Το νέο σποτάκι της ΝΔ!

Αποκλειστικό!

Η εικόνα δείχνει ένα θάλαμο νεογνών σε κάποια κλινική.

Η υπεύθυνη νοσοκόμα πηγαίνει να πάρει τα μπιμπερό για να τα ταΐσει.

Όμως αυτά είναι άδεια! Ψάχνει στην ντουλάπα για γάλα αλλά δε βρίσκει τίποτα!

Γυρνάει με ύφος λυπημένο. Κοιτά τα μωράκια. Ένα δάκρυ κυλά στο πρόσωπο της.

Το βλέμμα της συναντά το χάρτη της Ευρώπης που είναι κρεμασμένος στον τοίχο , δίπλα από τη διαφήμιση μιας πολυεθνικής εταιρείας παραγωγής προϊόντων διατροφής.

Στη θέση της Ελλάδας υπάρχει ένα κόκκινο Χ.

Γυρνάει στην κάμερα και ψιθυρίζει:

Εμείς σας το λέγαμε. Εμείς σας προειδοποιούσαμε. Τώρα που θα βρούμε γάλα για τα παιδιά μας, εκτός Ε.Ε.;

Η εικόνα σκοτεινιάζει.

Εμφανίζεται το σήμα της Ν.Δ. και με μεγάλα γράμματα γράφεται το :

Δεν παίζουμε με το γάλα των παιδιών μας!

ΝΔ – Αντώνης Σαμαράς. Μεγαλώνουν γερά παιδιά…

 

Πλάκα κάνω αλλά με τους μυστήριους που μπλέξαμε όλα είναι πιθανά…

 

 

Advertisements

Σκηνικό πολιτικής ελαφρότητας.

Συνεχίζεται η μετωπική σύγκρουση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με επίζηλο τίτλο την πρωτιά στις εκλογές της 17ης Ιούνη.

Είναι σαφές πως, πέραν των πολιτικών, η σύγκρουση έχει αποκτήσει και πολιτισμικό χαρακτήρα.

Η ΝΔ επενδύει, μέσω του διλήμματος «ευρώ ή δραχμή» που διακινεί, στην οργάνωση του φόβου (δικαιολογημένου κι αδικαιολόγητου), με στόχο να κατευθυνθεί στις κάλπες στηρίζοντας τα ψηφοδέλτιά της.

Αντίστοιχα ο ΣΥΡΙΖΑ γαργαλά την προσδοκία (δικαιολογημένη κι αδικαιολόγητη) ούτως ώστε να συγκεντρώσει κάτω από το λάβαρό του όλους όσους ονειρεύονται μια μεταβολή δεδομένων.

Ο τρόμος μιας πιθανής καταστροφής απέναντι στην ελπίδα ενός καλύτερου (απροσδιόριστου και μυστηριώδους ωστόσο) αύριο.

Άραγε οι δηλώσεις Ευρωπαίων και εγχώριων μεγαλόσχημων, που προφητεύουν κατακλυσμούς σε περίπτωση «ανεπιθύμητης» εκλογικής συμπεριφοράς των ψηφοφόρων, πώς θα λειτουργήσουν;

Το αστείο στην υπόθεση αυτή είναι ότι κανένας από τους δύο σημερινούς μονομάχους του 20 και κάτι % έκαστος, δεν έχει παρουσιάσει την πραγματική εικόνα της κατάστασης!

Ο ένας διαπραγματεύτηκε κρυμμένος πίσω από τις πλάτες άλλου και ο άλλος, διαπραγματεύεται με κορώνες , τις οποίες αναιρούν τα επίσημα κείμενα, είτε από την τηλεόραση είτε από την εξέδρα των προεκλογικών συγκεντρώσεων!

Το πιο περίεργο όμως είναι ότι και οι δύο μιλάνε σα να υπάρχει περίπτωση να αναδειχθούν αυτοδύναμοι στην Κυβέρνηση! Θα είχε ενδιαφέρον να ακούγαμε και την πρόταση τους προκειμένου να σχηματιστεί Κυβέρνηση την επομένη των εκλογών.

Τι θα κάνουν, με ποιους θα επιδιώξουν συνεργασίες. Θα συμφωνήσουν στο να κυβερνηθεί η χώρα;

Για αυτό παρά, τον καταιγισμό υποσχέσεων και …θα… ακόμη τίποτα.

Όταν η ακύρωση γίνεται επαναδιαπραγμάτευση!

«Πρώτη πράξη της κυβέρνησης της Αριστεράς θα είναι η ακύρωση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών του νόμων» είπε μιλώντας κατά την παρουσίαση του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ την 1η Ιουνίου, ο πρόεδρος του κόμματος Αλέξης Τσίπρας. Αμέσως μετά, ο Γιάννης Δραγασάκης παρουσίασε το ίδιο το κείμενο του οικονομικού προγράμματος του κόμματος, το οποίο καταλαμβάνει 33 σελίδες.

Φυσικά, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που μπήκαν στον κόπο να το διαβάσουν.

Αν το έπρατταν όμως, θα διαπίστωναν ότι σε αυτό το κείμενο δεν υπάρχει αναφορά σε τέτοιες μονομερείς ενέργειες, ενώ, αντιθέτως, αφθονούν οι αναφορές σε αναδιαπραγμάτευση. Και αυτό το κείμενο, δεν είναι μία πολιτική ομιλία, έστω και του προέδρου. Είναι το επίσημο προγραμματικό κείμενο του κόμματος.

Ανοίγοντας τη δική του ομιλία, ο κ. Δραγασάκης, πριν προχωρήσει στην ανάγνωση του κειμένου του προγράμματος, είπε επί λέξει:

«Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε μεγάλο μέρος του οικονομικού προγράμματός μας και κυρίως τη λογική του προγράμματος. Αυτό επιτρέπει σε μένα να σταθώ σε ορισμένα μόνο σημεία. Ακούγοντας τον κ. Σαμαρά χθες αλλά και άλλες φορές να διαβάζει μακρούς καταλόγους μέτρων, νιώθω την ανάγκη να εξηγήσω τι εννοούμε εμείς όταν λέμε πρόγραμμα».

Με αυτό τον τρόπο, έμεινε ένα «κενό» που προφανώς κάθε άλλο παρά τυχαίο υπήρξε: ο πρόεδρος του κόμματος μιλά για «ακύρωση», ο αρμόδιος τομεάρχης που παρουσιάζει το πρόγραμμα αναφέρεται στον πρόεδρο και στα όσα είπε, όμως, το ίδιο το πρόγραμμα, το επίσημο κείμενο, ω του θαύματος, δεν αναφέρεται σε ακύρωση…

Αντιθέτως όπως σημειώθηκε, το επίσημο πρόγραμμα αναφέρεται πολλές φορές σε «αναδιαπραγμάτευση» σχετικά μάλιστα με εξαιρετικά κρίσιμες πτυχές, όπως λ.χ. στο Παράρτημα 3, παράγραφος 7, σχετικά με την «αναστολή αποπληρωμής τόκων, διαδικασία που το χρονικό της διάστημα «θα είναι προϊόν διαπραγμάτευσης», όπως ρητά αναφέρεται, ή, στο Παράρτημα 1, παράγραφος 1, όπου το πρόγραμμα γράφει ότι «θα επιδιωχθεί μέσα από αναδιαπραγμάτευση, όσο διαρκεί η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, μέρος των πόρων του ΕΣΠΑ να διατεθεί για τη χρηματοδότηση ενός ειδικού προγράμματος καταπολέμησης της ακραίας φτώχειας».

Αν αναδιαπραγματευτούν όλα αυτά, τι θα μείνει να ακυρώσουν; Άλλωστε, στην πρώτη κιόλας σελίδα του Προγράμματος, αναφέρεται: «Το πρόγραμμα για εμάς είναι μια διαρκής διαδικασία. Δεν είναι ένα στατικό και αιώνιο κείμενο. Είναι μια διαρκής προσπάθεια»… Είναι τέλος χαρακτηριστικό ότι στο Κεφάλαιο «Β. Επανατοποθετήσεις: Βασικές κατευθύνσεις του σχεδίου μας», γίνεται μια περιγραφή της κρίσης, αλλά, δεν υπάρχει, ούτε και εδώ, λέξη περί ακύρωσης ή άλλης σχετικής ενέργειας…

Όλα αυτά, μπορεί να τα διαπιστώσει ο καθένας που θα διαβάσει το επίσημο κείμενο του προγράμματος, κάτι που κάθε πολίτης οφείλει να πράξει. Τώρα, σχετικά με το τι ακριβώς σημαίνουν, γιατί μπορεί να σημαίνουν πολλά, και «καλά» και «κακά», εκεί, σηκώνει μεγάλη συζήτηση …