Και Παπανδρέου και Φλωράκης και Μπερλιγκουέρ!

Πες το απλά.

Πες το όπως το νοιώθεις:

«Δεν θέλω. Δεν μπορώ. Δεν είμαι έτοιμος. Θέλω χρόνο. Πρέπει να συνέλθω.»

Βρες κάτι βρε παιδί μου, από την πολύ πλούσια ελληνική γλώσσα.

Πες για παράδειγμα ότι «θέλω περισσότερο. Θέλω κι άλλο. Θέλω «συμπλήρωμα».

Αν βέβαια θες να μιλήσεις τη γλώσσα της αλήθειας πες:

«Δεν μπορώ να κάνω αυτό που ήθελα, γιατί απλά δεν γίνεται. Δεν θέλω όμως να αναλάβω ευθύνες γιατί γνωρίζω ότι το όταν θα διαπραγματευτώ με την πραγματικότητα, θα πρέπει να κάνω και βήματα προς τα πίσω. Αν μπω τώρα και αναλάβω ευθύνες υπάρχει ο κίνδυνος στις επόμενες εκλογές να επιστρέψω σε άλλα ποσοστά.»

Όλα τ’ άλλα είναι αστειότητες και εκπέμπουν ένα έντονο άρωμα αυταρέσκειας και μεγαλομανίας καθόλου συνηθισμένα για την Αριστερά.

Ένα παιδί μετράει τα άστρα ή ένα παιδί καβαλάει το καλάμι;

Σε ότι αφορά τις δηλώσεις τύπου «εγέρθητι» προς τα άλλα κόμματα, μάλλον ατυχής ως χειρισμός και κάκιστη ως έμπνευση, προσβάλλει τις διαχρονικές αξίες της Αριστεράς και παρουσιάζει μια άλλη μορφή ενός λαϊκισμού με αριστερές αποχρώσεις.

«Τους καλώ μέχρι αύριο»… έτσι για να μπαίνουν και όρια!

«να αναφέρει ρητά και κατηγορηματικά» … και το περιεχόμενο έτοιμο!

« αν έχουν μετανιώσει» … για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας!

Απίστευτο και όμως πραγματικό.

Όσο και το άλλο, από τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας:

«Θα είχε περισσότερες πιθανότητες η δημιουργία κυβέρνησης, αν είχαμε έναν διαφορετικό εκλογικό νόμο ή περνάμε περισσότερους ψήφους.»

Τώρα βέβαια αυτό σημαίνει ότι με απλή αναλογική θα είχε 51 και όχι 48 έδρες. Λες το πρόβλημα να είναι οι τρεις επιπλέον έδρες;

Όσο για τις περισσότερες ψήφους, είναι βρε Αλέξη μερικά επιπλέον εκατομμύρια μόνο!

Και αν αυτά δείχνουν μια περίεργη ψυχοσύνθεση, επιτρέψτε μου να μείνω σε κάτι διαφορετικό που ίσως και να πέρασε στα ψηλά:

«Είναι μια ιστορική στιγμή για την αριστερά και για το λαϊκό κίνημα αλλά και μεγάλη ευθύνη για μένα προσωπικά, αν σκεφτεί κανείς ότι την προηγούμενη εντολή την είχε λάβει ο αείμνηστος Χαρίλαος Φλωράκης.»

Τώρα τι σχέση έχει ο Τσίπρας με το Φλωράκη, ή με ποια λογική επιχειρεί απλά το συσχετισμό, ε! αυτό μόνο ο ίδιος μπορεί να το απαντήσει.

Αν και το δύσκολο είναι να αποφασίσει αν θα είναι ο νέος Παπανδρέου ( με βάση τα όσα είπε προεκλογικά στην Πάτρα) ή ο νέος Φλωράκης.

Συγγνώμη ξέχασα τον Μπερλιγκουέρ!

 

 

 

Advertisements

Δε μας τρομάζουν τα «λεβεντόπαιδα με τα μαύρα»

Σκληρή ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας του κλάδου για τα στρατιωτικά παραγγέλματα στην συνέντευξη του Ν. Μιχαλολιάκου

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.) προειδοποιεί τους νοσταλγούς του Χίτλερ και ιδίως «τα λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες» ότι ο δημοσιογραφικός κόσμος, με δεκάδες νεκρούς δημοσιογράφους από την αντίσταση εναντίον των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής, δεν εκβιάζεται, δεν απειλείται και, κυρίως, δεν τρομοκρατείται.

Η απόπειρα της «Χρυσής Αυγής» να επιβάλει στους δημοσιογράφους στρατιωτική συμπεριφορά για «σεβασμό στον αρχηγό» της, με παραγγέλματα… δεκανέα («εγέρθητω, κλπ), αν στιγμιαία αιφνιδίασε δύο-τρεις νέους συναδέλφους, αμέσως μετά όλοι οι Έλληνες δημοσιογράφοι απεχώρησαν από το χώρο του επινίκιου μαύρου παραληρήματος του Ν. Μιχαλολιάκου.

Η Π.Ο.Ε.ΣΥ. καλεί όλες τις Ενώσεις των εργαζομένων στα έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε κρούσμα φασιστικής συμπεριφοράς και απειλής με δημοκρατικό φρόνιμα και χαλύβδινη ενότητα και αποφασιστικότητα.

Οι δημοσιογράφοι πειθαρχούν μόνο στους συνταγματικούς κανόνες της χώρας μας, στη δημοκρατική συνείδησή τους και στις «Αρχές Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Επαγγέλματος». Τα «εγέρθητι» και τα «τώρα δε μιλάει κανείς» είναι χαρακτηριστικά μαύρης, φασιστικής νοοτροπίας. Συνεπώς, επικίνδυνα για τους θεσμούς μας και απαράδεκτη για τον πολιτισμό μας.

