Όταν τα λόγια γίνονται πράξη

Τήρησε την υπόσχεση που έδωσε στα συγκεντρωμένα πλήθη την προεκλογική περίοδο. Γιατί αυτός δεν είναι σαν τους άλλους. Δεν είναι προϊόν ενός φθαρμένου πολιτικού συστήματος, που πνέει τα λοίσθια. Γιατί αυτός πρέπει να εκφράζει το νέο. Γιατί η Αριστερά δεν έχει σχέση με ανεδαφικές υποσχέσεις, μεγάλα λόγια, ψεύτικες δεσμεύσεις.

Ο λόγος μας είναι και πράξη.

«Τιμούμε τις υποσχέσεις μας» και άλλα ευχάριστα στα αυτιά του συγκεντρωμένου πλήθους.

Είπε:

«Ψηφίστε τη μόνη πολιτική δύναμη που ξέρει τι ακριβώς να κάνει και πώς να το κάνει στις 7 Μαΐου, για ν’ αλλάξει τη μοίρα του λαού και την πορεία του τόπου.

Ψηφίστε τον ΣΥΡΙΖΑ- Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο.

Δώστε μας ψήφο διακυβέρνησης.

Δώστε μας ψήφο εξουσίας.

Δώστε μας τη διερευνητική εντολή, για να βγει ο λαός από το περιθώριο των αποφάσεων.

Τη δική σας απόφαση στις 6 Μαΐου για διερευνητική εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ θα εκτελέσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Και εμείς θα τιμήσουμε το λαό για την εμπιστοσύνη του.

Δεν θα απαξιώσουμε την εντολή του. Δεν θα επιστρέψουμε τη διερευνητική εντολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Θα πάμε στη Βουλή και θα ζητήσουμε ψήφο εμπιστοσύνης.

Γιατί στην ανοιχτή και δημόσια κοινοβουλευτική διαδικασία διακριβώνεται η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής.

Δεν διακριβώνεται στο κλειστό ανακτοβούλιο των δανειστών και της διαπλοκής.»

Ομιλία Τσίπρα. Γιάννενα 30/04/2012

Είπε ξανά:

«Δώστε μας τη διερευνητική εντολή, για να βγει ο λαός από το περιθώριο των αποφάσεων. Τη δική σας απόφαση στις 6 Μαΐου για διερευνητική εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ θα εκτελέσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Και εμείς θα τιμήσουμε το λαό για την εμπιστοσύνη του. Δεν θα απαξιώσουμε την εντολή του.

Δεν θα επιστρέψουμε τη διερευνητική εντολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει κυβέρνηση στη χώρα.»

Ομιλία Τσίπρα. Λάρισα 01/05/2012

Και έτσι ακριβώς έπραξε.

Συνεπής, καθαρός με τη συνείδηση του, ήρεμος για την επόμενη ημέρα που θα έχει άλλο πρόγραμμα κωλοτούμπας!

Όταν ο λαϊκισμός ταυτίζεται με την Αριστερά αυτός ο λαός τι μπορεί να προσδοκά;

Advertisements

Σαν κινούμενη άμμος!

Κανένας δεν μπορεί να στοιχηματίσει για το τι θα προκύψει από την κάλπη.
Μπορεί να υπάρχουν οι γραφικότητες κάποιων δημοσκοπήσεων που ανακοινώθηκαν την επομένη των εκλογών αλλά για όλους είναι κατανοητό ότι πάντα αρχίζουν και διαμορφώνονται από την αρχή καθώς αναμένεται η αποτίμηση και η αξιολόγηση από το εκλογικό σώμα των κινήσεων , των προτάσεων και της στάσης καθενός κόμματος το προηγούμενο διάστημα.
Και εκεί νομίζω θα παιχτεί και το παιχνίδι. Το εκλογικό σώμα μοιάζει με κινούμενη άμμο, αντικατοπτρίζοντας με τον καλύτερο τρόπο μια κατακερματισμένη κοινωνία σε βαθειά κρίση.


