Η Ελλάδα στον «πάτο» της Ε.Ε. στη διαχείριση αποβλήτων

Την τελευταία θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταλαμβάνει η Ελλάδα σε ότι αφορά τη διαχείριση των αστικών απορριμμάτων.

Έκθεση της Κομισιόν αποκαλύπτει το εντυπωσιακό χάσμα ανάμεσα σε χώρες όπως η Αυστρία, το Βέλγιο και η Δανία, οι οποίες κερδίζουν τους περισσότερους «πόντους» στη διαχείριση των απορριμμάτων τους και χωρών όπως η Βουλγαρία, η Κύπρος και η Ελλάδα, όπου η εικόνα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη.

Στην έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Κομισιόν, οι 27 κατατάσσονται με βάση 18 κριτήρια, π.χ. τη συνολική ποσότητα των αποβλήτων που ανακυκλώνονται, την πρόσβαση σε υπηρεσίες αποκομιδής απορριμμάτων ή τις παραβάσεις της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Οι χώρες αξιολογούνται με πράσινες, πορτοκαλί και κόκκινες σημαίες.

Ενδεικτικά, Αυστρία, Κάτω Χώρες, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Φινλανδία έχουν από μία κόκκινη σημαία. Στον αντίποδα, η χώρα μας έχει κόκκινες σημαίες σε 16 από τα 18 κριτήρια και μόλις μία πράσινη σημαία, στον τομέα της πρόσβασης στις υπηρεσίες αποκομιδής απορριμμάτων. Αυστρία και Ολλανδία συγκεντρώνουν 39 βαθμούς για τις προσπάθειές τους, ενώ η Ελλάδα μόνο 3, με τη Βουλγαρία να ακολουθεί παίρνοντας 8 βαθμούς.

Από την αξιολόγηση της Κομισιόν προκύπτουν αδυναμίες όπως οι ανύπαρκτες ή ανεπαρκείς πολιτικές πρόληψης της δημιουργίας αποβλήτων, η έλλειψη κινήτρων για να μην οδηγούνται τα απόβλητα στους ΧΥΤΑ και η ανεπάρκεια υποδομών επεξεργασίας αποβλήτων.

Οι συντάκτες της έκθεσης εκτιμούν ότι οι προοπτικές είναι δυσοίωνες, καθώς η εξάρτηση πολλών χωρών από την υγειονομική ταφή σημαίνει ότι δεν καταβάλλουν προσπάθεια να αξιοποιήσουν προτιμότερες επιλογές διαχείρισης αποβλήτων, όπως η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση.

«Η εικόνα που προκύπτει από την αξιολόγηση επιβεβαιώνει τις σοβαρές μου ανησυχίες. Για να απαλλαγούν από τεράστιες ποσότητες αστικών απορριμμάτων πολλά κράτη μέλη εξακολουθούν να χρησιμοποιούν την υγειονομική ταφή -τη χειρότερη επιλογή διαχείρισης αποβλήτων- παρά την ύπαρξη καλύτερων εναλλακτικών λύσεων και παρά τη διάθεση χρημάτων από τα διαρθρωτικά ταμεία για τη χρηματοδότηση καλύτερων επιλογών», δήλωσε ο κοινοτικός επίτροπος για το περιβάλλον Γιάνες Ποτότσνικ.

«Θάβονται πολύτιμοι πόροι, χάνονται δυνητικά οικονομικά οφέλη, δεν δημιουργούνται θέσεις εργασίας στον τομέα της διαχείρισης αποβλήτων και πλήττονται η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Στις παρούσες οικονομικές περιστάσεις δεν επιτρέπεται να υπεραμυνόμαστε της τακτικής αυτής.»

Την ίδια ώρα, σε χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, όπως η Αυστρία και η Σουηδία, μόλις το 5% των απορριμμάτων καταλήγει στους ΧΥΤΑ, χάρη στα ολοκληρωμένα συστήματα αποκομιδής και ανακύκλωσης που τα κράτη αυτά διαθέτουν. Όπως επισημαίνεται, στις περιπτώσεις αυτές οι εθνικές πολιτικές διαχείρισης αποβλήτων εφαρμόζονται αποτελεσματικά χάρη σε ένα συνδυασμό νομικών, διοικητικών και οικονομικών μέσων.

