Αιρετικό 1

Δεν θα πανηγυρίσω, αντίθετα δικαιούμαι να είμαι λίγο περισσότερο θλιμμένος από τις προηγούμενες ημέρες.

Κατανοώ  βέβαια τους πανηγυρισμούς των οπαδών της συγκυβέρνησης υλοποίησης της νέας δανειακής σύμβασης αλλά αναρωτιέμαι το γιατί;

Θυμίζω ότι για πρώτη φορά εδώ και ένα χρόνο τέθηκε η πρόταση της Κυβέρνησης Συνεργασίας από τα χείλη του προέδρου του ΣΕΒ. Τυχαίο; Μπορεί. Ίσως η δική του ανάλυση να είναι πιο φιλολαϊκή από τη δική μου.

Θυμίζω ότι οπαδοί αυτής της λογικής υπήρξαν διαχρονικά συγκεκριμένοι συντηρητικοί πολιτικοί (ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης) και κυρίως όσων οι δεσμοί και οι σχέσεις με μεγαλοεπιχειρηματίες ή μεγαλοτραπεζίτες ήταν δεδομένες. Ονόματα δεν χρειάζονται γιατί είναι πολύ γνωστά σε όλους.

Αυτής  της «προσέγγισης» έπρεπε να  προϋπάρξουν οι ενεργοί πολιτικοί παράγοντες για να την καλλιεργήσουν αλλά και τα κατάλληλα ΜΜΕ για να «διαμορφώσουν» την κοινή γνώμη.

Οι πολιτικοί βρέθηκαν και στα δύο κόμματα εξουσίας αλλά και στα μικρότερα που στηρίζουν αυτές τις πολιτικές και απέκτησαν ρόλο και συγκεκριμένη και πλούσια προβολή από τα ΜΜΕ. Τα τελευταία δε το τελευταίο διάστημα και ιδιαίτερα μετά τη χρονικά λανθασμένη προβολή του αιτήματος για δημοψήφισμα από τον Γ. Παπανδρέου, καλλιέργησαν ένα κλίμα πρωτοφανούς τρομοκρατίας των πολιτών, με τον αναληθή και ύποπτο εκβιασμό περί αποχώρησης της χώρας μας από το ευρώ.

Η συγκεκριμένη λύση είναι προτιμητέα από τους δανειστές μας γιατί απλούστατα εξασφαλίζει την υλοποίηση όλων των μέτρων – που είναι προϋπόθεση – για τη δανειοδότηση και που θα εξασφαλίσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την πληρωμή των υποχρεώσεων μας.

Αυτή η Κυβέρνηση δηλαδή θα έχει υπογράψει μέχρι τις εκλογές ότι αφορά όχι μόνο μια δανειακή σύμβαση γενικώς και αορίστως αλλά το σύνολο των πολιτικών που θα την υλοποιήσουν! Όσοι υποστηρίζουν ότι τα μέτρα θα τα δούμε μετά τις εκλογές προφανώς μας δουλεύουν. Δηλαδή και τα μέτρα για το απαραίτητο πρωτογενές πλεόνασμα και τον τρόπο ενίσχυσης τραπεζών και ταμείων μέσω του μηχανισμού και τον ορισμό του αρμόδιου δικαστηρίου αν δεν τηρήσουμε σαν χώρα τις δεσμεύσεις και τις ποινικές ρήτρες.

Η Κυβέρνηση λοιπόν που θα εκλεγεί μετά τις εκλογές στην ουσία θα είναι μια Κυβέρνηση με δεμένα τα χέρια σε όλες τις εκφράσεις της πολιτικής της. Και αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα δημοκρατίας.

Δεν πανηγυρίζω λοιπόν κατ’ αρχήν γιατί η Κεντροδεξιά στην Ελλάδα μετά από κόπους πολλών ετών καταφέρνει να συγκροτηθεί σαν έκφραση εξουσίας και να διαχειριστεί μάλιστα χωρίς καμία λαϊκή εντολή στην πιο κρίσιμη στιγμή το μέλλον της χώρας.

Δεν πανηγυρίζω γιατί όπως και να διαμορφωθούν τα πράγματα στους συσχετισμούς της νέας Κυβέρνησης θα είναι αδύναμη για να διαπραγματευτεί, αδύναμη για να υλοποιήσει αλλά ιδιαίτερα αποφασιστική για να επιβάλλει λύσεις που δεσμεύουν τη χώρα στο διηνεκές.

Δεν πανηγυρίζω γιατί ειδικότερα για το ΠΑΣΟΚ αυτή η λύση και επιλογή αποτελεί μια διολίσθηση σε ακόμα πιο συντηρητικές απόψεις και πρακτικές, χωρίς το ίδιο να έχει εκφράσει την παραμικρή άποψη. Στην ουσία η μεθόδευση και οι επιλογές καταργούν τη λειτουργία του ίδιου του κόμματος. Τα μέλη και τα στελέχη του θα πρέπει να φορέσουν καπέλο τη συγκυβέρνηση και τα αποτελέσματα της.

Δεν πανηγυρίζω γιατί δεν βλέπω προοπτική. Εκτός από την οικονομική πτώχευση υπάρχει και η πτώχευση στις αρχές και τα ιδανικά.  Και εκεί δυστυχώς επτωχεύσαμεν!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s