Κριτές των πάντων!

Είναι δεδομένη η εκτίμηση μου, στο πρόσωπο του δημοσιογράφου Γ. Δελαστίκ.

Μου προξένησε εντύπωση το σημερινό άρθρο του στο «ΕΘΝΟΣ» με τον τίτλο:

«Ο Χριστόφιας έγινε… Καταστρόφιας!».

Η αναφορά όπως αντιλαμβάνεστε αφορά στις εξελίξεις στην Κύπρο και την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο μηχανισμό στήριξης.

Προφανώς και ο κάθε δημοσιογράφος έχει όχι το δικαίωμα αλλά την υποχρέωση να κρίνει, αλλά και να παρουσιάζει με τη δική του κριτική ματιά ένα τόσο σημαντικό γεγονός.

Αυτό που προκαλεί όμως εντύπωση είναι η φρασεολογία και οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιούνται:

«Το μοιραίο επήλθε: Η κυπριακή κυβέρνηση υπέβαλε προχθές στην ΕΕ επισήμως αίτημα να υπαχθεί η Κύπρος σε καθεστώς Μνημονίου! Παρακολουθώντας, αν και εκ του μακρόθεν, τον δημόσιο διάλογο στη Λευκωσία περί της υπαγωγής ή όχι σε καθεστώς Μνημονίου, έχουμε σχηματίσει την άποψη ότι η κυπριακή πολιτική, οικονομική και πνευματική ηγεσία δεν έχει συνειδητοποιήσει πόσο ολέθριες θα είναι οι συνέπειες για την πολύπαθη Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι προφανές ότι οι Κύπριοι, με ασυγχώρητη επιπολαιότητα, δεν άντλησαν μαθήματα από τα δεινά που υφίσταται η Ελλάδα λόγω του Μνημονίου.»

Φαίνεται ότι όλοι είναι επιπόλαιοι, ανόητοι, δεν μαθαίνουν, δεν συνειδητοποιούν κ.τ.λ.

Υποθέτω ότι ο καλός – κατ’ άλλα –  δημοσιογράφος αντιλαμβάνεται αυτά που μια υπεύθυνη πολιτική ηγεσία μιας χώρας δεν θέλει να αντιληφθεί!

Ο ίδιος όμως λίγες ημέρες νωρίτερα στις 11/6, περιέγραφε τις εναγώνιες προσπάθειες του Κύπριου Προέδρου να αποφύγει τα δυσάρεστα:

«Οι ευρωπαϊκές και οι αμερικανικές τράπεζες δεν τη δανείζουν. Ο πρόεδρος Χριστόφιας προσπαθεί να δανειστεί αυτό το ποσό από την Κίνα. Τον Δεκέμβριο που μας πέρασε ήταν η Ρωσία που έσωσε την Κύπρο, δανείζοντάς της 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ και αποτρέποντας την ύστατη των στιγμών την υπαγωγή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε καθεστώς Μνημονίου στο οποίο έχουν λυσσάξει να την οδηγήσουν οι Ευρωπαίοι.

Δυστυχώς, όσο περισσότερο εδραιώνεται διεθνώς η αντίληψη ότι η Ελλάδα οδηγείται σε χρεοκοπία τόσο δυσκολότερο γίνεται για την Κύπρο να δανειστεί από οποιαδήποτε χώρα αφού αναπότρεπτα θα καταβαραθρώσει την κυπριακή οικονομία ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία.»

Αυτά έγραφε ο Γ. Δελαστίκ στο άρθρο του με τίτλο «Η Κύπρος λίγο πριν το μνημόνιο»…

Οπότε μένει να εξηγήσει: Η οι προσπάθειες δεν πέτυχαν, πράγμα που όπως ο ίδιος λέει ήταν δύσκολο, ή τελικά η Κυπριακή ηγεσία είναι και ασυγχώρητη και επιπόλαια κ.τ.λ.

Πάντως και οι καλοί δημοσιογράφοι δεν μπορούν να διεκδικούν το άλάθητο.

Τα ίδια τους τα γραπτά και οι ίδιες τους οι αναλύσεις σε διάστημα ολίγων ημερών, το αποδεικνύουν.

