Κατά των απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων τάσσεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος

Την αντίθεσή του στη μνημονιακή υποχρέωση της χώρας για 15.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων έως το τέλος του 2012 εξέφρασε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ.Βενιζέλος, μιλώντας στο συνέδριο του Economist το πρωί της Τρίτης.

Ο κ. Βενιζέλος τάχθηκε υπέρ της «έντιμης αξιολόγησης» των δημοσίων υπαλλήλων και υπηρεσιών και της αξιοποίησης του προσωπικού του δημοσίου, λέγοντας πως έτσι θα υπάρξουν και καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανέφερε ότι «οι απολύσεις με ένα βάρβαρο τρόπο και για λόγους συμβολισμού 15.000 δημοσίων υπαλλήλων δεν χρειάζεται να γίνουν, αλλά χρειάζεται να γίνει έντιμη αξιολόγηση υπαλλήλων, υπηρεσιών και υποδομών, ώστε να υπάρξει καλύτερη αξιοποίηση, που θα έχει και καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα».

Σχόλιο

Χρειάστηκε να περάσει τόσος καιρός, χρειάστηκε να βρεθούν απέναντι στο ΠΑΣΟΚ χιλιάδες οικογένειες δημοσίων υπαλλήλων για να ειπωθεί το αυτονόητο.

Οι σχεδιαστές της πολιτικής επίθεσης ενάντια στους δημοσίους υπαλλήλους που να βρίσκονται άραγε;

Advertisements

Άσε μας βρε Μόσιαλε!

Κοίτα ποιος μιλάει!

Εμφανίστηκε ως αλεξιπτωτιστής στο ΠΑΣΟΚ. Προσέφερε τις «υπηρεσίες» του δύο ολόκληρα χρόνια!

Βρέθηκε από βουλευτής Επικρατείας (διορισμένος) στη θέση του Υπουργού Επικρατείας (ξανά διορισμένος)

Α! να μην ξεχάσω και την πολύτιμη προσφορά στο ΙΣΤΑΜΕ (διορισμένος).

Και αφού αναδομήθηκε, σήκωσε και τη σημαία της εκσυγχρονιστικής και μεταρρυθμιστικής επανάστασης!

Άσε μας βρε Μόσιαλε!

Σήμερα εκτιμά ότι : «Το ΠΑΣΟΚ ως πολιτικός χώρος, με τις δομές και τις στρατηγικές που είχε μέχρι τώρα, έκλεισε τον κύκλο του.» Επίσης εκτιμά ότι «ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ μαζί εκφράζουν λιγότερο από το 8% – 9% των ψηφοφόρων που είναι κάτω των 55 ετών.»

Πότε αυγά, πότε πουλιά Μόσιαλε!

Με ποιο δικαίωμα μιλάς για το ΠΑΣΟΚ; Ποια η προσφορά σου και τι μπορείς να εκφράσεις;

Ξεχνάς ότι το αποτέλεσμα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές δεν είναι άσχετο με τις δικές σου επιλογές! Ξέχασες νωρίς ότι αποτέλεσες έναν από τους στενούς συνεργάτες του πρώην Πρωθυπουργού; Ξέχασες ότι στήριξες τις πολιτικές που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ σε αυτή την απαξία; Ξέχασες ότι είσαι από τους κυρίως υπεύθυνους για τη μετάλλαξη του;

Υπάρχει μια ερώτηση η οποία ακόμη περιμένει την απάντηση της.

Σου είχε τεθεί σε διαδικασία στη Λάρισα , όταν με ύφος «χιλίων καρδιναλίων»  προσπαθούσες να μας πείσεις για την ορθότητα της επιλογής του μνημονίου και το μονόδρομο της σύγκρουσης με τις συντεχνίες!

Ήσουν ποτέ μέλος του ΠΑΣΟΚ; Είχες ποτέ την κάρτα μέλους;

Επειδή η απάντηση είναι γνωστή πάψε να ασχολείσαι με πράγματα παντελώς ξένα με εσένα! Τι δουλειά έχεις εσύ με το ΠΑΣΟΚ; Τι σχέση έχεις εσύ με την παράταξη;

Όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο!

‘Η θα είναι ΠΑΣΟΚ ή θα είναι … κάτι άλλο!

Και τα δύο δεν γίνονται!

Η παραφιλολογία για την αλλαγή του ΠΑΣΟΚ σε κάτι διαφορετικό αποπροσανατολίζει τα στελέχη του από τα πραγματικά προβλήματα του χώρου.

Η συζήτηση για τη δημιουργία ενός διαφορετικού πολιτικού φορέα προϋποθέτει τη συμφωνία για το βιολογικό και πολιτικό τέλος, άρα για τις αρχές και τις αξίες, ενός κινήματος που πρωτοστάτησε στην πολιτική ζωή της χώρας.

Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι τι φταίει για τη σημερινή απαξία και εκλογική σμίκρυνση του ΠΑΣΟΚ. Και να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομα τους.

Φταίνε δηλαδή οι κατευθυντήριες πολιτικές της ιδρυτικής διακήρυξης ή οι εφαρμοζόμενες πολιτικές τα τελευταία 2,5 χρόνια;

Φταίνε οι θεωρητικές αναλύσεις και η αποφασισμένη – μέσα από συνέδρια και Συνόδους Κ.Ε. – στρατηγική, ή η απουσία κάθε ίχνους ιδεολογικής επεξεργασίας μετά το 1996 και μέχρι τις ημέρες μας;

Φταίει το δυνατό, οργανωμένο και πολιτικοποιημένο κίνημα ή το ευνουχισμένο πολιτικά και ιδεολογικά μόρφωμα των τελευταίων χρόνων;

Φταίνε τα μέλη και τα στελέχη του που δώσανε αγώνες κάτω από αντίξοες συνθήκες χρόνια τώρα ή οι ηγετικές ομάδες και οι λεγόμενοι «κορυφαίοι» που λεηλάτησαν το κίνημα και κουβαλήθηκαν σε θέσεις και αξιώματα από τους απλούς αγωνιστές της παράταξης;

Φταίνε το όραμα και οι διαχρονικές αξίες του σοσιαλιστικού κινήματος ή η προσαρμογή στη λογική του εφικτού και διαχειρίσιμου τα τελευταία χρόνια;

Το ΠΑΣΟΚ όπως το ξέραμε τελείωσε είπε πρόσφατα ο Πρόεδρος του!

Ναι αλλά ποιο ΠΑΣΟΚ;  

Αυτό που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, αυτό που κινήθηκε χωρίς καμία ιδεολογική πυξίδα, αυτό που απέτυχε να διαχειριστεί με όρους κοινωνικής ευαισθησίας και προοδευτικής στρατηγικής την οικονομική κρίση.

Αυτό που δημιούργησε «εχθρούς» επειδή δεν μπορούσε να τους πείσει για την ορθότητα της πολιτικής του πρότασης.

Αυτό που έστρεψε ολόκληρη την κοινωνία απέναντι του. Αυτό που ταύτισε την πολιτική του με τα νεοφιλελεύθερα προστάγματα!

Ναι αυτό το ΠΑΣΟΚ τελείωσε…

Και από μόνο του αυτό προσδιορίζει και την αναγκαιότητα επαναπροσανατολισμού του και αναγέννησης του.

Με απλά λόγια:

Κάποιοι εναγωνίως αναζητούν το «καινούργιο»! Αλλά δεν διευκρινίζουν πως θα ήθελαν να είναι. Κάποιοι πρώτα αναζητούν ένα οργανωτικό σχήμα και αφήνουν τη συζήτηση για το περιεχόμενο στο … προσεχές μέλλον!

Κάποιοι προσπαθούν να χτίσουν γιατί επέλεξαν να βγούνε έξω από το σπίτι τους! Και στις περισσότερες των περιπτώσεων πρόκειται για νεόκοπους «Πασόκους», τα όνειρα των οποίων δεν έγιναν πραγματικότητα. «Τα πράγματα», λένε, «δεν ήρθαν όπως τα περιμέναμε».

Όσο όμως το κοινωνικά αναγκαίο θα προσαρμόζεται στο εφικτό και αυτό που άλλοι μας «επιτρέπουν», τα αδιέξοδα θα μεγαλώνουν άσχετα με το περιτύλιγμα που θα υπάρχει.

Και για το τέλος απλά θα πρότεινα:

Πριν να δώσει ο καθένας τα χαρακτηριστικά που θα ήθελε στο ΠΑΣΟΚ ας προσπαθήσει να αυτοπροσδιοριστεί στον πολιτικό χάρτη.

Γιατί δεν μπορεί να είσαι σοσιαλιστής και υπέρμαχος της διάλυσης της κοινωνίας.

Δεν μπορεί να είσαι δημοκράτης και να σχετίζεις την ύπαρξη σου με μηχανισμούς και μικροσυμφέροντα.

Δεν μπορεί να είσαι προοδευτικός και να μην αναγνωρίζεις τις κοινωνικές διεργασίες του σήμερα ή να μην αντιλαμβάνεσαι ότι οι διαφορές σε μια ταξική κοινωνία υπάρχουν και ενισχύονται από τα αποτελέσματα της κρίσης.

Και επειδή μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κόμμα με προοπτική, στο οποίο να συμμετέχουν και σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες και νεοσυντηρητικοί και νεοφιλελεύθεροι και πραγματιστές και κρατιστές και αντι- κρατιστές , ας το πάρουν απόφαση ότι ο αυτοπροσδιορισμός θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμος για όλους…

Αυτό αφορά και την ηγετική ομάδα και τα στελέχη και τους «κορυφαίους»