Alors enfants de la patrie!

Ένοιωθε άνετα μεταξύ των Γάλλων συντρόφων του.

Είχε τις κάμερες και τους φακούς απέναντι του και ανέβηκε ακόμη περισσότερο.

Αυτός έπαιζε παιχνίδι άσχετα με το ποιους είχε μαζί του…

Τα είπε όλα!

Σα να βρίσκονταν σε κλειστή κομματική διαδικασία. Σήκωσε το τεράστιο πολιτικό του ανάστημα και τους κατακεραύνωσε όλους.

Εκ του ασφαλούς βέβαια γιατί γνώριζε ότι ακόμη και τώρα μόνο οι εντυπώσεις μετράνε. Δεν διαπραγματεύεται, δεν διαχειρίζεται τις τύχες κανενός, δεν θα απολογηθεί για τις υπερβολές. Άλλωστε  έχουμε χρόνο και αυτό που προέχει είναι να τους συντρίψουμε όλους. Με το μόνο τρόπο που μπορεί.

Συμβουλές, νουθεσίες και απειλές στη Μέρκελ γιατί έτσι προστάζουν οι προεκλογικές ανάγκες. Τρέμετε Γερμανοί . Το φάντασμα του Ντρογκμπά πλανάται πάνω από το Μόναχο.

Ιμιτασιόν Σαρκοζί ο Σαμαράς. (χιούμορ που έχουν οι Έλληνες σχολίασε μια νεαρή ρεπόρτερ ενός γαλλικού ραδιόφωνου).

Προχώρησε ακόμη παρά πέρα:

Δήλωσε στη συνέχεια ότι κατά τη γνώμη του δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει εύκολα η χρηματοδότηση στην Ελλάδα. Στήριξε δε την άποψή του σε δηλώσεις του Ζαν Λυκ Μελανσόν  (τώρα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι), που εξήγησε πόσο συνδεδεμένο είναι το γαλλικό τραπεζικό σύστημα με το ελληνικό και πόσο συνδεδεμένη είναι η πορεία της ελληνικής οικονομίας με την ευρωπαϊκή. Μια μονομερής διακοπή της χρηματοδότησης της Ελλάδας, θα σήμαινε ένα απονενοημένο διάβημα για την ίδια την ευρωζώνη και εκατομμύρια πολίτες σε όλη την ευρωζώνη.

Αφού το είπε ο Μελανσόν!

Ας παίξουμε λοιπόν κορώνα – γράμματα την τύχη της χώρας. Ότι και να συμβεί θα φταίει ο Μελανσόν.

Και στο τέλος σκέφτηκε να καθαρίσει σαν κρεμμύδι και τον Ολάντ! Το σκέφτηκε πολύ και το είπε:

«Ο Φρανσουά Ολάντ γνωρίζει ότι δεν πρέπει να αθετήσει τις υποσχέσεις του διαφορετικά θα γίνει ένας «Ολανδρέου» και θα κινδυνεύει να έχει την εξέλιξη που είχαμε και στην Ελλάδα» είπε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ.

Μην πάει στο μυαλό σας ότι του τη φύλαγε γιατί δεν τον δέχτηκε… Μα είναι δυνατόν να μην καταδεχτούν να συναντήσουνε τον Τσίπρα! Κανονικά αν ήταν εντάξει θα έπρεπε να τον έχουν ειδικό εισηγητή στη G8! Να τους αναλύσει την πρόταση του για την έξοδο από την Ε.Ε. χωρίς περιστροφές. Και αυτοί οι άθλιοι, οι τιποτένιοι, οι μίζεροι προτίμησαν να ασχολούνται με τον Ομπάμα!

Μετά την καταλυτική του παρέμβαση , τρομοκρατημένος ο Ολάντ παρακαλούσε γονατιστός να γίνει η συνάντηση. Αλλά ο Αλέξης βράχος. Μάλιστα ακούστηκε να λέει ότι θα στείλει για μία εβδομάδα το Λαφαζάνη και τον Στρατούλη, στη Γαλλία για να συντρίψουν τους Γάλλους ρεφορμιστές.

Ε! μη μου πείτε τις γνωστές βλακείες για τις διεθνείς σχέσεις και συμμαχίες. Για το ότι όποιος ανακαλύπτει ανεμόμυλους στο τέλος έχει την τύχη του Δον Κιχώτη!  Μη μου πείτε ότι οι διεθνείς συνεργασίες απαιτούν ισορροπίες. Όχι! Το κόμμα που συγκέντρωσε στην Ελλάδα το 17% των ψήφων μπορεί να φέρει τη μεγάλη ανατροπή σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Μη μου πείτε ότι η πολιτική ελαφρότητα μπορεί να γίνει επικίνδυνη για την ίδια τη χώρα! Όχι.. Ποτέ. Αυτός ξέρει.

