Λίγη σοβαρότητα!

Παρακολούθησα την παρουσίαση της δημοσκόπησης της Marc χθες το βράδυ.

Αναρωτιέμαι πως παρουσιάζονται με τέτοια ευκολία συμπεράσματα που απαιτούν υπερβατικές λογικές σε απλά πραγματάκια. Αναρωτιέμαι επίσης μέχρι πότε θα επιτρέπεται με τέτοια ευκολία η προσβολή της κοινής λογικής.

Δεν μιλώ για τα στατιστικά δεδομένα αλλά για την πολιτική αξιολόγηση και τη λεγόμενη «εκτίμηση ψήφου». Παλιά ιστορία. Ναι . Μόνο που εδώ είχαμε καινούργια κόλπα!

Υποτίθεται αναλύθηκε η αδιευκρίνιστη ψήφος και προστέθηκε στα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου για να γίνει η τελική εκτίμηση. Με ποιο τρόπο;

Θεωρήθηκε ψήφος στο κόμμα η σκέψη κάποιου να ψηφίσει ένα κόμμα! Παραλογισμός θα μου πείτε ; Και κάτι παραπάνω!

Το «σκέφτομαι να ψηφίσω ΔΗΜΑΡ» έγινε από τους αναλυτές της εταιρείας «ψηφίζω ΔΗΜΑΡ». Με τη μόνη διαφορά ότι η απόσταση από το σκέφτομαι μέχρι το ψηφίζω, είναι τόσο μεγάλη , ειδικά στην έναρξη της προεκλογικής περιόδου, που δεν μπορεί ούτε καν στατιστικά να υπολογιστεί. Υπολογίζεις δηλαδή ένα αποτέλεσμα στη βάση υποθετικών σεναρίων που θα αποδειχθούν σίγουρα λανθασμένα.

Ο λόγος; Συζήτηση να γίνεται. Γιατί τι πολιτικό συμπέρασμα να βγάλει κανείς από αποτελέσματα ερωτήσεων σε περιορισμένο αριθμό ανθρώπων, των οποίων η αβεβαιότητα ερμηνεύεται αυθαίρετα σαν βεβαιότητα συγκεκριμένης ψήφου!

Τι κρατώ από χθες;

Τον εκνευρισμό του Μιχελάκη. Μάλλον τα μηνύματα που παίρνουν στη Συγγρού δεν μπορούν να δημιουργήσουν αισιόδοξες  σκέψεις.

Την προσπάθεια Σκανδαλίδη να διαφοροποιηθεί σε πολλά ζητήματα πολιτικής. Χωρίς όμως να είναι πειστικός.

Την προσμονή του ΣΥΡΙΖΑ για τρομερές ανατροπές!

Την προσπάθεια των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» να παρουσιαστούν ως κάτι καινούργιο (αλλά με παλιά πρόσωπα)

Και το γεγονός ότι κανείς δεν σχολίασε το ενδεχόμενο να είναι η Χρυσή Αυγή στη Βουλή!

Advertisements

Με δεμένα τα χέρια και τα …πόδια!

Έτοιμος «να κυβερνήσει με λυμένα τα χέρια», (εφ’ όσον ήθελε λάβει ψήφο αυτοδυναμίας) εμφανίστηκε ο Αντ. Σαμαράς. Δίνοντας στην δημοσιότητα τα ψηφοδέλτια του κόμματος εξήγγειλε τα συνήθη περί «ανάκαμψης», «ανάπτυξης» και «κοινωνικής συνοχής».

Τονίζοντας «την διαφορά με τους άλλους», δηλαδή «το ΠΑΣΟΚ που μας έφερε στην κρίση» και «από την αριστερά που δεν έχει αναγνωρίσει τα λάθη της και δεν έχει προτάσεις». Επιχειρώντας να διεκδικήσει ψήφους από τις άλλες συγγενείς δυνάμεις της λαϊκής δεξιάς επανέλαβε την ανάγκη για «ασφάλεια, την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, για ν’ ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας».

Μόνο που πολύ δύσκολα θ’ ανατραπούν παγιωμένες καταστάσεις, αφού όλα πείθουν πως η αυτοδυναμία είναι χίμαιρα. Μάλλον ο στόχος είναι η καταγραφή του υψηλότερου δυνατού ποσοστού –κι αυτός ζόρικος μοιάζει!

Το ερώτημα για τον Σαμαρά που αναζητά πειστική απάντηση είναι απλό:

Τι θα κάνει αν επιβεβαιωθούν οι τάσεις και δεν κατακτήσει αυτοδυναμία; Θα μπει σε λογικές συνεργασίας που σήμερα αυτάρεσκα αποκλείει ή θα βάλει τη χώρα σε νέα διαδικασία εκλογών;