Advertisements

Αυτοοργάνωση, ομάδες πρωτοβουλίας …και βλέπουμε…

Το σκεπτικό στο οποίο βασίστηκε η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση συνεργασίας ανέλυσε ο πρόεδρος του Κινήματος, Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του. Αποτίμησε παράλληλα το εκλογικό αποτέλεσμα, ενώ άνοιξε τα χαρτιά του και για τις αλλαγές που σχεδιάζονται με στόχο την ανασύσταση του κόμματος.

«Με τη Νέα Δημοκρατία συνεργαζόμαστε αλλά δεν ταυτιζόμαστε ούτε αξιακά ούτε πολιτικά», ξεκαθάρισε ο κ. Βενιζέλος. Σημείωσε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν λησμονεί την τεράστια ευθύνη της ΝΔ για το σημείο στο οποίο φτάσαμε, καταλογίζοντάς της ότι «οδήγησε τυφλά, χωρίς επίγνωση, τη χώρα στις εκλογές της 6ης Μαΐου και στη συνέχεια τροφοδότησε την πόλωση με το ΣΥΡΙΖΑ».

«Ελπίζω ότι η ΝΔ θα καταλάβει όσα δεν καταλάβαινε όλη την περίοδο κατά την οποία ήταν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στη Δημοκρατική Αριστερά επισήμανε ότι μετεκλογικά το ΠΑΣΟΚ κινείται παράλληλα με τη ΔΗΜΑΡ και ευχήθηκε στα στελέχη της να αντέξουν το βάρος της συμμετοχής στη διακυβέρνηση της χώρας, ένα βάρος που, όπως είπε, δοκιμάζουν για πρώτη φορά.

Εξαπέλυσε παράλληλα επίθεση στο ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο κατηγόρησε ότι καιροφυλακτεί να εκμεταλλευτεί αποτυχία της κυβέρνησης που θα είναι αποτυχία και της χώρας. Υποστήριξε επίσης ότι στις εκλογές η «ριζοσπαστική» γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφηκε ως μειοψηφία και δεν έγινε αποδεκτή από την κοινωνία, ενώ χαρακτήρισε θετικές για το ΠΑΣΟΚ τις «εκλογικές δοσοληψίες» με το ΣΥΡΙΖΑ.

Κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι Μ. Χρυσοχοΐδης – Ευ. Χριστοφιλοπούλου

Σε ότι αφορά την κοινοβουλευτική ομάδα του Κινήματος, ο κ. Βενιζέλος ανακοίνωσε ότι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι αναλαμβάνουν ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και η κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου.

Απευθυνόμενος στους βουλευτές του κόμματος, τόνισε ότι ο ρόλος τους θα είναι κρίσιμος και πρόσθεσε ότι το ΠΑΣΟΚ θα λειτουργεί προτρεπτικά, υποστηρικτικά και ελεγκτικά.

Όπως εξήγησε, για κάθε τομέα ορίζονται ένας ή δύο υπεύθυνοι που θα παρακολουθούν στενά κάθε υπουργείο, ενώ όλα τα κρίσιμα θέματα θα συζητούνται σε τακτικές συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Eναρκτήρια συνδιάσκεψη στις 6 Ιουλίου

Για την ανασύσταση της παράταξης, ζήτησε την ενεργοποίηση όλων και απηύθυνε πρόσκληση αυτοοργάνωσης σε όλα τα μέλη και τους φίλους, καλώντας τους να συγκροτήσουν ομάδες πρωτοβουλίας.

Ανακοίνωσε ακόμη ότι στις 6 Ιουλίου συγκαλείται η εναρκτήρια συνδιάσκεψη, ενώ, όπως γνωστοποίησε, τις πολιτικές λειτουργίες για την ανασύσταση του Κινήματος θα συντονίζει προσωρινή πολιτική γραμματεία και την οργανωτική προσπάθεια θα συντονίζει οργανωτική γραμματεία.

«Το αποτέλεσμα των εκλογών σηματοδοτεί το τέλος του ΠΑΣΟΚ όπως το ξέραμε τα τελευταία χρόνια», υπογράμμισε ο κ. Βενιζέλος και σημείωσε ότι το Κίνημα πρέπει να ξαναβρεί τη δυναμική και το ρόλο του.

«Θέλουμε ένα κόμμα δίκτυο οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών. Θέλουμε ένα κόμμα που είναι συλλογικός διανοούμενος κι όχι παθητικός δέκτης. Θέλουμε ένα κίνημα εκφραστή της αλληλεγγύης των γενεών», ανέφερε σε άλλο σημείο της ομιλίας του.

