Κολυμπώντας ανάμεσα σε «καρχαρίες»!

Υπό τις αφόρητες πιέσεις της σκληρής πραγματικότητας -όπως τις πιστοποιούν οι τροϊκανοί- η κυβέρνηση Παπαδήμου θα προσυπογράψει τις αξιώσεις του Δ.Ν.Τ και της Ε.Ε.

Το τι επιθυμούν είναι γνωστό από τον καιρό του πρώτου μνημονίου.

 Τώρα, υπό τον εκβιασμό του διλήμματος «χρεωκοπία ή παράδοση», ο κύβος ερρίφθη.

 Η λεηλασία κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων, η πριμοδότηση μιας θάλασσας ανεργίας με στόχο την (κερδοφόρα για το κεφάλαιο) ανάπτυξη και ο μέγας εθνικός στόχος της σωτηρίας τραπεζών και τραπεζιτών τίθεται επί τάπητος. Τα ολιγαρχικά δίκτυα εξουσίας ενισχύονται ακόμα περισσότερο, την ώρα που η κοινωνική δημοκρατία εκποιείται μέσω χρεογράφων και δανειακών συμβάσεων.

Η επόμενη μέρα ξημερώνει και τα όσα γνωρίζαμε αποτελούν (εν μια νυκτί) παρελθόν.

Την ίδια στιγμή ένα θέατρο παραλογισμού και υποκρισίας παίζεται από τις «υπεύθυνες» πολιτικές ηγεσίες.

Ακόμη και αν πιστέψω ότι οι φόβοι και οι ενστάσεις τους είναι αληθινές δεν μπορώ να μην επισημάνω:

Πρώτο : Δεν λένε την αλήθεια στο λαό. Για μια ακόμη φορά κρύβουν την πραγματική έκταση των «παρεμβάσεων». Θυμίζω τις δηλώσεις Μπεγλίτη ότι το καλοκαίρι θα υπάρξουν και νέα μέτρα.

Δεύτερο : Από τη στιγμή που η διαπραγμάτευση δεν γίνεται σε πολιτικό επίπεδο, αλλά στη βάση των τεχνικών προτάσεων της Τρόικα, τα περιθώρια είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ.

Τρίτο:  Η στόχευση για άλλη μια φορά στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, πέρα από τα προφανή αποτελέσματα (φτώχεια, ανεργία, μεγαλύτερη ύφεση, κοινωνική έκρηξη) δεν μπορεί να οδηγήσει σε αποτελέσματα ( το παράδειγμα του πρώτου μνημονίου είναι πολύ επίκαιρο).

Τέταρτο: Η υποταγή στις σημερινές απαιτήσεις θα δημιουργήσει νέες ακόμη μεγαλύτερες στο προσεχές μέλλον, γιατί η συνταγή έχει ήδη αποδειχθεί ΛΑΘΟΣ.

Πέμπτο: Καμία ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει σε μια χώρα εξαθλιωμένων ανθρώπων. Τα παραδείγματα πολλά.

Έκτο: Η συνεχιζόμενη εσωτερική υποτίμηση χωρίς δυνατότητα (λόγω αδυναμίας) παρέμβασης στην ίδια την αγορά, μεγεθύνει τον κύκλο της κρίσης. Οι μισθοί μειώνονται, η κατανάλωση εξαφανίζεται και οι τιμές ακριβαίνουν. Δημιουργούνται συνθήκες νόμιμου μαυραγοριτισμού!

Έβδομο: Οι μόνοι κερδισμένοι από την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης είναι οι δανειστές, που εξασφαλίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο  ένα μέρος (μεγάλο) των κερδών τους και βεβαίως οι Τράπεζες!

Τέλος και κάτι ακόμα:

Μπορεί να ακούγονται διάφορες φωνές είτε για τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα, είτε για την καταστροφική πτώχευση της χώρας ( οι ίδιες πάντως έλεγαν ότι δεν συμφέρει στους Ευρωπαίους να πτωχύνει η Ελλάδα), είτε για τη σύγχρονη Αργεντινή που θα ζήσουμε (την οποία παρεμπιπτόντως ήδη ζούμε). Μπορεί να θεωρούν κάποιοι ότι θα σώσουν τη χώρα θυσιάζοντας εργαζόμενους, οικογένειες και την ίδια την δυνατότητα να σταθούμε σαν ανεξάρτητο κράτος.

