Δεν υπάρχουν «άγγελοι» σου λέω!

Η ενέργεια, οι μεταφορές και συναφείς δραστηριότητες είναι κρίσιμοι τομείς για την δυνατότητα των μελών μιας κοινωνίας να έχουν πρόσβαση στα δημόσια αγαθά. Ταυτόχρονα ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών μιας χώρας είναι κρίσιμο μέγεθος για τις αναπτυξιακές της δυνατότητες, προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.

Συνεπώς η αναγγελία της ιδιωτικοποίησης σιδηροδρόμων (ΟΣΕ) και ΔΕΗ συνιστά παράδοση νευραλγικών τομέων στο κεφάλαιο και αλλάζει άρδην τις ως τώρα ισορροπίες.

Λόγου χάρη στην Μ. Βρετανία, όταν (εφήμερα) ιδιωτικοποιήθηκε η κρατική εταιρία τραίνων, τα δυστυχήματα σημείωσαν τεράστια αύξηση – αφού οι ιδιώτες αδιαφορούσαν για τις προδιαγραφές ασφαλείας.

Κι ας μην κρίνουμε τα περιεχόμενα από τις συμβατές τους παθολογίες, όπως φαινόμενα συνδικαλιστικής παρακμής τύπου Φωτόπουλου.

Θα ήταν σφάλμα να πεταχτεί «το μωρό μαζί με τα νερά».

Άλλο οι δίκαιες κριτικές (κι αναγκαίες επικρίσεις) κι εντελώς διαφορετικό η εκποίηση των πάντων.

Ωσάν ο ιδιωτικός τομέας να είναι αγγελικά πλασμένος!

Advertisements

Στον αστερισμό της πολιτικής ελαφρότητας…

Είναι πραγματικά ένα πολιτικό σκηνικό παντελώς άσχετο με τη σοβαρότητα των στιγμών που περνά η χώρα.

Όπως και να το διαβάσεις, ότι και να πιάσεις, όσο και να σκεφτείς καταλήγεις μόνο σε μελαγχολικές σκέψεις!

Ένα πολιτικό προσωπικό ανίκανο να αντιληφθεί το μέγεθος των προβλημάτων, αδύναμο να λειτουργήσει έξω από στενά διαχρονικά μικροκομματικά πλαίσια. Ένα πολιτικό προσωπικό …απελπισίας!

Όταν στην ίδια τη διαδικασία των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης η αντιπαράθεση κινήθηκε στα όρια του φτηνού αμφιθεατρικού συνδικαλισμού, με κορώνες που γυρίζανε σε άλλες εποχές…

Όταν Πρωθυπουργός και αρχηγός Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επέλεξαν το φτηνό εντυπωσιασμό από την ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση…

Όταν η Βουλή κινείται στον αστερισμό του Χαϊκάλη και του Τέρενς Κουίκ!

Όταν η βλακεία μετατρέπεται σε πολιτική τοποθέτηση!

Όταν οι εκτός Βουλής «εθνοσωτήρες» μαζεύονται σε καφέ προκειμένου να ξεκινήσουν με διαδικτυακούς φίλους, πολιτικές κινήσεις…

Όταν ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος χρησιμοποιεί εκφράσεις του τύπου «δεν αντέχουν όλοι στα δύσκολα» για να αντιμετωπίσει την Τρίτη παραίτηση από την Κυβέρνηση σε ελάχιστες ημέρες…

Όταν αυτοαναγορευμένοι λαϊκοί δικαστές , τύπου Στρατούλη, απειλούν με αστείο τρόπο για τις αποκρατικοποιήσεις…

Όταν τα χειρότερα βρίσκονται μπροστά μας…

Το μόνο για το οποίο δεν μπορείς να είσαι αισιόδοξος είναι η πορεία της χώρας και το μέλλον του λαού της.

Η πολιτική ελαφρότητα είναι καλή για να προκαλεί αισθήματα ευθυμίας και χαλάρωσης είναι όμως ιδιαίτερα επικίνδυνη όταν συνδυάζεται με πολιτικές και κυβερνητικές ευθύνες.

Ακολουθεί και άλλος;;;

Όποια κι αν είναι τα κίνητρα της παραίτησης τού (μέχρι χθες) υφυπουργού εργασίας Ν. Νικολόπουλου, ένα είναι βέβαιο.

Το πολιτικό πλήγμα που δέχεται η κυβέρνηση θολώνει ακόμα περισσότερο την, ήδη θαμπή, εικόνα της.

Ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ επικαλείται την πεποίθησή του πως «το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης με την τρόικα» για την διόρθωση «στρεβλώσεων στα εργασιακά, συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά και προνοιακά ζητήματα θα έπρεπε να έχουν τεθεί εμφατικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Το άδειασμα στον Αντ. Σαμαρά και τους ισχυρισμούς του είναι τόσο προφανές που δεν απαιτεί ειδική τεκμηρίωση. Όσο κι αν ο πρωθυπουργός αισθάνεται εξοργισμένος, τόσο με την επιλογή όσο (κυρίως) με το «timing» της παραίτησης του Νικολόπουλου, ο οποίος είχε αποστείλει την σχετική επιστολή στο Μαξίμου το βράδυ της Κυριακής.

Μόνος ωφελημένος στο μπλοκ της συμπολίτευσης ο Ν. Παναγιωτόπουλος, βουλευτής Καβάλας της ΝΔ, που απρόσμενα έγινε υφυπουργός!