Στην πιο κρίσιμη στιγμή το Δημόσιο αποδιοργανώνεται

Σε πλήρη αποδιοργάνωση βρίσκονται οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες αφού δεν μπορούν πλέον να παρακολουθήσουν όλες αυτές τις εξελίξεις που έχουν έρθει από το κέντρο και οι οποίες ουσιαστικά έχουν προκαλέσει παράλυση.

Η μείωση των μισθών από τη μια πλευρά, αλλά κυρίως το πλέγμα ανασφάλειας από την εργασιακή εφεδρεία μαζί με τις υποχρεωτικές συνταξιοδοτήσεις είναι ζητήματα τα οποία έχουν τινάξει κυριολεκτικά στον αέρα την οποιαδήποτε λειτουργία των ίδιων των υπηρεσιών.

«Να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα με όλα αυτά» έλεγε στέλεχος της δημόσιας διοίκησης, ο οποίος πλέον διαπιστώνει ότι στο σύνολό της δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε σε κάποιες διαδικαστικές εφαρμογές. Όπως μάλιστα εξηγεί ο ίδιος «στην κορυφή υπάρχει ανασφάλεια αφού ένα μεγάλο μέρος των διευθυντικών στελεχών είτε εντάσσονται σε κλίμα συνταξιοδότησης, είτε εντάσσονται σε εργασιακή εφεδρεία με αποτέλεσμα να μην έχει δημιουργηθεί όλο εκείνο το υποκατάστατο που θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις και λύσεις». Είναι χαρακτηριστικό ότι διευθυντικά στελέχη από προχθές που ανακοινώθηκε η εργασιακή εφεδρεία και η υποχρεωτική συνταξιοδότηση πέταξαν τα μολύβια και ουσιαστικά άρχισαν και εμφανίζονται οι παρενέργειες οι οποίες τουλάχιστον σύμφωνα με επιτελικά στελέχη «αν συνεχιστεί η ίδια ιστορία για περισσότερο από ένα μήνα είναι μαθηματικά βέβαιο ότι ακόμα και θέματα τα οποία θα έπρεπε να έχουν αντιμετωπιστεί, θα πάνε στο καλάθι των αχρήστων».

Το μόνιμο θέμα συζήτησης μεταξύ των στελεχών των δημοσίων υπηρεσιών είναι ποιος μένει και ποιος φεύγει ενώ κάθε μέρα οι προσωπάρχες και οι οικονομικές υπηρεσίες τους καλούνται να δώσουν απαντήσεις για το τι πραγματικά συμβαίνει, χωρίς όμως και αυτοί να μπορούν να δώσουν σαφείς απαντήσεις.

Ανασφάλεια

Από τη μια πλευρά λοιπόν οι επισφάλειες σε επίπεδο κορυφής και από την άλλη πλευρά η ανασφάλεια στους νεότερους υπαλλήλους δεν αφήνουν πολλά περιθώρια.

Ιδιαίτερα οι υπάλληλοι οι οποίοι έχουν μέσα στο δημόσιο τομέα δύο έως τέσσερα χρόνια, βλέπουν όλες αυτές τις προσεγγίσεις με ιδιαίτερο προβληματισμό αφού περίπου αισθάνονται ότι βλέπουν την πόρτα της εξόδου. Πολύ περισσότερο από αυτούς είναι οι νέοι υπάλληλοι αορίστου χρόνου, για τους οποίους μάλιστα έχουν γραφεί μέχρι σήμερα μυθικά πράγματα σε σχέση με τις μελλοντικές εξελίξεις. Την ίδια στιγμή ακόμη και οι επιτελείς της αυτοδιοίκησης έχουν σηκώσει ψηλά τα χέρια που δεν μπορούν ούτε να καταλάβουν τελικά πως θα μπορούσε να κινηθεί μια διαδικασία μέσω της οποίας θα υπήρχε τουλάχιστον ανταπόκριση των διοικητικών μηχανισμών απέναντι στα αναγκαία. Θεωρούν πως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο για να μπορέσει να βρει ο δημόσιος τομέας την ηρεμία του για να ασχοληθεί με τα θέματα τα οποία αυτή τη στιγμή παραμένουν και συσσωρεύονται.

Διαπιστώνουν και οι επιτελείς το ενδεχόμενο να υπάρξει ένα τεράστιο κενό σε κρίσιμες λειτουργίες ιδιαίτερα αυτή την περίοδο όπου ο Καλλικράτης βρίσκεται σε εξέλιξη και οι υπηρεσίες πρώτης γραμμής προσπαθούν να βρουν το δικό τους βηματισμό.

