Για δες καιρό που διάλεξε…

Διάβασα το άρθρο του Γιάννη Δατσέρη στο «ΕΘΝΟΣ».

Μου προκάλεσε την περιέργεια κατ’ αρχήν ο τίτλος:

«ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Ο τέταρτος «Παπανδρέου»

«Η επιλογή είναι ανάμεσα σε ένα ΠΑΣΟΚ που προσπαθεί να αλλάξει και στο παλαιό μεταμφιεσμένο ΠΑΣΟΚ»

Και κατά δεύτερο λόγο, το ότι είναι γνωστό πως είναι ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Δεν κατάλαβα οφείλω να ομολογήσω που απευθύνονταν και τι επεδίωκε.

Αν ο στόχος του ήταν να μιλήσει για τα αρνητικά και τα λάθη των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ από το 1981 μέχρι σήμερα, λάθος εποχή διάλεξε και σε λάθος αναγνωστικό κοινό απευθύνθηκε!

Αν ο στόχος ήταν να αποδείξει ότι ο Τσίπρας δεν είναι Παπανδρέου, θα έλεγα ότι δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη επιχειρηματολογία για κάτι τέτοιο.

Αν ο στόχος ήταν να καταγράψει το καλό και κακό ΠΑΣΟΚ, θα έλεγα ότι αυτά έχουν κριθεί και από την ιστορία αλλά και από τους πολίτες και πρώην ψηφοφόρους του (πλέον).

Αν ήθελε να ασκήσει κριτική στην πολιτική της πρώτης τετραετίας του Α. Παπανδρέου ( λέει χαρακτηριστικά: «Στην πρώτη περίοδο διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ αντί μιας αντικυκλικής πολιτικής περιορισμού ελλειμμάτων σε περίοδο ανάπτυξης και προσδοκιών στην Ευρώπη, υπήρξε προσφυγή στον εύκολο δανεισμό και μεταστροφές πολιτικής κατεύθυνσης από την περιοριστική πολιτική στο «δώσ’ τα όλα»), λίγο αργά το θυμήθηκε. Βέβαια κάνει την υπέρβαση στη λογική ξεχνώντας τα δεδομένα εκείνης της οικονομικής συγκυρίας. Τουλάχιστον…

Αν ήθελε να απαξιώσει το όποιο έργο της τελευταίας Κυβέρνησης  (λέει : «την τελευταία περίοδο διακυβέρνησης πρώτα εκφράστηκαν οι υποσχέσεις και μετά ήρθε η εξέταση των δεδομένων. Όταν και αν συνειδητοποιήθηκαν, επί μήνες δεν λαμβάνονταν αποφάσεις και δεν ασκήθηκε μεταρρυθμιστική πολιτική», δεν προσφέρει καλή υπηρεσία στον νυν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που ήταν βασικό στέλεχος της Κυβέρνησης.

Αν ήθελε να αποδομήσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν σίγουρα πολλοί και πιο ορθοί πολιτικοί τρόποι από το να χαρακτηρίζεις τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ  «με τη νεωτερικότητα και την κοινωνιολογική αντίληψη μη κυβερνητικής οργάνωσης».

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο ΕΔΩ

Φοβάμαι ότι κάποιοι δεν έχουν κατανοήσει τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν στο τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα.

Φοβάμαι ότι ακόμη και σήμερα, αν κάποιους εκφράζει το συγκεκριμένο άρθρο, δεν καταλαβαίνουν ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο …διάστημα ή στο υπερπέραν, αλλά στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι εξέφρασαν και με την ψήφο τους και με την αποχή τους και το θυμό και την οργή και την απογοήτευση τους για τα τεκταινόμενα αλλά και για στάσεις συγκεκριμένων στελεχών που στην ουσία απαξίωναν την ιστορική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ.

Όταν επιδιώκεις να συσπειρώσεις τον κόσμο που έμεινε στο σπίτι του, τον κόσμο που σε αντιμετωπίζει με ιδιαίτερο προβληματισμό δεν ανοίγεις πληγές από το πουθενά.

Δεν δημιουργείς διαχωρισμούς αντίθετα προσπαθείς να ενώσεις.

Γιατί έτσι το μόνο που καταφέρνεις είναι να οδηγείς σε ένα πολύ μικρό, πολύ φοβικό, πολύ ελεγχόμενο ΠΑΣΟΚ που καμία σχέση δεν έχει με τον κινηματικό χαρακτήρα του παρελθόντος.

Σε ότι αφορά το χρόνο που επιλέχθηκε για αυτήν την παρέμβαση, το μόνο που μπορώ να πω είναι το γνωστό:

«Για δες καιρό που διάλεξε

ο Χάρος να με πάρει…»

 

 

Advertisements

Γαλαντόμοι αγροτοπατέρες!

Πρώτον: η ΠΑΣΕΓΕΣ εξακολουθεί και υφίσταται.

Δεύτερον: ως τριτοβάθμιο συνεταιριστικό όργανο έχει και εργοδοτική δραστηριότητα, αφού διαπραγματεύεται συλλογική σύμβαση εργασίας με τους εργαζόμενους στους αγροτικούς συνεταιρισμούς.

Τρίτον: πρότεινε βασικό εισαγωγικό μισθό στο πρώτο κλιμάκιο -μέσης κι ανώτερης εκπαίδευσης- μειωμένο κατά 13%, από 958 ευρώ που ήταν σε 834 ευρώ.

Τέταρτον: οι εκπρόσωποι των εργαζομένων απέρριψαν αυτή την γαλαντόμα πράξη του Τζ. Καραμίχα και της λοιπής παρέας της ΠΑΣΕΓΕΣ.

Επιμύθιο: όταν οι αγροτοπατέρες λειτουργούν ως στυγνοί εργοδότες πώς θα πείσουν ότι εκπροσωπούν «τα δίκαια των αγροτών», οι οποίοι θα διεκδικήσουν (δικαιολογημένα) «αποκατάσταση των απωλειών του εισοδήματός τους»;

Μάλλον καταναλώνουμε άσκοπα φαιά ουσία για να ερμηνεύσουμε κάτι που βοά από μόνο του.