Κρίση κατεύθυνσης ( καθώς για πρώτη φορά στο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαίου, δεν είναι με ευκρίνεια ορατή η επιλογή ανάμεσα σε αυτό που χαρακτηρίζουμε Κεντροδεξιά ή Κεντροαριστερά)
Κρίση εκπροσώπησης ( με ένα τεράστιο ποσοστό ψηφοφόρων να επιλέγουν κόμματα και σχηματισμούς που έμειναν εκτός Βουλής)
Κρίση προοπτικής ( καθώς δεν ταυτίζεται η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών για συνέχιση μέσα στην ΕΕ και το ευρώ με τις διαθέσεις των κομμάτων που επέλεξαν).
Τα κόμματα ψάχνονται και πρέπει να αναλύσουν τις νέες πτυχές και τα νέα δεδομένα αυτής της περιόδου, που εκ των πραγμάτων αποκτά ιστορικά χαρακτηριστικά.
Θα αλλάξει όμως και η μορφή της προεκλογικής μάχης.


Όπως τουλάχιστον προκύπτει από τα μέχρι τώρα στοιχεία το μεγαλύτερο βάρος σ’ αυτές τις εκλογές αναμένεται να το έχουν σε κάθε κομματικό φορέα τα επώνυμα στελέχη και κυρίως οι βουλευτές ή πολιτευτές. Είναι χαρακτηριστικό ότι και μόνο το γεγονός ότι δεν υπάρχει σταυρός προτίμησης αυτό σημαίνει ότι η πολιτική αδιαφορία ίσως και να είναι ένα χαρακτηριστικό ενώ εκφράζονται φόβοι ακόμη και για ενίσχυση της αποχής.

Σε ότι αφορά τώρα τις έδρες στους νομούς θα πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα πλέον κινούνται από μηδενική βάση. Κανείς δεν ξέρει πως ακριβώς θα γίνει η κατανομή και τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Το μόνο που θα μπορούσε να θεωρηθεί δεδομένο είναι μόνο αν κάποιο από τα κόμματα ξεπεράσει το εκλογικό μέτρο.
Αν έχουμε και εναλλαγές στην κορυφή των κομμάτων σε επίπεδο χώρας, τότε τα πράγματα αλλάζουν ριζικά. Ακόμη ωστόσο δεν ξέρουμε ποια άλλα σχήματα ενδιάμεσα θα μπορούσαν να δημιουργηθούν και ποια θα είναι η τύχη τους στις επόμενες εκλογές γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η διανομή των εδρών τις 6ης Μαΐου ουσιαστικά μοιάζει με γραφή πάνω στο χιόνι.

Προσημειωμένο αποτέλεσμα

Η χθεσινή μέρα δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά την κορύφωση ενός δράματος που ο ιστορικός του μέλλοντος αναμένεται να φωτίσει από πάρα πολλές πτυχές. Το κρίσιμο θέμα είναι να απαντηθεί αν βρισκόμαστε στην αφετηρία ή τον τερματισμό.

Γιατί νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι αυτό το πολιτικό σύστημα με τις τεράστιες αδυναμίες του, που από τη μία δημιούργησε το σκηνικό της κρίσης και από την άλλη δεν φαίνεται ικανό να την υπερβεί, επιμένει σε τακτικισμούς την ώρα της πιο μεγάλης ευθύνης.

Λέγαμε πολλές φορές ότι όλα δείχνουν εκλογές. Και ήτανε σαφές ότι αυτές τις ημέρες περίσσεψαν οι τακτικισμοί και οδηγούν σε ένα ακόμα αδιέξοδο, καθώς κανένας δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά ποιος μπορεί να συνεργαστεί και με ποιόν, την επόμενη ημέρα.