Τα σχέδια

Από την άλλη πλευρά οι Δήμοι βλέπουν να χάνουν προσωπικό και να περικόπτονται οι θέσεις ενώ στα σχέδιά τους προσπαθούν να προωθήσουν ακόμη και θέσεις φαντάσματα.

Κανείς βέβαια δεν ξέρει τι θα γίνει με τους οργανισμούς των Δήμων (ΟΕΥ) οι οποίοι είτε συντάσσονται, είτε έχουν ψηφιστεί και έχουν υποβληθεί για έγκριση. Σε καμιά περίπτωση δεν προβλέπουν τη μείωση του προσωπικού, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το υπουργείο ακονίζει μαχαίρια ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις αποχωρήσεις.

Μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί η οριζόντια εντολή για περικοπές θέσεων στους οργανισμούς αλλά αντίθετα τα οποιαδήποτε σχέδια από την πλευρά των Δήμων έχουν ένα μαξιμαλιστικό χαρακτήρα ο οποίος σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να ταυτιστεί με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές που είναι η περιστολή του δημόσιου τομέα, η μείωση του δυναμικού της αυτοδιοίκησης και ο περιορισμός των θέσεων μέσα στον οργανισμό.

Οι αποκλίσεις

Σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέσα από τις αποφάσεις που έχουν προκριθεί οι οποιοιδήποτε ΟΕΥ είτε έχουν ψηφιστεί, είτε βρίσκονται στο στάδιο της κατάρτισης, είναι ασύμβατοι με αυτές τις γενικές αρχές της μείωσης του προσωπικού. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι το τελευταίο διάστημα που δίδεται μια αίσθηση ότι οι θέσεις ευθύνης θα ενισχύονται και οικονομικά σε ένα σημαντικό επίπεδο, φτάνουν στο σημείο να σβήνουν, να γράφουν και να περιγράφουν θέσεις ευθύνης θέλοντας με αυτό τον τρόπο να αναπληρώσουν το πιθανό χαμένο εισόδημα. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και το 60% του προσωπικού περιγράφεται και τοποθετείται σε θέσεις ευθύνης, με συνέπεια να μην υπάρχει από κει και μετά τίποτα πραγματικά για να στελεχώσει τις κεντρικές ανάγκες.

Το ερώτημα που μένει βεβαίως είναι αν τελικά το υπουργείο θα προωθήσει για δημοσίευση αυτούς τους οργανισμούς.

Από την πλευρά του υπουργείου πριν από λίγα εικοσιτετράωρα η πολιτική ηγεσία υπογράμμιζε πως επεξεργάζεται όλο αυτό το πλαίσιο έτσι ώστε όχι μόνο να καταργούνται οι οργανικές θέσεις οι οποίες οδεύουν προς συνταξιοδότηση αλλά να υπάρξει και μία επιπλέον περικοπή της τάξης του 30% των οργανικών θέσεων.

Πρόκειται ουσιαστικά για ασύμβατα πράγματα προς το παρόν, ωστόσο όμως αν υπολογίσουμε ότι το πάγωμα των προσλήψεων θα τραβήξει για αρκετά χρόνια, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την αυτοδιοίκηση, αυτό σημαίνει πως σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται οι θέσεις που περιγράφονται να καλυφθούν.

Ιστορικά τουλάχιστον η αυτοδιοίκηση βρίσκεται σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι που πρέπει να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς θα κάνει το επόμενο διάστημα και πως θα πορευτεί για να καλύψει τουλάχιστον τις αναγκαίες και απαραίτητες αρμοδιότητες που οφείλει να ασκήσει.

Advertisements

Νέο είπα … ξείπα!

Λίγες μόνο ημέρες μετά την εξαγγελία του ιδιαίτερα φιλεργατικού (!) παγώματος της επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων, ο Υπουργός Οικονομικών ανακοινώνει την επέκταση του μέτρου μέχρι να βγει η χώρα από την κρίση! Δηλαδή μέχρι τον αιώνα τον …άπαντα.

 Αποκτά μάλλον μόνιμο χαρακτήρα η επέκταση του χρόνου ισχύος των μέτρων του Βενιζέλου καθώς κάτι αντίστοιχο έγινε και με το χαράτσι για τα ακίνητα.