Βιομηχανική … κωλοτούμπα!

Ηγγικεν η ώρα της αλήθειας και ο πρόεδρος του ΣΕΒ υποχρεώνεται σε μεγαλοπρεπή αναδίπλωση. Καθώς ομολόγησε πως «όσα πολυσέλιδα μνημόνια κι αν εφαρμόσει» η Ελλάδα δεν μπορεί να βγει από την κρίση.

Επίσης ο Δ. Δασκαλόπουλος ανέφερε πως οι εθνικές κρίσεις είναι οι τοπικές αντανακλάσεις της ευρύτερης, ενώ επιτέθηκε και στην τρόικα κατηγορώντας την πως «υιοθέτησε κοντόφθαλμες πολιτικές». Λησμονώντας ότι πολλές εξ’ αυτών αποτελούν προσωπικές του εισηγήσεις προς τα μέλη της, στις συχνές τους συναντήσεις.

Αλλά και ως προς τα υπόλοιπα είναι μάλλον αργά για δάκρυα.

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ ήταν εκ των πρωτεργατών της υπεράσπισης των ρυθμίσεων των μνημονίων και της εισαγωγής της χώρας στο καθαρτήριο της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Τώρα που εισπράττονται οι ποινές της ανεργίας και της ύφεσης σπεύδει να διαχωρίσει την θέση του.

Αυτά βέβαια για όσους πιστεύουν πως τα δάκρυα δεν είναι κροκοδείλια.

 

 

Αν ήταν αυτό το πρόβλημα…

Διαβάζω τις πληροφορίες για τις ενδεχόμενες αλλαγές στο ΠΑΣΟΚ το επόμενο διάστημα και μου προξενεί εντύπωση η εμμονή κάποιων στην αλλαγή του ονόματος και των συμβόλων.

Λες και αυτό είναι το πρόβλημα!

Η απαξίωση και η εκλογική συρρίκνωση του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέση με αυτά. Αλλά με όλα τα άλλα!

Είναι η αντίστοιχη ιστορία με τον ιδιοκτήτη ενός καλού εστιατορίου, που μετά από την περίοδο ακμής, εξαιτίας των λάθος χειρισμών του «ιδιοκτήτη» περνά στη φάση της παρακμής. Αντί να βελτιώσει τις προσφερόμενες υπηρεσίες, αντί να αναρωτηθεί για τους λόγους που απομάκρυναν τους πελάτες, αντί να αναλάβει τις ευθύνες για τις επιλογές του, προσπαθεί να ανακάμψει αλλάζοντας το όνομα του μαγαζιού!

Στην Ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή και στο χώρο της άλλοτε ισχυρής Σοσιαλδημοκρατίας είναι πολλά τα παραδείγματα  κομμάτων που βρέθηκαν από τη δόξα στην παρακμή και την εκλογική συρρίκνωση. Όταν το πιο ιστορικό από αυτά το SPD, χάνονταν σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά, μετά την δεξιά στροφή του Σρέντερ, κανένας δεν σκέφτηκε, να αλλάξει το όνομα του, προκειμένου να αρχίσει η ανάκαμψη του!

Το όνομα και τα σύμβολα, καλώς ή κακώς, είναι συνδεδεμένα με τις ιστορικές καταβολές αλλά και τη διαδρομή του κόμματος. Είναι η συνέχεια μιας ολόκληρης ιστορίας, που δεν ξεχνιέται, ούτε αλλάζει με πρόχειρες ανακατασκευές.

Οι απόψεις που ακούγονται είναι ταυτισμένες με την Τρίτη στη σειρά μεγάλη αναθεώρηση των στόχων και των αρχών της σοσιαλδημοκρατίας, σε επίπεδο Ευρώπης.

Η πρώτη εγκατέλειψε  ουσιαστικά τον στόχο της επανάστασης και υιοθέτησε την πορεία προς τον σοσιαλισμό μέσα από μεταρρυθμίσεις, εντός του  καπιταλιστικού συστήματος  και όχι ενάντιά του.

Η δεύτερη εγκατέλειψε κάθε σχεδιασμό υπέρβασης του καπιταλισμού, επιδιώκοντας  κυρίως να του δώσουν ένα περισσότερο κοινωνικό και δίκαιο πρόσωπο. Η αναθεώρηση αυτή οδήγησε τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα σε «συμφιλίωση με τον καπιταλισμό».