Με δυο λόγια, αν κάποιος πρέπει να φοβάται, δεν είναι αυτός που απειλεί, αλλά είναι όποιος δε σέβεται και προκαλεί τη δημοκρατία και προσβάλλει τους θεσμούς, και τον διαβεβαιώνουμε ότι θα αντιμετωπίσει οπωσδήποτε την κατακραυγή και οργή όλων των πολιτών.

 

Ρωτήστε τον Γιώργο Παπανδρέου

Μη τζιζζζζζ!

Αυτό μου φαίνεται ότι προσπαθούν να πούνε με κάθε τρόπο οι επικεφαλείς των σχηματισμών της Αριστεράς μετά τις εκλογές. Και αυτό οδηγεί σε απίστευτους παραλογισμούς, απίστευτες ελαφρότητες και δικαιολογίες.

Το θέμα είναι τόσο μα τόσο απλό.

Διεκδίκησαν την ψήφο του λαού στη βάση των προτάσεων που κατέθεσαν το προηγούμενο διάστημα. Οι προτάσεις έτυχαν της αποδοχής μιας σημαντικής μερίδας των ψηφοφόρων. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Η πρόταση για Κυβέρνηση της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ με κεντρικό άξονα την καταγγελία του «επαχθούς μνημονίου» συγκέντρωσε ένα αξιόλογο ποσοστό κοντά στο 17%.

Τώρα όμως που έρχεται η ώρα της υλοποίησης των υποσχέσεων τρέχουν να αποφύγουν τις ευθύνες σαν τα ποντίκια! Αλλά ταυτόχρονα επιμένουν στο ρεαλιστικό του εγχειρήματος κόντρα σε αριθμούς και δεδομένα που δημιουργήθηκαν με την κατανομή των εδρών στη Βουλή.

Επιχειρηματολογούν χωρίς να μπορούν να πείσουν ούτε τους ίδιους, για το γιατί από τη μία, είναι ρεαλιστική η πρόταση τους και από την άλλη γιατί δεν θέλουν να την κάνουν πράξη!

Ο σουρεαλισμός στην πολιτική σε πρώτο πλάνο!

Και όταν οι άλλοι προσπαθούν να τους διευκολύνουν κάνοντας πρόταση για συγκρότηση της Κυβέρνησης με ψήφο ανοχής για να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους, φθάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει γιατί οι πρόεδροι των δύο κομμάτων υπέγραψαν τη δανειακή σύμβαση! Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε!

Θυμίζω για την ιστορία ότι σύμφωνα με την απόφαση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ (18-19/2/2012), προτάθηκαν δέκα κεντρικοί προγραμματικοί στόχοι για την κυβέρνηση της Αριστεράς. Ανάμεσα σε αυτούς περιλαμβάνονται:

«-Απεμπλοκή από το μνημόνιο. Η τρόικα «πρέπει να απομακρυνθεί από τη χώρα». Ένας νέος συνασπισμός εξουσίας με ισχυρή λαϊκή εντολή θα καταγγείλει το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο, θα καταργήσει όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που απορρέουν από αυτά, καθώς και τις δανειακές συμβάσεις και τις δεσμεύσεις τους.

-Ανατροπή της νέας δανειακής σύμβασης και των μέτρων που τη συνοδεύουν.

-Ανατροπή της λιτότητας/ αναδιανομή του πλούτου / εξεύρεση νέων πόρων.

Περιλαμβάνονται μέτρα όπως: φορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων, κατάργηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών, δήμευση περιουσίας σε περιπτώσεις διαφθοράς, ειδική εισφορά στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές, άρση του τραπεζικού και εμπορικού απορρήτου, διαχωρισμός κράτους-Εκκλησίας, κρατικοποίηση της μεγάλης εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας, διεκδίκηση του γερμανικού κατοχικού δανείου, των επανορθώσεων και αποζημιώσεων για τα θύματα της κατοχής.

Ως κύρια άμεσα μέτρα επιβίωσης του λαού αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: αύξηση μισθών και συντάξεων, κατάργηση όλης της αντεργατικής νομοθεσίας των τελευταίων χρόνων, κατάργηση των άτυπων, μερικών και ελαστικών σχέσεων εργασίας, μείωση των έμμεσων φόρων, κατάργηση των χαρατσιών, μείωση της φορολόγησης των χαμηλών εισοδημάτων. Κατάργηση του Φ.Π.Α. στα είδη ευρείας λαϊκής κατανάλωσης, κατάργηση του άρθρου 99 του Πτωχευτικού Κώδικα. Δέσμευση υπέρ των εργαζομένων της προσωπικής περιουσίας εργοδοτών που δεν καταβάλλουν τους μισθούς.»

Είναι κακό να θέλω να τα δώ να υλοποιούνται;

Εκτός και αν διαπιστώνουν σήμερα ότι είναι άλλο να τα λες και άλλο να προσγειώνεσαι στην πραγματικότητα.

Εκτός και αν σήμερα αντιλαμβάνονται ότι η διαχείριση του εξωπραγματικού δεν διαφέρει και πολύ από τα όνειρα κάποιου που δεν έχει ευρώ στην τσέπη του αλλά σχεδιάζει τη ζωή του σαν να είναι πολυεκατομμυριούχος!

Και άλλοι ξεκίνησαν με όνειρα αλλά απέτυχαν να διαχειριστούν την πραγματικότητα γιατί δεν την ανέγνωσαν σωστά. Και σύντομα βρέθηκαν απαξιωμένοι.

Η απόσταση μεταξύ του παράδεισου και της κόλασης στην πολιτική είναι πολύ μικρή.

Και όσοι διαφωνούν ας ρωτήσουν τον Γιώργο Παπανδρέου…