Το πιο επικίνδυνο σε αυτή την ιστορία είναι το ότι από κάποιες πλευρές ακούγονται απίστευτα πράγματα, που φθάνουν στο σημείο να αμφισβητούν την ίδια την κρισιμότητα της κατάστασης, να αμφισβητούν τους υπαρκτούς κινδύνους που ελλοχεύουν για τη χώρα και για το λαό και να ξεπερνούν σαν να μην υπάρχουν επιπτώσεις και από την παρατεταμένη ακυβερνησία. Και το δυστύχημα είναι ότι αυτές τις επιπτώσεις και πάλι θα κληθεί να πληρώσει ο απλός κόσμος.

Με την ύφεση στο 6,2%, με κάθε παραγωγική δραστηριότητα να είναι σταματημένη, με τα ταμειακά αποθέματα να βρίσκουν πάτο,  με τα έσοδα του κράτους να μηδενίζονται και με την κοινωνία να βρίσκεται στα πρόθυρα της απόγνωσης, ποιος μπορεί να είναι αισιόδοξος για την επόμενη ημέρα;

Ποιος μπορεί να απαντήσει στον εργαζόμενο που βλέπει να μειώνονται οι μισθοί του ακόμη περισσότερο, ποιός μπορεί να απαντήσει στον επαγγελματία που μάταια αναζητά τρόπους για να συνεχίσει την παραγωγή, ποιος να απαντήσει στον εισαγωγέα ο οποίος ακούει από το εξωτερικό ότι μόνο μετρητοίς και με τα χρήματα προκαταβολικά στην τράπεζα θα μπορέσει να συνεχίσει.

Ποιός μπορεί να ακούσει το νέο ο οποίος μάταια ψάχνει να βρει μεροκάματο.

Ακούμε περισπούδαστες δηλώσεις από δήθεν σωτήρες αλλά βλέπεις ότι σε καμιά περίπτωση τα οποιαδήποτε ποσοστά δεν βγαίνουν και συγχρόνως βλέπεις κομματικούς φορείς να μην έχουν εμπεδώσει μία κουλτούρα συνεργασίας.

Βλέπεις άλλους κομματικούς φορείς να επιδιώκουν αυθεντική έκφραση της κάλπης και ξαφνικά να μην επιχειρούν τίποτα σε ένα επίπεδο σύνθεσης.

Νιώθεις τους υπόλοιπους να θεωρούν πως έφτασε ο καιρός να πάρουν κάποια ρεβάνς ενώ την ίδια στιγμή η εθνική συνεννόηση πάει περίπατο.

Οι πλέον ειδικοί έλεγαν ότι η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να περάσει ένα σοκ.

Θα μπορούσε να’ ναι μεγαλύτερο το σοκ, η Ελλάδα να βγαίνει από την Ευρώπη την ώρα που μπαίνει η Σερβία;

Θα μπορούσε να’ ναι μεγαλύτερο το σοκ από το ενδεχόμενο να μετεξελιχθεί και η χώρα μας σε Βαλκάνια;

Την ίδια στιγμή εμείς παίζουμε με το νόημα των λέξεων που γνωρίζουμε.

Αναρωτιόμαστε αν η καταγγελία ταυτίζεται με την επαναδιαπραγμάτευση, αν η απομόνωση σημαίνει δυνατότητα συνεργασιών, αν η ελλειμματική Ελλάδα μπορεί να παράξει πλεονάσματα, αν η ανεργία μπορεί να σημαίνει περισσότερες θέσεις εργασίας.

Μιλάμε για τον απόλυτο παραλογισμό!

Και αυτός ο παραλογισμός θα χρεωθεί στους εμπνευστές του. Μπορεί κάποιοι να θεωρούν ότι πάνω από τις ανάγκες της χώρας υπάρχει η δική τους κομματική καταγραφή, μπορεί κάποιοι να θεωρούν ότι η εγωπαθής ανάδειξη του μοναδικού «ικανού» συγκινεί, μπορεί κάποιοι να θεωρούν ότι μπορούν να φωνάξουν: Να η ευκαιρία!

Το θέμα είναι ποιος θα τους ακούσει;