Η τρίτη οδηγεί τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στη συμφιλίωση με τον καπιταλισμό αυτή τη φορά με όρους νεοφιλελευθερισμού (στην εποχή της παγκοσμιοποίησης).

Αυτός ο νέος αναθεωρητισμός, τείνει, μετά την εγκατάλειψη των θέσεων της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας, να εγκαταλείψει και τα σύμβολα, τις ιστορικές παραστάσεις και εικόνες που την συνόδευαν από την ημέρα της εμφάνισής της στο ιστορικό προσκήνιο. Η αλλαγή των συμβόλων σηματοδοτεί την συνειδητή απόφαση εγκατάλειψης του παρελθόντος .

Αυτό όμως, ειδικά στο ΠΑΣΟΚ, δεν επιλύει αντίθετα οξύνει τα προβλήματα του.

Αντί λοιπόν να καταναλώνεται φαιά ουσία για νέα ονόματα, νέα σύμβολα και νέα χρώματα, ας ασχοληθούν οι κρατούντες, με το ουσιαστικό πρόβλημα της επανατοποθέτησης του ΠΑΣΟΚ στον πολιτικό χάρτη της χώρας.

Το ξεπέρασμα του χάσματος και η επανασύνδεση του ΠΑΣΟΚ με τις κοινωνικές δυνάμεις που παραδοσιακά το στήριζαν αλλά και με τις νέες κοινωνικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη απαιτεί σαφή πολιτικό προσδιορισμό.

Απαιτεί νέες ιδεολογικές επεξεργασίες και πρακτικές που θα διαφοροποιούν και θα απεγκλωβίζουν το Κίνημα από τις λογικές που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια.

Κυρίως όμως θα πρέπει να απορρίπτουν τις λογικές της διαχείρισης ενός συστήματος που προκειμένου να διασφαλίσει την επιβίωση του, θέλει να μετατρέψει κάθε δύναμη αλλαγής του σε σιωπηλό σύμμαχό του, καλλιεργώντας το φόβο και την απογοήτευση, τη ιδεολογική ενσωμάτωση στα κυρίαρχα ιδεολογήματα και την αφαίμαξη κάθε ζωντανής και ανατρεπτικής λογικής που θα μπορούσε να υπάρξει.

Εκτός και αν κάποιοι επιφυλάσσουν για το ΠΑΣΟΚ το ρόλο του εκφραστή ενός κέντρου – που δεν υπάρχει – αποδεχόμενοι τις λογικές του Άντονι Γκίντενς, για το «ριζοσπαστικό κέντρο»!

Τότε ναι… Αυτό που θα υπάρχει δεν θα είναι ΠΑΣΟΚ. Άρα το όνομα που θα επιλέξουν δεν θα έχει και ιδιαίτερη σημασία…

Σημείωση:

Ο Άντονι Γκίντενς είναι σήμερα ο κυριότερος, εκπρόσωπος μιας ομάδας Ευρωπαίων στοχαστών που αγωνίζεται για τη διαμόρφωση της ιδεολογικής ταυτότητας της «ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς». Στο βιβλίο του «Ο Τρίτος Δρόμος: Η ανανέωση της Σοσιαλδημοκρατίας» (1998), προτείνει ριζοσπαστικές τομές στην παραδοσιακή προσέγγιση της παλαιο-σοσιαλδημοκρατίας, διαμορφώνοντας μια εναλλακτική επιλογή στην καταστροφική ηγεμονία του νεο-φιλελευθερισμού, μέσω ενός νέου σοσιαλδημοκρατικού κινήματος, το οποίο στη βάση του έχει τη θεωρία του «ριζοσπαστικού κέντρου». Έννοια που τη θεωρεί κρίσιμη για την ανανέωση της σοσιαλδημοκρατίας σήμερα. Διότι ο ριζοσπαστισμός λαμβάνει πλέον μια έννοια διαφορετική από αυτήν που είχε παλιά. Αυτή η προβληματική υποδεικνύει σ’ όσους ανήκουν στο σοσιαλδημοκρατικό χώρο ότι πρέπει να επανεξετάσουν την υπόθεση της κεντρώας πολιτικής.

Ελπίζω να μην έχει πολλούς θαυμαστές στα σημερινά ηγετικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ!