Πολιτικοί παραλογισμοί

Ας υποθέσουμε ότι στην πολιτική όλα είναι άσπρο – μαύρο.

Δηλαδή αν δεν ισχύει το ένα, θα ισχύει το άλλο.

Η μία πλευρά λέει: « Η καταγγελία του μνημονίου οδηγεί σε έξοδο από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή». Και παραθέτει τα πιθανά αποτελέσματα αυτής της εξέλιξης.

Μέχρι εδώ καλώς…

Η άλλη την Παρασκευή απάντησε με το : «η μόνη υπαρκτή εξίσωση  είναι Μνημόνιο = επιστροφή στη δραχμή».

Ας υποθέσουμε επίσης ότι δεν γνωρίζω τι ακριβώς συμβαίνει. Ποια από τις δύο λογικές ισχύει στην πράξη.

Αυτό με τρόμο παρατηρώ είναι το ότι και στις δύο περιπτώσεις η κατάληξη είναι κοινή:

Δραχμή!

Είτε δηλαδή με το μνημόνιο είτε χωρίς αυτό, η πλέον πιθανή εξέλιξη είναι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, κάτω από συνθήκες ιδιαίτερα επώδυνες για το φτωχό κυρίως λαό.

Είναι προφανές όμως ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχει μονόδρομος. Είναι η ανάγκη των εκλογών και η υπερβολή στη διατύπωση των διλλημάτων που οδηγεί σε εντελώς λανθασμένα συμπεράσματα.

Είναι ο φθηνός και ανέξοδος λαϊκισμός που δημιουργεί το υπόστρωμα της οριστικής και αμετάκλητης κατάρρευσης του κράτους και άρα και της χώρας. Είναι η ανικανότητα και στη διαχείριση και το σχεδιασμό των παλαιών «φωστήρων» ή των νέων «σωτήρων» που δημιουργούν τις προϋποθέσεις διάλυσης των πάντων.

Και κυρίως  είναι η εμφανής αδυναμία τους να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας για την επόμενη ημέρα.

Γιατί μπορεί να σφυρίζουν αδιάφορα ή να επενδύουν στην αύξηση των εκλογικών τους ποσοστών, αρνούνται όμως να κατανοήσουν το ότι η κατάσταση επιδεινώνεται με δραματικούς ρυθμούς.

Και όλοι εμείς απλά θα ασχολούμαστε  με τον τρόπο που θα οδηγηθούμε στην κοινή κατάληξη.

Μεγάλες στιγμές δόξας για την πολιτική μας!

Advertisements

Διλημματικές κατασκευές

Υπό το σλόγκαν «μνημόνιο ή το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ», ο Αλ. Τσίπρας συμπύκνωσε την πολιτική του άποψη για το διακύβευμα των προσεχών εκλογών.

Στο «επικαιροποιημένο» πρόγραμμα προτάσσεται η καταγγελία της δανειακής σύμβασης, καθώς «το μνημόνιο ή το εφαρμόζεις ή το ακυρώνεις». Δεσμευόμενος πως «εμείς θα το ακυρώσουμε».

Όσον αφορά την οικονομική πολιτική ο Αλ. Τσίπρας προτάσσει «το άμεσο πάγωμα των μειώσεων σε κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις», την «αλλαγή των φορολογικών συντελεστών», μ’ «ελάφρυνση των φτωχότερων κι επιβάρυνση των πλουσιότερων».

Επίσης μείωση του ΦΠΑ σε διατιμημένα τρόφιμα, «εθνική προγραμματική συμφωνία» στην ναυτιλία και άλλα αντίστοιχα.

Όσο για το εφικτό αυτών των διακηρύξεων δύσκολα θα στοιχημάτιζε κάποιος.

Αλλά οι εξαγγελίες βοηθούν στην κατάκτηση της εξουσίας και μετά μπορούν να λησμονούνται