Απλά θα σου πω ότι όποιος παίζει και όποιος υποτιμά με αυτόν τον τρόπο ένα όνομα που είναι δεμένο με την ιστορική διαδρομή της χώρας θα πρέπει να είναι έτοιμος να δεχτεί και τις συνέπειες.

Γιατί όταν πίσω από το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου στοιχιζότανε οι ελπίδες ενός ολόκληρου λαού, όταν έβγαιναν από την αφάνεια γενιές ολόκληρες, θαμμένες στις σελίδες της ιστορίας μας , εσύ προφανώς έκανες τα πρώτα σου βήματα στη ζωή και νανουριζόσουνα ακούγοντας στρουμφάκια!

Κατάλαβες Αλέξη ;

Bonsoir!

 

 

 

Advertisements

Επένδυση στο φόβο ή ηθελημένη άγνοια των κινδύνων;

Αυτή η τακτική πολλές φορές αποδείχτηκε αποτελεσματική σε προεκλογικές περιόδους στη χώρα μας.

Τα προηγούμενα χρόνια, συνήθως οι εκλογικές αναμετρήσεις κρίνονταν από τη στάση ενός ποσοστού περίπου 10%, που δεν είχε σαφή πολιτική τοποθέτηση. Αυτή η μετακινούμενη μάζα, πότε από το ένα κόμμα πότε από το άλλο, έκρινε την τελική του τοποθέτηση, όχι τόσο με βάση ιδεολογικά ή πολιτικά κριτήρια αλλά στη βάση της «σταθερότητας».

Επρόκειτο για μεσαία στρώματα της ελληνικής κοινωνίας που θεωρούσανε πιο σημαντικό απ’ όλα την ύπαρξη στη χώρα ενός κλίματος που θα επέτρεπε είτε την ομαλή εξέλιξη της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, είτε την φυσιολογική λειτουργία των θεσμών.

Έτσι συνήθως διαμορφωνόταν οι τελικοί εκλογικοί συσχετισμοί,  εφόσον τα δύο μεγάλα κόμματα διατηρούσαν μια συγκεκριμένη εκλογική βάση.

Μπορεί η οικονομική κρίση αλλά και οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν να οδήγησαν στην εξαφάνιση της πάλαι ποτέ κραταιάς «μεσαίας τάξης», ο τρόπος όμως του εκλογικού της προσανατολισμού παραμένει ο ίδιος. Μπορεί να αλλάζει το διακύβευμα για κάθε έναν ξεχωριστά και να προσαρμόζεται στις ανάγκες της καθημερινότητας , παραμένει όμως η κεντρική λογική.

Η επιλογή της ΝΔ να παίξει με την μεγιστοποίηση του κινδύνου, από ενδεχόμενες εξελίξεις στοχεύει ακριβώς σε αυτό το εκλογικό σώμα. Η επανάληψη του κινδύνου, η υπερτόνιση του αναπόφευκτου κακού, η μεγιστοποίηση των όποιων αρνητικών συνεπειών είναι η επένδυση στο φόβο του μικρομεσαίου επαγγελματία, μισθωτού, αγρότη. Είναι η προσπάθεια να μετατρέψεις το φόβο της καθημερινότητας που ο καθένας ζει σε φόβο για αυτό που πιθανώς θα έρθει. Με λίγα λόγια προσπαθεί να επιβάλει στη συνείδηση του καθένα το : « Αν αυτά που ζεις είναι άσχημα τότε που να ζήσεις και αυτά που θα έρθουν αν..»

Αυτή η χωρίς μέτρο κινδυνολογία οδηγεί σε ευτελισμό των πραγματικών κινδύνων που υπάρχουν και που κανένας δεν τους κρύβει, αν η χώρα για τον ένα ή τον άλλο λόγο, βρεθεί σε λάθος δρόμο. Κινδυνεύουμε δηλαδή από την υπερτόνιση των κινδύνων να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία πλήρους αναισθησίας απέναντι στο υπαρκτό, αν συμβιβαστεί με την ιδέα, ότι είτε έτσι είτε αλλιώς τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Η καλλιέργεια του φόβου είναι εξίσου επικίνδυνη με την «ανεμελιά» και την υποτίμηση των πραγματικών δεδομένων που καλλιεργεί από την άλλη η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθεί να ξεπεράσει την πραγματικότητα καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις για τη δυνατότητα της χώρας να πορευτεί χωρίς συμβιβασμούς και τήρηση συμφωνιών σε μια Ευρώπη, που υποτίθεται τρέμει, στο ενδεχόμενο να φύγει η Ελλάδα από αυτή.

Και στη  μία και στην άλλη περίπτωση το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:

Μια εντελώς ψεύτικη εικόνα της πραγματικότητας που θα οδηγήσει σε ανώμαλη προσγείωση όσους την αποδεχτούν.