Διαφωνήσαμε αλλά θα … τα πάρουμε!

Μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε το ύψος της προεκλογικής επιδότησης των κομμάτων (12 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση), το ΚΚΕ με ανακοίνωσή του διαχωρίζει τη θέση του, επισημαίνοντας ότι στη διάρκεια της σύσκεψης της Διακομματικής Επιτροπής τάχθηκε υπέρ της μείωσης της κρατικής επιδότησης, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον δοκιμαζόμενο λαό. Παράλληλα, το ΚΚΕ τονίζει ότι η πρότασή του αυτή συνάντησε τη σφοδρή αντίδραση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, καθώς και τη διαφωνία του ΣΥΡΙΖΑ.

Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση αναφέρεται: «Το ΚΚΕ πήρε ξεκάθαρη θέση στη Διακομματική Επιτροπή υπέρ της μείωσης της κρατικής επιδότησης προς τα κόμματα για τις εκλογές, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον δοκιμαζόμενο λαό, ζητώντας ταυτόχρονα η όποια κρατική επιδότηση να είναι ίση για όλα τα κόμματα και να καταργηθεί η αγορά τηλεοπτικού χρόνου στα κανάλια.

»Συγκεκριμένα οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ στη Διακομματική Επιτροπή σε πρόταση εκπροσώπου κόμματος (που με βάση το νόμο δεν δικαιούται ουσιαστική επιδότηση) να υπάρξει μείωση της κρατικής δαπάνης, έκαναν την εξής τοποθέτηση:

«Το ΚΚΕ αν και χρειάζεται περισσότερο από τα άλλα κόμματα την κρατική επιδότηση για να ανταπεξέλθει στο μεγάλο κόστος της εκλογικής μάχης δεν έχει καμία αντίρρηση για λόγους αλληλεγγύης προς το δοκιμαζόμενο λαό να υπάρξει δραστική μείωση της προβλεπόμενης κρατικής δαπάνης και 10% και 25%. Η όποια κρατική επιδότηση καταληχθεί να μοιραστεί ίσα στα κόμματα, γιατί έχουν όλα τις ίδιες ανάγκες. Και ακόμα ζητάμε να καταργηθεί η δαπάνη που προβλέπεται για τα κανάλια εξ’ ονόματος των κομμάτων».

»Αυτή η πρόταση του ΚΚΕ συνάντησε τη σφοδρή αντίδραση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και τη διαφωνία του ΣΥΡΙΖΑ» καταλήγει η ανακοίνωση.

Όλα καλά αλλά υπάρχει μια ερώτηση:
Αφού όπως λέτε διαφωνήσατε, γιατί θα τα δεχτείτε;

Και αφού θα τα πάρετε προς τι η ανακοίνωση;

Κόκκινος λαϊκισμός σε προεκλογικό φόντο.

Advertisements

Συνασπισμός Δυνάμεων: Ο εξής ένας!

Συγκυβέρνηση των συνεταίρων του δικομματισμού και συνέχεια της καταστροφής, βάθεμα της φτώχιας και της εξαθλίωσης ή ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ και νέος Συνασπισμός εξουσίας με πυρήνα τις δυνάμεις της αριστεράς» είναι το δίλημμα της κάλπης, όπως το παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στην Καλαμάτα.

Ενδιαφέρον αν μη τι άλλο γιατί ο Αλέξης μιλά για Συνασπισμό εξουσίας. Και ωραία να το λες. Επί του πρακτέου όμως;

Μια σύντομη περιήγηση στον πολιτικό χάρτη της χώρας οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο Συνασπισμός εξουσίας του Αλέξη μπορεί να συμπεριλάβει το κόμμα του και κανένα άλλο! Με δεδομένο ότι η ΔΗΜΑΡ δεν φαίνεται να θέλει να ξαναγυρίσει εκεί από όπου έφυγε, το ΚΚΕ τους θεωρεί ούτε λίγο ούτε πολύ συνυπεύθυνους για όλα και ένα μέρος του Άρματος Πολιτών επέλεξε τον αντιμνημονιακό Καμμένο!

Αυτός δεν είναι προφανώς Συνασπισμός δυνάμεων αλλά μονοδύναμος Συνασπισμός του ΣΥΡΙΖΑ!

Είπαμε υπάρχουν και όρια …

Ξένος στο ίδιο του το κόμμα!

Η  απόφαση του Αντ. Σαμαρά να χρίσει υποψήφιο βουλευτή Κιλκίς τον Γ. Συμπιλίδη, τον οδήγησε τελικά σε μια απίστευτη πολιτική ήττα!

Πρόκειται για τον άνθρωπο που το 1993 ανεξαρτητοποιήθηκε από την ΝΔ, οδηγώντας σε πτώση την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κάτι που δεν έχει σβήσει από το συλλογικό υποσυνείδητο των οπαδών της παράταξης –και αυτό φαίνεται ποικιλοτρόπως.  

Μόνον που ο αρχηγός του κόμματος στην ουσία αποκατέστησε πολιτικά (μέσω του στενού του φίλου και συνεργάτη) τον ίδιο του τον εαυτό. Μ’ έναν συμβολισμό που δηλώνει πως πιστεύει ότι ορθώς έπραξε το 1993, ακόμα και τώρα.

Με τον Κ. Μητσοτάκη ανεπιθύμητο στην ΝΔ, την κόρη του ηττημένη κι εκδιωχθείσα (ή αποχωρήσασα) και την αφεντιά του εκλεγμένο αρχηγό γιατί να μην πράττει ότι έπραξε ο νυν επικεφαλής της ΝΔ;

Μόνο που προκάλεσε όσους έχουν χαρακτηρίσει τη συγκεκριμένη πράξη ως αποστασία!

Οι αντιρρήσεις, οι επιστολές στα κεντρικά και οι παραιτήσεις υποψηφίων βουλευτών οδήγησαν στη θεατρική παραίτηση Συμπιλίδη και την εντυπωσιακά φθηνή δήλωση του Σαμαρά:

«Τιμώ την κίνηση του Γιώργου Συμπιλίδη, που δείχνει πνεύμα ενότητας και αποφασιστικότητα για τη νίκη. Συνεχίζουμε όλοι μαζί τον αγώνα».! Λέω φθηνή γιατί αν αυτή η απόφαση δείχνει πνεύμα ενότητας και αποφασιστικότητας, η δική του απόφαση να τον βάλει υποψήφιο τι δείχνει;

Σήμερα ο Σαμαράς συνειδητοποίησε ότι αποτελεί ξένο σώμα για ένα μεγάλο μέρος της δικής του παράταξης!

Μπορεί αλήθεια να πείσει τους υπολοίπους ότι αποτελεί λύση για την ηγεσία της χώρας;

Μπορεί αλήθεια κανείς να τον εμπιστευτεί;