άλλου.

Είναι σαφή τα αίτια που ωθούν την Αγκ.Μέρκελ στο να οχυρώνεται στις γνωστές θέσεις, αφού το status quo ευνοεί την κρατική οντότητα την οποία διοικεί. Μόνο όταν το αδιέξοδο φθάσει να υπονομεύει την γερμανική κυριαρχία θ’ αρχίσει η πραγματική συζήτηση.

Έως τότε ο Αντ. Σαμαράς θα εισπράττει φιλοφρονήσεις και συγκαταβατικές δηλώσεις, αναμένοντας τις κρίσιμες αποφάσεις.

Και εμείς θα ζούμε τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που όχι μόνο αδιέξοδη είναι αλλά δυστυχώς και καταστροφική για τη χώρα και το λαό της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s