Καλώς ήρθατε στην κόλαση…

Είναι οι στίχοι ενός γνωστού τραγουδιού του Δήμου Μούτση που θα μπορούσαν να περιγράψουν την κατάσταση:

«Ε και τι έγινε τι έγινε λοιπόν

Εμείς με μια παράδοση τόσων χιλιετιών

Θα βρούμε τη λύση

Κι ο τρόπος κλασσικός

Ο ένας θα φάει τον άλλονε κι όλους μας μαζί ο καιρός»

Κατά πώς δείχνουν τα πράγματα θα έχουμε το νέο Πρωθυπουργό και τη νέα Κυβέρνηση.

Ε ! και; Θα τελειώσει το σήριαλ και θα χαλαρώσουμε και εμείς προκειμένου να το απολαύσουμε, αφού δεν μπορούμε να αποφύγουμε τίποτα!

Γιατί αυτή είναι η ουσία της επόμενης ημέρας. Μιας ημέρας που τα χαρακτηριστικά της έχουν ήδη προδιαγραφεί και τίποτα απολύτως δεν μπορεί να τα αλλάξει προς το καλύτερο. Προς το χειρότερο υπάρχουν πάντοτε πολλές δυνατότητες.

Η κοινωνία θα συνεχίσει να οδηγείται στη διαδικασία της φτωχοποίησης, οι μισθοί θα συνεχίσουν να μειώνονται στο όνομα του «ενιαίου μισθολογίου» στο Δημόσιο ενώ στον ιδιωτικό τομέα θα συνεχίσει η πλήρης Βαλκανιοποίηση. Η εφεδρεία θα επεκταθεί όπως και οι απολύσεις, η ανεργία θα εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη και το νέο κύμα μαζικής μετανάστευσης είναι μπροστά μας. Μπορεί σαν κράτος να έχουμε αποφύγει την επίσημη πτώχευση γνωρίζει όμως ο καθένας ότι σε ένα φτωχό και ταλαιπωρημένο λαό μικρή σημασία έχει κάτι τέτοιο. Η Ελλάδα θα αποκτήσει το ρόλο που έχουν επιλέξει για αυτήν οι επικεφαλείς του Διευθυντηρίου. Μια χώρα του Νότου με φθηνό εργατικό δυναμικό, με διαλυμένο δημόσιο Τομέα, με παραχωρημένες τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές και με εξαρτώμενη ανάπτυξη, ανάλογα με τις έξωθεν κατευθύνσεις.

Θα με πείτε υπερβολικό;

Μακάρι να είμαι και μακάρι να εξελιχθεί ένα διαφορετικό σενάριο αλλά προσωπικά δεν το βλέπω.

Οι δανειακές συμβάσεις και οι όροι τους ( ας μην έχουν κάποιοι την ψευδαίσθηση ότι θα διαπραγματευτούν αργότερα) θα υπογραφούν και θα επικυρωθούν, φορτώνοντας ακόμη περισσότερες υποχρεώσεις στις πλάτες ενός υπερφορτωμένου ήδη λαού.

Θα μας μείνουν μόνο οι εναγώνιες προσπάθειες διαφοροποίησης των κομμάτων που συνυπέγραψαν τις συμφωνίες, το παρασκήνιο και οι γελοιότητες αυτής της περιόδου, το κύκνειο άσμα ενός ξεπερασμένου πολιτικού συστήματος και οι «πονηριές» και τακτικισμοί  μικρών και αδύναμων ηγετικών ομάδων.

Όσοι συμμετείχαν σε αυτήν την παράσταση θα προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους, μέσα από το μικροσκόπιο της πολιτικής μικρότητας και της προσωπικής δικαίωσης τους, που όμως κανέναν δεν θα ενδιαφέρει.

Η κοινωνική κόλαση είναι μπροστά μας. Και λίγο με ενδιαφέρει πως θα λένε αυτόν που θα οδηγεί το τραινάκι του τρόμου. Γιατί τις ράγες τις έβαλαν οι άλλοι και την κατεύθυνση κλείδωσαν οι έξωθεν καλοί μας σύμμαχοι και συνεργάτες.

Το παιχνίδι είναι στημένο…

ΥΓ 1

Μπορεί ο νέος Πρωθυπουργός να είναι ο αρεστός και ο εκλεκτός των Τραπεζών και των δικών τους συμφερόντων. Είναι όμως ένας Πρωθυπουργός χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση. Πως λέγεται αλήθεια ο Πρωθυπουργός που δεν εκλέγεται από το λαό;

Ρωτήστε το Νόβα…

ΥΓ 2

Την ίδια στιγμή που γράφω τα παραπάνω η επίσημη έκθεση της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας ανεβάζει το δείκτη της επίσημης ανεργίας στο 18,2 %!!! Και που είμαστε ακόμα..

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s