Advertisements

Το κυνήγι του μεροκάματου και ο πάτος που δεν βρίσκεται…

Έχουμε τρελαθεί το τελευταίο διάστημα με τα ισοδύναμα που δεν είναι ισοδύναμα, με τα μέτρα που όλο αποφασίζονται αλλά πάλι στα ίδια επιστρέφουν, με το πρόγραμμα που βγαίνει αλλά πάντα κάτι λείπει στο τέλος, με όλο αυτό το σκηνικό το οποίο μας έχει κυριολεκτικά τρελάνει.

Έχουμε χάσει λίγο πολύ και την λογική μας καθώς μιλάμε για πράγματα τα οποία μας το περνάνε στο υποσυνείδητο χωρίς να κατανοούμε τι σημαίνουνε.

Για παράδειγμα μας λένε ότι θα κάνουν τις δόσεις της φορολογίας εφτά μηνιαίες. Αν το δεις λιγάκι ψύχραιμα και σκεφτείς τι είχαμε μέχρι τώρα θα βγάλεις τα συμπεράσματα. Είχαμε λοιπόν τρεις διμηνιαίες. Δηλαδή τελειώναμε σε έξι μήνες. Και τόση κουβέντα που γίνεται θα τελειώσουμε σε εφτά μήνες; Το πάει από δω, το πάει από εκεί ο υπουργός των Οικονομικών την μια φορά το πάει στην εφεδρεία, την άλλη φορά κάπως απέναντι. Κυριολεκτικά δεν μπορεί να βγάλεις συμπεράσματα αφού γύρω γύρω το πάνε σε μισθούς και συντάξεις θα καταλήξουν.

Μυθικά πράγματα.

Το μεγάλο θέμα είναι ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε ποια τελικά είναι η στόχευση.

Την μια η τρόικα ήρθε για να μείνει, την άλλη φεύγει ευχαριστημένη, μας ξαναλένε ότι θα ξαναγυρίσει τον Σεπτέμβρη και ότι θα κριθούν όλα τον Οκτώβρη. Μέχρι τότε πάνε και έρχονται οι επαφές και οι συναντήσεις, βρίσκονται και ξαναβρίσκονται Κουβέλης – Βενιζέλος – Σαμαράς χωρίς να φαίνεται ότι μπορούν να βρουν κοινό πεδίο.

Τα σενάρια διαδέχονται το ένα το άλλο αλλά ουσιαστικά η αγορά έχει στεγνώσει.

Πρώτα και κύρια στέγνωσε από τον τρόμο της επόμενης μέρας και από τα προβλήματα της προηγούμενης.

 Όπως και να’ χει όμως ακούγονται πλέον από πάρα πολλά σημεία οι κραυγές. Κραυγές οι οποίες έχουν σχέση με το πρόβλημα και την κρίση που μπαίνει μέσα στα σπίτια. Όλοι κοιτούν προς το μεροκάματο αλλά όλο περισσότερο γίνεται δυσεύρετο. Κοιτούν για τα μεγάλα έργα αλλά αυτά έχουν βρικολακιάσει. Τρέχουν και δεν φτάνουν στα δίμηνα, πεντάμηνα και ξόφαλτσα μεροκάματα.

Μυθικά πράγματα εν εξελίξει…

Τι να εννοεί ο … ποιητής;

Φαντάζουν κωμικές –μέσα στην τραγικότητα των περιστάσεων- οι συμπεριφορές κάποιων εκπροσώπων του πολιτικού κατεστημένου της χώρας.

Όταν επίκειται η κατεδάφιση κάθε κοινωνικού δικαιώματος να δίνεται η εικόνα μιας «εθνικής αναδημιουργίας», η οποία βρίσκεται προ των πυλών.

Κάτι ανάλογο σηματοδοτεί η στάση του πρωθυπουργού της χώρας, που –στην χθεσινή συνάντηση με τον Γ. Στουρνάρα –δεσμεύτηκε για το πώς προτίθεται να υλοποιήσει τα μέτρα των 11,5 δις ευρώ.

Όπως διευκρίνισε «ψάχνουμε τα πάντα» (προφανώς στην γκάμα των περικοπών) αλλά «δεν θα επιστρέψουμε σε λύσεις που απέτυχαν στο παρελθόν».

Να εννοεί πως δεν γίνεται να υπάρξει επάνοδος στις «χρυσές εποχές» των διορισμών και των κομματικών εκδουλεύσεων, κάτι που είναι πασιφανές;

Να κάνει μια έμμεση αυτοκριτική για τον θεσμό της «εργασιακής εφεδρείας» στο δημόσιο, ο οποίος βασίστηκε σε μια δική του ιδέα;

Ενδεχομένως να μην το έχει αποσαφηνίσει καν, στην ταραχή των στιγμών.