Οφείλουν να αντιληφθούν ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες η έννοια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είχαμε στο μυαλό μας έχει πάψει να υπάρχει.

Και επίσης ,όσοι θέλουν να μιλούν για το ΠΑΣΟΚ, ότι η υπογραφή και υλοποίηση αυτών των πολιτικών σημαίνουν την πολιτική θανατική του καταδίκη. Κάποιοι το επεδίωξαν. Οι άλλοι δεν το κατάλαβαν;

Advertisements

Ομολογία αποτυχίας!

Την παταγώδη αποτυχία των υπηρεσιών του υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (ΥΠΑΑΝ) και την προσωπική ήττα του υπουργού, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, καταδεικνύουν τα πρόσφατα στοιχεία που δημοσιοποίησε το ίδιο το υπουργείο για την εξέλιξη των τιμών βασικών προϊόντων στην Ελλάδα σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έναν και πλέον χρόνο μετά τις βαρύγδουπες δηλώσεις του κ. Χρυσοχοΐδη για τη γενική μείωση των τιμών κατά 30%, ο Έλληνας καταναλωτής, το εισόδημα του οποίου έχει μειωθεί δραστικά και αναμένεται να περιοριστεί ακόμη περισσότερο από εδώ και στο εξής, όχι μόνο δεν διαπιστώνει κάποια μείωση τιμών, αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Κι αν για τη στατιστική δεν επαρκεί η καθημερινή διαπίστωση των Ελλήνων πολιτών, η αρνητική αυτή κατάσταση αποτυπώνεται ακόμη και στα στοιχεία που το ίδιο το υπουργείο παραθέτει, καθώς, σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε η Γενική Γραμματεία Εμπορίου για τις τιμές 70 βασικών προϊόντων σε 6 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκύπτει ότι η χώρα μας στο σύνολο των 70 αυτών προϊόντων είναι ακριβότερη από τη Γερμανία, την Ισπανία και τη Βουλγαρία και οριακά φθηνότερη από τη Ιταλία, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όλη η διαδικασία της «εσωτερικής υποτίμησης», που επιχειρείται με τη δραστική περικοπή των αποδοχών του ιδιωτικού τομέα, θα αποδειχθεί κενό γράμμα, εάν το αρμόδιο υπουργείο αποδειχθεί ανίκανο να ελέγξει τις τιμές, επιτρέποντας την απορρόφηση και όχι την απόδοση στην κατανάλωση του οφέλους από τη συμπίεση του κόστους.

Κατά τους επιτελείς του ΥΠΑΑΝ, το γεγονός ότι οι τιμές στην Ελλάδα παραμένουν σε υψηλά επίπεδα παρά την κατακόρυφη μείωση των εισοδημάτων οφείλεται στους υψηλούς συντελεστές του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ΦΠΑ και των λοιπών ειδικών φόρων. Μάλιστα σε μια προσπάθεια να ενισχύσουν το προφίλ του πολιτικού τους προϊσταμένου, επιρρίπτουν τις ευθύνες για τα υψηλά επίπεδα των τιμών, αποκλειστικά στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών, Ευάγγελο Βενιζέλο.

Η πραγματικότητα ωστόσο δεν είναι ακριβώς έτσι, καθώς για τη διατήρηση των υψηλών τιμών δεν ευθύνονται μόνον οι φόροι. Βέβαια, ουδείς δικαιούται να παραβλέψει το ύψος του ΦΠΑ και τη συμμετοχή του στη διαμόρφωση της τελικής τιμής, ωστόσο η σπουδή των επιτελών του κ. Χρυσοχοΐδη να κατηγορούν τον κ. Βενιζέλο σχετίζεται απόλυτα με την εμπλοκή των δύο υπουργών στο θέμα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και της φθοράς που επιδιώκει ο ένας έναντι του άλλου.

Μάλιστα ο κ. Χρυσοχοΐδης φαίνεται να προχωρά ένα βήμα πιο πέρα, καθώς στην προσπάθειά του να πλήξει τον εσωκομματικό του αντίπαλο χρησιμοποιεί μεθόδους που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και παράλληλα υποτιμούν τη νοημοσύνη του Ελλήνων.