O υπουργός Οικονομικών έσπευσε να διευκρινίσει ότι το άρθρο 37, για την αναστολή της επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων, ο υπουργός Οικονομικών έσπευσε να διευκρινίσει ότι θα ισχύει μόνο κατά τη διάρκεια του προγράμματος στήριξης της Ελλάδας από τους δανειστές της: «Η ισχύς της αναστολής προσδιορίζεται ως το τέλος, ή όσο ισχύσει το πρόγραμμα στήριξης …. Ευελπιστούμε η πορεία της ελληνικής οικονομίας… να το καταστήσει αυτό άνευ αντικειμένου», ανέφερε ο Βενιζέλος.

Σε κάθε περίπτωση, ξεκαθάρισε ότι το εν λόγω άρθρο είναι καίριας σημασίας για την έγκριση της έκτης δόσης. «Το πρώτο θέμα που τίθεται από το ΔΝΤ … ως prior action είναι η αλλαγή στις εργασιακές σχέσεις… δεν τίθεται θέμα κατώτερου μισθού και Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας», διευκρίνισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Στην ουσία όμως πρόκειται για το πλήρες ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων, γεγονός που γίνεται αντιληπτό από τον καθένα και έχει οδηγήσει τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ σε κατάσταση νευρικής κρίσης. Πέρα από το αυτονόητο της επιστροφής σε έναν πρωτοφανή εργασιακό Μεσαίωνα, κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει την εμμονή σε αυτές τις διατάξεις. Και όλοι ταυτόχρονα καταλαβαίνουν ότι ΠΟΤΕ στο παρελθόν δεν επανήλθαν εργασιακές ρυθμίσεις όταν προηγουμένως καταργήθηκαν!

Η, με ωμότητα, παραδοχή της «διαταγής» για αλλαγή των εργασιακών σχέσεων από το ΔΝΤ, δείχνει και το μέγεθος του συμβιβασμού στον οποίο οδηγήθηκε η συγκεκριμένη Κυβέρνηση. Η πλήρης κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην «κινεζοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας, με απρόβλεπτες συνέπειες για κάθε εργαζόμενο.

Αυτές οι επιλογές δεν νομιμοποιούνται από κανέναν. Η Κυβέρνηση δεν έχει τη λαϊκή νομιμοποίηση ούτε και την κομματική συναίνεση. Η μοναχική πορεία μιας μικρής ομάδας κυβερνόντων και η κατά παράβαση κάθε έννοιας πολιτικής και κομματικής ηθικής νομοθέτηση κατ’ εντολής τρίτων, αντεργατικών μέτρων, θέτει ένα τεράστιο θέμα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Πολύ φοβάμαι ότι κάποιοι στην Κυβέρνηση λίγο ενδιαφέρονται για τις πληγές που ανοίγουν στον ελληνικό λαό και η μόνη τους έγνοια είναι τα «μπράβο» από τους δανειστές μας. Η κατά μέτωπο σύγκρουση όμως με το σύνολο του ελληνικού λαού θα είναι πολύ τραυματική εμπειρία για όσους την προκαλούν. Δε μένει παρά μόνο να αποδειχθεί αυτό!

Η «νέα ΝΔ» στα χνάρια της εποχής του Αβέρωφ.

Νεφελώδης ουρανός τέλος, καθώς ο Αντ. Σαμαράς και ο Θ. Λυμπερόπουλος τα βρήκαν και η μικροπαρεξήγηση έληξε. Ο αρχηγός της ΝΔ είχε μιλήσει για «συντεχνίες» που δρουν «αντικοινωνικά», πράγμα που χόλωσε τον στενό του συνεργάτη και πρόεδρο της ΣΑΤΑ.

Ευτυχώς «ο τρώσας και ιάσεται». Ο Αντ. Σαμαράς διευκρίνισε πως οι ιδιοκτήτες ταξί είναι «επαγγελματίες» κι όχι «συντεχνίες», οπότε πήραν το «πράσινο φως» να κινηθούν όπως νομίζουν. Κατά την ρητορική της Συγγρού οι «τρισκατάρατοι» ανήκουν στον δημόσιο τομέα, τα συνδικάτα του οποίου ελέγχονται από την ΠΑΣΚΕ. Αντίθετα οι σύλλογοι γιατρών, φαρμακοποιών, δικηγόρων και συναφών κοινωνικών κατηγοριών – καθότι ελέγχονται από την ΔΑΚΕ- ταξινομούνται στις δυνάμεις του καλού.

Λαϊκοδεξιές κατασκευές, μπας και αντληθούν ψήφοι δίχως ανάληψη πολιτικού κόστους. Η «νέα ΝΔ» στα χνάρια της εποχής του Αβέρωφ.