Επένδυση στο φόβο ή ηθελημένη άγνοια των κινδύνων;

Αυτή η τακτική πολλές φορές αποδείχτηκε αποτελεσματική σε προεκλογικές περιόδους στη χώρα μας.

Τα προηγούμενα χρόνια, συνήθως οι εκλογικές αναμετρήσεις κρίνονταν από τη στάση ενός ποσοστού περίπου 10%, που δεν είχε σαφή πολιτική τοποθέτηση. Αυτή η μετακινούμενη μάζα, πότε από το ένα κόμμα πότε από το άλλο, έκρινε την τελική του τοποθέτηση, όχι τόσο με βάση ιδεολογικά ή πολιτικά κριτήρια αλλά στη βάση της «σταθερότητας».

Επρόκειτο για μεσαία στρώματα της ελληνικής κοινωνίας που θεωρούσανε πιο σημαντικό απ’ όλα την ύπαρξη στη χώρα ενός κλίματος που θα επέτρεπε είτε την ομαλή εξέλιξη της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, είτε την φυσιολογική λειτουργία των θεσμών.

Έτσι συνήθως διαμορφωνόταν οι τελικοί εκλογικοί συσχετισμοί,  εφόσον τα δύο μεγάλα κόμματα διατηρούσαν μια συγκεκριμένη εκλογική βάση.

Μπορεί η οικονομική κρίση αλλά και οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν να οδήγησαν στην εξαφάνιση της πάλαι ποτέ κραταιάς «μεσαίας τάξης», ο τρόπος όμως του εκλογικού της προσανατολισμού παραμένει ο ίδιος. Μπορεί να αλλάζει το διακύβευμα για κάθε έναν ξεχωριστά και να προσαρμόζεται στις ανάγκες της καθημερινότητας , παραμένει όμως η κεντρική λογική.

Η επιλογή της ΝΔ να παίξει με την μεγιστοποίηση του κινδύνου, από ενδεχόμενες εξελίξεις στοχεύει ακριβώς σε αυτό το εκλογικό σώμα. Η επανάληψη του κινδύνου, η υπερτόνιση του αναπόφευκτου κακού, η μεγιστοποίηση των όποιων αρνητικών συνεπειών είναι η επένδυση στο φόβο του μικρομεσαίου επαγγελματία, μισθωτού, αγρότη. Είναι η προσπάθεια να μετατρέψεις το φόβο της καθημερινότητας που ο καθένας ζει σε φόβο για αυτό που πιθανώς θα έρθει. Με λίγα λόγια προσπαθεί να επιβάλει στη συνείδηση του καθένα το : « Αν αυτά που ζεις είναι άσχημα τότε που να ζήσεις και αυτά που θα έρθουν αν..»

Αυτή η χωρίς μέτρο κινδυνολογία οδηγεί σε ευτελισμό των πραγματικών κινδύνων που υπάρχουν και που κανένας δεν τους κρύβει, αν η χώρα για τον ένα ή τον άλλο λόγο, βρεθεί σε λάθος δρόμο. Κινδυνεύουμε δηλαδή από την υπερτόνιση των κινδύνων να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία πλήρους αναισθησίας απέναντι στο υπαρκτό, αν συμβιβαστεί με την ιδέα, ότι είτε έτσι είτε αλλιώς τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Η καλλιέργεια του φόβου είναι εξίσου επικίνδυνη με την «ανεμελιά» και την υποτίμηση των πραγματικών δεδομένων που καλλιεργεί από την άλλη η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθεί να ξεπεράσει την πραγματικότητα καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις για τη δυνατότητα της χώρας να πορευτεί χωρίς συμβιβασμούς και τήρηση συμφωνιών σε μια Ευρώπη, που υποτίθεται τρέμει, στο ενδεχόμενο να φύγει η Ελλάδα από αυτή.

Και στη  μία και στην άλλη περίπτωση το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:

Μια εντελώς ψεύτικη εικόνα της πραγματικότητας που θα οδηγήσει σε ανώμαλη προσγείωση όσους την αποδεχτούν.

Advertisements

3 thoughts on “Επένδυση στο φόβο ή ηθελημένη άγνοια των κινδύνων;

  1. Παράθεμα: Επένδυση στο φόβο ή ηθελημένη άγνοια των κινδύνων;

  2. Δεν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ ελκύεται από το ότι παραμένει επίκεντρο της επίθεσης (θεωρώντας ότι αυτό τον ανεβάζει συγκριτικά με το 2009 -που σίγουρα καταγράφει επιτυχία) ή αν η ΝΔ με τα διακυβεύματα που θέτει είναι πιο επικίνδυνη.
    Τείνω συναισθηματικά προς το δεύτερο.
    Με βάση τη λογική σίγουρα είμαι κατά της ΝΔ γιατί τα πολωτικά διακυβεύματα μας οδηγούν πολύ πίσω και μακριά από τη λογική.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s