Πάντως, σύμφωνα με τους επιτελείς του κ. Χρυσοχοΐδη, για το θέμα των τιμών το μόνο που δεν ευθύνεται είναι το ΥΠΑΑΝ, αλλά άλλοι παράγοντες που συνδέονται με άλλα υπουργεία, όπως η αύξηση του ΦΠΑ από το ΥΠΟΙΚ και η έλλειψη εμπορευματικών κέντρων, για το οποίο ευθύνεται το υπουργείο… Μεταφορών.

Το χαμένο παιχνίδι του κ. Χρυσοχοΐδη

Το θέμα των τιμών αποτελεί ένα χαμένο παιχνίδι του κ. Χρυσοχοΐδη στη θητεία του στο ΥΠΑΑΝ. Το κρίσιμο αυτό ζήτημα επιχείρησε να το χρησιμοποιήσει μόνο επικοινωνιακά. Με δεδομένο ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης είχε διατελέσει και στο παρελθόν υφυπουργός Εμπορίου, όφειλε, πολύ δε περισσότερο αυτή την τραγικά δύσκολη περίοδο για τη χώρα, να ασχοληθεί σοβαρά με το ζήτημα της διαμόρφωσης των τιμών.

Χωρίς να υπάρχει πρόθεση να του καταλογιστεί ανεπάρκεια, στο θέμα των τιμών κατέδειξε πλήρη αδιαφορία. Ενδεικτικό της αδιαφορίας του για τον τομέα αυτόν είναι και η απόφαση για την εκχώρηση του ελέγχου των ενδοομιλικών συναλλαγών στο ΥΠΟΙΚ.

Στις 16 Δεκεμβρίου το 2010 τρεις μόλις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως υπουργός Ανάπτυξης, ο κ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωνε πανηγυρικά τη συμφωνία του με δεκάδες επιχειρήσεις της χώρας για τη μείωση των τιμών. Την ίδια επίσης περίοδο μοιραζόταν παντού το όραμά του για τη μεσοσταθμική μείωση των τιμών μεταξύ 20% και 30%.

«Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω σήμερα ότι 36 μεγάλες επιχειρήσεις, οι μεγαλύτερες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της βιομηχανίας τροφίμων και ειδών οικιακής χρήσης του λιανεμπορίου, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας και προχωρούν σε σημαντικές μειώσεις τιμών από 0,8% έως 38% σε τουλάχιστον 660 επώνυμα προϊόντα», ανακοίνωνε εκείνη την ημέρα ο κ. Χρυσοχοΐδης.

Αυτά, μεταξύ άλλων, δήλωνε εκείνη την ημέρα ο κ. Χρυσοχοΐδης, δίνοντας σε όλους την αίσθηση ότι η αντιμετώπιση της ακρίβειας αποτελεί τη βασική του προτεραιότητα. Ωστόσο, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έγινε και το γνωρίζει πολύ καλά όλη η ελληνική κοινωνία.

Από τις ανακοινώσεις εκείνης της ημέρας (16/12/2010), ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν ξανασχολήθηκε με το θέμα των τιμών πλην ολίγων εξαιρέσεων.

Ακριβά με ή χωρίς ΦΠΑ

Οι ισχυρισμοί των συνεργατών του κ. Χρυσοχοΐδη ότι για τα υψηλά επίπεδα των τιμών ευθύνονται αποκλειστικά οι φόροι, καταρρίπτονται από μια πιο προσεκτική ματιά στα στοιχεία που παραθέτουν.

Σύμφωνα με αυτά, οι τιμές των προϊόντων που συγκρίθηκαν με τις αντίστοιχες των άλλων έξι χωρών της Ε.Ε., ακόμη και χωρίς τη συμπερίληψη του ΦΠΑ είναι και πάλι υψηλότερες. Συγκεκριμένα, είτε με ΦΠΑ είτε χωρίς ΦΠΑ, οι ελληνικές τιμές εξακολουθούν να παραμένουν υψηλότερες απ’ αυτές της Γερμανίας, της Ισπανίας και της Βουλγαρίας και σχεδόν ίδιες με αυτές της Ιταλίας. Σαφώς ακριβότερες με ή χωρίς ΦΠΑ παραμένουν η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία.

ΠΗΓΗ : ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

ΣΧΟΛΙΟ:

Αφού θέλει να λογοδοτήσει, ας το κάνει επιτέλους!