Όταν κάνανε τους … Κινέζους!

Σίγουρα δεν είναι τυχαίος ο πολιτικός χρόνος της επανεμφάνισης του πρώην πρωθυπουργού. Ο Κ. Σημίτης, αρχιτέκτονας της στρατηγικής της ένταξης στην ΟΝΕ, αλλά και κατ’ εξοχήν υπεύθυνος για όσα ακολούθησαν, εξαπέλυσε μύδρους κατά του Γ. Παπανδρέου μιλώντας γι’ αποσύνδεση των στόχων του μνημονίου με τον βαθμό ύφεσης της οικονομίας, «πολιτικά μοιραίο λάθος».

Σε μια περίοδο που οργανωμένα και συνειδητά το σύστημα δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα για την εξαφάνιση του ονόματος Παπανδρέου από την πολιτική σκηνή της χώρας, ο πρώην Πρωθυπουργός ανακαλύπτει με καθυστέρηση 18 μηνών τα «κακώς κείμενα» του μνημονίου!

Θα μπορούσα ακόμα και να συμφωνήσω με κάποιες από τις παρατηρήσεις του…

Δεν μπορώ όμως να μην αναρωτηθώ: «Τώρα τα ανακάλυψε;» Όταν κάποιοι έκαναν σκληρή κριτική στο μνημόνιο και προειδοποιούσαν για τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, ο σκληρός πυρήνας των λεγόμενων «εκσυγχρονιστών», όχι απλά το υπερασπιζόταν με μανία αλλά το παρουσίαζε σαν τη μοναδική λύση! Όχι μόνο τότε αλλά και σχετικά πρόσφατα, ακόμα και στη Συνδιάσκεψη στις 3Σεπτεμβρίου!

Και αν έστω έτσι ο πρώην Πρωθυπουργός , αναζητά πολιτικές Ιφιγένειες, γιατί ως έμπειρος πολιτικός και άνθρωπος που θέλει να βοηθήσει τη χώρα του δεν φρόντιζε από το Μάιο του 2010 να μας διαφωτίσει για το λάθος δρόμο και τις λάθος επιλογές;

Ακόμα και έτσι προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν κάνει ούτε μια αναφορά στις πραγματικές αιτίες της κρίσης, στην καταστροφική πολιτική της προηγούμενης Κυβέρνησης, στην εκτίναξη του χρέους στο διάστημα 2004 – 2009, αλλά και στις βάσεις που μπήκανε την προηγούμενη περίοδο (2001 – 2004).

Ωστόσο ο πρωθιερέας του αστικού εκσυγχρονισμού (έστω και με τα γνωστά υλικά, τύπου Μαντέλη και Τσουκάτου) ζητά αλλαγή των ισορροπιών εντός της Ε.Ε. Ούτως ώστε να ενδυναμωθούν οι προσπάθειες ανάπτυξης και να υπάρξει «φυγή προς τα εμπρός» στα θέματα της «οικονομικής διακυβέρνησης» και της «πολιτικής ενοποίησης»!

Εντάξει! Ο ένας αναζητά αλλαγή ισορροπιών, ο άλλος ανακαλύπτει ΤΩΡΑ (Προβόπουλος) ότι «η κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη!» και ο τρίτος (Παπαδήμος) ετοιμάζεται να καταλήξει σε συμφωνία για τη νέα δανειακή σύμβαση με όρους που θα κάνουν το μνημόνιο να μοιάζει με χάιδεμα μεταξένιου υφάσματος!

Η πολιτική υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο!

Εκτός και αν – επειδή στην πολιτική τίποτα δεν είναι τυχαίο – ξαναζούμε το σενάριο που θέλει τον Σημίτη σε κάποιον ενεργό πολιτικό ρόλο στο μέλλον, την ώρα που ο πρώην στενός του συνεργάτης Λ. Παπαδήμος έχει οριστεί πρωθυπουργός.

Εκτός και αν οι σχέσεις του με την γερμανική σοσιαλδημοκρατία, οικοδομημένες επί δεκαετίες, υποψιάζουν για ευρύτερο συντονισμό εντός της ευρωζώνης.

Και κάτι τελευταίο: Πέρα από τις διαφωνίες μου με την πολιτική του μνημονίου ( έγραψα πολλές φορές) υπάρχει ένα δεδομένο που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει: Τις κρίσιμες ώρες της μάχης για τη σωτηρία της χώρας ΑΛΛΟΣ ΕΤΡΕΧΕ παντού για να εξασφαλίσει ( με μεγάλο τίμημα) τα απαραίτητα χρήματα προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση.

Και αυτός ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου.

Οι βαρώνοι της σημερινής πολιτικής σκηνής κυριολεκτικά έκαναν … τους  Κινέζους.

 

Advertisements