Λούμπες, τούμπες , κωλοτούμπες!

Μέσα στο θέατρο που παίζεται τις τελευταίες ημέρες στην πλάτη όλων μας, ας κάνουμε μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσουμε ορισμένες αλήθειες.

Η χώρα δεν μπορεί να μείνει επί μακρόν ακυβέρνητη. Σε αυτό συμφωνούν όλοι και οι λόγοι είναι κατανοητοί. Η σημερινή κατάσταση πέρα από όλα τα άλλα βάζει σε κίνδυνο και τις ήδη μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού.

Κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να κυβερνήσει αν στην κυβέρνηση δεν συμμετέχουν οι «εκλογικοί του αντίπαλοι». Το βλέμμα όλων βρίσκεται στις επόμενες εκλογές.

Κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να μιλήσει για τις επαναληπτικές εκλογές. Δεν θέλει να χρεωθεί εκλογές, τις οποίες όμως βλέπει αναπόφευκτες.

Κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι οι επόμενες εκλογές θα δώσουν κυβερνητική λύση! Και αν δεν δώσουν τότε τι κάνουν; Μένουν στα ίδια ή με δικαιολογία το αποτέλεσμα των νέων εκλογών προσαρμόζονται στην πραγματικότητα;

Για όλους στις επόμενες εκλογές το στοίχημα θα είναι «μία τουλάχιστον ψήφος παραπάνω», πρώτα απ’ όλα και μετά όλα τ’ άλλα .

Αν ένα μέρος του θυμού εκτονώθηκε στις προηγούμενες εκλογές ποιο κριτήριο στην επιλογή των ψηφοφόρων θα κυριαρχήσει; Τα κόμματα εκείνα που κυρίως συγκέντρωσαν την ψήφο διαμαρτυρίας είναι δύσκολο να την μετατρέψουν σε συνειδητή ψήφο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Ειδικά για το ΣΥΡΙΖΑ οι λίγες μόνο ημέρες μετά τις εκλογές αποδεικνύουν την αδυναμία διαχείρισης του εκλογικού ποσοστού που συγκέντρωσε, αδυναμία κατάθεσης συγκεκριμένης πρότασης που αλλάζει με ταχύτητα κάθε μέρα και ανάλογα με τα στελέχη του που μιλάνε στα ΜΜΕ.

Η καταγγελία του μνημονίου, έγινε διαπραγμάτευση και όχι μονομερής απόφαση, την ίδια στιγμή που ο Γλέζος για παράδειγμα μιλά για συνολική καταγγελία του χρέους!

Επίσης χαρακτηριστικό το παράδειγμα, των εντελώς διαφορετικών προσεγγίσεων σε κρίσιμα θέματα οικονομικής πολιτικής από Στρατούλη, Λαφαζάνη και Δραγασάκη.

Ο τρόπος με τον οποίο οι πολιτικοί αρχηγοί διαχειρίστηκαν την διερευνητική εντολή παίζει το δικό του ρόλο στην επιλογή όσων αποφασίσουν να συμμετάσχουν στις εκλογές που έρχονται. Προφανώς η επικοινωνία παίζει το ρόλο της στην πολιτική, το θέμα είναι τι γίνεται στη περίπτωση που δεν υπάρχει πολιτική αλλά μόνο επικοινωνιακή πρακτική!

Τέλος στους υπολογισμούς που με ευκολία πολλοί κάνουν σχετικά με τον ποιόν θα ευνοήσουν οι επαναληπτικές εκλογές, ας συνυπολογίσουν και το γεγονός ότι η προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων θα έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά και βεβαίως ότι οι εκπλήξεις των προηγούμενων εκλογών είναι πλέον γνωστές.

Τώρα ποιος βάζοντας στο μίξερ της πολιτικής ανάλυσης όλα τα ενδεχόμενα μπορεί να βγάλει ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορώ να το απαντήσω.

Όποιος όμως τα καταφέρει θα μπορεί να είναι αισιόδοξος για τα αποτέλεσμα του κόμματος του…

 

 

Advertisements